فهرست
آرژانتین 2 پاراگوئه 2 / آلبیسلسته بزرگترین دشمنِ خودش
آرژانتین 2 پاراگوئه 2 / آلبیسلسته بزرگترین دشمنِ خودش

آرژانتین 2 پاراگوئه 2 / آلبیسلسته بزرگترین دشمنِ خودش

آرش حقیقی
 
آرژانتین نیمه‌یِ اول را به شکلی سپری کرد که بازگشتِ پاراگوئه در نیمه‌یِ دوم غیرقابلِ تصور بود. 3-3-4 تاتا مارتینو خیلی خوب کار می‌کرد، دی ماریا مدام از چپ باکسِ پاراگوئه را بمباران می‌کرد، آگوئرو بینِ مدافعینِ حریف فعال و پرتحرک بود، مسی با دریبل‌هایِ خودش خطِ دومِ دفاعیِ پاراگوئه را به هم می‌ریخت و بانگا و پاستوره و ماسچرانو هم کنترلِ کاملِ میانه‌یِ زمین را در دست داشتند. آرژانتین در خطِ دفاعی هم مستحکم به نظر می‌رسید و نیکولاس اوتامندی با قدرت و سرعتِ بسیارِ بالایش ضدحمله‌هایِ پاراگوئه را در نطفه خفه می‌کرد. این نیمه با دو گلِ آگوئرو، که حاصلِ فشارِ مسی رویِ دو مدافعِ پاراگوئه و مجبور کردنشان به اشتباهی مرگبار بود، و پنالتیِ خودِ مسی که حاصلِ یک پنالتی رویِ دی ماریا بود، پایانی کامل برایِ آرژانتین داشت.
نیمه‌یِ دوم با روندیِ شبیهِ نیمه‌یِ دوم شروع شد. اما نتیجه هم برایِ آرژانتینی‌ها انگار همان 0-0 نیمه‌یِ اول بود. شاگردانِ تاتا مارتینو مثلِ نیمه‌یِ اول حمله می‌کردند و حتی رویِ کرنرها هم روخو و گارای و اوتامندی هر سه در باکسِ پاراگوئه قرار می‌گرفتند. نتیجه‌یِ این نوع بازی فرصتِ ضدحمله برایِ پاراگوئه بود. آرژانتین یک بار رویِ سیوِ عالیِ رومرو از این ضدحملات نجات پیدا کرد، اما در دقیقه‌یِ 59، نلسون والدزِ باتجربه، با ضربه‌ای بسیار دقیق و هوشمندانه دروازه‌یِ رومرو را باز کرد. این گل و واکنشِ آرژانتین به آن، کلیدِ بازی بود.
تاتا مارتینو بعد از گلِ اول پاراگوئه توز، هیگوایین و بیلیا را به جایِ آگوئرو، بانگا و پاستوره به زمین آورد و تیمش متمایل به 1-3-2-4 شد. قرار گرفتنِ توز پشتِ سرِ هیگوایین باعث شد تا مثلثِ خطِ میانیِ آرژانتین به هم بخورد. اما مهمتر از آن رویکردِ عجیبِ آلبیسلسته در 30 دقیقه‌یِ پایانیِ بازی بود. آرژانتینی‌ها جوری بازی می‌کردند، انگار بازی مساوی است و تنها راهِ پیروزی را در زدنِ گلِ سوم، و نه در حفظِ یک گل برتری‌شان می‌دیدند. درسته که گلِ دومِ پاراگوئه در دقیقه‌یی 89 رویِ ریباندِ یک ضربه‌یِ آزاد به دست آمد (جایی که در نیمه‌یِ دوم مشخص شد نقطه‌یِ ضعفِ آرژانتین است)، اما غیر از این گل، بازیِ بازِ آرژانتینی‌ها، بارها و بارها پاراگوئه را در موقعیتِ ضدحمله‌هایِ پرتعداد و خطرناک قرار داد که به سادگی حتی می‌توانست پیروزی را برایشان به همراه بیاورد.
آرژانتین در این بازی با اتکا به خطِ حمله‌اش، هروقت اراده می‌کرد رویِ دروازه‌یِ پاراگوئه خطر ایجاد می‌کرد (18 موقعیت گل در کلِ بازی). اما از سویِ دیگر  فرصتِ ضدحمله‌هایِ بسیاری هم به حریف می‌داد، به خصوص در نیمه‌یِ دوم (9تا از 10 موقعیتِ گلِ پاراگوئه در نیمه‌یِ دوم به دست آمد). آنچه از این بازی مشخص شد این است که آرژانتین اگر به این روند و رویکردش ادامه دهد، قطعا جذاب‌ترین تیمِ تورنمنت، حداقل از منظرِ تماشاگرِ بی‌طرف، خواهد بود. اما فوتبالِ غیر منطقی و به شدت احساسیِ آلبیسلسته در این بازی بزرگترین دشمنِ خودش بود و بازی‌ای که خیلی ساده‌تر از این می‌شد برد را به تساویِ 2-2 کشید. آرژانتینِ تاتا مارتینو که حالا هم‌امتیاز با پاراگوئه در رده‌یِ دومِ گروهِ دوم ایستاده، با این ذهنیت و روحیه در دورِ حذفی با مشکلاتِ بزرگتری روبرو خواهد شد.
 
 
کد خبر: 9409
 
 
     
آی اسپورت
2015-06-14 08:09:31
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر