فهرست
بازگشت زندانی بـه تبریز
بازگشت زندانی بـه تبریز

بازگشت زندانی بـه تبریز

ای‌اسپورت- تراکتورسازی فصل قبل و بعد از انتخاب جان توشاک به‌عنوان سرمربی، دو مهاجم خارجی جذب کرد. یکی آنتونی استوکس و دیگری لی اروین که یک شباهت عجیب به هم داشتند. بی‌انضباطی نقطه مشترک این دو مهاجم توانا بود که البته اولی تا پایان فصل در تبریز ماند اما لی اروین ترجیح داد به اسکاتلند برگردد و کنار خانواده باشد تا اینکه برای تراکتورسازی بازی کند.
آخرین حضور لی اروین در ترکیب تراکتورسازی برمی‌گردد به حدود 7 ماه قبل؛ دیدار مقابل ذوب‌آهن در ورزشگاه یادگار امام که با پیروزی 4 بر یک تراکتورسازی به پایان رسید. اروین در آن بازی معروف هت‌تریک کرد تا یک‌شبه در تبریز محبوب شود و در دل هواداران تراکتورسازی جا باز کند. جایی مستحکم که البته نتوانست آن را حفظ کند. اروین بعد از این بازی به اسکاتلند برگشت و همانجا ماند. زیر قول و قرارهایش زد و هرگز برای بازی به تراکتورسازی برنگشت. 
 
لی اروین در تبریز آفتابی نشد و همه فراموش کردند که تراکتورسازی مهاجمی اسکاتلندی در ترکیب خود داشت. اروین در 6 باری که برای تراکتورسازی به میدان رفت، آمار فوق‌العاده 4 گل زده را به نام خود ثبت کرد. ۴ گل زده، تنها در ۲۲۹ دقیقه حضور و بازی برای تراکتورسازی.
 
 او که با قراردادی ۴ ساله پیراهن تراکتورسازی را پوشید، همچنان مورد توجه این باشگاه قرار دارد. اروین همین چند روز قبل در مصاحبه‌ای از دشواری‌های بازی در ایران گفت اما مشخص نیست چرا تراکتورسازی علاقه‌مند به بازگشت او و حضورش در فهرست فصل آینده مصطفی دنیزلی است.
 
اروین در این مصاحبه که در نشریه دیلی‌رکورد اسکاتلند منتشر شده، این صحبت‌ها را به زبان آورده: «بازی در ایران برای من عذاب و شکنجه بود! من هرگز در زندان نبوده‌ام اما با بازی در ایران حس زندانی بودن به من دست داد. من بیشتر طول روز را در اتاقم در هتل سپری می‌کردم و زندگی کاملاً متفاوتی از چیزی که قبلاً داشتم را در ایران تجربه کردم. من به ایران رفتم و سعی کردم خودم را با شرایط وفق دهم اما جواب نداد. گاهی اوقات شما نیاز به این دارید که یک شانسی به خود بدهید، برای همین وقتی برای تیم کیلمارناک بازی می‌کردم، تصمیم به رفتن به ایران گرفتم. اکنون تمام تمرکزم را برای بازگشت به میادین فوتبال گذاشته‌ام. می‌خواهم اوضاع را درست کنم و از فوتبال بازی کردن‌ لذت ببرم. زندگی من حالا متفاوت است. من یک پدر هستم و زندگی در ایران به من کمک کرد تا نگاهی دقیق‌تر به زندگی و دوران حرفه‌ای‌ام داشته باشم. در یک سال گذشته من رشد زیادی کرده‌ام.»
 
عجیب است که درست یک روز بعد از انتشار این مصاحبه، تراکتورسازی علاقه خود را به بازگشت لی اروین اعلام و در سایت رسمی باشگاه خبری در این باره منتشر کرده: «در حال مذاکره با اروین برای بازگشت وی به ایران هستیم. ایشان همچنان با باشگاه تراکتورسازی قرارداد دارد و حق هیچ‌گونه مذاکره‌ای با سایر باشگاه‌ها را ندارد. در صورت هرگونه مذاکره یا انعقاد قرارداد با سایر باشگاه‌ها، از طریق فیفا مساله را پیگیری خواهیم کرد.»
 
تراکتورسازی به هر قیمتی می‌خواهد قدرتمند شود و افتخاری جدید به‌دست بیاورد. حتی اگر بازیکن این تیم انواع و اقسام بهانه‌ها را بیاورد و از زندگی سخت در ایران صحبت کند. پیش‌بینی می‌شد با صحبت‌های جدید لی اروین، مسیر بازگشت برای همیشه به روی او بسته شود اما انگار مسوولان تراکتورسازی چنین اعتقادی ندارند. آنها یک بار به دلیل افسردگی، اروین را ماه‌ها در اختیار نداشتند و حالا هم تلاش می‌کنند پای یک زندانی را به تبریز باز کنند. ما نمی‌گوییم، اروین خودش می‌گوید که در ایران زندانی است و انگار شکنجه‌اش می‌کنند.
 
۲    
آی اسپورت
2019-06-20 07:14:00
نظر دهید

به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر