فهرست
یادداشت: در نقد دوستی‌های ریاکارانه در بستر بیماری؛ ترحم‌وارگی فوتبال احساس زده
یادداشت: در نقد دوستی‌های ریاکارانه در بستر بیماری؛ ترحم‌وارگی فوتبال احساس زده

یادداشت: در نقد دوستی‌های ریاکارانه در بستر بیماری؛ ترحم‌وارگی فوتبال احساس زده

مرتضی یاسری‌نیا/ آی اسپورت

برای ما جماعت خوگرفته به  تعاریف سطحی ازهرموضوع عمیق، جملات نیچه، راهی برای پز دادن، سبیل‌هایش، المانی به قصد به سخره گرفتن فلسفه و تزهای ضد زنش، مجالی جهت فرونشاندن تب شکست‌های عاطفی است. پس جمله بالا اصلا برایمان تعمق‌برانگیز نیست؛ بخصوص برای آن دسته‌ای که به دوستی خاله خرسه‌وار و ترحم‌وارگی عادت کرده‌اند.
"علی دایی" درقالب عیادت ازسرمربی ناخوش احوال فوتبال ما، او را بخشید و دقیقا دوستی خاله‌خرسه‌وار و «ترحم‌وارگی» تهوع‌آور را ترجمه کرد. جامعه احساسی ما، فوتبالی‌هایی از جنس غالب خودش را پرورش داده است. همان‌طور که درجامعه ما هر رابطه‌ای با هرمیزان اشتباه و وخامت امکان تجدید دارد، شدیدترین قهر و آشتی‌های فوتبالی هم دریک دور برگردان عجیب، ناگهان به یک دوستی ریاکارانه تبدیل می‌شود.
اهالی فوتبال در کشور ما درست مانند قاطبه مردم دربرقراری روابط اجتماعی و تعریف درست دوستی و محبت دچار مشکلات اساسی هستند. آن‌ها در بطن جامعه‌ای که استیکرهای موجود در وایبر و واتس‌آپ و تلگرام، میزام محبت به طرف مقابل را نشان می‌دهد، با منفعت‌طلبی ابراز دوستی می‌کنند و وقتی با کسی دچار مشکل می‌شوند، تقریبا چیزی از حیثیت طرف مقابل باقی نمی‌گذارند.
جالب اینکه همین سخت‌گیری عاطفی برای مردم احساس‌زده ما غالبا با پرتاب شدن ازآن سمت پشت‌بام همراه می‌شود. با تغییر ماجرا و گردش چرخ روزگار، دشمن زمین‌خورده به دوست عزیز تبدیل می‌شود؛ فقط به دلیل قرار داشتن دربستر بیماری. ما ازاین مدل ترحم آزاردهنده در فوتبال کشورمان کم نداشتیم. بارها و بارها دشمنان ابدی به محض گرفتاری دیگری، همدیگر را در آغوش کشیده‌اند. این دوستی مایلی‌کهن و دایی هم واقعی به نظرنمی‌رسد؛ چون بیشتر بوی ترحم می‌دهد تا علاقه دوباره.
در این بین آن‌هایی که آتش‌بیار معرکه دعوای این دو نفر شده‌اند،حالا با این صلح، سنگ روی یخ شده‌اند. چه می‌شود اگر ما همان طور که شعار ثابت قدم بودن در دوستی را سر می‌دهیم، وقتی با سنگ، سرطرف را می‌شکنیم، گردو به سمت دامنش پرتاب نکنیم و وقتی نمی‌توانیم دوست خوبی باشیم، مخالف ثابت قدمی باشیم؟
فوتبال ما با این تفکرات احساسی که دامنه‌اش از زندان تا اشک دلسوزی وسیع است، به جایی نمی‌رسد ودر این صورت از ثبات احساسی یک مربی (اصلی‌ترین عامل درهدایت معنوی یک تیم) خبری نخواهد بود. اگر یک جای این فوتبال در بعد غیر فنی بتوان از "امیر قلعه‌نویی" تمجید کرد، آن یک جا درمراسم خاکسپاری ناصر حجازی فقید است.
شاگرد مکتب امین آقا فرزانه، مخالف خوبی بود؛ چون سر مزار کسی که بیشترین مشکل را با او داشت، ریاکارانه گل نبرد! ما هم برای فوتبالی  ناتوان در مرزسازی بین دشمنی صادقانه و دوستی ریاکارانه، دشمن پنداشتن دوست و دوست پنداشتن، گل نمی‌بریم
  ۸  
آی اسپورت
2015-06-01 14:36:43
نظر دهید
۸ نظر
-
دوشنبه ۱۱ خرداد ۱۳۹۴، ۱۵:۰۱
میگم نویسنده ی این مطلب یه روان شناس بره براش خوبه!!٫ جلوی ضرر رو از هر جا بگیری منفعته شاید مایلی کهن و شهریار دیر به هم رسیدن ولی دیر رسیدن بهتر از هرگز نرسیدنه!!
امیررضا
دوشنبه ۱۱ خرداد ۱۳۹۴، ۱۵:۴۶
عادل هم که رفته. بابا شما حالتون خیلی خوبه ها
سعید
دوشنبه ۱۱ خرداد ۱۳۹۴، ۱۶:۵۷
حالم از ادعای روشنفکری بهم میخوره،
pouyan
دوشنبه ۱۱ خرداد ۱۳۹۴، ۱۷:۰۹
yani halam az neveshte o nevisandeh ravanish be ham khord...
-
دوشنبه ۱۱ خرداد ۱۳۹۴، ۱۷:۵۷
ای اسپورت لوس نشو دیگع
اشتی کردن تموم
پست نداری نذار
یکم سنگین باش مثه ورزش۳
چیه هی لوس بازی در میاری
-
دوشنبه ۱۱ خرداد ۱۳۹۴، ۲۰:۲۵
مقاله بسیار خوبی بود نویسنده به بعد روانی و ذهنی جامعه ما شناخت داره دقیقن مصداق بارز و نماد اخلاق عمومی جامعه ما رو بدرستی مورد نقد قرار داده اینطور ادا و اطوار ها فقط و فقط از ایرانی جماعت گنده گوز بر میاد کسانی میتونن به این مقاله خرده بگیرن که خودشون از همین قماشن یعنی فاصله عشق و نفرتشون از یک شخص بفاصله یک تار مو است به همین دلیل هست که در عرصه سیاسی هم از همین روش برای نیل به اهداف استفاده میشه نمونش گریه خاتمی در دور دوم ریاستش برای انتخاب مجدد و خیلی از گریه های دیگه که اظهرمن الشمس است خوب جنس ایرانی همین است نمیشه کاریش کرد مولفه اخلاقی جامعه ما همینه و همین مولفه هم جایگاه ما رو در جهان به درستی نشان میده و داشتن ادعای زیاد بیش از آنکه واقعیت جایگاه ما رو تو دنیا نشون بده بیشتر مایه مضحکه جهانیان هست
-
دوشنبه ۱۱ خرداد ۱۳۹۴، ۲۳:۰۹
نویسنده و جامعه شناسی!!!!! که شما باشید، همین که ما ملت تابحال همدیگر رو نخوردیم جای شکر داره. شما رسانه چی ها، عادت کردید که بر طبق منفعت روزتون، بخشی از هر واقعه رو برجسته کنید و تعمدا چشم بر باقی اون واقعه و جنبه هاش ببندید. تهوع آور همین رفتار ریاکارانه شماست. وقتی کسی دربرابر آماج تهمتها از حق خودش دفاع میکنه و در چهارچوب قوانین جاری همین مملکتی که شما هم توش زندگی میکنید حقش رو میگیره، وامصیبتا سر میدید و دم از گم شدن ارزشها میزنید. همون آدم اگر بر بالین تهمت زننده خودش حاضر بشه و یک ارزش رو زنده کنه دوباره واویلا سر میدید که طرف تزویر و دورویی بکار بسته. چرا هیچوقت فکر نمیکنید که عیب لز شما رسانه چی های ناعادل و ریاکاره؟ لباس روشنفکری بدجور به تنتون زار میزنه استاد...
یوهان کرایف
دوشنبه ۱۱ خرداد ۱۳۹۴، ۲۳:۱۱
این دوستمون که گفته جنس ایرانی ها همینه میخواستم بپرسم که اوضاع و احوال تو آزگارد چطوره با تور و سوپرمن حال میکنید. و جناب نویسنده قلعه نویی سر مزار ناصر حجازی نرفت نه برای این که ریاکارانه رفتار نکنه نبود چون بزرگ نبود که احترامو درک کنه چون اونقدر سطح فکر بالاو بینش نداشت که ژرمنو تو مراسم گرامیداشت گشته شدگان هولوکاست ببینه.
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر