فهرست
علی دایی: سخت به پرسپولیس آمدم اما به راحتی می روم/هیچ باشگاهی در دنیا مدیر فوتبالی ندارد/ تختی اسطوره است نه من
علی دایی: سخت به پرسپولیس آمدم اما به راحتی می روم/هیچ باشگاهی در دنیا مدیر فوتبالی ندارد/ تختی اسطوره است نه من

علی دایی: سخت به پرسپولیس آمدم اما به راحتی می روم/هیچ باشگاهی در دنیا مدیر فوتبالی ندارد/ تختی اسطوره است نه من

آی اسپورت: علی دایی بعد از ظهر دیروز برای اولین بار در یک برنامه رادیویی شرکت کرد. سرمربی پرسپولیس حدود سی دقیقه در استودیوی برنامه فوتبالی 2-4-4 رادیو ورزش حاضر شد و درباره خودش، پرسپولیس، تیم ملی و حاشیه‌های فوتبال ایران حرف‌هایی زد که خواندنش خالی از لطف نیست


شما معضلات فوتبال ایران را به صورت کلی در چه مسائلی می‌بینید؟ آیا موارد حرفه‌ای در فوتبال ما رعایت می‌شود؟
 ببینید زبان فوتبال در همه جای دنیا یکسان است. یعنی کرنر کرنر است و گل گل، اما این مدل باشگاهداری است که در نقاط مختلف دنیا فرق می‌کند. باید ببینیم ما اصلا چه تلقی از فوتبال حرفه‌ای داریم که بخواهیم درباره‌اش حرف بزنیم. به نظر من فوتبال ما زمانی حرفه‌ای می‌شود که مدیران و دولت شغل و حرفه ایجاد کنند. ما در خوشبینانه‌ترین حالت یکی دو تا باشگاه حرفه‌ای داریم. نگاه کنید و ببینید ما از خودمان زمین تمرین نداریم، زمین بازی نداریم و...
.. با این حساب که شما خیلی اذیت می‌شوید
 مطمئنا اینها خیلی اذیت می‌کند اما باید بسازیم. وقتی هدف خدمت و کار باشد باید با خیلی چیزها بسازی اما چیزی که مشخص است اینکه فوتبال ما با فوتبال حرفه‌ای دنیا خیلی فاصله دارد. شما ببینید باشگاهی می‌تواند بگوید من حرفه‌ای هستم که 5 راه برای درآمدزایی داشته باشد. 1) بلیت فروشی 2) حق پخش تلویزیونی 3) مزایای اسپانسرینگ 4) ترانسفر بازیکن و 5) فروش محصولات باشگاه با استفاده از حق کپی رایت. حالا من اینها را توضیح می‌دهم. بلیت فروشی ما که در اختیار سازمان لیگ است، حق پخش تلویزیونی به صورت کامل پرداخت نمی‌شود، ما فقط اسپانسر روی پیراهن را داریم و به غیر از آن نمی‌توانیم از اسپانسر محیطی استفاده کنیم چون آن هم به سازمان لیگ برمی‌گردد. من وقتی در اروپا بازی می‌کردم روی پیراهن مان یک اسپانسر اصلی داشتیم و از صدها اسپانسر فرعی بهره می‌بردیم. اسپانسر محیطی هم در اختیارما بود هر جا مصاحبه می‌کردیم پشت سر ما بودند اما اینجا متاسفانه نداریم. در ترانسفر بازیکن هم به‌خصوص در این سال‌های اخیر به ندرت موفق شده‌ایم که سودی عایدمان شود چون سازندگی نبوده و همه تیم‌ها مصرف کننده‌اند. در خصوص فروش محصولات هم چون قانون کپی رایت در کشورمان جانیفتاده نمی‌توانیم اظهارنظر کنیم.

99 درصد حرفهایی که در مورد من زده می شود، کذب است


چرا اهالی فوتبال حرمت یکدیگر را نگه نمی‌دارند و چه عواملی باعث این ناهنجاری‌ها شده؟
 متاسفانه یکی از مشکلات بزرگ نه تنها فوتبال ما بلکه کل جامعه ما همین است که حرمت‌ها از بین رفته. به نظرم این از خود ما شروع می‌شود. موقعی که ما فوتبالی‌ها حرمت همدیگر را نگه نداریم و به خاطر منافع شخصی همکارمان را می‌کوبیم و مصاحبه‌های آنچنانی در موردش انجام می‌دهیم این شرایط به وجود می‌آید. حالا من در مورد خودم حرف می‌زنم که 99 درصد حرف‌هایی که درباره‌ام گفته می‌شود کذب است. وقتی ما خودمان حرمت خودمان را نگه نمی‌داریم از افرادی که از بیرون از فوتبال آمده‌اند چه انتظاری باید داشته باشیم؟ آقا آقا گفتن همیشه از داخل خانه شروع می‌شود. اگر خودمان احترام همدیگر را نگه نداریم چه می‌شود؟ اگر از خودمان این سوال را بپرسیم راحت‌تر می‌توانیم جواب بدهیم. شما نگاه کنید کسانی که جایگاهی ندارند درباره سرمربی، تیم، بازیکن حرف می‌زنند؛ حرف‌هایی که اکثرا نقش مخرب دارد. مطمئنا از هر انتقادی که به ما کمک کند و راه را نشان بدهد استفاده می‌کنیم اما متاسفانه حرفه‌ای نیستیم. برخی از رسانه‌ها هم حرفه‌ای نیستتند. خبرنگار جوان اصول حرفه‌ای را نمی‌داند همانطور که ما فوتبالیست‌ها یاد نگرفتیم. در دنیا به فوتبالیست جوان یاد می‌دهند کی و چگونه مصاحبه کند. هیچ جای دنیا مکالمات تلفنی را اینجوری نداریم. مسوول مطبوعاتی تیم نقش خیلی مهمی در هماهنگی و ارتباط با رسانه‌ها دارد. به نظر من فقط مسائل فنی نیست. بازیکن جوان باید یاد بگیرد که چطور حرف بزند و چگونه مصاحبه کند.
خب قبول کنید بعضی مواقع خبرنگار نمی‌داند طرف می‌خواهد چه بگوید.
 زمانی که باید مصاحبه گرفته شود خیلی مهم است. ببخشید بعد از بازی آمپر بازیکن و مربی بالاست و ممکن است در این شرایط صحبتی بکند که در شرایط خونسردی و آرامش خیلی‌هایش را نگوید. یک مساله دیگر اینکه متاسفانه نمی‌دانم چه عادت بدی در فوتبال و ورزش و حتی در جامعه ما هست که هر کسی پیشرفت می‌کند یا در مسیر پیشرفت قرار می‌گیرد دوست داریم بزنیمش. متاسفانه این در جامعه ما وجود دارد. شما ببینید در عالم سیاست و مدیریت هم هست و باعث می‌شود مشکلاتی به وجود بیاید.

تختی اسطوره است نه من


می‌خواهم بدانم برخوردی که ما با اسطوره هایمان می‌کنیم در دنیا هم همینطور رفتار می‌شود؟
 اول اینکه من هیچ وقت خودم را اسطوره فرض نکردم. روراست می‌گویم. من همیشه خودم را خدمتگزار مردم می‌دانستم. شاید من با فوتبال خیلی کارها برای مملکتم کرده باشم اما مطمئنا فوتبال هم خیلی چیزها به من داده است و زندگی‌ام را از همه لحاظ عوض کرده. من همیشه این را لطف خدا دانستم و اینکه فوتبال را جلوی راهم قرار داد. مردم هم به من لطف دارند و تا آخر عمرم شرمنده آنها هستم و سعی می‌کنم به‌عنوان خدمتگزار به آنها نگاه کنم. متاسفانه ما در مملکت مان تعریف خاصی از اسطوره نداریم و خیلی جاها بیخود و بی جهت این واژه را خرج می‌کنیم. با اطلاعات اندکی که من دارم می‌دانم کلمه اسطوره ریشه یونانی هیستوریا دارد یعنی کسی که در رشته خودش به آگاهی می‌رسد. مطمئنا این شخص خیلی از لغزش‌هایی که اسطوره‌های خودساخته ما مرتکب می‌شوند را انجام نمی‌دهد. ما باید اول معنی اسطوره را بدانیم و بیخود آن را خرج نکنیم. من خودم را اسطوره نمی‌دانم و دوست دارم وسواس بیشتری در این مورد داشته باشیم. به نظر من از جهان پهلوان تختی می‌شود به‌عنوان اسطوره نام برد اما من یک سوال دارم، اگر جهان پهلوان زنده بود الان چه برخوردی با او می‌کردیم؟ برای ما وقتی این عزیزان از دنیا می‌روند اسطوره می‌شوند در صورتی که وقتی زنده هستند باید حرمت این بزرگان را حفظ کنیم. به نظر من باید حرمت هر کسی که برای مملکتش زحمت کشیده حفظ شود. چرا این شهدا، جانبازان و خانواده‌های‌شان برای ما اینقدر عزیزند؟ چون در دفاع از این مملکت جانشان را گذاشتند. اسطوره، این عزیزانند و خانواده‌هایی که بچه‌های‌شان را دادند و چیزی عایدشان نشد در حالی که به عشق مردم رفتند. متاسفانه این مساله در ورزش هست که ما حرمت‌ها را نگه نمی‌داریم. همان اول حرف‌هایم گفتم، باز هم می‌گویم. حرمت امامزاده را اول باید متولی آن نگه دارد. متاسفانه الان می‌بینید از دیگرانی که در فوتبال نبودند استفاده می‌شود. متاسفانه جاها عوض شده. چرا ورزشکاران بزرگ ما مثل هادی ساعی، علیرضا دبیر، رضازاده و خیلی‌های دیگر باید وارد عرصه سیاست شوند؟ دولت باید بیاید از اینها و افرادی که در المپیک و جام‌های جهانی افتخار آفریده‌اند حمایت کند چون اینها بدون اینکه هزینه‌های میلیاردی صرف شود اسم ایران را بالا برده‌اند. بااین حال متاسفانه این افراد کشیده می‌شوند به سیاست چون وقتی می‌بینند در ورزش جایگاهی ندارند و آدم‌های سیاسی جای‌شان را پر کرده‌اند همین می‌شود. متاسفانه ورزش ما دولتی است و تا وقتی خصوصی نشویم همین است. متاسفانه دولتی‌ها هم وارد ورزش شده‌اند.
شما امسال بعد از چند سال ناکامی پرسپولیس با این تیم نتایج خوبی گرفتید اما حدود یک ماهی است مشکلات در تیم تان به اوج رسیده و بازیکنان هم بعد از مدت‌ها مصاحبه‌های حاشیه‌ای انجام می‌دهند. آخرینش هم مصاحبه امروز نورمحمدی.
 اول از همه بگویم من از روز اولی که مسوولیت این تیم را قبول کردم برنامه‌ای سه ساله دادم که در آن لیگ برتر و لیگ آسیا گنجانده شده بود. خدا را شکر در سال اول این برنامه، حتی جلوتر هم هستیم و سال دوم و سوم را هم در پیش داریم. به همین خاطر هم قرارداد سه ساله بستم تا بتوانم برنامه‌هایم را اجرا کنم. طبق این برنامه هدفگذاری کرده‌ایم و الان داریم پیش می‌رویم اما شما می‌گویید یک ماه، من می‌گویم 4 ماه است که باشگاه ما دچار این مشکلات شده. صحبت بچه‌های من از اول هم این بوده که به آنها بی احترامی نشود، با جواب ندادن و نیامدنشان. مثلا چرا به بچه‌های ما وعده و وعید شنبه و یکشنبه را می‌دهند و احترام نمی‌گذارند. بگویند ما 4 ماه پول نمی‌دهیم و بازیکنان برای 4 ماه بعد برنامه‌ریزی کنند اما وقتی می‌گویند برای هفته بعد، آنها هم برای همان زمان برنامه‌ریزی می‌کنند. به نظر من جنگ قدرت‌ها بود که این مشکلات به وجود آمد.
یعنی می‌گویید دخالت نکردن به‌موقع وزارت ورزش باعث این اتفاقات شد؟
 من نمی‌توانم بگویم تنها وزارت ورزش بوده. ما چه بخواهیم چه نخواهیم مثل اکثر تیم‌های صنعتی دولتی هستیم و دولت باید روی این دو تیم نظارت درست و حسابی داشته باشد اما متاسفانه غیرحرفه‌ای بودن فوتبال ما و ورود بعضی آدم‌ها باعث این اتفاقات شده. من می‌گویم تنها فوتبالی بودن کافی نیست. مدیر باید آگاهی، علم و مدیریت داشته باشد. من یک مثال می‌زنم. شما هیچ جای دنیا مدیر فوتبالی نمی‌بینید یا به ندرت می‌بینید. اگر نگاه کنید مدیران باشگاه مدیران اقتصادی و مشاوران فوتبالی کنار خودشان دارند که خیلی قوی هستند و همه شان یک هدف مشترک دارند که پیشرفت تیم است اما متاسفانه اینجا اجرا نمی‌شود. الان مگر بارسلونا، رئال مادرید یا میلان مدیرعامل فوتبالیست دارند؟ اما نگاه کنید مشاورانشان یا مدیران اقتصادی شان چه کسانی هستند، چون ما همیشه چشم به جیب دولت داشته‌ایم مخصوصا این دو باشگاه و الان هم ادامه داشته تا به اینجا رسیدیم. اینکه حالا من بگویم فوتبالی هستم و سال‌ها برای باشگاه و تیمم زحمت کشیدم ملاک نیست. ملاک توانایی مدیریتی و اقتصادی افراد است و این توانایی‌هاست که می‌تواند مدیری را موفق کند.


پس شما به پیشکسوتان احترام می‌گذارید اما معتقدید در کنار حفظ حرمت آنها از مدیران مجرب استفاده شود؟
 مطمئنا. ما همیشه پیشکسوتان را روی چشم‌مان می‌گذاریم چون آنها بزرگان ما هستند. شما اگر ببینید پرسپولیس بالای 100 یا 200 پیشکسوت دارد، آیا از همه این افراد می‌شود در باشگاه استفاده کرد؟ هیچ جای دنیا هم اینطوری نیست. حرمت‌ها جای خودش اما باید یک گروه قوی مخصوصا برای دوتیم استقلال و پرسپولیس بتواند در تمام زمینه‌ها مدیریت کند. نمونه بارزش تمام باشگاه‌های بزرگ دنیا. شما یکی شان را بگویید که مدیرعاملش بازیکن بزرگ آن باشگاه باشد.

پرسپولیس مدیریت سنتی نمی خواهد


خیلی‌ها معتقدند علی پروین با آمدنش آن ابهت علی پروینی‌ خود را از دست داد. می‌گویند او باید «پروین» می‌ماند، نه اینکه در چنین شرایطی بیاید و فلان بازیکن و بهمان بازیکن هم علیه‌اش صحبت کنند.
 پروین بزرگ فوتبال ما و پرسپولیس است اما الان باشگاه یک فکر و ایده نو لازم دارد. پرسپولیس مدیریتی می‌خواهد که به سال 2014 بخورد. پروین خیلی کارها برای پرسپولیس و فوتبال ما انجام داده اما باید با زمان پیش برویم. الان دیگر مدیریتی که قبلا داشتیم و پشت ماشین لباس عوض می‌کردیم و اردو نمی‌رفتیم به درد نمی‌خورد. اگر قرار است فوتبال حرفه‌ای داشته باشیم، باید یک مدیر حرفه‌ای بیاید که بتواند به پرسپولیس سر و سامان بدهد. من وقتی چیزی به بازیکنم نداده‌ام، نمی‌توانم او را بازخواست کنم اما وقتی همه چیز اصولی باشد، بازیکن هیچ‌وقت به خودش اجازه نمی‌دهد که علیه مسوول باشگاه مصاحبه کند. الان دیگر دوران تصمیم کبرا و چوپان دروغگو تمام شده و بچه‌های 3، 4 ساله هم با آی‌پد همه کار می‌کنند. باید بپذیریم که دنیا پیشرفت کرده و ما هم باید با شرایط روز دنیا پیش برویم.
با شرایطی که پرسپولیس دارد فکر می‌کنید این باشگاه بالاخره خصوصی بشود یا نه؟
  ظاهرا که تصمیمشان جدی است. الان هم دولت می‌خواهد پرسپولیس خصوصی شود و هم مردم می‌خواهند. من امیدوارم که این اتفاق بیفتد.
گویا قرار شده واگذاری باشگاه هم تضمینی باشد که پرسپولیس و استقلال به سرنوشت ابومسلم دچار نشوند.
  مطمئنا باید همینطور باشد. تمام مسائل باید کارشناسی شود و کسانی را بگذارند بالای سر تیم که از مسائل حقوقی و مدیریتی سر دربیاورند. پرسپولیس و استقلال حمایت مردم را دارند. تیم‌های معمولی نیستند که راحت بشود واگذارشان کرد. باید تمام جوانب بررسی شود و بعد این کار را انجام بدهند. من تنها آرزویم این است که پرسپولیس به بهترین شخص واگذار شود. کسی که فکر و ایده خوبی داشته باشد.
و البته پول!
  پرسپولیس و استقلال می‌توانند بنگاه‌های اقتصادی بزرگی باشند. کسی که این باشگاه‌ها را بخرد می‌تواند از کنار آنها پول زیادی دربیاورد اما به شرطی که فکر خوبی داشته باشد. مشکلات مالی که حل شود، پرسپولیس و استقلال رشد می‌کنند چون در فوتبال، تیم‌ پشت پرده خیلی موثر است. بازیکن هم وقتی فکرش راحت باشد، درست تمرین می‌کند اما وقتی فکرش جای دیگر باشد، فقط بدنش کار می‌کند. در حالی که فوتبال توان بدنی و روحی یکسانی را می‌خواهد.

طبق قراردادم در پرسپولیس می مانم


روزی که به پرسپولیس برگشتید، قرارداد سه ساله بستید؛ به این قرارداد پایبند هستید یا می‌خواهید آخر فصل بروید؟
  اگر اتفاق خاصی نیفتد، می‌مانم. من از همان اول هم گفتم که برای پرسپولیس برنامه سه ساله نوشته‌ام و در جذب بازیکن هم نشان دادم که به فکر سال‌های بعد هستم و می‌خواهم این تیم را در سال‌های آینده با قدرت کامل به لیگ برتر و لیگ قهرمانان بفرستم. من طبق قراردادم در پرسپولیس می‌مانم، مگر اینکه مالک و یا مدیری که می‌آید نخواهد با علی دایی کار کند.
اگر دایی نخواست با آنها کار کند چه؟
  من اول فصل با رویانیان هم مشکل داشتم و به خاطر اطلاعیه‌هایی که علیه راه‌آهن صادر کردند، مجبور شدم جوابشان را بدهم اما روزی که آمدند سراغم، خودم را فراموش کردم و تصمیم گرفتم به مردم خدمت کنم. همه مشکلات را کنار گذاشتم چون هدفم کمک بود. من با عشق مردم زندگی می‌کنم و تا وقتی که بخواهند، هستم. وقتی هم که دیگر مرا نخواهند، خیلی راحت می‌روم. شاید سخت جایی بروم اما اگر من را نخواهند خیلی راحت می‌روم.
فوتبال ایران اسطوره‌های زیادی دارد اما چرا بعضی اسطوره‌ها بعضی دیگر را تخریب می‌کنند؟
  چون می‌خواهند خودشان وارد گود شوند، این کارها را می‌کنند

هیچ وقت شروع کننده دعوا نبوده ام


قبول دارید که زیاد به حاشیه می‌روید؟
  شاید حرف شما درست باشد اما من به خواست خودم وارد حاشیه نشدم. متاسفانه به خاطر منافع تیمم و برای دفاع از حقوق بازیکنانم مجبور شدم جواب یک عده را بدهم. من نه در دوره بازیگری‌ام و نه الان که مربی هستم هیچ وقت شروع کننده یک دعوا نبودم. آقایان آنقدر مصاحبه کردند و حرف زدند که من مجبور شدم جوابشان را بدهم. قول می‌دهم از این به بعد تا جایی که می‌شود، وارد حاشیه نشوم و جواب کسی را ندهم.
فکر نمی‌کنید پرسپولیس به یک تمرین‌دهنده حرفه‌ای و باتجربه نیاز دارد؟
  ما تمرین‌دهنده‌های خوبی داریم و خود من هم ناظر کار هستم. کادر فنی ما خیلی قوی است و فکر می‌کنم جایگاهمان در جدول و شکل فوتبالی که بازی می‌کنیم، این را ثابت کرده. من فکر می‌کنم کسانی که این انتقادها را مطرح می‌کنند، تحریک شده هستند. برای همین از شما می‌خواهم یک روز بیایید سر تمرین و کار ما را ببینید. مطمئن باشید من آبروی خودم را از همه بیشتر دوست دارم و وقتی همکارانم را انتخاب می‌کردم آیتم‌های زیادی را در نظر داشتم. کادر فنی من خیلی قوی است.
چطور می‌شود با یک انقلاب اساسی فوتبال ایران را از همه ناهنجاری‌ها پاک کرد؟
  به نظر من اولین و مهم‌ترین موضوع این است که مدیریت و زیرساخت‌های فوتبال‌مان را درست کنیم. اینها که درست شود، خیلی مسائل حل می‌شود.
کروش گفته بود فوتبال ایران را با علی دایی شناختم و کاش در برزیل یک علی دایی داشتم. با این گل نزدن‌ها و وقتی رضا عنایتی با این سن و سال و با 12 گل در 27 بازی آقای گل لیگ برتر است، فکر می‌کنی پتانسیل‌مان برای کمک به تیم‌ملی کافی باشد؟
  من اول از کادر فنی و همه کسانی که در صعود تیم‌ملی به جام جهانی دست داشتند، تشکر می‌کنم. ما هیچ‌وقت اینقدر قدرتمندانه به جام جهانی نرفته بودیم. البته بازی آخر نگران‌مان کرد اما کروش لیاقت این صعود را داشت و حرفه‌‌ای‌گری‌اش را نشان داد. البته در جام جهانی کار سخت‌تری داریم و چون بازی تدارکاتی نداشتیم، کارمان سخت‌تر هم می‌شود.بازی‌های تدارکاتی تیم‌ملی قرار است با گینه شروع شود.  اما در جام جهانی با بهترین تیم‌ها روبرو می‌شویم. همین تیم‌هایی که با ایران همگروه شده‌اند در قاره‌های خودشان بهترین هستند و ما کار خیلی سختی داریم. امیدوارم در جام جهانی نتایج آبرومندانه‌ای بگیریم.
کروش معتقد است که تیمش در پست‌های حساس، تمام کننده ندارد. برای همین می‌گفت اگر یک علی دایی داشتم خیالم راحت بود که حداقل چارچوب را خوب می‌شناسد. با این حساب به او حق می‌دهید که برود سراغ دورگه‌ها؟ یا هیچ‌وقت به این فکر کرده‌اید که هر بازیکنی جای قوچان‌نژاد بود در بازی با کره آن توپ را گل نمی‌کرد؟
 کروش به من لطف دارد اما در مورد قوچان‌نژاد باید بگویم که تفاوت او به تفکر حرفه‌ای‌اش برمی‌گردد. او در فوتبال اروپا یاد گرفته که تا آخرین لحظه توپ را دنبال کند. شما عنایتی را هم در سوال‌های قبلی‌تان مثال زدید که به نظر من او جزو نوابغ است که در این سن و سال اینطور گل می‌زند. آقای گل شدن او هم به خاطر سازندگی است که ما نداریم.
تا چند سال پیش همه انتقاد می‌کردند که چرا علی دایی از فوتبال خداحافظی نمی‌کند، چرا کریم باقری خداحافظی نمی‌کند اما با اینکه چند سال از خداحافظی امثال دایی و باقری گذشته، هنوز جایگزینی برایشان نداریم.
  متاسفانه ما موقعی که چیزی را داریم، قدر نمی‌دانیم و وقتی دیگر نیستند، توی سرمان می‌زنیم که وای چرا رفتند. باید سازندگی کنیم که هر بازیکنی رفت، برایش جایگزین داشته باشیم. شما ببینید بعد از جام جهانی 2006 چه هجمه سنگینی راه انداختند. متاسفانه بعضی‌ها از روی عناد و کینه‌های شخصی‌شان آن حرف‌ها را می‌زدند و الان هم دارند مسائل دیگری را مطرح می‌کنند. الان هم از شما اجازه می‌خواهم که موضوعی را بگویم.
بفرمایید.
  من زیاد اهل مصاحبه نیستم و امیدوارم همکاران شما از دستم ناراحت نشوند. اگر قرار باشد هر روز مصاحبه کنم، از صبح تا شب فقط باید کنار تلفن بنشینم و جواب رسانه‌ها را بدهم. سعی کردم هر وقت لازم بوده، صحبت کنم. حالا که مصاحبه تمام شده دوست دارم از همه دوستان خواهش کنم که اینقدر فوتبال را نکوبند. هیچ رشته‌ای به اندازه فوتبال جذابیت و مخاطب ندارد. بیایید به‌جای تخریب فوتبال، به رشته‌ای که در خانه مردم است و سرگرمی مردم است و با آن زندگی می‌کنند، کمک کنیم..

 

     
آی اسپورت
2014-03-04 10:29:52
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر