فهرست
افسانه دو برادر - نسخه دی‌بوئرها؛ ممکن بود به دنیا نیاییم!
افسانه دو برادر - نسخه دی‌بوئرها؛ ممکن بود به دنیا نیاییم!

افسانه دو برادر - نسخه دی‌بوئرها؛ ممکن بود به دنیا نیاییم!

آی‌اسپورت-رونالد یک متخصص بود. در سال‌های اوج رونق فوتبال هلند توانست با آژاکس فاتح لیگ قهرمانان شود. فقط ۱۰ دقیقه برادرش فرانک بزرگتر است اما در ۶ باشگاه با او هم‌تیمی بوده. رونالد حالا به عنوان کارشناس‌ تلویزیونی فعالیت می‌کند. او در گفت و گو با فورفورتو به سوالاتی که هواداران از او پرسیده‌اند پاسخ داده:

- تو و فرانک همیشه رفیق بودید اما رقابت هم داشتید. این رقابت به شما کمک می‌کرد؟ کدام یک بازیکن بهتری بودید؟
بزرگ شدن در کنار هم قطعا به ما کمک کرد. ما عاشق هرگونه بازی بودیم و هر دو هم علاقه داشتیم همیشه برنده باشیم. وقتی فرانک برنده می‌شد من هم می‌خواستم مانند او باشم و به همین دلیل به من کمک می‌کرد. دعوا می‌کردیم و زمانی که آشتی می‌کردیم دوستانمان تعجب می‌کردند.  فرانک تکنیک بهتری داشت اما زمانی که من پستم را از مهاجم به هافبک تغییر دادم تکنیکم را بهبود بخشیدم.
 
- در ۶ تیم با برادرت هم‌بازی بودی. این مسئله چه حسی دارد؟
    یک حس خاص! او همیشه دوست من بوده. هر ۲ روز یک‌بار با هم صحبت می‌کنیم. کافی است چند کلمه با هم صحبت کنیم تا کاملا حال یکدیگر را متوجه شویم ما یک خواهر دیگر به نام آنژا داریم اما مسئله مهمی که مردم نمی‌دانند چیز دیگری است. قبل از این‌که ما به‌دنیا بیاییم مادر و پدرم یک دختر به نام ایرما داشتند که به علت داشتن سندرمی خاص فوت شد. این مسئله به شدت روی روحیه پدر و مادر ما تاثیر گذاشت زیرا اگر او فوت نمی‌شد شاید حتی ما به‌ دنیا نمی‌آمدیم و پدر و مادریم علاقه‌ای به بچه‌ جدید پیدا نمی‌کردند.
 
- شما با استعدادیابی کرایف وارد آژاکس شدید؟
 داستان کاملا این‌گونه نبود. زمانی که ۱۲ ساله بودیم یان ون‌دروین ما را استعدادیابی کرد. در ابتدا قرار نبود با آژاکس قرارداد ببندیم زیرا آن‌ها حاضر نبودند هزینه سفر ما را تقبل کنند و ما مجبور بودیم هرروز ۱۴۰ کیلومتر سفر کنیم. در نهایت در یک بازی دوستانه به همراه چند بازیکن آژاکس با یک تیم حومه‌ای ۳-۰ برنده شدیم که تمام گل‌ها را من و برادرم به ثمر رساندیم. آن‌جا بود که با قاطعیت دستور جذب ما صادر شد. نکته جالب آن‌جا بود؛ زمانی که اولین بازیم را برای آژاکس انجام دادم به عنوان بازیکن تعویضی، با شماره ۱۴ معروف وارد بازی شدم. همان شماره معروف یوهان بزرگ!
 
- وقتی وارد باشگاه شدید فن‌خال دستیار بود. آیا می‌توانستید بگویید او روزی سرمربی بزرگی می‌شود؟
بله! دومین تجربی مربیگری او بود. از ما پرسید آیا بازیکنان بزرگی می‌شوید؟ و ما با اشتیاقمان به برد این مسئله را نشان می‌دادیم.
 
- برای ما از آژاکس رویایی ۹۵-۱۹۹۴ بگو!
باورنکردنی بود! مثل یک پازل تمام قطعات در کنار هم قرار گرفته بودند. ۱۲ یا ۱۳ بازیکن بودیم که در تمام بازی‌ها کنار هم بازی می‌کردیم. شما برای یک تیم باید اسلحه‌های زیادی برای موفقیت داشته باشید و ما همه‌چیز داشتیم. فرانک متخصص ضربات ایستگاهی بود، مارک اورمارس بسیار تند و تیز بود، کلایورت از هیچ گل می‌ساخت و همه می‌دانستیم در زمین چه می‌خواهیم. در تمرینات اگر کسی توپ را از دست می‌داد به سختی می‌توانست آن را پس بگیرد و همه‌چیز در بالاترین سطح قرار داشت. هیچ‌وقت چیزی در آن سطح ندیدم.
 
- میلان ۴-۰ بارسلونا را در فینال لیگ قهرمانان سال قبل شکست داده بود اما شما ۳ بار در آن فصل آن‌ها را شکست دادید. شانسی برای قهرمانی در لیگ قهرمانان برای خودتان متصور بودید؟
میلان بازیکنان بسیار بزرگی مانند بوبان، باره‌سی و ... داشت و آن‌ها همه اسطوره‌های ما بودند. ما آن‌ها را در بازی رفت مرحله گروهی بردیم اما جلوی رختکن‌شان مانند کودکان منتظر ماندیم تا لباس‌مان را با آن‌ها عوض کنیم. رودگولیت به ما اجازه داد تا وارد رختکن‌شان شویم. آن‌ها خیلی به لباس‌های ما علاقه نشان ندادند. ما هر بازی رشد کردیم و در بازی برگشت هم آن‌ها را بردیم اما دیگر نمی‌خواستیم لباس‌مان را با آن‌ها عوض کنیم.
 
- چه حسی داشتید وقتی سال بعد در فینال مقابل یوونتوس شکست خوردید؟
یکی از ناامیدکننده‌ترین لحظات زندگی‌ام را شاهد بودم. می‌توانستیم با تکرار قهرمانی، به اولین تیم تاریختبدیل شویم که از قهرمانی‌مان دفاع می‌کنیم اما آن عطش لازم را در تیم ندیدم. می‌خواستیم برنده باشیم اما به خوبی آماده نبودیم.
 
- آیا شانس پیوستن به آرسنال را داشتید؟
بله. با آرسن ونگر قبل از جام جهانی ۹۸ صحبت کردم. او به من از ایده‌هایش گفت اما من در زانویم مشکل احساس می‌کردم و هنوز از قراردادم با آژاکس مدت زیادی باقی مانده بود. نتایج خوبی نمی‌گرفتیم و بسیاری از بازیکنان می‌خواستند جدا شوند. فرانک از مشکلات زانوی من باخبر بود اما به مسئولین گفت اگر رونالد برود من می مانم. مسئولین اعلام کردند همه چیز پس از جام جهانی مشخص می‌شود. من و فرانک در جام‌حهانی عالی بودیم اما باشگاه اعلام کرد به ما نیاز دارد اما تصمیم گرفتیم آژاکس را ترک کنیم و در نهایت به بارسلونا پیوستیم.
 
- آیا زمانی که با پپ هم‌بازی بودیم متوجه شدید او چه سرمربی خواهد شد؟
نه اصلا چنین چیزی به مغزمان خطور نکرد اما او در زمین بسیار باهوش بود و حتی قبل از اینکه توپ را دریافت کند می‌دانست کدام بازیکن در جای مناسب قرار دارد. یکی دیگر از افرادی که با او در زمان حضور در بارسا صحبت می‌کردم مورینیو بود. برخی اوقات فن‌خال به اواجازه می‌داد برای ما صحبت کند. مورینیو به خوبی برای ما همه‌چیز را شرح می‌داد و یکی از بهترین دستیارها بود. وقتی از بارسا جدا شدم دیگر با او ارتباطی نداشتم اما زمانی که یک بازی پورتو را دیدم پیش خودم گفتم این سبک از فوتبال چه‌قدر برای من آشنا است. ترکیبی از آژاکس و بارسلونا. و در نهایت متوجه شدم سرمربی آن‌ها مورینیو است.
 
- ریوالدو چه‌قدر خوب بود؟
بهترین بازیکنی که با او بازی کرد‌ه‌ام ریوالدو بود. جوری دریبل می‌زد که هیچ‌کس نمی‌توانست. مهارت شوتزنی‌اش بی‌نظیر بود. او به سختی مصدوم می‌شد و از هیچ همه‌چیز می‌ساخت. او یک فوتبالیست خالص بود و گل برگردان بی‌نظیرش مقابل والنسیا از خاطرم پاک نمی‌شود.
 
- آیا پیشنهاد منچستر را رد کردید و به رنجرز پیوستید؟
بله این مسئله واقعیت دارد. در خانه لباس بارسلونا تنم بود اما با فرگوسن تلفنی صحبت می‌کردم. او به من می‌گفت می‌خواهم از تو در خط هافبک استفاده کنم. تنها به کین و بکهام اعتماد دارم و به دیگر بازیکنان به صورت چرخشی بازی می‌دهم. تو باید اینجا با نیکی بات، پل اسکولز و رایان گیگز رقابت کنی و من به بازیکنان بیشتری نیاز دارم چون بازی‌های زیادی پیش روی ما است. مناز ایده اش خوشم آمد اما دیک ادووکات با من برای رنجرز صحبت کرده بود. من در رنجرز می‌توانستم همیشه بازی کنم و این مسئله برای من که ۳۰ سال داشتم و می‌خواستم در تیم ملی حضور داشته باشم بهر بود.
 
- بازی کردن در قطر چه حسی دارد؟
دوران خوبی در قطر داشتیم. باتیستوتا، گواردیولا و لبوف در آن زمان در قطر بودند و ما هرروز با باتیستوتا در زمین گلف بازی می‌کردیم.  قطر آن‌قدر امن بود که هیچ‌وقت ماشینم را قفل نمی‌کردم. بازهم به قطر می‌روم و به نظرم جام‌جهانی ۲۰۲۲ تورنومنت موفقی خواهد بود.
 
- آیا بزرگترین این نیست که به همراه تیم ملی هیچ جامی برنده نشدی؟
بله قطعا! شکست در نیمه‌نهایی جام‌جهانی ۹۸ و یورو ۲۰۰۰ در کنار شکست مقابل یوونتوس در فینال سال ۹۶ از بدترین خاطرات من است. در نیمه‌نهایی یورو ۲۰۰۰ باید ۳-۰ یا ۴-۰ برنده و در نهایت قهرمان می‌شدیم.
 
- از دست دادن پنالتی مقابل برزیل در نیمه‌نهایی جام جهانی چه حسی داشت؟
شرم! هر زمان به آن بازی فکر می‌کنم ناراحت می‌شوم اما مسئله پنالتی نیست. من در ابتدای بازی می‌توانستم گل بزنم اما کارلوس یک‌صدم ثانیه زودتر از من به توپ رسید. اگر گل زده بودم تاثیرگذارترین بازیکن فینال می‌شدم.
 
- دوست داشتی در کنار کدام رقیبت بازی کنی؟
رونالدوی برزیلی. دوست داشتم در کنار او باشم. رونالدو عالی بود و فرستادنش به سمت گل بود برای ما بسیار جذاب بود! 
۳    
آی اسپورت
2019-11-18 06:37:00
نظر دهید

به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر