فهرست
علی دایی؛ حکایت جنم و شرف
علی دایی؛ حکایت جنم و شرف

علی دایی؛ حکایت جنم و شرف

آی اسپورت - این روزها که از زمین و آسمان خبر بد می‌بارد، یک ویدئوی کوتاه ۳۰ ثانیه‌ای حال خیلی از مردم ایران را خوش کرده است. قهرمان این فیلم واقعی، علی دایی است. سرمربی سایپا بعد از پیروزی تیمش در زمین استقلال‌ خوزستان، ملاقاتی مختصر با عده‌ای از بچه‌های ذوق‌زده مدارس فوتبال رامهرمز داشت. در خلال این دیدار، یکی از بچه‌ها که بدجوری از دیدن اسطوره فوتبال ایران به وجد آمده بود، سعی کرد دست دایی را ببوسد اما شهریار در مقابلش مقاومت کرد؛ پیشانی او را بوسید و با صدایی آرام و لحنی موکد به پسرک گفت: «فقط دست مادر و پدرت را ببوس، فهمیدی؟» حالا این قطعه تصویری به یکی از محبوب‌ترین ویدئوهای این روزهای فضای مجازی تبدیل شده و مدام در شبکه‌های اجتماعی دست به دست می‌شود. به این ترتیب یکی از ستایش‌شده‌ترین آدم‌های جامعه ایرانی، بار دیگر در کانون تمجیدهای بی‌شمار قرار گرفته؛ مدیحه‌سرایی‌هایی که این‌ بار بیشتر از هر زمان دیگری سزاوار او به نظر می‌رسد.

علی دایی ستاره عجیبی است؛ پدیده‌ای که مدام مخاطبش را بین عشق و نفرت در نوسان نگه می‌دارد. گاهی حرف‌هایی می‌زند و کارهایی می‌کند که حسابی لج آدم را درمی‌آورد. گاهی اما چنان به عمیق‌ترین لایه‌های قلب نفوذ می‌کند که انگار برای خیلی از ما ایرانی‌ها، حکم یک رفیق قدیمی نازنین و کمیاب را داشته است. پشت همه این احساسات متناقض اما، راه‌ گریزی از اعتراف به این واقعیت وجود ندارد که علی دایی انسانی به‌ شدت ستودنی است؛ مردی که به همت خودش از خاک بلند شد و به افلاک رسید. او نمادی عینی و واقعی از مفهوم «همت» است و سطر به سطر داستان زندگی‌اش نشان می‌دهد انسان چگونه می‌تواند به پشتوانه پشتکارش همه غیر ممکن‌ها را ممکن کند. روزی که او را به خاطر پوشیدن شلوار جین از دانشگاه جواب کردند، لابد فکرش را هم نمی‌کردند که سال بعدش دوباره کنکور بدهد و یکی از صندلی‌های مهندسی متالوژی شریف را به نام خودش سند بزند.

روزی هم که به جرم «نه» گفتن به پرسپولیس از تیم ملی خطش زدند، لابد تصورش را نمی‌کردند، پدیده بانک تجارت آن‌ قدر زحمت بکشد که رکورد شبه‌ابدی آقای گلی فوتبال ملی جهان را به خودش اختصاص بدهد. علی دایی اما مردی از تبار «جنم» بود. او از صندلی عذاب‌آور اتوبوس بنز تهران - اردبیل به ترکیب بایرن‌مونیخ رسید و البته هرگز روزهای فقر و نداری را از یاد نبرد. آیا هیچ واژه‌ای هست که در برابر این اراده آهنین سر تسلیم فرود نیاورد؟ علی دایی با فرهنگ دستبوسی مخالف است چون اصولا برای چنین فلسفه‌ای ساخته نشده. تنها راهی که او برای «بقا» آموخته، ایستادن و جنگیدن است. بنا بر این چنین آدمی اساسا نمی‌تواند درکی از تملق و چاپلوسی داشته باشد. دست‌بوسیدن و تعظیم کردن مال آنهایی است که لابد خودشان هم می‌دانند در سیر طبیعی زندگی، لیاقت پیشرفت و بالا رفتن را ندارند، پس لازم است راه میان‌بری بیابند و از در پشتی وارد شوند.

کسی که ۱۰۹بار در میادین ملی دو دستش را مشت کرده و به نشانه شادی گل یکی از آن پرش‌های کوتاه و معروفش را انجام داده، محتاج کمک غیر نیست. او روی زانوی خودش ایستاده و نان بازوی خودش را می‌خورد. درست به همین دلیل است که دایی با وجود همه انتقاداتی که بر او وارد است، هرگز به بدنه قدرت نزدیک نشده و فاصله منطقی‌اش را با سیاسیون حفظ کرده است. در تمام این سال‌ها به دفعات پیش‌ آمده که از اعتراض‌های غیر منطقی دایی به ستوه آمده‌ایم یا به‌ خاطر برخی فامیل‌بازی‌ها و خودخواهی‌هایش حرص خورده‌ایم اما گاهی تلنگرهایی از جنس این ویدئوی کوتاه یادمان می‌آورد او با همه کاستی‌هایش، برگ زرینی از شناسنامه فوتبال ایران است؛ سمبل اراده و استغنا که بلندای قامتش سایه سر خیلی‌ها است. انگار که هر چقدر شبیه او باشیم، هنوز کم است.

۴۹ ۱۳  
آی اسپورت
2017-08-14 12:45:00
نظر دهید
۱۳ نظر
محمد
دوشنبه ۲۳ مرداد ۱۳۹۶، ۱۲:۵۱
Big like
matt1982
دوشنبه ۲۳ مرداد ۱۳۹۶، ۱۳:۲۳
متن به این قشنگی حیف نیست توش نویسنده از هویدا نکردن عقده ش نسبت به باشگاه بزرگ پرسپولیس ناتوان باشه آخه؟؟؟ الحق که درسته که می گن گل بی خار فقط و فقط خداست
داهی
دوشنبه ۲۳ مرداد ۱۳۹۶، ۱۳:۵۰
از یه بیمار دیگه رونمایی شد
باشگاه بزرگ پرسپولیس
۲
برزو
دوشنبه ۲۳ مرداد ۱۳۹۶، ۱۴:۲۵
يعني شما بين اين همه پيامبر جرجيس رو انتخاب كردي؟
اين همه كلمه تو متن بود فقط به اون اسم پرسپوليس الرژي داشتي؟
هنوز نميدوني اين رسول بهروش و محمدحسين عباسي پرسپوليسي تير هستند؟ اين اقا رسول يه وبلاگ داره توش فقط داره برعليه استقلال و در تمجيد از پيروزي مطلب مينويسه.
خيلي بده وقتتو تو سايتي تلف كني كه ندوني تعلقات رنگي نويسندگانش چيه.
مث اينه كه بگي من نميدونم علي پروين چه عقده اي از پيروزي داره!!
۵
امیرحسین
دوشنبه ۲۳ مرداد ۱۳۹۶، ۱۳:۳۲
با اینکه پرسپولیسیم ولی علی دایی متعلق به رنگ خاصی نیست
متعلق به کشور خاصی هم نیست

علی دایی اسطوره فوتبال آسیاس و فوتبال آسیا با علی دایی و علی کریمی شناخته میشه
یک عرب
دوشنبه ۲۳ مرداد ۱۳۹۶، ۱۳:۵۴
خدا رو شکر یه فوتبالی کار فرهنگی ارزشمندی کرد
۴
مجید10
دوشنبه ۲۳ مرداد ۱۳۹۶، ۱۳:۵۵
دمش گرم. مرد بودن با نر بودن فرق داره. علی دایی یه مرد واقعیه. خدا رو شکر که وقتی زندگی می کنیم که علی دایی هم هست...
۳
امیر
دوشنبه ۲۳ مرداد ۱۳۹۶، ۱۴:۱۱
حکایت شرف و جنم.
گرفتن تیم ملی در زمان احمدی‌نژاد به وسیله "لابی با خدا"- یا همان "علی آبادی"-
گرفتن پرسپولیس در زمان احمدی‌نژاد به وسیله‌ی "لابی مجدد با خدا"- یا همان "کاشانی"-
گرفتن پرسپولیس در زمان احمدی‌نژاد به وسیله‌ی "لابی سه باره با خدا"- یا همان "رویانیان"-
رنگ عوض کردن پس از رفتن احمدی‌نژاد و حمایت از روحانی و حمله به احمدی‌نژاد و دوباره تیم گرفتن؛ از نفت تا سایپا.
هم‌نشینی با بابک زنجانی و همکاری با او در راه‌آهن.
عدم حمایت از شجاعی و حاج‌صفی با این استدلال درخشان که "حرف من چیزی رو عوض نمی‌کنه"!
شکایت‌ها و جو سازی‌های مدام علیه پرسپولیس وقتی نفعی در این تیم ندارد.
پرونده‌سازی علیه علی کریمی، افشین قطبی و ... هر کس که با او به نوعی مخالف بوده.
هر کدام از این موارد در ممالک دیگر می‌تواند باعث کنار رفتن دایم یک نفر از عرصه ورزش بشود. اما دایی کماکان حضور دارد و جالب‌تر این‌که روزنامه‌نگارانی هستند که او را به عنوان اسوه‌ی شرف و جنم معرفی می‌کنند؛ کاملا "خودجوش"!
۷
حرف حساب
دوشنبه ۲۳ مرداد ۱۳۹۶، ۱۴:۲۸
خیلی زیبا بود! ممنون. واقعا علی دایی یک الگوی مناسب برای نسل جوان ما هم در زمینه فنی و هم اخلاقی و هم همت و اراده است! فقط انتقادناپذیر بودنش رو بیخیال شوند! خخ
۳
یاشار تبریزلی
دوشنبه ۲۳ مرداد ۱۳۹۶، ۱۴:۴۵
علی دایی هنرپیشه ماهری نیست و ولی کارگردان و سناریو نویس ماهری است
این فیلم هم از همون مکر های همیشگی این مرده همه چیز از قبل تمرین شده و طراحی شده بوده و فقط باید جلوی دوربین اجرا میشد
علی دایی حتی آقای گلی را مدیون سیاست هست
همون سیاستی که دستور! صادر کرد حتی در بازی های دوستانه حتی در بازی های بی اهمیت حتی در بازی با ضعیف ترین تیم های دنیا
دایی 15 سال ثابت نوک حمله بمونه تا با حمایت سیاست آقای گل بشه
چنین حمایتی را اگر همین سردار هم داشته باشه با دو برابر آقای گل میشه
ولی شک نکنید
همان دستان لابی !!! سیاست
تا هسند نمیزارند کسی نزدیک رکورد دایی بشه
۵ ۱
جيم
دوشنبه ۲۳ مرداد ۱۳۹۶، ۱۹:۰۲
با اين نظرياتت، بعد بهتون بگن يه تخته تون كمه بهتون بر ميخوره ...
۷
میلاد
دوشنبه ۲۳ مرداد ۱۳۹۶، ۱۷:۰۸
از دورو ور سیاست بیاد کنار خیلی خوب میشه...مرامش و وجناتش به مسئولین نمیخوره پس بهتره تو خط اونا کار نکنه....ولی در کل دوسش داریم
۱
استقلالیم با افتخااااااااار
دوشنبه ۲۳ مرداد ۱۳۹۶، ۱۹:۰۴
ووقعا موافقم،دایی شخصیتش یه جوریه که آدم نمیدونه دوسش داره یا نه وجالبتراینکه نمیتونه دوسش نداشته باشه،استقلالی بودن دلیلی نیست که ازدایی متنفر باشم،نه از نڟرفنی ،بلکه بیشتراز نڟر اخلاقی ویه جورایی خاص بودنش وپا پس نکشیدنش برا گرفتن حقش ازش خوشم میاد،هرچند که هیچوقت آرزوی بردشو موفقیتشو درعرصه ی مربی گری نداشته وندارم به خاطر همون دلیل پرسپولیسی بودنش واستقلالی بودنم ولی خوشم میاد ازش ونمیتونم ازش متنفرباشم
۶
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر