فهرست
مهمترین شب چرخه‌ی ساریسمو: کولیبابووووم!
مهمترین شب چرخه‌ی ساریسمو: کولیبابووووم!

مهمترین شب چرخه‌ی ساریسمو: کولیبابووووم!

آی‌اسپورت – انگار یوونتوس یک بار دیگر قرار بود به آنچه می‌خواهد برسد. از سه نتیجه‌ی ممکن در جدال مقابل ناپولی دوتایش به سود بیانکونری بود. اما میزبان تورینی در این شب فقط برای گرفتن یک امتیاز بازی کرد و فاصله‌ی چندانی هم با رسیدن به هدفش نداشت... تا اینکه ضربه‌ی سر قدرتمند کالیدو کولیبالی دژ دفاعی‌شان را در هم کوبید.

گلی که کولیبالی به یووه زد تزریق دوز زیادی از آدرنالین به رگ‌ ناپلی‌ها بود و امیدهای آن‌ها برای فتح اسکودتو را زنده نگه داشت، امیدهایی که در هفته‌های اخیر بارها تا مرز رسیدن به یاس مطلق پیش رفته بود. و سخت‌ترین کار حالا برای مائوریتزیو ساری مدیریت سطح انتظارات از تیمش است.

درست همانطور که لغزش‌های اخیر به معنای پایان کار ساری و شاگردانش نبود، این پیروزی هم، هر چقدر باشکوه و به یادماندنی، تضمینی برای قهرمانیِ آن‌ها نیست. در واقع حالا شکست خوردن در راه رسیدن به هدف نهایی و فتح اسکودتو درست مثل وضعیت آشپزی می‌شود که پیتزایی عالی پخته، ولی فراموش کرده آن را سرو کند.

شک نکنید که هنوز راه زیادی برای روشن شدن تکلیف قهرمانی مانده. این پیروزی قطعا روحیه‌ی ناپلی‌ها را چند برابر کرده، اما همچنان بازی‌های مهمی در پیش است. یوونتوس در این راه بازی‌های سخت‌تری پیش رو دارد، با این حال مدافع عنوان قهرمانی در شش سال اخیر بارها و بارها توان جسمی و ذهنی خودش برای غلبه بر سخت‌ترین شرایط را به اثبات رسانده و بنابراین خیلی ساده‌لوحانه است اگر کار بیانکونری را تمام شده بدانیم.

برای فتح اسکودتو هنوز چهار بازی باقی مانده و این سپر تا وقتی تکلیف قهرمانش روی کاغذ قطعی نشده به هیچ تیمی نمی‌رسد. به همین خاطر است که تیم مربیگری ناپولی باید تلاش کند بازیکنانش غرق در این پیروزی نشوند، اگر می‌خواهند به عنوانی که بی شک این فصل لایقش بودند برسند.

شکستِ خانگی مقابل ناپولی درسی هم برای بیانکونری داشت، درسی که فقط زمان مشخص می‌کند عمقش تا چه حد است. یوونتوسی‌ها بازی‌های بسیاری را با تحمل فشار حریف و ضربه زدن در یک لحظه به آن‌ها برده‌اند و این عادت‌شان انگار ذهنیتی بهشان داده که دیگر انتظار دارند تمام بازی‌ها با چنین سناریویی به پایان برسد. این بار اما ناپولی با اسلحه‌ی مرگ‌بار خود بیانکونری بهشان ضربه زد؛ گل دقایق آخری قلب‌شکن. این چرخش بی‌رحمِ روزگار در استادیوم آلیانتس بود.

سوال مهم از منظر بیانکونری حالا اینجاست: آیا این شکست فقط یکی از آن بازی‌هایی بود که بالاخره رخ می‌دهد، یا بیانگر مشکلی ریشه‌دار و نشانی از پایان یک دوران بود؟

یوونتوس در شبی که یکی از مهمترین بازی‌های فصل را تجربه می‌کرد به شدت از استانداردهای خودش پایین‌تر بود و همین مسئله است که باعث نگرانی هوادارانش می‌شود. به هر حال شکست‌ها می‌آیند و می‌روند و تیم‌های معدودی در اروپا قدرت بازگشت از آن‌ها را به اندازه‌ی مکس آلگری و شاگردانش دارند. اما اگر قرار باشد یوونتوس به رویای هفت قهرمانی پیاپی‌اش در لیگ برسد، خیلی زود باید نمایش این شب را به دست فراموشی بسپارد و دوباره بدل شود به همان تیم بی‌رحم و بی‌اشتباه.

نشانه‌هایی که در این شب دیدیم انگار همه خبر از برگشتن ورقِ کورس قهرمانی داشتند؛ مصدومیت جورجو کیلینی، تعویض پائولو دیبالا بین دو نیمه، توپی که به تیر دروازه‌ی پپه رینا خورد. البته هیچکدام از این نشانه‌ها لزوما به معنای پایان کار بیانکونری نیست، ولی برای بازگشت به فرم همیشگی راه سخت و درازی در پیش است. در سوی مقابل ناپولی حالا باید نشان دهد خونسردی لازم برای رسیدن به هدف نهایی‌اش را دارد. بردن عادت بانوی پیر تورین است، عادتی که در دیگر نقاط ایتالیا خیلی کمتر پیدا می‌شود.

این پیروزی بزرگ قطعا قدمی بلند به سوی فتح اسکودتو، بعد از 28 سال بود. اما می‌توان تصور کرد پسران سن پائولو در هفته‌های پیش رو با استرس و فشار عصبی بالایی روبرو خواهند شد. و البته فراموش نکنیم که سرنوشت سری آ هنوز در دستان بیانکونری است و هر کس فکر می‌کند کار آن‌ها تمام شده درک درستی از فوتبال ندارد.

به هر سو رویای رسیدن به افتخاری که آخرین بار دیگو آرماندو مارادونا برای پارتنوپی پرچمدارش بود، در استان کامپانیا خواب را از خیلی‌ها گرفته. برای تحقق بخشیدن به این رویا یوونتوس باید یک بار دیگر هم بلغزد و ناپولی همینطور به بردن ادامه دهد. پس این چهار بازی آینده است که به این سوال پاسخی نهایی خواهد داد: آیا این پیروزی فقط یک سه امتیاز برای ناپولی بود، یا نقطه‌یِ عطفی برای یک قهرمانی رویایی؟

۳    
آی اسپورت
2018-04-23 10:21:00
همچنین بخوانید:
نظر دهید

به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر