فهرست
یادداشت: بارسا، استانداردِ نهایی
یادداشت: بارسا، استانداردِ نهایی

یادداشت: بارسا، استانداردِ نهایی

 
گابریله مارکوتی
 
بارسلونا به شیوه‌یِ خودش یوونتوس را شکست داد. البته منظور از این شیوه، راه و فلسفه‌ای نیست که از یوهان کرویف در نوکمپ شروع و به پپ گواردیولا ختم شد. نه، این راه، راهِ انریکه بود، راهی که تلفیقی بود از درخشش فردی و همکاریِ گروهی. نتیجه 94 دقیقه فوتبالِ جذاب زیرِ آسمانِ زرد و قرمزِ برلین بود.
یوونتوس در این بازی برایِ مسی برنامه داشت، اما مشکل اینجاست که گاهی حتی وقتی تویِ خانه‌ای از بتن زندگی می‌کنی و نیمار و سوارس و مسی رد خانه‌ات را می‌زنند، راهی جز تسلیم نیست. فینال برلین بسیار جذاب تمام شد، دقیقا فینالی که هر تماشاگری آرزویش را دارد: بازی‌ای باز و مثبت از هر دوتیم و در نهایتِ پیروزیِ تیمِ بهتر. با این حال فینال برلین از جهتی غم‌انگیز هم بود: ژاوی، پیرلو و دنی آلوس را احتمالا دیگر در چنین سطحی نخواهیم دید. چشمانِ پر از اشکِ پیرلو وقتی پوگبا را در آغوش گرفت نشانی بود از ذات و طبیعتِ فوتبال. هر دو حالی بد داشتند، اما پوگبا هنوز وقت دارد تا آینده و سرنوشتش را بنویسد، درست مثلِ کاری که پیرلو کرد، نه سالِ پیش در همین استادیوم.
بارسا در برلین تیمِ بهتر بود، یا به بیانی باید گفت بارسا در 11 سالِ گذشته بهترین تیمِ اروپا بوده است. کاتالان‌ها در این بازه 7 لا لیگا، چهار چمپیونز لیگ و دو سه‌گانه فتح کردند و این در حالیست که پیش از این دوران و از سالِ 1960 به بعد تنها 8 لا لیگا و یک قهرمانیِ اروپا داشتند. اما بارسا حالا استانداردِ طلایی است و با 5 قهرمانی کنارِ لیورپول و بایرن مونیخ می‌ایستد و تنها میلان و رئال را بالایِ سرش می‌بیند.
بازهم چنین درخششی از بارسا خواهیم دید؟ سوارس 28، مسی 27 و نیمار 23 سال دارد. پس، بله. و چقدر این خوب است...
 
کد خبر: 9409
 
 
     
آی اسپورت
2015-06-07 11:57:51
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر