فهرست
داستان تغییر مربی ها در لیگ چهاردهم(1)/ تغییرهای موفق: ف.ک های ناجی!
داستان تغییر مربی ها در لیگ چهاردهم(1)/ تغییرهای موفق: ف.ک های ناجی!

داستان تغییر مربی ها در لیگ چهاردهم(1)/ تغییرهای موفق: ف.ک های ناجی!

آی اسپورت-  آخرین دوره رقابت های باشگاهی فوتبال ایران، در شرایطی به پایان رسید که 9 تیم در طول فصل، به ترکیب نیمکت شان دست زدند. این وضعیت در 5 تیم موجب بهبود اوضاع شد و در 4 تیم شرایط را بدتر کرد. سپاهانی ها با فرکی قهرمان شدند، تراکتور با تونی بهتر شد، گسترش با کمالوند در لیگ ماند و ف.ک ها نیز ملوان و راه آهن را در لیگ نگه داشتند.


سپاهان- مربی قهرمان برای قهرمانی
9 امتیاز از 3 بازی ابتدای فصل، سپاهان را تبدیل به جدی ترین مدعی قهرمانی رقابت ها لیگ در شروع بازی ها کرده بود. آن ها ترکیب پرستاره ای در اختیار داشتند و سیستم سه دفاع ویژه ای نیز توسط کرانچار در این تیم مورد استفاده قرار می گرفت. به نظر می رسید طلایی ها، همه شرایط لازم برای قهرمانی را دارند اما ناگهان همه چیز عوض شد و ماه عسل در اصفهان به پایان رسید. سپاهان آماده و مدعی، در ورزشگاه تختی شکست سنگینی را برابر نفت تهران تجربه کرد و بچه های کرانچی در سه مسابقه بعدی به سه تساوی رسیدند تا بعد از دورانی موفقیت آمیز، سرمربی کروات سپاهان با یک بحران کوتاه مدت کارش را از دست بدهد و مهره های سپاهان به مردی سپرده شوند که یک سال قبل، با فولاد قهرمان رقابت های لیگ برتر شده بود. پیشرفتِ سپاهان فرکی بسیار کند اتفاق افتاد. این تیم امتیازهای مهم زیادی را از دست داد و از بعد از شکست برابر صبا در نیم فصل دوم، شعارهای «حیا کن، رها کن» برای فرکی شدت گرفتند. قافیه سازی حیا و رها، تا دقیقه 76 بازی با تراکتور نیز برای فرکی ادامه پیدا کرد اما از این لحظه، ورق فصل برای تیم او برگشت. آن ها تراکتور را شکست دادند و 5 بازی بعدی را نیز با پیروزی تمام کردند تا به شکلی باورنکردنی، قهرمان رقابت های لیگ شوند و تغییر مربی، برای شان جواب داده باشد.
 
 
تراکتورسازی/ اعجاز ناتمامِ تونی
شکست سنگین خانگی در برابر پدیده مشهد، همه آرزوهای رسول خطیبی روی نیمکت تراکتورسازی را نابود کرد. تیم خطیبی، با حفظ چند مهره کلیدی، خرید چند ستاره از گسترش فولاد و جذب تعدادی ستاره-سرباز، تبدیل به مدعی ترین تراکتور همه ادوار لیگ شده بود. آن ها استارت ایده آلی نیز در فصل داشتند اما از هفته های پایانی نیم فصل اول، آسمان تبریز برای رسول مه آلود شد و اوایل نیم فصل دوم بود که باز هم آلترناتیو همیشگی نیمکت تراکتور و مرد محبوب هواداران این باشگاه، از راه رسید. بدون تردید تنها جذب تونی می توانست جو سکوهای یادگار را بعد از اخراج خطیبی، آرام نگه دارد. خطیبی در پایان هفته نوزدهم و در شرایطی که تیراختوردر رده پنجم جدول رده بندی قرار گرفته بود، از نیمکت تیم جدا شد و جایش را به مرد پرتغالی داد. مردی که به جز تراکتور ایران، در این سال ها از هیچ باشگاه دیگری در جهان پیشنهاد نداشته است! تراکتور با تونی، 5 پیروزی پیاپی به دست آورد اما در نبرد کلیدی هفته بیست و پنجم، مغلوب سپاهان شد. آن ها بعد از این بازی، سه پیروزی دیگر هم به دست آوردند که برد پرگل و سنگین برابر استقلال در آزادی هم جزوشان بود. با این وجود، توقف در دو بازی خانگی برابر گسترش فولاد و نفت تهران، قهرمانی را از تیم تونی گرفت.
 


گسترش فولاد تبریز/ خوش قول؛ مثلِ کمالوند
درست مثل تراکتورسازی، تغییر کادر فنی در دیگر تیم تبریزی نیز بعد از شکست خانگی برابر پدیده رقم خورد. گسترش فولاد 11 هفته با مهدی تارتار در رقابت های لیگ چهاردهم حاضر شد. در این 11 هفته، آن ها تنها موفق به کسب دو پیروزی شدند. شاگردان تارتار در هفته چهارم پیکان را شکست دادند و در مسابقه دراماتیک و عجیب هفته نهم، ذوب آهن را با نتیجه 3 بر 2 از پیش رو برداشتند. تارتار در این 11 هفته، 2 پیروزی 5 تساوی و 4 باخت را تجربه کرد و با کسب فقط 11 امتیاز، تیمش را در رده سیزدهم جدول رده بندی قرار دارد تا مدیران باشگاه با کنار گذاشتن او، به دنبال فراز کمالوند بروند و این مربی را بار دیگر به فوتبال تبریز برگردانند. گسترش در زمان عقد قرارداد با کمالوند، تنها 2 امتیاز با منطقه سقوط فاصله داشت و مربی تازه وار نیز، قول داد که تیم را در لیگ برتر نگه دارد. در ابتدای ورود کمالوند، گسترش با دو شکست پیاپی راهی منطقه سقوط شد اما بعد از 4 مسابقه، بالاخره اولین پیروزی را دشت کرد. نقطه عطف پرونده کمالوند در گسترش، شکست دادن فولاد در هفته بیست و سوم بود. او که روی نیمکت تیم تبریزی به استاد تساوی تبدیل شده بود، در نهایت با شکست دادن پرسپولیس در هفته بیست  و نهم بقای تیمش در رقابت های لیگ را قطعی کرد. گسترش با کمالوند در 19 مسابقه 20 امتیاز به دست آورد. یعنی تقریبا همان میانگین 1 امتیاز در هر مسابقه که با تارتار نیز به دست آمده بود.
 
 
ملوان/ ناجی جوک گو
نصرت ایراندوست، یکی دیگر از قربانیان هفته یازدهم لیگ برتر بود. حتی پیش از شکست سنگین برابر استقلال در آزادی، در انزلی همه می دانستند که دوران کاری نصرت خان تمام شده و این بازی نیز، تنها بهانه ای برای تسریع اخراج او توسط محجوب شد. در این 11 هفته، ایراندوست تنها موفق به شکست دادن پرسپولیس شده بود و با 5 تساوی، 5 شکست و فقط 8 امتیاز، در رده پانزدهم جدول رده بندی قرار داشت. بعد از کنار گذاشتن ایراندوست، محجوب به خیال تکرار دوران درخشان فصل گذشته با اسکوچیچ، به سراغ میسیلوویچ رفت و مجید صالح را نیز به عنوان کمک مربی در کنار او نشاند. این زوج در همان مسابقه اول با هم به مشکل خوردند تا صالح به سرعت از ملوان جدا شود. مربی صربستانی هم البته دوام چندانی در انزلی نداشت. تیم او بعد از تساوی با نفت تهران، به فولاد، ذوب و نفت مسجدسلیمان باخت تا تساوی در برابر پدیده، آخرین تجربه کاری این مربی در ایران باشد. مردی که از 5 مسابقه، فقط 2 امتیاز به دست آورده بود و اوضاع ملوانان را بحرانی تر کرده بود. یک روز بعد از اخراج این مربی، فیروز کریمی سرمربی تیم سفیدپوش انزلی شد. کریمی از هفته هفدهم، به صورت رسمی کارش را شروع کرد. دو هفته ابتدایی با این مربی، برای ملوان با دو تساوی همراه شدند و سپس پیروزی عجیب و غریب در ورزشگاه آزادی برابر پرسپولیس با مهار پنالتی توسط مازیار زارع از راه رسید تا دومین پیروزی فصل ملوان هم در مقابل پرسپولیس رقم خورده باشد! آنچه در نهایت موجب ماندگاری ملوان در لیگ شد، سه پیروزی پیاپی این تیم برابر راه آهن، استقلال خوزستان و سپاهان بود. آن ها بعد از این سه نتیجه دیگر تا پیش از هفته سی ام در لیگ برنده نشدند و نیازی هم به برنده شدن نداشتند. فیروز کریمی در 14 مسابقه، 20 امتیاز را برای انزلیچی ها به ارمغان آورد.
 
 

راه آهن / خوب، بد، زشت! 
بعد از چند سال دوری از سطح اول فوتبال ایران، حمید استیلی این فرصت را به دست آورد تا در تیم «دوستانش» بار دیگر از پیشکسوت بودن به سمت مربی بودن حرکت کند. قرعه تیم استیلی در ابتدای فصل به شدت سخت به نظر می رسید و عجیب نبود که راه آهنی ها نتوانند در هفته های ابتدایی، هیچ امتیازی به دست بیاورند. این تیم اما با شکست دادن نفت در هفته دوم، متوقف کردن فولاد در هفته چهارم و از پیش رو برداشتن ملوان در هفته پنجم، نشان داد که حرف هایی برای گفتن در لیگ چهاردهم خواهد داشت. تیره روزی های تیم استیلی درست از همین جا شروع شد. آن ها در فاصله هفته ششم یا یازدهم هیچ مسابقه ای را نبردند. به نظر می رسید تیم استیلی با دو پیروزی درخشان متوالی برابر سپاهان و سایپا، به لیگ بازگشته است اما وضعیت مالی وخیم راه آهن و خبر دستگیری حمیدرضا سیاسی، هرگز اجازه اوج گیری به تیم قدیمی تهرانی ندادند. راه آهن در سه مسابقه بعدی اش با استیلی، سه شکست و یک تساوی را پشت سر گذاشت تا این مربی که به نوعی همه کاره باشگاه شده بود، ترجیح بدهد عطای باشگاه را به لقایش ببخشد و تیم را ترک کند. راه آهن در زمان جدایی این مربی، از 17 بازی 16 امتیاز گرفته بود و در رده چهاردهم جدول رده بندی قرار داشت. با جدایی استیلی، علی لطیفی که دستیار اول بود و سروصداهای عجیبی را در رختکن برای انگیزه دادن به تیم راه می انداخت، به صورت موفقت سکان هدایت باشگاه را در دست گرفت و رکورد خیره کننده صد در صد باخت را به نام خود ثبت کرد. فولاد، ذوب آهن و ملوان، تیم هایی بودند که خیلی زود به دوران سرمبیگری لطیفی خاتمه دادند. حالا این تیم قعرنشین جدول رده بندی بود و هیچکس گمان نمی کرد که راه آهن از خطر سقوط در امان بماند. انتخاب فرهاد کاظمی، آخرین حربه این باشگاه برای فرار از سقوط بود. شوک انتخاب آقای ف.ک، خیلی زود جواب داد و راه آهنی ها بعد از مدت ها در برابر پدیده، پیروزی در لیگ را تجربه کردند. کاظمی در هفته های بعدی، فقط دو بار به سپاهان و صبا باخت و با سه پیروزی کلیدی در سه هفته پایانی، راه آهن را به شکلی معجزه وار در رقابت های لیگ حفظ کرد. او در 10 مسابقه روی نیمکت راه آهن، 15 امتیاز برای این تیم گرفت.
 

محمدخسین عباسی/ آی اسپورت

کدخبر:9405
     
آی اسپورت
2015-06-04 16:16:18
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر