فهرست
آنالیز: شیلی 2 – اکوادور صفر؛ راه‌هایِ پیروزی
آنالیز: شیلی 2 – اکوادور صفر؛ راه‌هایِ پیروزی

آنالیز: شیلی 2 – اکوادور صفر؛ راه‌هایِ پیروزی

آرش حقیقی
 
یکی از بدشانسی‌هایِ خورخه سامپائولی برایِ کوپا امریکا، فصلی بود که بر ادواردو وارگاس گذشت. وارگاس که در جامِ جهانی مهره‌ای درخشان و کلیدی برایِ شیلی بود، فصلِ گذشته را در کوئینز پارک رنجرز گذراند و به دلایلِ مختلف، از جمله آداپته نشدنِ خودش با فوتبالِ انگلیس و وضعیتِ کلیِ بدِ تیم و تغییرِ مربی از هری ردنپ به کریس رمزی، موفق نشد خودش را به ترکیبِ اصلی تحمیل کند. در نتیجه وارگاس تنها 16 بازی برایِ کیو.پی.آر انجام داد و 3 گل زد و 2 پاسِ گل داد. نتیجه‌یِ این فصلِ ناکام برایِ وارگاس شد قرار گرفتنِ الکسیس سانچس به عنوانِ مهاجمِ تک در سیستمِ 1-2-4-3 دیشبِ شیلی.
الکسیس در همان سه دقیقه‌یِ اول دوبار رویِ پاس‌هایِ خورخه والدیویا در موقعیتِ تک به تک قرار گرفت، اما ضربه‌یِ آخرش بد بود و شیلی فرصت ساده کردنِ بازی را از دست داد. هرچه از نیمه‌یِ اول گذشت، اکوادور راحت‌تر بازی کرد و الکسیس بیشتر و بیشتر در پستی که برایش چندان مناسب نبود گم شد. حضورِ پررنگِ آرتورو ویدال و خورخه وادیویا هم پشتِ سرِ او فایده‌یِ چندانی نداشت و میزبان با اینکه 73 درصد مالکیتِ توپ داشت، موفق نشد موقعیتِ صد در صدِ دیگری ایجاد کند.
نیمه‌یِ دوم با تعویضِ وارگاس با وینگ بکِ چپِ شیلی، ژان بوسوژور، شروع و 1-2-4-3 به 3-4-3 تبدیل شد. اوژنیو منا جایِ بوسوژور را به عنوانِ وینگ بکِ چپ گرفت، مارسلو دیاس به خطِ دفاعی منتقل شد و ویدال یک خط عقب‌تر آمد تا والدیویا به عنوانِ مهاجمِ "فالس ناین" بینِ الکسیس و وارگاس بازی کند. این تغییرِ شکل از همان دقیقه‌یِ اولِ نیمه‌یِ دوم اثرش را آشکار کرد و الکسیس مدام از چپ به عرضِ خطِ دفاعیِ اکوادور می‌زد و برایشان دردسرساز می‌شد. اما گلِ بازی از سمتِ دیگرِ باکسِ اکوادور توسطِ آرتورو ویدال و یک پنالتیِ بسیار "سافت" از سویِ داور پایه‌گذاری شد. خودِ ویدال پنالتی را در دقیقه‌یِ 66 به گل تبدیل کرد تا بازی دیگر برایِ سامپائولی و تیمش آسان شود. از این جا به بعد دیگر شیلی نیاز نداشت مدام صاحبِ توپ باشد و می‌توانست با فوتبالی ری‌اکتیو کارِ حریف را تمام کند. برایِ همین درست بعد از گل ماتیاس فرناندس به جایِ والدیویا به بازی آمد و شیلی به 2-1-4-3 تغییرِ شکل داد. الکسیس بازهم به خطِ حمله منتقل شد، اما این بار چون وارگاس را کنارش می‎‌دید، آزادیِ حرکت به سمتِ چپ و بازیِ عرضیِ ذاتی‌اش را بیشتر داشت. این پستِ الکسیس شباهتِ بسیار زیادی داشت به استفاده‌ای که لویی ون گال از آرین روبن در جامِ جهانیِ گذشته کرد، به خصوص مقابلِ اسپانیا. در نهایت گلِ دوم در دقیقه‌یِ 88 از رویِ همین ترکیب، یعنی حرکت و پاسِ الکسیس از سمتِ چپ و ضربه‌یِ تمام کننده‌یِ وارگاس به دست آمد و شیلی اولین قدم را محکم برداشت.
این بازی هم نقطه‌یِ قدرتِ شیلی، یعنی تواناییِ بازی با سیستم‌ها و رویکردهایِ مختلف را نشان داد و هم نقطه‌یِ ضعفِ بزرگ این تیم را: نداشتنِ یک مهاجمِ کلاسیکِ درجه‌یِ یک و آماده. البته حرکتِ هوشمندانه و ضربه‌یِ آخرِ دقیق وارگاس تا حدی به سامپائولی برایِ رفعِ این مشکل امید داد. باید ببینیم او در بازیِ بعدی وارگاس را از ابتدا به زمین خواهد فرستاد یا خیر.
 
 
کد خبر: 9409
 
 
 
     
آی اسپورت
2015-06-12 10:56:06
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر