فهرست
تیمِ منتخبِ دورِ اولِ کوپا امریکا از نگاهِ جاناتان ویلسون
تیمِ منتخبِ دورِ اولِ کوپا امریکا از نگاهِ جاناتان ویلسون

تیمِ منتخبِ دورِ اولِ کوپا امریکا از نگاهِ جاناتان ویلسون

فرناندو موسلرا: کلودیو براوو و سرخیو رومرو تورنمنتِ خوبی پشتِ سر گذاشته‌اند. اما موسلرا از بقیه مطمئن‌تر و با فرمی یکسان‌تر بوده است. او تنها 2 گل خورده و سیوی عالی در دقایقِ پایانی مقابلِ پاراگوئه داشت که باعثِ صعودِ اروگوئه شد.
لوئیس آدوینکولا: دفاعِ راستِ پرو نقشی اساسی در صعودِ این تیم به دورِ بعدی داشت. او میانگینِ 4.7 تکل در هر بازی زده و 1.3 پاسِ کلیدی داده است.
خوسه ماریا خیمنز: مدافعِ 20 ساله‌یِ اتلتیکو مادرید حالا دیگر به خوبی جایِ دیگو لوگانویِ بازنشته را گرفته و کنارِ همبازی‌اش در اتلتی، دیگو گودین، زوجِ مطمئنی تشکیل داده است. او 79 درصد جدال‌هایِ هوایی‌اش را برده و یک گلِ حیاتی هم مقابلِ پاراگوئه زده است.
آندرس تونز: تنها شانسِ ونزوئلا در این تورنمنت دفاع کردن بود، کاری که به خوبی انجام دادند. قلبِ این دفاع تونز بود که مقابلِ کلمبیا ایستادگی کرد و مقابلِ پرو هم با 10 نفر، چیزی با کسبِ یک تساوی فاصله نداشت.
فلیپه لوییس: مدافعِ چپِ چلسی در این وضعیتِ بدِ برزیل، بهترین بازیکنشان بود. او بیش از هر برزیلیِ دیگری صاحب توپ شد و بیشترین پاس را در یک سومِ حریف داد.
کارلوس سانچز: چهار سال پیش این هافبکِ کلمبیایی نمایشی عالی مقابلِ آرژانتین داشت و با کنترلِ مسی باعث شد تا بازی بدونِ گل به پایان برسد. امسال هم او نیمار را مهار کرد تا تیمش 1-0 برزیل را ببرد. اما در این بازه‌یِ 4 ساله هیچ کدام از نمایش‌هایِ او در والنسین یا استون ویلا نشانی از چنین بازیکنِ خوبی نداشته است. این یکی از اسرارِ همیشگیِ تورنمنت‌هایِ ملی است که ستاره‌هایِ خودش را دارد.
چارلز آرانگوئیز: هافبکِ دفاعیِ شیلی پشتوانه‌یِ خطِ حمله‌یِ درخشانِ این تیم است. او متوسطِ 2.3 تکل در هر بازی دارد و تا اینجایِ تورنمنت 2 گل زده و 9 فرصتِ گل برایِ هم‌تیمی‌هایش پدید آورده است.
ویلیان: عجیب نیست که او بهترین نمایش‌ها را تحتِ رهبریِ دونگا دارد. ویلیان قوی و سریع است و مستقیم بازی می‌کند. او در بازیِ مقابلِ ونزوئلا که انگار از بندِ نیمار رها شده بود، استعدادِ هجومی‌اش را نشان داد و یک پاسِ گلِ عالی با بیرونِ پایِ راست به فرمینو داد.
آرتورو ویدال: ویدال در این تورنمنت 2 پنالتی گرفته که هر دو را خودش گل کرده است. غیر از این یک گل با ضربه‌یِ سر زده و یک پاسِ گلِ عالی هم به وارگاس مقابلِ مکزیک داده است. او هم مثلِ آرانگوئیز به فوتبالِ تیمش تعادل در دفاع و حمله می‌دهد.
الکسیس سانچز: قبل از گلی که سانچز به بولیوی زد، شک و تردیدهایی درباره‌یِ گل نزدنِ او در تورنمنت بود. اما سانچز با حرکاتِ سریعش برایِ هر دفاعی مشکل‌ساز است و اگر خطِ میانی نزدیک‌تر بهش بازی کند (چیزی که در بازی مقابلِ بولیوی دیدیم)، او بیشتر در موقعیتِ گل هم قرار خواهد گرفت.
سرخیو آگوئرو: آگوئرو در بازیِ سوم استراحت کرد، اما نمایشش و گل‌هایش در دو بازیِ اول نشان داد چیزی که آرژانتین در جامِ جهانی کم داشت یک آگوئرویِ آماده بود.
 
 
کد خبر: 9409
 
 
     
آی اسپورت
2015-06-24 09:41:56
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر