فهرست
چرا آشتی ملی را از فوتبال کلید نمی‌زنیم؟
چرا آشتی ملی را از فوتبال کلید نمی‌زنیم؟

چرا آشتی ملی را از فوتبال کلید نمی‌زنیم؟

آی اسپورت - در جامعه‌ای که زنگ‌های خطرش به صدا درآمده‌اند و همه چراغ‌های هشدارش روشن شده‌اند، در جامعه‌ای که نظرسنجی‌ها از سطح بالای نارضایتی می‌گویند و بررسی‌ها نشان می‌دهد که تقریبا نیمی از مردم هیچ امیدی به بهبود ندارند، در جامعه پرتلاطمی که دمل‌هایش یک به یک سر باز می‌کنند و از بالا تا پایین مسئولانش با ابراز نگرانی درخواست اصلاح و توجه و رسیدگی دارند، چه کاری از دست‌ها برمی‌آید؟ سریع‌ترین و پیش‌پاافتاده‌ترین پاسخ این است که جلب رضایت مردم با سهل‌ترین و کم‌خرج‌ترین روش‌ها. سرگرم کردن مردم و خوشحال کردن‌شان. تلاش برای این‌که اگر رفاه و امنیت و آینده شغلی و سلامت و کاری برایشان فراهم نمی‌شود حداقل لبخندی بر لب‌شان بیاید. که دلشان گرم شود و خوش باشد. کاری که از فوتبال ساخته است. قصه‌هایش را بارها گفته‌اند و شنیده‌ایم. این که ترکیه در میانه قرن بیستم و در سال‌هایی که رکود و تورم بیچاره‌اش کرده بود، چطور از فوتبال بهره گرفت تا انرژی شهروندانش را تخلیه کند و توجه‌شان را از عصیان و اعتراض بگرداند. کاری که فرانکو با رئال مادرید کرد تا از خود میراثی جاودانه بگذارد. ژنرال که به جای همه حقوق و آزادی‌ها، به اسپانیا رئالی پرقدرت هدیه کرد تا از افتخار و لذت لبریزشان کند. تیمی که شاه آلفونسو سیزدهم بنایش را گذاشته بود اما با ژنرال فرانکو به همه‌چیز رسید. دوران حکومت سرهنگ‌ها در آرژانتین، با فتح جام جهانی ۱۹۷۸ همراه شد. بوینس‌آیرسی فقیر و درمانده اما به وجد آمده از پیروزی. غرق در تلاطم فوتبال. اینها و ده‌ها مثال دیگر که از نقش دوگانه فوتبال می‌گوید. هم فراموشی و هم لذت.

حالا، جایی که ما هستیم، فارغ از همه شباهت‌ها و تفاوت‌های تاریخی و جغرافیایی‌اش با دیگر جوامع، فوتبال همچنان ممکن‌ترین و موردتوجه‌ترین سرگرمی مردم است. بی‌دردسرترین. موجه‌ترین. پس حق بدهید که وقتی دمای دیگ بالا می‌رود انتظار داشته باشیم سوپاپ‌های اطمینان در زمین‌های بزرگ و سبز چمن به کار گرفته شوند. با راهکارهایی دم دست. فوتبال ما برای نشان دادن در باغ سبز و همراهی با جماعت خشمگین می‌تواند موانع کوچک‌اش را دریبل بزند و از سر راه بردارد. امروز، همانطور که دعوت دوباره مسعود شجاعی به اردوی تیم ملی می‌تواند باز کردن در دوستی و پایان اخم‌وتخم و بایکوت باشد، دعوت از علی کریمی به فدراسیون و سیما و شنیدن حرف‌هایش، راهی است برای اعلام آتش‌بس. حرف‌هایی که شاید جدی هم نباشند. حملاتی که چه بسا نیازی به محکمه هم نداشته باشند. اما همراه کردن کریمی با فوتبال بالا بردن پرچم سفید است. مثل باز کردن در ورزشگاه‌ها به روی زنان. گرهی که با دست باز می‌شود و نیازی به این‌همه چنگ و دندان نشان دادن ندارد. اتفاقی که در بسکتبال افتاد، خانم‌ها به تماشای فینال لیگ رفتند و آب در دل کسی تکان نخورد.

فوتبال ملی برای سر خم کردن مقابل مطالبات عمومی، نیاز به شفافیت دارد. نیاز به باز کردن درها بر مدیران تازه. چهره‌هایی که سابقه و تجربه روشن و بین‌المللی یا داخلی داشته باشند و کارنامه‌شان مملو از زد و بند و فساد رایج در این فوتبال نباشد. فدراسیون فوتبال عنان را رها کرده و حتی نمی‌تواند کی‌روش را کنترل کند. سرمربی تیم ملی در آستانه جام‌جهانی، سفرهای تجاری، تبلیغات و کسب درآمد را تشدید کرده و کسی را یارای مهارش نیست. فدراسیون فوتبال در اولین قدم، می‌تواند با او اتمام حجت کند. او را به VIP ورزشگاه برگرداند و تأکید کند که ما برای جام جهانی روسیه تیمی جنگنده می‌خواهیم. با بیشترین توان و بهترین نمایش ممکن. مدیریت فوتبال شاید متوجه باشد که همین فرصت چند ماهه برای حضور در جام‌جهانی و سه بازی در روسیه بهترین شرایط را برای ایجاد فضای مثبت در جامعه مهیا می‌کند. شاید حواس‌اش باشد که با فوتبال می‌شود دوباره همه را حول نام ایران جمع کرد. شاید بشود با تدارک بازی‌های ملی در شهرهای مختلف، هیجان را به شهرستان‌ها برد. برای جام‌ جهانی، جشن را به خیابان‌ها کشاند. پرچم‌های سه رنگ، آویزان از پنجره‌ها، برافراشته بر بام‌ها.

همه اینها شدنی و بعید است. مدیریت فوتبال ما دچار همان ناکارآمدی عمومی است که کار جامعه را به اینجا کشانده. دچار همان روزمرگی و فساد و تباهی. سخت است از این مدیریت در خود فرومانده، بخواهیم در مدیریت بحران جامعه مشارکت کند. که دنبال راهی برای نجات باشد. که تب و خشم و نارضایتی را مرهمی بگذارد.

زنگ‌های خطر جامعه به صدا درآمده‌اند و چراغ‌های هشدار یکسره روشن‌اند. فوتبال، شور فوتبال و هیجان غیرقابل مهار آن می‌توانست کمی به کمک بیاید. اما بعید است. اندیشیدن به آنچه باید بشود و بالاتر از آن اندیشیدن به کاری که می‌توان کرد، حداقلی از درایت و سلامت و مصلحت‌اندیشی را می‌طلبد که در مدیریت فوتبال و ورزش ما هم نیست. در هیچ کجا نیست.

فرهنگستان فوتبال

۱۱ ۱۱  
آی اسپورت
2018-02-10 15:47:00
نظر دهید
۱۱ نظر
انتقاد از ای اسپورت
شنبه ۲۱ بهمن ۱۳۹۶، ۱۶:۰۲
من ربات نیستم برای چی میزارن؟؟؟؟
حتما باید زیر کامنت یه کاربر نظر بدی که این من ربات نیستم روش برداشته باشه؟؟؟؟
میشه یکی از این کاربران قدیمی ای اسپورت فرزاد مهریار ، امید از تفت ، حمید و غیره به من توضیح بده چگونه از این من ربات نیستم خلاص بشیم؟؟
از عزیزان ادمین آی اسپورت صمیمانه خواهش میکنم که نظر دهی رو راحت تر بکنند و با این جدول من ربات نیستم رو بردارند.
بابا ما کاربر این سایتیم ربات نیستیم....
پرسپولیس واقعی
شنبه ۲۱ بهمن ۱۳۹۶، ۲۰:۵۳
این درد سر را من هم داریم و نمی دونم پشت عکسی که تایید میکنم در واقع چه چیزی وجود داره و من چی را تایید میکنم
۱
حمید
شنبه ۲۱ بهمن ۱۳۹۶، ۲۰:۵۹
سی
حمید
شنبه ۲۱ بهمن ۱۳۹۶، ۲۱:۰۸
این کار به خاطر اینه که یه عده نتونن با ترفندهای نرم افزاری به صورت انبوه و ماشینی کامنت بذارن. چون تشخیص تصویر برای نرم افزارها خیلی سخته عملا جلوی همچین سوء استفاده هایی گرفته میشه. اما سایت هم می تونه کاربرای با سابقه شو که ازشون مطمئنه مستثنی کنه که فعلا نکرده. البته من بعضی وقت ها که کامنت می ذارم تشخیص عکش ازم نمی خواد و مستقیما ارسال میشه. البته فقط بعضی وقت ها. خودمم حساب کتابشونو نفهمیدم. سوای این، من خودم اعتراضم به وضعیت لایک هاست. شده کامنت بذارم که حدود 150 تا لایک بگیره بعد از 5 روز دیدم که یه هویی بالای هزار تا لایک گرفته. من خودم همچین لایک هایی نمی خوام. متاسفانه مسئولین سایت هم اصلا به فکر نیستن. فقط به دنبال بالا برذن آمار سایتشونن. حالا با چه کیفیتی براشون اهمیتی نداره.
۳
خاطره الهلال
شنبه ۲۱ بهمن ۱۳۹۶، ۱۶:۱۱
تا لنگ پولیس ویتنام تو لیگه مگه میشه به آشتی در فوتبال فکر کرد.
۳ ۱
جام در جام آسیا حسرت شیشتقلالی ها
شنبه ۲۱ بهمن ۱۳۹۶، ۱۹:۵۵
چیه انگار جام های متوالی پرسپولیس بدجور شما شیشتقلالی های سومالی رو سوزونده
۵
Power
شنبه ۲۱ بهمن ۱۳۹۶، ۱۶:۳۲
میشه گفت تنها چیزیه ک میتونه یه سری پیوند برقرار کنه،
key factor


۲
majid
شنبه ۲۱ بهمن ۱۳۹۶، ۱۶:۳۶
مگه دروغ میگه علی کریمی؟ عادل همیشه جانبدارانه و غیر منصفانه عمل کرده!! چرا کیروش و دستیاراش هرکاری میکنن صداش در نمیاد ولی اگه کسی مخالفش باشه کوچکترین کاری کنه آبروشو میبره!!
Power
شنبه ۲۱ بهمن ۱۳۹۶، ۱۶:۵۸
دقیقن چی؟! مصالحه؟ به نفع کی؟
علی زارع
شنبه ۲۱ بهمن ۱۳۹۶، ۱۷:۵۹
اگر امروز به فساد فوتبال رسیدگی بشه
فردا میرن سراغ فساد اداری
بعد میرن سراغ فساد دولتی
بعد میرن سراغ فساد حکومتی
ما شهید دادیم
هل اتی کجا رفت؟
یوفون بنذر لبتونلایایلنبا کجا رفت؟
۳
Saeed
يكشنبه ۲۲ بهمن ۱۳۹۶، ۰۲:۲۲
حالا که فهمیدن این مردک فردوسی پور هیچ اعتباری نداره می خوان از در اشتی در بیان .تا قبل از این دنبال یارکشی بود علی پروین وعلی دایی ومجتبی جباری وامیر قلعه نوعی را وسط کشید ولی بی فایده بود دعوای کریمی وتاج فرعه قضیه است دعوای کریمی با فردوسی پور دعوای اصلیه دعوای حق و باطله .و اونه که که بخش عمده ای از فیاد فوتبال را ماست مالی میگنه
۳
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر