فهرست
گزارش: چطور بوندس‌لیگا سرزمین رویایی ستاره‌های آسیایی شد؟
گزارش: چطور بوندس‌لیگا سرزمین رویایی ستاره‌های آسیایی شد؟

گزارش: چطور بوندس‌لیگا سرزمین رویایی ستاره‌های آسیایی شد؟

 اولی هسه
تقریبا یک پنجم بازیکنانی آسیایی که از نظر سایت فور فور تو بهترین های آسیا هستند، در بوندسلیگا بازی کرده اند. این تصادفی نیست که بازیکنان آسیایی که رویایشان بازی کردن در لیگ های اروپایی است، معمولا نیم نگاهی به آلمان دارند و خودشان هم بیشتر از هر لیگی احتمال می دهند که در بوندسلیگا بازی کنند. برای بعضی ها مانند شینجی کاگاوا، این لیگ در خروجی به سمت سرزمین رویاها، لیگ برتر انگلیس است. برای دیگران، باز هم مانند کاگاوا، این لیگ یکی از بهترین لیگ ها است که ارزش ترک کردن خانه را دارد.
اما چطور این اتفاق افتاد؟ چرا بوندسلیگا؟ با کمی بحث متوجه می شوید که تاریخ نقش مهمی در این موضوع دارد. رقابت بین آلمان و تیم های آسیایی مربوط به مدت ها قبل است. دتمار کرامر، مربی اسطوره ای، که بعدها با بایرن قهرمان اروپا شد، در اوایل سال 1960 به ژاپن رفت تا تیم این کشور را برای المپیک 64 در توکیو آماده کند. به همین دلیل به او پدر فوتبال ژاپن می گویند. در همان دهه یک مربی مشهور دیگر آلمانی، هنس وایزوایلر کلن، یاسوهیکو اوکودرا زیر نظر گرفت و او را به استخدام باشگاهش درآورد. اوکودرا تبدیل به اولین بازیکن فوتبال ژاپنی شد که به صورت حرفه ای در اروپا بازی کرده است. هرچند او شروع خوبی نداشت. در اولین دقیقه از اولین بازی اش و در اولین تماس با توپ او روی بازیکن حریف خطا کرد و داور پنالتی گرفت. اگرچه جدا از شروع بد، پایانش  برای او بد نبود. هارالد شوماخر، دروازه بان کلن پنالتی را مهار کرد و کلن آن بازی را برد. در آن زمان کلن قهرمان لیگ و جام حذفی شد.



به فاصله چند هفته بعد از اولین بازی اوکودرا، یک بازیکن آسیایی دیگر هم در لیگ آلمان بازی کرد. بوم کون چا اولین بازی رسمی اش را برای آینتراخت فرانکفورت انجام داد. کسی که بعد از آن موفق شد عنوان بهترین بازیکن قرن آسیا را هم کسب کند. او به قدری در تیمش درخشید که اکهارد هنشاید، نویسنده آلمانی، متنی 130 خطی با عنوان مناجات بوم کون چا نوشت.
پس بوندسلیگا تبدیل به صحنه نمایشی اول از همه برای ژاپنی ها و کره جنوبی ها شده بود. این موضوع نقش  مهمی هم برای بازی های چینی داشت. وقتی یانگ چن به والدهوف مانهایم ملحق شد، تیمی که آن زمان در لیگ دسته 3 بازی می کرد، (گفته می شود که او در سال 1988 به صورت قرضی به این تیم رفته بود) اولین بازیکن چینی حاضر در فوتبال اروپا نبود. پیش  از او چئونگ چی دوی در سال 1960 برای بلکپول بازی کرده بود. اما او بازیکن مهمی شد و بعد از آن در سال 2000 حتی عنوان بهترین بازیکن فوتبال سال چین را هم به دست آورد. در آن زمان او برای فرانکفورت و در بوندسلیگا بازی می کرد. 
اما این که چرا یانگ چن کارش در فوتبال آلمان را در مانهایم شروع کرد مربوط به سفر  مربیان آلمانی بود. کلاوس شلاپنر، مربی سرشناس مانهایم از سال 1992 تا 1995 سرمربی تیم ملی چین بود. البته همه بازیکنان هم این مسیر را طی نکردند وموفقیت بازیکنان آسیایی در باشگاه هایشان تضمینی برای حضورشان در فوتبال آلمان نبود. اما بازیکنان سرشناسی مانند اوکودرا و اوکازاکی هم بودند که حتی در حوالی دورتموند هم دیده شدند.



توماس کروت می‌گوید: «من همیشه نیم نگاهی به ژاپن و مخصوصا شهر توکیو داشته ام. شاید دلیلش این بوده که با اوکودرا در کلن بازی کرده ام. همچنین با پیره لیتبارسکی که بعدها مربی ژاپن شد.» کروت که حالا 55 ساله است در سال 1990 فوتبالش را در دورتموند به پایان برد. به همین دلیل هم شرکت او در دورتموند قرار دارد. شرکت او چندین بازیکن سرشناس را به فوتبال آلمان معرفی کرده است، مانند مانوئل نویر. اما بیشتر افرادی که همکار او هستند کروت را به عنوان کسی می شناسند که بازیکنان آسیایی را به آلمان می برد. او می گوید: «چون من ژاپن را دوست دارم شاید سالی یک یا دو بار به ژاپن بروم. همان جا هم شروع می کنم که گشتن به دنبال بازیکنان. بعد از آن سعی می کنم برایشان تیمی در اروپا پیدا کنم. او حالا بازیکنان زیادی را به فوتبال اروپا معرفی کرده است که اوکازاکی و کاگاوا هم شاملشان هستند.» البته او هرکسی را هم نمی پسندد و معتقد است که بازیکنان باید فوق العاده باشند که راهی اروپا شوند. کروت می گوید: «ابتدا خیلی سخت بود. چون باشگاه های اروپایی بازیکنان آسیایی را نمی خواستند. خیلی از آن ها می گفتند یک بازیکن ژاپنی چطور می تواند به ما کمک کند؟ در آن زمان تیم ملی ژاپن در رنکینگ فیفا اوضاع خوبی نداشت و باشگاه های ژاپنی هم خیلی شناخته شده نبودند. کروت که کارش را با بازیکنان ژاپنی شروع کرد، حالا با بازیکنان کره جنوی هم کار می کند. »



او کم کم فهمید که فقط باشگاه های آلمانی نیستند که به دنبال بازیکن هستند و بازیکنان ژاپنی هم بیشتر از بوندسلیگا ترجیح می دهند در لیگ برتر انگلیس بازی کنند. البته هنوز هم بعضی ها دوست دارند در آلمان باشند. خیلی ها هم هنوز این لیگ را به خوبی نمی شناسند و نمی دانند که بوم کون چا یکی از بازیکنان موفق در این لیگ بوده است. کم کم حتی تعداد کسانی که دوست دارند در آلمان بمانند بیشتر هم شده است و دلیلش هم موفقیت تیم ملی آلمان در دنیا و تیم های باشگاهی این کشور در لیگ قهرمانان اروپا بوده است. کروت می گوید: البته هنوز هم لیگ برتر انگلیس در کره بیش از همه لیگ ها طرفدار دارد. اما بوندسلیگا هم طرفداران زیادی پیدا کرده است. سبک این لیگ مناسب بازیکنان آسیایی است. نکته دیگر این که لیگ آلمان به اندازه انگلیس فیزیکی نیست. این لیگ بیشتر به درد بازیکنان تکنیکی می خورد. اما این هم درست است که همیشه بازیکنان باید الگوهایی داشته باشند. یک نفر باید ثابت کند که شدنی است. بعد باقی افراد دنباله رو او شوند. توماس کروت می گوید: «همه چیز با گروهی از بازیکنان ژاپنی که نسل طلایی نام گرفتند تغییر کرد. بازیکنانی مانند جونیچی ایناموتو، نائوهیرو تاکاهارا یا شینجی اونو. همه آن ها را من معرفی کردم. اولین ترانسفر من تاکاهارا بود که در سال 2003 او را به هامبورگ بردم. اما نکته کلیدی برای من  ماکوتو هاسبه بود که در سال 2008 به وولفسبورگ رفت. چون او بلافاصله به همراه تیمش قهرمانی لیگ شد.»


این زنجیره اتفاقات نتیجه ای که امروز می بینید را داشته است. وقتی بازیکنان آسیایی شروع کردند به خوب بازی کردن، باشگاه های آلمانی هم شروع کردند به گشتن دنبال آن ها. در روزهای گذشته استعدادیابی در قاره بزرگ آسیا کار دشواری بود. اما حالا، با وجود ایجنت هایی چند ملیتی مانند کروت، کار بسیار آسان تر شده است. این موضوع باعث شده که هواداران بوندسلیگا هم در آسیا بیشتر شوند. در دوران اوکودرا و چا، تنها برخی از شبکه های تلویزیونی بازی های لیگ ها را پوشش می دادند. اما حالا، با تبدیل شدن فوتبال به یک تجارت جهانی و البته دسترسی آسان به همه اطلاعات از طریق اینترنت، مردم می توانند بیشتر بازی ها را ببینند و درباره باشگاه ها بخوانند. این بوندسلیگا را برای بازیکنان با استعداد جذاب تر هم کرده است. البته نسبت به زمانی که کروت کارش را برای انتقال بازیکن به آلمان شروع کرد. به همین شکل روند ادامه پیدا می کند و هر روز بازیکنان بیشتری از آسیا مشتاق بازی در آلمان می شوند و باشگاه های بیشتری هم در آلمان به دنبال بازیکنان آسیایی می گردند. در اکتبر سال گذشته دورتموند اولین دفتر استعدادیابی خارج از آلمان را باز کرد، در سنگاپور.



کد خبر 9404
     
آی اسپورت
2015-05-21 11:07:51
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر