فهرست
پیش از این روزها؛ دنیای متفاوت ونگر در ژاپن
پیش از این روزها؛ دنیای متفاوت ونگر در ژاپن

پیش از این روزها؛ دنیای متفاوت ونگر در ژاپن

آی‌اسپورت- اگر هواداران آرسنال با انتخاب آرسن ونگر به عنوان سرمربی تیم‌شان در سال ۱۹۹۶ هیجان‌زده نشدند این اتفاق برای طرفداران ناگویا گرامپوس هم در ژانویه ۱۹۹۵ رخ داد. مرد فرانسوی که جای بروس ریوچ را در شمال لندن گرفت و دوران موفقیت‌آمیزی هم داشت در ژاپن هم جانشین گوردون میلن سرمربی سابق ویگان شد که آن زمان مربی ناگویا گرامپوس بود. کسی که زمانی هم در لیورپولِ بیل شنکلی بازی کرد. میلن هم با موفقیت همراه بشیکتاش در لیگ ترکیه به ژاپن آمد اما تیمش در رتبه نازل یازدهم در جدول کلی فصل ۱۹۹۴ جی‌لیگ قرار گرفت و به همین دلیل از کار برکنار شد. در فصل ۱۹۹۳ هم ناگویا نتیجه‌ای مشابه گرفته بود که با انتظار هواداران فاصله زیادی داشت.

متفاوت با دیگر خارجی‌ها

تتسو ناکانیشی مدافع سابق ناگویا گرامپوس می‌گوید: «هیچ‌کس در ابتدا به ونگر اعتماد نداشت. او را هم مثل دیگر خارجی‌هایی که به ژاپن آمده بودند، می‌دیدند.» آنها اشتباه می‌کردند. زمانی که آرسن ونگر در ژاپن سپری کرد کوتاه، اما شیرین بود. خوشامدگویی که خوشایند مرد فرانسوی باشد اتفاق نیفتاد، اما در سپتامبر ۱۹۹۶ وقتی که او ناگویا را ترک کرد هواداران تیم خیره به تلویزیون بازی تیم‌شان را تماشا می‌کردند. شینتارو کانو خبرنگار «کیودو نیوز» می‌گوید: «او به اندازه کافی برای اینکه میراث به جای بگذارد، بزرگ نبود. اما در همان زمان کوتاه توانست تأثیر خودش را بگذارد.» ونگر ماه سپتامبر ۱۹۹۴ از مربیگری موناکو برکنار شد، تیمی که آن را در سال ۱۹۸۸ به قهرمانی لیگ فرانسه رسانده بود. با این حال شروع ضعیف باعث برکناری‌اش بعد از ۷ سال شد، چند ماه بعد از اینکه تیمش را به نیمه‌نهایی لیگ قهرمانان اروپا رساند. فصلی که در نیمه‌نهایی برابر میلانی شکست خوردند که در نهایت با برد ۴-۰ برابر بارسلونا قهرمان شد. آرسن برای چالشی جدید در ژاپن همراه ناگویا آماده بود، باشگاهی که با وجود هزینه‌های زیاد و جذب گری لینکر و دراگان استویکوویچ پیش از حضور او باز هم موفقیتی کسب نکرد. آنها نیازمند تزریق خون جدیدی در رگ‌های‌شان بودند. باشگاه قبل از اینکه حیات خودش را از سال ۱۹۹۳ در جی‌لیگ آغاز کند تحت نظارت شرکت تویوتا فعالیت می‌کرد. سال ۱۹۹۴ زمانی که همه درگیر روزهای پایانی دوران بازی لینکر در ژاپن بودند باشگاه اعلام کرد با آرسن ونگر در حال مذاکره است. در ماه دسامبر هم به صورت رسمی مشخص شد ونگر در سومین فصل حضور ناگویا گرامپوس در جی‌لیگ هدایت این تیم را بر عهده خواهد گرفت.

دنیای جدید یک مرد شجاع

جی‌لیگ ژانویه ۱۹۹۵ تنها ۲ سال داشت و هنوز لیگ محبوبی به شمار نمی‌رفت. با این حال موجی در فوتبال ژاپن آغاز شده بود و ستاره‌های بزرگ مثل زیکو، دونگا و اسکیلاچی هم آمدند تا به جذب دوربین‌های تلویزیونی کمک کنند. با این وجود در فصل سوم هم ناگویا با آرسن ونگر زمان می‌خواست تا بتواند در لیگ خودش را جا بیندازد. این تیم در ۳ بازی اول لیگ شکست خورد و از ۸ بازی ابتدایی‌اش تنها ۳ امتیاز گرفت. البته فراموش نکنید آن زمان لیگ ژاپن قانونی به نام «وی-گل» داشت و برای اینکه حتماً یک تیم برنده باشد در صورت مساوی شدن بازی ضربات پنالتی زده می‌شد. داستان‌هایی از توکیو به گوش می‌رسید که مدیران ژاپنی برای رسیدن به اهداف‌شان سخت کار می‌کنند. این اتفاق در سکوت کامل رخ می‌داد و ژاپن در حال جهانی شدن بود. در اواسط دهه ۱۹۹۰ میلادی بازیکنان حرفه‌ای بیشتر به لیگ ژاپن رفتند و این برای ونگر بسیار خوب بود. ونگر یادآوری می‌کند: «دیواری بین من و بازیکنان گرامپوس بود. من در فوتبال اروپا رشد کرده بودم و می‌دانستم نباید دیواری این بین باشد. آنها دستورات خاصی از من می‌خواستند اما بازیکن باید در زمین مسئول بازی باشد. مجبور شدم تا به آنها آموزش بدهم خودشان بیشتر فکر کنند.» با این حال ارتباط بین ونگر و بازیکنانش فقط منفی نبود. مربی فرانسوی می‌گوید: «نمی‌توانستم بفهمم کسی درباره من چه حرفی زده یا در روزنامه‌ها چه چیزی نوشته شده است. برای همین نگرانی این مسائل را نداشتم. آنجا متوجه شدم فوتبال تنها چیزی‌ست که از آن لذت می‌برم و بقیه آن به نظر مردم بستگی دارد.» این واقعاً امتیاز مثبتی برای ونگر بود چرا که او نگرانی‌ای درباره فشارها و انتقادها نداشت. در لیگ ژاپن می‌توانست راه خودش را پیدا کند، تنها به فضا و زمان نیاز داشت. کانو هم در این باره بیان می‌کند: «ونگر سبک مربیگری و مدیریتی مدرنی را به ناگویا آورد. او بیش از ۲ دهه در آرسنال مربیگری کرد و به طور دقیق در تمامی سطوح این باشگاه را کنترل کرد. سبک ونگر مناسب با ذهنیت ژاپنی‌هاست که عادت به ریزه‌کاری و نظم و انضباط دارند.»

ژاپن کشوری مناسب برای کار کردن خارجی‌هاست. می‌توانند راحت روی شغل خودشان تمرکز کنند. ونگر هم سخت کار کرد تا روی تیمش اثر مثبت بگذارد. برخلاف برخی مربیانی که به شرق آسیا رفتند او مورد قدردانی قرار گرفت. دستیاران ژاپنی او تعریف می‌کنند ساعت‌ها حتی تا صبح بازی‌ها را تماشا می‌کرد و درباره آنها با همکارانش صحبت می‌کرد. آنها با مردی طرف بودند که تماشای بازی‌ها را به عنوان بخشی از شغلش در نظر نگرفته بود و گویی با مشاهده فوتبال تفریح می‌کرد. استیو پریمن مربی سابق تاتنهام سال ۱۹۹۹ به ژاپن رفت و مربی شیمیزو اس‌پالس شد و ادعا کرد لیگ ژاپن فقط برای یک مربی مثل ونگر خوب است. «در ژاپن فقط زمانی برای فکر کردن نیاز داری. جایی خواندم که ونگر می‌گفت ژاپن اعتقادات او در فوتبال را به عقب بازخواهد گرداندند و بعدها فهمیدم که چه می‌گوید.» این صحبت‌های پریمن درباره شرایط مربیگری در ژاپن بود. ژاپن در بسیاری موارد یک کشور محافظه‌کار است، اما در جی‌لیگ رقابت به صورت فشرده و حساسی دنبال می‌شود گویی به دنبال قهرمانی در جام جهانی هستند. به بهبود و یادگیری اشتیاق دارند، چیزی که حتی در انگلیس هم نمی‌بینیم.

چشم و گوش آنها برای شما

بازیکنان آرسنال در روزهای اولیه حضور ونگر در این تیم از زیر تمرینات در می‌رفتند، در حالی که در ژاپن بازیکن‌ها سر تمرین خودکار و کاغذ برای یادداشت‌برداری از تمرینات همراه خودشان می‌آوردند! پریمن می‌گوید: «آنها چشم‌ها و گوش‌های خودشان را به شما می‌دهند. فکر نمی‌کنم در فوتبال حرفه‌ای انگلیس هم چنین کاری را انجام دهند چرا که اضافه‌کاری است. آسان‌تر بود که چیزی به آنها یاد بدهیم چرا که بازیکنان حرفه‌ای جوان بودند. در انگلیس بیش از یک قرن تاریخِ فوتبال دارید و هر زمانی که بخواهید چیزی را تغییر دهید باید همه را متعاقد کنید.» در هر صورت در جی‌لیگ هم شما دیر یا زود نیاز به کسب نتیجه خوب دارید. پریمن ادامه می‌دهد: «او یک تیم مبارز را در دست گرفت. استویکوویچ ضعیف بازی می‌کرد و او را دوباره احیا کرد که به نفع همه بود.» در فصل ۱۹۹۴ استویکوویچ بیشتر از اینکه بهترین بازیکن میدان شود کارت زرد دریافت می‌کرد، اما خیلی زود با مربی جدید به شرایط خوب برگشت. او هم بعدها مربی ناگویا شد و سال ۲۰۱۰ این تیم را به قهرمانی جی‌لیگ رساند. «ونگر همه‌چیز را در باشگاه تعییر داد و به بازیکنان نشان داد می‌توانند از فوتبال و آموزشِ آن لذت ببرند.» استویکوویچ این را می‌گوید و ادامه می‌دهد: «او همچنین به بازیکنان نشان داد چگونه می‌توانند خودشان را نشان دهند. زمان گرفت و بازیکنان شروع کردند به پاسخ دادن.»

موفقیت در ژاپن

پس از شروع بد در جی‌لیگ کم‌کم شرایط تیمِ ونگر خوب شد و در دور نخست لیگ چهارم شدند. در مرحله دوم هم بالاتر آمدند و در نهایت نایب‌قهرمان شدند. آرسن ونگر هم جایزه بهترین مربی سال ۱۹۹۵ را به خودش اختصاص داد. در ادامه شرایط بهتر هم شد چرا که ناگویا گرامپوس با هدایت مربی فرانسوی‌اش جام امپراتوری ژاپن را کسب کرد. استویکوویچ با شوق از آن سالها می‌گوید: «زمان واقعاً لذتبخشی بود که من توانستم با ونگر به عنوان مربی‌ام کار کنم. در سال ۱۹۹۵ من ارزشمندترین بازیکن لیگ شدم و او بهترین مربی. ما خیلی خوب با هم کار می‌کردیم و چیزهای زیادی از او درباره فوتبال مدرن آموختم.» با شهرتی که ونگر در اروپا داشت مدت اقامت او در ژاپن کوتاه شد. در پاییز سال ۱۹۹۶ او با ناگویا خداحافظی کرد که به انگلیس برود، اما این دیگر همان آرسنِ ژاپن نبود. مردی که روی فوتبال ژاپن تأثیر گذاشته بود و می‌خواست با همان متدها در انگلیس هم تأثیرگذار باشد. «من آنجا آموختم چگونه قید برخی چیزها را بزنم. این برایم سودمند بود. وقتی که به اروپا برگشتم شفاف‌تر، رهاتر و بی‌رحم‌تر بودم.» دوران مربیگری ونگر در ژاپن اگرچه از یک سال و چند ماه فراتر نرفت، اما باعث شد مردی شکل بگیرد که در انگلیس او را به دلیل نگرشی که در فوتبال داشته پروفسور بنامند و بخشی از تاریخ باشگاه آرسنال با حضور او نوشته شود.

 

ترجمه از FourFourTwo: شهراد باغستانی/ فرهنگستان فوتبال

۵    
آی اسپورت
2018-05-14 00:06:00
همچنین بخوانید:
نظر دهید

به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر