فهرست
تغییر ناگهانی سیاق تیم ملی: عقل چه می‌گوید؟
تغییر ناگهانی سیاق تیم ملی: عقل چه می‌گوید؟

تغییر ناگهانی سیاق تیم ملی: عقل چه می‌گوید؟

آی‌اسپورت- باور اینکه تیم ملی بعد از حضور مارک ویلموتس دچار تحولاتی در سبک بازی شده با منطق جور در نمی‌‌آید و تحلیل هایی که در این باره بیان می‌شود و تیم ملی را با حضور مربی بلژیکی هجومی می‌خوانند ناشی از یک تاثیرپذیری مقطعی و حتی موج رسانه ای است. تیم ملی به واقع اگر هم بخواهد از پوسته تاکتیک هایی که کارلوس کی‌روش نزدیک به ۷ سال در تیم ملی ایران نهادیه نکرد، به این سادگی ها قادر نخواهد بود.

کی‌روش خود هم برای ساختن چنین تیمی سال ها تلاش کرد و این گونه نبود که به یکباره با حضورش تیم ملی را به یکی از بهترین مدافعان دنیای فوتبال بدل سازد و یک آرایش دفاعی تحسین برانگیز را در زیر مجموعه اش پدید آورد. هرچند که کی‌روش آن قدرها هم که گفته می‌شد وابسته به اجرای چنین تاکتیکی نبود بردهای پر گلی را نیز در زمان او به یاد داریم.

از سویی این ابزار است که تاکتیک ها را می‌سازد و چنانچه مارک ویلموتس به این نظریه پایبند نباشد و صرفا به جهت آنکه چیزی را تغییر دهد بدون در نظر گرفتن داشته ها و توانایی های بازیکنانش در مسیر تحولات تاکتیکی تیم ملی گام بردارد، دکترین خود را زیر سوال برده است و مسیر او منتهی به موفقیت و کامیابی نخواهد بود و تیم او به بن بست خواهد خورد.

فوتبال ایران ۷ سال با سیاستی که کی‌روش می‌پسندید شکل گرفت که این سیاست های تاکتیکی هم موافقانی داشت و هم منتقدانی اما باید پذیرفت که سرمربی سابق تیم ملی بر اساس داشته های خود تیم ملی را به سمت بازی های احتیاط آمیز پیش برد. یقینا تیمی که از بهترین هافبک دفاعی های تاریخ فوتبال آسیا(آندو و نکونام) بهره می‌جست و بعد از خروج آن ها از دایره تیم ملی با سعید عزت اللهی و امید ابراهیمی که آن ها نیز جزو بهترین های این پست محسوب می‌شوند، در میادین گوناگون حاضر شد، نمی‌توانست روش دیگری را برگزیند. ضمن اینکه فوتبال ایران سال ها است در ساختن مهاجمان درجه یک موفق عمل نمی‌کند و گزینه های آن چنانی را برای بازی در این پست نمی‌بینیم.

پیش ترتیم ملی تومان از وجود مهاجمانی همچون دایی، عزیزی، مجیدی، مدیرروستا، موسوی و هاشمیان بهره می‌برد که هر یک در آن دوران جزو بهترین ها محسوب می‌شدند اما اکنون اگر بخواهیم به تعداد مشابهی مهاجم درجه در تیم ملی اشاره کنیم به نام های آن چنانی برنمی‌خوریم و جز همین سردار آزمون و جهانبخش و مهدی طارمی(که مهاجم کاملی هم نیست) گزینه های دیگری را نمی‌یابیم و کریم انصاری فرد نیز در سال های اخیر هرگز گزینه کارایی نبوده است.

بدون شک ویلموتس نیز تا زمان معینی روی همان محوری پیش خواهد رفت که کی‌روش رفته بود و تصور اینکه مرد بلژیکی به یکباره تیم ملی را متحول کند، دور از عقلانیت است و چنانچه سرمربی جدید تیم ملی انگیزه ای برای ایجاد تحولات تاکتیکی داشته باشد باید قدم در مسیر ساختن گزینه هایی تازه بگذارد و علاوه بر آن استعدادهای تازه ای را وارد چرخه تیم ملی کند.

شاید حضور اللهیارصیاد منش به مرور زمان بتواند ویلموتس را به این دگردیسی تاکتیکی نزدیک کند و شاید هم مهاجمانی از این دست که قبلا کمتر مورد توجه قرار می‌گرفتند؛ قلی زاده و علیپور!

فوتبال ایران اما به واقع اکنون وضعیت پر باری به لحاظ برخورداری از مهاجمان گلزن ندارد و کم رنگی مهاجمان ایرانی در جدول گلزنان لیگ نیز این ادعا را تا حدی به واقعیت نزدیک می‌کند؛ از سویی باید قواره رقبای اصلی فوتبال ایران در آسیا را نیز به خوبی شناخت و مورد آنالیز قرارداد. کی‌روش از این ویژگی برخوردار بود که تاکتیک را بر پایه بازی با رقبای اصلی اش در آسیا طراحی می‌کرد و به همین دلیل بازی محتاطانه را موفقیت آمیز تر می‌دانست.

۴ ۱  
آی اسپورت
2019-06-17 02:51:00
نظر دهید

۱ نظر
عشق ارتش سرخ
دوشنبه ۲۷ خرداد ۱۳۹۸، ۰۸:۰۰
نویسنده کیسه کش چرت وپرت نوشتی این همه چرت گفتی تا فرناز مجیدی رو جزو مهاجمان خوب تاریخ تیم ملی نام ببری خاک تو شعور فوتبالیت حال آدمو بهم میزنزد
۱
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر