فهرست
پلاسکوی فوتبال
پلاسکوی فوتبال

پلاسکوی فوتبال

آی‌اسپورت- گر پرده برافتد نه تو مانی و نه من. این مصرع وصف حال فوتبال ایران در کمتر از 10 روز اخیر بوده است. آنچه در فاصله ی دو برنامه ی اخیر 90 از نظر بینندگان و هواداران گذشت، در هر جای دیگر از فوتبال حرفه ای یک سقوط کامل به حساب می آمد اما اینجا لابد همه چیز با چند پست و حمله ی اینستاگرامی و یکی دو شو آف مدیریتی نخ نما پایان می پذیرد. اگر ساختار فوتبال ایران در هیچ چیز شبیه به یک ساختار حرفه ای در مقیاس جهانی نیست، هوادارانش هم کمابیش همین گونه هستند. لحظه ای که مهدی طارمی از وجود خیریت در محرومیتش می گفت، شاید گمان نمی برد که بامداد سه شنبه با یک آیتم چند دقیقه ای اینچنین بی آبرو شود. با این وجود یک اصل ثابت در فوتبال ایران می گوید با این هواداران احساسی و فراموشکار و ساختاری که همه از هم آتو هایی دارند، آب رفته همیشه به جوی قابل بازگشت است. این کار گاهی با یک کنفرانس مطبوعاتی 90 دقیقه ای و گاه با چند گل و یکی دو مصاحبه ی پر اشک و آه میسر می شود و پس از آن هواداران فوتبال ایران به تنظیمات اولیه باز می گردند.

برای واکاوی اینکه چگونه پلاسکوی فوتبال ایران ساخته شد و امروز هر لحظه بخشی از آتش می گیرد و سقوط می کند، نیاز است تا روی لایه های عمیق تر این موضوع تمرکز کنیم. یک جمله ی کلیشه ای بین موسپیدان فوتبال ایران رواج دارد که «این فوتبال از وقتی پول اومد توش خراب شد». این کلیشه چیزی جز واقعیت نیست. فوتبال ایران آن زمانی سقوط نکرد که یک جوان شهرستانی آنچنان در مورد 1 تومان و 900 تومان (میلیارد و میلیون!) صحبت کرد و وسوسه شد تا با پول رضایت نامه باشگاه تُرک، زندگی اش را آباد و دل هواداران سرخ را خون کند، بلکه سقوط آزاد فوتبال ایران از آن زمانی آغاز شد که علی پروین و دوستانش گفتند «اگر استقلال و پرسپولیس قوی باشه، تیم ملی ما هم قوی میشه» و از آن روز در های خزانه ی دولت برای تزریق پول بی حساب به فوتبال باز تر از قبل شد.

بعدها هم که دولت بی پول شد، مجموعه های صنعتی ثروتمند به خصوص در حوزه فلزات وارد میدان شدند و با قدرت تمام بر ستون های هویت فوتبال ایران تیشه زدند. حالا امروز دلالان در باشگاه استقلال خود را نماینده ی مورینیو و آنتونیو کونته معرفی می کنند، حسین هدایتی دولابی تصویر رسید های سیاه شدنش را منتشر می کند و ایمان موسوی، افشاگر دیروز، خود را بچه شهرستانی، ساده دل و البته عاشق مربی امروز و دشمن دیروزش خطاب می‌کند. 

با این همه، سوت آغاز مسابقه ی تیم محبوب را که می زنند، دوباره هواداران با شوق هر چه تمام تر پای آن می نشیدند، شاید مثل تماشاچیان یک برنامه ی شعبده بازی که پول می دهند تا فریب بخورند. هواداران این فوتبال بار ها زشتی ها را دیده اند و طعم تلخ فریب و دروغ را چشیده اند اما همچنان به این فوتبال و آدم های ناسپاسش فرصت می دهند. چیزی شبیه اکبر میثاقیان، آن موقع که می گفت «این فوتبال همه مونو بیچاره کرده» و باز عشق به فوتبال در همه ی سلول های بدنش موج می زد. از ماست که بر ماست.

۲۹ ۱۰  
آی اسپورت
2017-09-26 16:40:00
نظر دهید
۱۰ نظر
شاهین
سه شنبه ۴ مهر ۱۳۹۶، ۱۶:۴۲
درین مملکت که نصف سال عزا و سینه زنی است فوتبال اندک فرصتی برای شادی فراهم می کند. درکش اینقدر سخت است؟؟
مارال
سه شنبه ۴ مهر ۱۳۹۶، ۱۷:۵۶
خیلی خوب گفتی . واقعا درسته .
۹
یوسف
سه شنبه ۴ مهر ۱۳۹۶، ۲۰:۴۸
واقعیتش فوتبال بیشتر از شادی،اعصاب خوردی و غصه بهمون هدیه کرده! ولی جو دوست داشتنی استادیوم هست که با چیز دیگه ای جایگزین نمیشه! منظورم از جو گردهمایی چند صد هزاری مردم دور هم و یکصدایی هست نه شعار های زشت و زننده
۴
حسین
سه شنبه ۴ مهر ۱۳۹۶، ۱۶:۵۱
الان چیکار کنیم؟ بیایم طاهری رو برکنار کنیم که سیاسی و رویانیان برگردن؟ که دیگه کسی پیگیر حق پخش و بلیط فروشی نباشه تا باندهای مافیایی راحت پولی رو که حق باشگاهه بالا بکشن؟
۹ ۲
علی
سه شنبه ۴ مهر ۱۳۹۶، ۱۷:۰۲
عجب حرفی زدی! دمت گرم
۵
بابک پرسپولیسی
سه شنبه ۴ مهر ۱۳۹۶، ۱۷:۱۷
وقتی مدیران کابلد ارشد فوتبالی از جنس خود پرسپولیس مثل دادکان و عابدینی و کلانی داریم که هر 3 حتی رییس فدراسیون فوتبال بودند
چرا باید امثال طاهری را که پشت درایت فنی برانکو پنهان بود را با این افتضاحات مالی مدیریتی تحمل کنیم؟
فعلا من و مثل من دارند خرج این تیم را میدند آیا حق نداریم در تعیین سرنوشت تیم سهیم باشیم؟
۹
رامین
سه شنبه ۴ مهر ۱۳۹۶، ۱۶:۵۸
هر وقت جاهای دیگه این مملکت و مدیریتش درست شد فوتبال هم درست میشه، این چند سال هم با همت کیروش و برانکو آبروداری شده وگرنه این فوتبال مث صنعت و اقتصاد و....سالهاست ورشکسته شده
omid
سه شنبه ۴ مهر ۱۳۹۶، ۲۱:۳۰
این خانه از پایه ویران است
۳
م
سه شنبه ۴ مهر ۱۳۹۶، ۲۲:۲۳
حالم از ریخت طارمی با اون کلاه و عینکش به هم میخوره
۴
فرهاد
چهارشنبه ۵ مهر ۱۳۹۶، ۰۰:۱۵
نویسنده محترم مجموعه های صنعتی مخصوصا فلزات که منظورت سپاهان و فولاد هستند خار چشم تو و امثال تو هستند که چشم دیدن قهرمانی تیم های دیگر را نداری. هر چه فساد است در دو تیم پایتخت است نه مجموعه هاس صنعتی . چرا یکی از این اتفاقات مسخره در تیم های دیگر نمی افتد و هر چی فساد دلالی هدر دادن هزینه دزدی لابی گری و مافیابازی است در دو تیم پایتخت است؟ اتفاقا همین تیم های صنعتی تا حدودی فساد راکم کردند فسادی که عابدینی پروین و مرحوم پورحیدری مصطفوی.. عامل اصلی ان بودند تیشه به ریشه فوتبال زمانی زده شد که تیم ملی به نوبت هر 5 سال در اختیاری مافیای قرمز و ابی بود و تیم هایی شهرستانی کیسه بوکس سرخابی ها بودند و هر بازیکنی که می خواست به تیم ملی برود باید در یکی از این دو تیم بازی می کرد وگرنه محکوم به نابودی بود چه استعدادهایی که نابود شدند تا بازیکنان سفارشی و بی کیفیت سرخابی در تیم ملی بازی کنند همین تیم های صنعتی فوتبال را از دو قطبی دراوردند و حق را به حقدار دادند در ضمن این را بدان تیم های صنعتی فقط اسپانسر صنعتی دارند و سپاهان ذوب فولاد تراکتور همگی از ریشه ای بیشتر از دو تیم سرخابی نداشته باشند کمتر هم نیستند.
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر