فهرست
بررسی تک‌تک تیم های بوندس‌لیگا 2015؛ پایان دفتر پنجاه و دوم
بررسی تک‌تک تیم های بوندس‌لیگا 2015؛ پایان دفتر پنجاه و دوم

بررسی تک‌تک تیم های بوندس‌لیگا 2015؛ پایان دفتر پنجاه و دوم

1- بایرن مونیخ:‌از سه گانه 2013، به دو گانه 2014 و در نهایت تک بوندسلیگا 2015. هواداران بایرن با وجود قهرمانی در بوندسلیگا، از تیم و سرمربی رضایت ندارند. بایرن در شرایطی قهرمان شد که در جدول اختصاصی نیم فصل دوم، رتبه سوم را کسب کرده.
 
2- وولفسبورگ: مشکلات دفاعی فصل قبل، تا اوایل این فصل نیز ادامه داشت و وولفسبورگ تا هفته دهم، فقط یک بار کلین شیت کرد اما در ادامه، هماهنگ شدن رابین نوچه جوان با نالدو در قلب دفاع و درخشش کوین دی بروین، آنها را به بالای جدول نزدیک کرد. البته بایرن در آن زمان فاصله زیادی انداخته بود و درخشش باس دوست در شروع 2015 هم تأثیری روی جایگاه پایانی گرگ ها نداشت.
 
3- بورسیا مونشن گلادباخ: قهرمان نیم فصل دوم بوندسلیگا. برای بسیاری تصور اینکه گلادباخ بدون تر اشتگن درون دروازه و خوان آرانگو به عنوان اولین طراح حملات، بتواند حتی ششمی فصل قبل را هم تکرار کند ممکن نبود اما یان زامر و رافائل به خوبی جای آنها را پر کردند. گلادباخ اولین تیم این فصل بود که در آلیانز آره نا بایرن را شکست داد. سهمیه مستقیم لیگ قهرمانان اروپا، کمترین استحقاق آنها در این فصل بود که به دست آوردند.
 
4- بایر لورکوزن: برای دومین سال متوالی، چهارم شدند که اتفاق مثبتی برای بوندسلیگاست چرا که آنها بهتر از گلاباخ می توانند از پس دور ماقبل گروهی لیگ قهرمانان بر بیایند. لورکوزن تابستان پر سر و صدایی داشت و از جمع نفرات تازه اضافه شده به تیم، بالعربی و شالانوغلو، موثرترین بازیکنان فصل باشگاه لقب گرفتند. بالعربی در این فصل سریع ترین گل تاریخ بوندسلیگا را توانست بزند که ارتقای این رکورد (ثانیه 9) خودش یک چالش خواهد بود.
 
5- آگزبورگ: بالاتر از غول های منطقه روئر، سهمیه مستقیم حضور در دور گروهی لیگ اروپا را به دست آوردند. آنها این فصل هم به مانند سال گذشته، در گام آخر کمی لنگ زدند وگرنه باید رتبه چهارم و سهمیه لیگ قهرمانان را می گرفتند. آنها در فاصله ده هفته تا پایان فصل، تنها یک امتیاز تا سهمیه لیگ قهرمانان فاصله داشتند ولی در ده بازی آخر فقط 3 تا را بردند. آگزبورگ در نیم فصل دوم توانست بایرن، وولفسبورگ و گلادباخ را شکست دهد.
 
6- شالکه: بعد از تنها یازده هفته و در شرایطی که رتبه یازدهم بوندسلیگا را در اختیار داشتند، مربی عوض کردند. ینس کلر رفت و روبرتو دی متئو آمد. درکسلر بخش زیادی از فصل را مصدوم بود و در بین عناصر تهاجمی تیم، فقط چوپوموتینگ خوب کار کرد. شالکه از سهمیه مستقیم لیگ قهرمانان در فصل گذشته به سهمیه غیر مستقیم لیگ اروپا در انتهای فصل رسید و اگر روی هونتلار حساب کند، فصل بعد به همین هم نخواهد رسید.
 
7- بورسیا دورتموند: دورتموند در نیم فصل دوم، 31 امتیاز گرفت که اگر در کل فصل به همین روند امتیازگیری جلو رفته بود، باز هم رتبه اش چندان جا به جا نمی شد و در بهترین شرایط چهارم می شدند. فصل برای آنها کابوس وار تمام شد و حالا شاید با قهرمانی جام حذفی، کابوس وار تمام نشود! آنها اولین تیم فصل آینده هستند که دست به تغییر مربی زده و باید دید جایگاه هفتمی با توخل چقدر تغییر می کند.
 
8- هوفنهایم: در شروع فصل، به صورت ثابت بین 4 تیم بالای جدول بودند و تا چند هفته قبل، کمتر کسی درباره سهمیه لیگ اروپای تیم تردید داشت اما دو باخت در سه هفته آخر، پایان بدی به فصل خوب آنها بود. به طور کلی آنها در نیم فصل دوم خیلی بد بودند و از حیث جمع آوری امتیاز از فرایبورگ سقوط کرده پایین تربودند. کوین فولاند قراردادش را تمدید کرده اما با حضور روبرتو فیرمینو، اوگن پولانسکی و طارق الیونسی، هوفنهایم بی تردید در تابستان در متن بازار نقل و انتقالات خواهد بود.
 
9- آینتراخت فرانکفورت: آینتراخت نزدیک به 6 ماه قبل از آغاز فصل، توماس شاف را به عنوان سرمربی فصل 2015 اعلام کرد و به نظر می رسید اهداف بزرگی برای این فصل دارند. مصدومیت نلسون والدز در هفته های ابتدایی، کمی برنامه تیم را مختل کرد و در ادامه، آنها تیمی شدند که گل اول را می زند و بدون کسب 3 امتیاز از زمین خارج می شود. آینتراخت آقای گل فصل بوندسلیگا را معرفی کرد (الساندر میر) اما با داشتن سومین خط دفاعی ضعیف فصل، نهم شد.
 
10- وردربرمن: یک هفته مانده به پایان نیم فصل، دقیقا آخر جدول بودند. با نگاه منصفانه، برترین مربی فصل بوندسلیگا، ویکتور اسکریپنیک بود که تیم هجدهم جدول را در مقطعی امیدوار به کسب سهمیه لیگ اروپا کرد. برمن با در اختیار داشتن ضعیف ترین خط دفاعی فصل، در هفته آخر به جایی رسید که اگر دورتموند را می برد، به لیگ اروپا می رفت که اینطور نشد. با حضور گلزنی مانند دی سانتو و گل سازهایی مانند یونوزویچ و اوزتونالی آنها به شرط ضعیف نشدن در تابستان و جذب یک مدافع، از جذاب ترین تیم های فصل آینده خواهند بود.
 
11- ماینتز: با حذف در همان اولین دور لیگ اروپا، بی تردید بدترین آلمانی فصل رقابت های اروپایی بودند. ماینتز از همان ابتدای فصل در حال تضعیف شدن بود. جایی که حاضر به همکاری با توماس توخل نشدند و هیوملان را جایگزین کردند که خود او در ادامه فصل اخراج شد. در نقل و انتقالات نیز با از دست دادن نیکولای مولر و چوپوموتینگ، بیش از پیش بدون زهر شدند. با این حال شروع تیم در بوندسلیگا بد نبود و در هفته های ابتدایی، بوندسلیگا را جذاب کردند.
 
12- اف سی کلن: این فصل از بوندسلیگا 2 به دسته برتر آمدند و با ثبت ششمین خط دفاعی برتر فصل، عملکردی درخور تحسین داشتند. کلن بر خلاف انتظارها، حتی در بازی های خارج از خانه نیز با تمرکز بالایی وارد زمین می شد. آنها بیش از 400 دقیقه در شروع فصل گلی دریافت نکردند و با حضور کوین ویمر در قلب دفاع و تیمو هورن درون دروازه، رسوخ ناپذیر بودند. کلن با کمی تغییر در ساختار تهاجمی، می تواند فصل بعد به رتبه های یک رقمی جدول هم فکر کند.
 
13- هانوفر 96: تقریبا بدترین سبک بازی بین تیم های بوندسلیگا را در این فصل داشتند. فوتبالی صرفا مبتنی بر ضربات ایستگاهی و توپ های بلند. هانوفر با همین فوتبال چندش آور در پایان نیمه اول فصل، شانس کسب سهمیه لیگ اروپا بود اما با کسب تنها 2 برد در نیم فصل دوم (در دو هفته آخر و بدترین بین کل تیم ها) فقط خوش شانس بودند که سقوط نکردند. هانوفر آخرین تیم بوندسلیگا بود که دست به تغییر مربی زد. در آخرین بازی با حضور تایفون کورکوت، آنها به رده هفدهم رفتند و با برد مقابل فرایبورگ در آخرین بازی، حضورشان در بوندسلیگا را تمدید کردند.
 
14- اشتوتگارت: از 34 هفته برگزاری بوندسلیگا، اشتوتگارت طی 26 هفته در منطقه سقوط قرار داشت و بهترین رتبه آنها در کل فصل همین چهاردهمی بود که در آخرین گام به دست آمد. آنها هر 3 بازی آخر را بردند و با همه این احوالات تنها یک امتیاز بیش از هامبورگ که به پلی آف رفت کسب کردند. تنها توانایی بالای اشتوتگارت، حفظ روحیه پس از دریافت گل (حتی چند گل) بود. آنها برنده جذاب ترین بازی فصل هم بودند. دیداری که زمین ورزشگاه کومرز بانک، آینتراخت را 5-4 شکست دادند.
 
15- هرتابرلین:‌ از همان هفته اول، در سطح تیم پانزدهم جدول (آخرین تیمی که در بوندسلیگا ابقا می شود) بازی می کردند و نتیجه می گرفتند و ثبات خاصی در این موضوع داشتند. هرتا به دلیل تفاضل گل بهتر نسبت به هامبورگ، از بازی پلی آف معاف شد. مشکل اصلی پایتخت نشینان در این فصل، خریدهای بودند که به صورت خیلی واضح توسط دلالان بازیکن به تیم تزریق شد و غیر از ژولین شیبر (که او هم مصدوم شد) هیچ یک استفاده ویژه ای برای سرمربیان تیم طی فصل نداشتند.
 
16- هامبورگ: بندر نشینان طی این دو فصل، 4 بازی بیش از سایر تیم های بوندسلیگا انجام دادند و دلیل آن، دو بار رفتن به پلی آف و بازی با تیم سوم بوندسلیگا 2 هست. هامبورگ هر چند در اکثر پست ها ضعف داشت اما در خط حمله فاجعه بودند. به ویژه در نیم فصل اول و تا قبل از بازگشت ایویکا اولیچ که طی یک نیم فصل فقط 9 گل زده بودند. هامبورگ اوضاع مالی خوبی ندارد و این موضوع بر کسی پوشیده نیست. آنها با ادامه همین روند، فصل آینده هم در ایده آل ترین شرایط دوباره یک طرف بازی پلی آف خواهند بود.
 
17- فرایبورگ: فصل قبل به واسطه قرضی های خوبی که دستشان بود و حضور ماتیاس گینتر در قلب دفاع، به زحمت بوندسلیگایی ماندند اما این فصل همه آنها را از دست دادند و سقوط کردند. یک معادله خیلی ساده. فرایبورگ حتی در هفته هایی که دورتموند و برمن با فرم وحشتناک بدشان قعر جدول را تسخر کرده بودند باز هم با شکست و تساوی هایش به زور خودش را آنجا چپانده بود. پیروزی مقابل بایرن در بازی تشریفاتی هم نتوانست آنها را از پیشانی نبشتشان دور کند. آنها غیر از جاناتان اشمید و رومن بورکی، بازیکن قابل دیگری هم نداشتند.
 
18- پادربورن:‌ ممنون از پادربورن بابت همه لحظات خوبی که در اولین فصل حضور در بوندسلیگا به هواداران این لیگ هدیه کرد. آنها مانند اشتوتگارت و هامبورگ با تجربه نبودند با باختن هر 3 مسابقه آخرشان سقوط کردند. موریس اشتوپلکمپ بازیکن این تیم توانست در بازی هانوفر، راه دور ترین گل تاریخ بوندسلیگا را بزند (از 82 متری) و به طور کلی تیم در هفته های ابتدایی عالی بود. آنها در پایان هفته چهارم، صدرنشین بوندسلیگا شدند. بدرود دوستان. به امید دیدار مجدد!

مهدی احمدی/ آی اسپورت
     
آی اسپورت
2015-05-29 15:36:23
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر