فهرست
درست‌ترین زمان و درست‌ترین مکان
درست‌ترین زمان و درست‌ترین مکان

درست‌ترین زمان و درست‌ترین مکان

آی اسپورت - «ری کلمنس» تنها یکی از دروازه‌بانان خوبی که فوتبال انگلیس در تاریخ خود پرورش داده به حساب نمی‌آمد؛ او جزوی از نسلِ بازیکنانی بود که شغلی روزمره داشتند. تصور این امر، امروز برای بسیاری از مردم تقریباً دشوار است اما کلمنس زمانی به عنوان نگهبانِ صندلی‌های تاشو در سواحل زادگاهش در اسکگنس امرار معاش می‌کرد و بعد در اوقات فراغت به محافظت از دروازه‌ها مشغول میشد. باورتان نمی‌شود؟ کافی‌ست که تصاویر آرشیوی موجود نگاهی بیاندازید؛ قاب‌هایی که سنگربان جوان را در حال کار به تصویر کشیده و مشخص است که حتی برخی از او گاهاً می‌خواستند در ساحل، توانایی‌هایش در سنگربانی را به نمایش بگذارد.

دقیقا همان روزها، او در حال انتقال به لیورپول بود، به قسمت سرخ‌نشین مرسی‌ساید. ساحلی که این بار نه برای نگهبانی از صندلی‌های تاشو بلکه برای دست‌وپا کردن نامی در فوتبال بریتانیا به آن پا گذاشت تا قلب‌ها را با محافظت از قلعه محبوب شهر تسخیر کند. «بیل شنکلی» مربی وقت لیورپولی‌ها خریدهای خوبی از باشگاهی با نام «اسکانتروپ» داشت که «کوین کیگان» مهم‌ترین آنها محسوب می‌شد اما چهار سال پیش از کیگان، این کلمنس بود که لقب «بهترین خرید شنکلی» از آن باشگاه را یدک می‌کشید. ستاره‌ای که علیرغم سن بسیار کم، در باشگاهش پرفروغ ظاهر شد تا شنکلی او را برای تیم جوانان لیورپول جذب کند.

کلمنس تا سال ۱۹۷۰ انتظار کشید تا به تیم بزرگسالان لیورپول برسد؛ او پشت سر ستاره‌ای بزرگ به نام «تامی لارنس» قرار داشت که سال‌های پایانی دوران حرفه‌ای خود را تجربه می‌کرد. سرانجام شنکلی تصمیم بر این گرفت تا لارنس، «ران ییتس» و« یان جان» به عنوان اعضای تاثیرگذار تیم طلایی دهه ۶۰ لیورپول، جای خود را به نسل جوان‌تر بدهند.

کلمنس با قدی بلند و جثه‌ای لاغر، نسبت به لارنس سنگربان متفاوتی بود و زمانی که فرصت حضور درون مستطیل سبز را پیدا کرد، دیگر هیچوقت آن را از دست نداد. او برای یازده فصل لقبِ «مرد شماره یک آنفیلد» را یدک کشید و پس از کسب پنج عنوان قهرمانی در لیگ، سه قهرمانی اروپا، دو قهرمانی در جام یوفا و یک جام حذفی و یک جام اتحادیه، «آنفیلد» را به مقصد تاتنهام ترک کرد.

ری با سفیدپوشان لندنی هم به جام رسید و کلکسیون افتخاراتش را پربارتر کرد؛ او با تیم لندنی یک جام حذفی و یک جام یوفا را به آغوش کشید تا نشان دهد ستاره‌ای‌ است که همچون آهن‌ربا جام‌ها را به سمت خود جذب می‌کند. او از بازیکنان باشگاه هزارتایی‌ها است و در مجموع ۱۱۱۷ بازی رسمی در کارنامه‌اش به ثبت رسیده که ۶۱ دیدار آن در لباس تیم ملی انگلیس بوده. او اگر چه هم‌عصر با «پیتر شیلتون» بزرگ نبود اما قطعاً ثبت این تعداد بازی‌ها نمی‌توانست تصادفی و یا از روی شانس باشد.

شاید بتوان شیلتون و کلمنس را آخرین محصولات مهم انگلیس در خط دروازه دانست که در آن دوران برای مربیان تیم انگلیس، یک دو راهی بزرگ خلق کردند. کلمنس در دهه هفتاد انتخاب اول بود و شیلتون بیشتر در دهه هشتاد، لقب مرد شماره یک انگلیسی‌ها را یدک می‌کشید. ضمن اینکه در مقطعی نیز «ران گرینوود» به عنوان شماره یک «سه‌شیر» شناخته می‌شد.

کلمنس دروازه‌بانی شوت‌گیر بسیار قهاری قلمداد می‌شد و از آن دست گلرهایی بود که قدرت بازی‌خوانی بالایی داشت. پیش‌بینی‌های خوبش بدان معنا بود که همواره در زمان مناسب، در مکان مناسب حضور می‌یافت و می‌دانست چگونه یک ارسال را با مهارت کامل جمع کند یا چه زمانی پشت مدافعان را پوشش دهد. او در نخستین فصل حضور کاملش در لیورپول با رکورد تاریخ باشگاه و دریافت تنها 24 گل در 42 بازی برابری کرد و در فصل۱۹۷۸ این رکورد را به ۱۶ گلِ خورده بهبود بخشید. البته که نباید در رقم خوردن این رکورد، سازمان‌دهی مثال‌زدنی تیمِ تحت رهبری «باب پیزلی» را نیز از قلم انداخت اما حضور چنین سنگربان مطمئنی، به تمام تیم اعتماد به نفسی مضاعف می‌بخشید.

ضمن اینکه ری از ثبات خوبی هم بهره می‌برد و در یازده فصل حضور در آنفیلد، تنها فرصت حضور در چند بازی را از دست داد و در سایر موارد همواره به عنوان مرد شماره یک پا به مستطیل سبز می‌گذاشت. این گونه بود که در یک چشم به هم زدن به رکورد ۶۶۵ بازی دست یافت. با انتقال «بروس گروبلار» به آنفیلد برای جانشینی کلمنس، اما فرصت انتقال او به تاتنهام فراهم شد.

کلمنس ۳۳ ساله در ازای ۳۰۰ هزار پوند راهی لندن شد. در آن زمان برخی فکر می‌کردند پرداخت چنین مبلغی برای یک بازیکن ۳۳ ساله بسیار زیاده بوده اما ری با درخشش در پیراهن اسپرز و حضور در بیش از ۳۰۰ مسابقه، تمام منتقدان خود را به زیباترین شکل ممکن، به سکوت فرا خواند.

اما در فینال جام حذفی ۱۹۸۷ در ورزشگاه «ومبلی» با حضور کلمنس درون دروازه، تاتنهام جدال و جام را به «کاونتری سیتی» واگذار کرد. در همان زمان صحبت‌هایی  در خصوص مصدومیت او از ناحیه تاندون آشیل پا به گوش می‌رسید و در نهایت همین مصدومیت نیز او را مجبور کرد تا در اواخر همان سال، فوتبال را برای همیشه کنار بگذرد. به این ترتیب دوران حرفه‌ای کلمنس پس از دو دهه به پایان رسید و او به کادر فنی تاتنهام ملحق شد. ری پس از آنکه چند سال به هدایت تیم بارنت مشغول شد، مجدداً به کادر فنی تاتنهام و تیم ملی انگلیس پیوست و به عنوان مربی دروازه‌بان‌ها کنار «گلن هادل» به فعالیت پرداخت.

دروازه‌بان نامدار انگلیسی حضور در کادر فنی تیم‌های همچون کیگان و همکاری با «اسون گوران اریکسون» را نیز در کارنامه‌اش می‌بیند. با این حال پس از آن که «فابیو کاپلو» هدایت سفیدپوشان انگلیسی را بر عهده گرفت، روی نام کلمنس یک خط قرمز کشید. خطی که بعد از اخراج کاپلو و روی کار آمدن «روی هاجسون» پاک شد تا درهای تیم ملی یک بار دیگر به روی ری باز شود. جالب این که او در تمام این مدت در اتحادیه فوتبال انگلیس نیز فعالیت و حتی در مقطعی سرپرستی بخش پیشرفت و توسعه تیم‌های ملی جوانان و پایه انگلیس را بر عهده داشت.

کلمنس به هر کجا که رفت محبوب شد و محبوب ماند؛ حتی پس از بازنشستگی‌اش نیز هواداران فوتبال انگلیس او را با تمام وجود دوست داشتند. ری پانزده سال پیش به دامِ سرطان پروستات افتاد و شاید بتوان گفت به شدت بدشانس بود که دوران حرفه‌ای او با زمانی هم‌زمان شد که تیم ملی انگلیس با مشکلات عدیده دست‌وپنجه نرم می‌کرد و در کسب جواز حضور در جام‌جهانی ناکام بود. با این حال او در بخش باشگاهی، کارنامه درخشانی از خود به جای گذاشت. کمتر بازیکن بزرگی که در دوران شنکلی و پیزلی در تیم لیورپول فعالیت داشتند را می‌یابید که توانسته باشد به داستان و درخششی که کلمنس داشت، حتی نزدیک شوند.

 

سازندگی 

ترجمه: نوید صراف 

۱    
آی اسپورت
2020-11-21 14:59:00
همچنین بخوانید:
نظر دهید

به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر