فهرست
تحلیل: ابراهیمی یا پورگنجی؛ نکونام جدید تیم ملی کیست؟
تحلیل: ابراهیمی یا پورگنجی؛ نکونام جدید تیم ملی کیست؟

تحلیل: ابراهیمی یا پورگنجی؛ نکونام جدید تیم ملی کیست؟

آی اسپورت - بعد از خداحافظی جواد نکونام از تیم ملی، اولین سوالی که برای فوتبالدوستان ایرانی مطرح شد این بود که چه کسی قرار است جای خالی کاپیتان باسابقه تیم ملی ایران را پر کند. کارلوس کی‌روش در این پست گزینه‌های زیادی در اختیار نداشت. در بین معدود گزینه‌های موجود نام یک نفر بیشتر از بقیه مطرح می‌شد: «امید ابراهیمی». امیر قلعه‌نویی برای پر کردن جای خالی جواد نکونام در استقلال اقدام به جذب امید ابراهیمی کرد و پیراهن شماره 6 نکونام را هم به او داد. اتفاقا امید یکی از بهترین‌های استقلال بود، به خصوص در نیم فصل نخست. ابراهیمی آنقدر خوب بود که کی‌روش هم ناگزیر شد دوباره او را به تیم ملی دعوت کند. در آن برهه نکونام هنوز از تیم ملی خداحافظی نکرده بود و به همین دلیل ابراهیمی فرصت بازی در تیم ملی را پیدا نمی‌کرد. از طرفی امیر قلعه‌نویی در هر فرصتی که به دست می‌آورد از ابراهیمی تعریف و تمجید می‌کرد و معتقد بود که جای او در تیم ملی خالیست. خیلی‌ها این حرف‌های سرمربی استقلال را از روی مشکلاتی که با نکونام و کی‌روش داشت و دارد ارزیابی می‌کردند. به هر حال دلیل این حرف‌ها هر چه بود، باعث نشد کی‌روش به ابراهیمی اعتماد کند و کمربند خط میانی تیمش را به مهره مورد علاقه قلعه‌نویی بسپارد. بعد از خداحافظی نکونام دیگر همه فکر می‌کردند نوبت به ابراهیمی رسیده است. اما شواهد نشان می‌دهد که ابراهیمی باز هم شانسی برای قرار گرفتن در ترکیب اصلی و پر کردن جای نکونام ندارد و کسی که می‌خواهد جانشین نکونام شود از جای دیگری می‌آید. از چین و البته پیش‌تر از آن نفت تهران: «مرتضی پورعلی گنجی».
 
چرا ابراهیمی نه؟
ابراهیمی در لیگ چهاردهم یکی از معدود بازیکنان خوب استقلال بود. او در 28 بازی از 30 بازی تیمش در ترکیب اصلی قرار گرفت. در نیم فصل اول آندو تیموریان زوج او در خط میانی استقلال بود و به همین دلیل خط میانی استقلال کیفیت بالایی داشت. دو بازی‌ای که ابراهیمی در آن‌ها بازی نکرد یک برد و یک باخت یک بر صفر برای این تیم بدست آمد. یک برد یک بر صفر مقابل استقلال خوزستان و یک باخت یک بر صفر مقابل نفت تهران. غیبت ابراهیمی در این دو بازی تاثیر مهمی روی بازی استقلال داشت، هم در بعد تهاجمی هم در بعد دفاعی. استقلال در این دو مسابقه کمتر گل زد و در عوض کمتر هم گل خورد. بعد از جدایی آندو قدرت خط میانی استقلال رو به افول رفت. آمار نشان می‌دهد که ابراهیمی علیرغم اینکه یک هافبک دفاعی به شمار می‌رود اما در بازی هجومی مهره موثرتری بوده است. او 9 گل در این فصل برای تیمش زد که برای یک هافبک آمار خیلی خوبی محسوب می‌شود. در واقع او در انجام وظیفه غیر سازمانی یک هافبک دفاعی موفق‌تر بوده است. اما این چیزی نبود که کی‌روش را به استفاده از ابراهیمی در تیم ملی متقاعد کند. در نیم فصل دوم که دوران افت استقلال به شمار می‌رود ابراهیمی با رفتن آندو در خط میانی تنها و سردرگم ماند. فضای خالی زیادی بین خط هافبک و خط دفاع استقلال به وجود آمد و دروازه‌ آبی‌پوشان بارها از این فضا تهدید و در نهایت باز شد. فصل در نهایت با رتبه ششمی استقلال به پایان رسید. اگرچه نتیجه برای تیم قلعه‌نویی ضعیف محسوب می‌شد اما ابراهیمی نمره قبولی گرفت. به تیم ملی هم دعوت شد تا باز هم گمانه‌زنی‌ها به این سمت برود که کی‌روش او را برای جایگزینی نکونام در نظر گرفته است. اما تماشای تمرین‌های اخیر تیم ملی، ما را به این نتیجه نمی‌رساند.
 
چرا پورعلی‌گنجی؟
مرتضی پورعلی‌گنجی سورپرایز کی‌روش در جام ملت‌های آسیا بود. کی‌روش از او که یک هافبک دفاعی است در پست مدافع میانی بازی گرفت و پورعلی گنجی هم جواب این اعتماد را با بازی‌های تحسین برانگیز داد. تیم ملی ایران سه بازی مرحله مقدماتی را بدون دریافت حتی یک گل پشت سر گذاشت. در بازی با عراق هم اخراج پولادی کار را برای تیم ملی و خط دفاع سخت کرد و باعث شد که 3 گل بخوریم. گرچه در همان بازی هم پورعلی گنجی یک گل بسیار زیبا با ضربه سر زد. کیفیت بالای پورعلی گنجی در همان چند بازی کاملا به چشم آمد و او را تبدیل به لژیونر جدید فوتبال ایران کرد. حالا این سوال پیش می‌آید که چرا کی‌روش پورعلی‌گنجی را به ابراهیمی ترجیح می‌دهد؟ نگاهی به سبک بازی تیم ملی و ایده کی‌روش برای این تیم شاید ما را به جواب برساند. مهم‌ترین ویژگی تیم کی‌روش نظم بازی است. مضاف بر اینکه تیم ملی ایران در سال‌های اخیر و تحت هدایت سرمربی پرتغالی تبدیل به تیمی شده که کیفیت بالایی در فاز دفاع دارد. کی‌روش در واقع همچنان به دنبال بالا بردن این ظرفیت در تیمش است. به همین دلیل یک بازیکن منظم و کم اشتباه مثل پورعلی گنجی را به بازیکنی پرنوسان که شلخته هم بازی می‌کند ترجیح می‌دهد. برای کی‌روش حفظ نظم تیم و نظم بازی مهم‌تر از همه چیز است. او قبلا هم نشان داده که تیم را فدای فرد نمی‌کند. برای او بازیکنانی که در فاز دفاعی کیفیت بهتری داشته باشند در اولویت هستند. مثال بارز این موضوع محمد نوری است که علیرغم درخشش فوق‌العاده در پرسپولیس راهی به تیم ملی پیدا نمی‌کند. مثال‌های دیگری هم هست. مثلا در دفاع چپ و بعد از مشکلی که برای مهرداد پولادی به وجود آمد شاید مهرداد جماعتی مناسب‌ترین گزینه به نظر می‌رسید. اما کی‌روش انتخاب‌های دیگری داشت. چون جماعتی زمان زیادی از بازی را در نزدیکی محوطه جریمه حریف به سر و کله زدن با مدافعان و البته ارسال سانتر می‌گذراند. حتی هاشم بیک‌زاده که فصل ناموفقی را پشت سر گذاشت برای کی‌روش نسبت به جماعتی اولویت بیشتری دارد.
 
قربانیان ایده کی‌روش
بازیکنانی مثل امید ابراهیمی، محمد نوری و مهرداد جماعتی شاید از نظر فنی بازیکنان خوبی باشند اما قربانی سبک بازی تیم ملی ایران شده‌اند. شاید اگر فلسفه کی‌روش کمی تغییر کند و تیم ملی در آینده با سبک متفاوتی به میدان برود آن وقت نوبت به این بازیکنان هم برسد. اما تا وقتی ایده کی‌روش برای تیم ملی بازی دفاعی با تمرکز و کیفیت بالاست، بعید است امید ابراهیمی هافبک میانی و مهرداد جماعتی مدافع چپ او بشوند.

ناصر نامدار / تماشاگران امروز
     
آی اسپورت
2015-06-15 18:15:10
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر