فهرست
«د» مثل دشان، مثل اریکسون!
«د» مثل دشان، مثل اریکسون!

«د» مثل دشان، مثل اریکسون!

آی اسپورت - اگر فردای روز برتری 2-1 فرانسه مقابل استرالیا، صفحه اول روزنامه اکیپ این کشور را نگاه کنید، متوجه می‌شوید که همه به چیز به جام‌جهانی و بازی خروس‌ها مقابل کانگوروها ارتباط دارد؛ جایی که تیم دیدیه دشان بعد از کسب پیروزی هم تا حدودی مورد انتقاد قرار گرفته یا اگر بهتر و امیدوارکننده‌تر برای فرانسوی‌ها بخواهیم بگوییم، اکیپ از این نوشته که تیم امسال دشان در جام‌جهانی 2018 نقطه ضعف‌هایی هم دارد که باید بر طرف شوند. از عدم انسجام در حمله و عدم انتقال توپ با سرعت بالا تا انتقادی که از وضعیت بدنی بازیکنان در این دوره شده است. با این حال اما هیچکس فراموش نکرده، بردن کاری‌ست که دشان انجام می‌دهد و فرانسوی‌ها نیز به آن نیاز دارند. این وضعیتی که خیلی‌ها از دشان و تیم‌اش می‌بینند به طرزی عجیب ما را یاد انگلیس و «اسون گوران اریکسون» می‌اندازد؛ تیمی با کلی ستاره اما نقطه ضعف‌ها و انتقادهایی که صحبت پیرامونش بسیار زیاد بود.

فرانسه در بازی دوم خودش مقابل پرو برد خفیف یک بر صفر را کسب کرد. در این مسابقه دشان به ترکیب خودش دست برده بود و نسبت به بازی اول دو تغییر در آن ایجاد کرد؛ سیستم 3-3-4 بازی نخست با 2-4-4 الماس در بازی دوم عوض شد تا همه بیشتر یاد اریکسون بیفتند. این تصمیم دشان در حالی گرفته شد که او عثمان دمبله و تولیسو را از ترکیب بیرون گذاشت. دو بازیکن خط میانی را پوگبا و کانه تشکیل دادند. طی تصمیمی عجیب، ماتوئیدی در سمت چپ خط هافبک به بازی گرفته شد و و هدف این بود که جلوی نفوذ هافبک راست پرو گرفته شود. امباپه در سمت راست خط هافبک برای مهاجمین فضا خالی می‌کرد و در نوک خط حمله هم که اولیویه ژیرو تحت حمایت گریزمان به ترکیب بازگشته بود. اگر بخواهیم از آخر به اول برگردیم به نقش گریزمان می‌رسیم. اینطور که دشان تصمیم گرفته مهاجم اتلتیکومادرید در این جام بیشتر به عنوان مهاجم سایه به تیم‌اش کمک کند و به این ترتیب بیشتر شدن تعداد گل‌های ملی گریزمان از عدد 31، شاید کار سختی برای او باشد. مهاجمی که در یورو 2016 شش گل زد و کفش طلا را از آنِ خود کرد، حالا به عنوان شماره 9 کاذب در ترکیب دشان مورد استفاده قرار می‌گیرد.

حالا چرا می‌گوییم این تصمیم دشان ما را یاد اریکسون و یا حتی فابیو کاپلو می‌اندازد؟ در ترکیب تیم ملی انگلیس با وجود ستاره‌هایی که در یک دهه اخیر داشته، این دو مربی همیشه مثل دشان سعی در استفاده از خط هافبک الماس یا به اصطلاح «دیاموند» داشتند، با این شباهت که هیچکدام شان از وینگرهای تخصصی استفاده نمی‌کنند و همانطور که دشان از ماتوئیدی برای حضور در سمت چپ خط هافبک استفاده کرد، اریکسون نیز از پل اسکولز و استیون جرارد در این منطقه از زمین بهره می‌برد. 

اگر بخواهیم از جنبه‌های مثبت این شباهت و این سیستم دیدیه دشان با اریکسون صحبت کنیم، باید نیمه اول بازی فرانسه مقابل پرو را نگاه کنیم. جایی که خروس‌ها خیلی آرام شروع به کار کردند اما رفته‌رفته در نیمه نخست سوار بر بازی شدند. واران و اومتیتی زوج خط دفاعی هماهنگی را تشکیل داده بودند، کانته در کنار پوگبا یکی از بهترین روزهای خودش را گذراند و تیزهوشی امباپه هم که موجب به ثمر رسیدن تک گل بازی شد. اما نکته مشخص و شباهت دیگری که در کار دشان و اریکسون مشاهده می‌شود، ضعیف شدن فرانسه در نیمه دوم است. در واقع همه انتقادها نیز به نیمه دوم بازی این تیم مقابل استرالیا و پرو برمی‌گردد. انگار که سندروم «خسته به نظر رسیدن مقابل تیم‌های ضعیف» که در تیم اریکسون وجود داشت، در فرانسه دیدیه دشان هم دیده می‌شود. با این تفاوت که این اتفاق برای دشان و فرانسه خیلی جدید نیست.

این اتفاق در یورو 2016 نیز تکرار شده بود، جایی که فرانسه در خانه خودش به پیروزی سخت و لحظه آخری مقابل رومانی با گل زیبای پایت رسید. اگرچه که آنها مقابل آلبانی هم با گل‌های دقیقه 90 و 96 به برتری رسیدند و در بازی آخر دور گروهی بدون گل مقابل سوئیس متوقف شدند. در دور بعدی هم وقتی که یکی از آسان‌ترین قرعه‌ها یعنی ایرلند مقابلشان قرار گرفت، باز هم دست به دامان اتفاقات شدند تا گل دقیقه 2 حریف را با گل‌های گریزمان جواب دهند و بازی را ببرند. درست مثل انگلیس جام‌جهانی 2006؛ تیمی که در دور گروهی به سختی از سد پارگوئه و ترینیداد و توباگو گذشت و با سوئد مساوی کرد و در نهایت هم در مرحله یک‌چهارم نهایی حذف شد.

در فرانسه اما شرایط کمی متفاوت است. یکی از اصلی‌ترین دغدغه‌هایی که دشان به آن دچار نیست، این‌ست که همه مردم کشور مثل انگلیسی‌ها در سال 2006، از او انتظار قهرمانی ندارد یا اگر هم قهرمانی می‌خواهند، خواستار بازی زیبا نیستند. در واقع سطح توقع مردم کشور تا حدی‌ست که ترجیح می‌دهند بین قهرمان شدن و زیبا بازی کردن یکی را انتخاب کنند. در این میان اما حالا که فرانسه خیلی زیبا بازی نمی‌کند، اگر قهرمانی هم برای این تیم بدست نیاید، آن وقت دشان می‌تواند کاملاً مورد انتقاد قرار بگیرد چراکه او هیچکدام از خواسته‌های مردم کشورش را برآورده نکرده، مخصوصاً با مرور تصمیماتی که دشان طی چند وقت اخیر گرفته.

او برعکس اریکسون خیلی راحت می‌تواند بازیکنان خودش را کنار بگذارد و در هر تورنمنت از بازیکنانی که دلش می‌خواهد استفاده کند؛ برای مثال لاکازت، مارسیال و پایت را به این جام نیاورد تا ستاره‌های دیگری را در ترکیب خودش امتحان کند. اگر این تفاوت با اریکسون در مرحله یک‌چهارم نهایی به شباهت با او تبدیل شود و شاهد حذف فرانسه باشیم، آن موقع است که باید انتظار شباهت دوم را هم بکشیم. بله درست حدس زدید. اخراج دیدیه دشان از سرمربیگری تیم ملی فرانسه  چراکه در این صورت دبل عدم موفقیت او در جام‌جهانی 2014 و یورو 2016، به هت‌تریکی ناامیدکننده تبدیل خواهد شد.

 

سازندگی

۲    
آی اسپورت
2018-06-24 10:45:00
نظر دهید

به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر