فهرست
یادداشت: پکرمن پشتِ درهایِ بسته
یادداشت: پکرمن پشتِ درهایِ بسته

یادداشت: پکرمن پشتِ درهایِ بسته

آرش حقیقی
 
کلمبیا در سومین بازیِ خودش در کوپا امریکا با سیستمِ 2-2-2-4 به زمین رفت. این سیستم که در آمریکایِ جنوبی بسیار شناخته شده‌تر از اروپاست، نیاز به فول‌بک‌هایی بسیار آماده و چندکاره دارد. عرضِ کمِ خطِ میانی در این سیستم باعث می‌شود تا بارِ زیادی رویِ دوشِ فول‌بک‌هایی که در واقع باید در جایگاهِ یک وینگ‌بک بازی کنند، بیافتد. نقشی که در کلمبیا پابلو آرمرو بازی می‌کرد.
خوسه پکرمن در سومین بازیِ خودش در کوپا امریکا، بازهم دست از فالکائو نکشید و این بار هم تئو گوتیرز را کنارش قرار داد و تیمش را در بعدِ تهاجمی به سمتِ چپ شیفت داد. پابلو آرمرو دفاعِ چپِ کلمبیا در این بازی، وظیفه‌یِ عرض دادن به حمله را داشت و با اورلپ‌هایش باعث می‌شد تا خامس رودریگز به شکلِ قطری و عرضی به باکسِ پرو نزدیک شود و کوادرادو، دیگر هافبکِ "اینتریور" کلمبیا (به بیانِ خود امریکایِ جنوبی‌ها)، نقشی مرکزی‌تر بگیرد.
 اما چند مشکل برایِ کلمبیا در این بازی پیش آمد. مصدومیت ادوین والنسیا در نیمه‌یِ اول، باعث شد تا زوجِ او و کارلوس سانچز به هم بخورد و مخیا به جایش به بازی بیاد. کلمبیا که آبل آگوئیلار، هافبکِ کلیدی‌اش را هم قبل از تورنمنت به دلیلِ مصدومیت از دست داده بود، ضربه‌یِ دیگری در این منطقه خورد. بلافاصله بعد از مصدومیتِ والنسیا، پکرمن خامس را کنارِ زمین صدا کرد و ازش خواست تا برایِ بازیسازی بیشتر به مرکزِ خطِ میانی نزدیک شود. کارلوس سانچز این فصل، به خصوص بعد از آمدنِ تیم شروود، نقشی کلیدی در استون ویلا و بقایِ این تیم در لیگِ برتر داشت و به عنوانِ راسِ عقبِ مثلثی که دو راسِ دیگرش تام کلورلی و فابین دلف بودند، تعادل خوبی به تیمِ برمنگهامی می‌داد. اما از دست دادنِ دو زوجِ اصلی‌اش در تیمِ ملی رویِ بازیِ او هم تاثیر گذاشت و بارِ مسئولیتِ بیشتری رویِ دوشش قرار داد. مسئولیتی که البته در بازی مقابلِ برزیل به خوبی از عهده‌اش، حداقل در بعدِ دفاعی برآمد.
اما مشکلِ دیگری که در این بازی برایِ کلمبیا پیش آمد، خستگیِ پابلو آرمرو بود که در دقیقه‌یِ 57 پکرمن را مجبور به تعویضش کرد. البته اینکه چند درصد از این تعویض دقیقا به دلیلِ خستگیِ آرمرو و چند درصدش به دلیلِ تاکتیکی و ضعفِ او در فرستادنِ ارسال‌هایِ دقیق بود (احتمالا ترکیبی از هر دو) را فقط پکرمن می‌داند، اما اتفاقی که بعد از تعویضِ آرمرو با ایباربا افتاد، انتقالِ کوادرادو به دفاعِ راست و شیفت شدنِ کلی کلمبیا به این سمت بود. آریاس که در این بازی جایِ زونیگا را به عنوانِ دفاع راست گرفته بود، با بیرون رفتنِ آرمرو به دفاعِ چپ منتقل شد، تا پوششِ بیشتری به خامس بدهد. در نهایت تعویضِ آخر هم جکسون مارتینز به جایِ فالکائو، در حدودِ 20 دقیقه به پایانِ بازی بود که نزدیک بود تاثیری آنی بگذارد. جکسون با اولین ضربه‌ای که به توپ زد گوتیرز را در موقعیتِ تک به تک قرار داد، اما او یک قدم کم آورد و موفق نشد به موقع به توپ برسد.
در پایان هیچکدام از تلاش‌هایِ تاکتیکی پکرمن نتیجه نداد و کلمبیا دورِ گروهی را با تک گلِ مدافعش، موریو، در 3 بازی به پایان برد. تیمِ پکرمن در این 3 بازی ثابت کرد مقابلِ تیم‌هایی که با عمقِ زیاد دفاع می‌کنند، برایِ خلقِ موقعیت به مشکل می‌خورد. بخشی از این مشکل را باید تقصیرِ فالکائو بدانیم که پکرمن برایِ استفاده ازش تیمش را به هم زده و بخشی دیگر را هم تقصیرِ مصدومیتِ آگوئیلار. حالا کلمبیا در یک چهارم باید مقابلِ آرژانتین بازی کند. از یک جهت چنین بازی‌ای برایِ این کلمبیا و سیستمِ 2-2-2-4 که قدرتِ بالایی در ضدحمله دارد، مناسب‌تر از قرار گرفتن برابرِ تیم‌هایی مثلِ ونزوئلا و پرو است. اما از جهتی دیگر مشکلِ مهاجمینِ کلمبیا همچنان پابرجاست. بازگشتِ کارلوس باکا از محرومیت می‌تواند یک گزینه‌یِ دیگر به پکرمن بدهد، اگر البته در ایمانش نسبت به فالکائو تجدیدِ نظر کند.
 
 
کد خبر: 9409
 
 
     
آی اسپورت
2015-06-22 08:23:27
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر