فهرست
یادداشتِ روز: دردِ استقلال مظلومی نیست!
یادداشتِ روز: دردِ استقلال مظلومی نیست!

یادداشتِ روز: دردِ استقلال مظلومی نیست!

یک/ روزهای طولانی بدون مربی ماندن باشگاه استقلال سرانجام با انتخاب پرویز مظلومی به پایان رسیدند. مردی که یک روز مانده به انتخاب شدن به عنوان سرمربی جدید آبی‌ها و در حالی که استیماچ مشغول عکس گرفتن در کمپ تمرینی استقلال بود، از استقلالی‌ها می خواست از سرمربی بعدیِ تیم حمایت کنند و احتمالا می دانست این سرمربی بعدی، خودِش است. مظلومی فقط چند ساعت بعد از انتخاب شدن، وعده‌ها را لیست کرد و لیست‌ها را تحویل باشگاه داد تا نشان دهد در سال‌های بیکار ماندن بعد از سقوط با آلومینیوم و مس، برای فکر کردن به استقلال حسابی وقت داشته است. روزهای طولانی سردرگمی باشگاه آبی تمام شده اند اما تکلیفِ روشن این ساعت‌ها به جای راضی نگه داشتن هواداران آبی، بساط رضایت علاقه مندان به تیم رقیب را فراهم آورده است. حالا استقلالی‌ها بعد از همه بیم و امیدهای ماه‌های اخیر، باز هم به نتیجه تکراری این سال‌های تیم‌شان رسیده اند. اینکه آخرِ هر نگرانی، نگرانی دیگری قرار گرفته و در پایانِ هر شب سیاه، شبی سیاه تر!

 
دو/ تنها چند ساعت بعد از آنکه هیات مدیره استقلال حکم به جدایی امیر قلعه نویی داد؛ مصاحبه های متوالی پرویز خان کلید خوردند. مصاحبه هایی با این مضمون که آقای مربی به هر قیمتی دوست دارد به استقلال برگردد و حاضر است در هر سمتی به  باشگاه کمک کند. وجه مشترک همه مصاحبه‌ها نیز، این تاکید بود که از باشگاه استقلال هیچ تماسی با مظلومی گرفته نشده است. شاید تصور می شد مدیران باشگاه با تماشای اشتیاق و بی صبری حاصل از روزهای بدون تیم ماندن، خیلی زود قید مذاکره کرده با مظلومی را بزنند اما او در میان گزینه‌های نهایی مربیگری تیم قرار گرفت و به محض به بن بست رسیدن مذاکره با اولین گزینه خارجی، مظلومی به عنوان سرمربی استقلال معرفی شد. شاید اگر پای آن مصاحبه‌های روزانه در میان نبود و مظلومی هر روز روی جلدها دیده نمی شد، این احتمال وجود داشت که مدیران آبی با یک انتخاب هیجان انگیزتر، از سپردن نیمکت تیم به پرویز، پرهیز کنند. بازگشت مظلومی از فراموش شدگی به تصاحب نیمکت استقلال، بار دیگر ثابت می کند که اینجا برای موردتوجه قرار گرفتن و صاحب پست شدن، باید توی دید بود و فریاد زد. که اینجا، گوش ها تنها فرکانس صداهای بلند را درمی یابند.
 

سه/ مشکل کلیدی استقلال، نه بازیکنان و اعضای کادر فنی، بلکه مدیرانی هستند که می دانند امیر قلعه نویی را نمی خواهند اما هیچ متر و معیاری برای انتخاب جانشین او ندارند و نمی دانند برای باشگاه باید به دنبال چه چیزی باشند. گزینه اول آبی ها در تابستان، علیرضا منصوریان است اما آن ها بعد از به نتیجه نرسیدن برای جذب این مربی، به جای آنکه به سراغ یکی دیگر از مربیان جوان فهرست نامزدهای مربیگری باشگاه بروند و فردی شبیه منصوریان را انتخاب کنند، دست به انتخاب فردی می زنند که به لحاظ سن و سال، تجربه مربیگری و حتی سبک بازی، 180درجه با منصوریان تفاوت دارد! برای استقلال، بازی هرگز عوض نشده و انگار زمان برای یک تغییر بزرگ در باشگاه و باز شدن کلاف همیشه سردرگم آبی‌ها دیگر تمام شده است. مرور سال های گذشته باشگاه محبوب پایتخت، نشان می دهد انتخاب مظلومی ابدا غیرمنتظره و غافلگیرکننده نیست و اوضاع استقلال همیشه همینطور بوده است. همین طور که مدیران یک دولت، مظلومی را اخراج می کنند و قلعه نویی را به عنوان دوای درد آبی ها برمی گزیند و مدیران دولتِ دیگر، قلعه نویی را اخراج می کنند و مظلومی را به عنوان دوای درد آبی ها برمی گزینند. غافل از اینکه درد،همیشه در جای دیگری نهفته بوده است.


محمدحسین عباسی
کدخبر:9405
  ۶  
آی اسپورت
2015-06-24 15:07:29
نظر دهید
۶ نظر
Gatab City
چهارشنبه ۳ تير ۱۳۹۴، ۱۳:۰۶
خاک توسر استقلال با یکی از بهترین تیمای تاریخ ابی تو 2سال فقد یه جام حذفی گرفت
-
چهارشنبه ۳ تير ۱۳۹۴، ۱۳:۱۰
،فقط پرویز مظلومی میتونه تیمو دوباره اسیایی کنه,, جام واسه بقیه الان دوساله سهمیه نگرفتیمه سال اول باید سهمیه بگیریم سال دوم بریم واسه جامم
اردلان
چهارشنبه ۳ تير ۱۳۹۴، ۱۴:۱۰
"دست به انتخاب فردی می زنند که به لحاظ سن و سال، تجربه مربیگری و حتی سبک بازی، 360 درجه با منصوریان تفاوت دارد." 360 درجه؟؟؟ منظورت 180 درجه هست دیگه؟ یادش بخیر یه بار رنرال جونتون هم این سوتی رو داده بود! الان معلوم شد سطح سواد نوچه هاش هم عین خودش پایینه!
-
چهارشنبه ۳ تير ۱۳۹۴، ۱۴:۱۳
این ۳۶۰ درجه اختلاف دقیقا یعنی چقدر اختلاف!!!
:-)
بابا یکم کمتر سوتی بدید
بلغور جو
چهارشنبه ۳ تير ۱۳۹۴، ۱۴:۲۴
سیصد و شصت درجه تفاوت دارند؟ اقا شما هم که کل یوم ریاضی رو با خاک یکسان کردید
Danial
چهارشنبه ۳ تير ۱۳۹۴، ۱۴:۲۵
متن خوبی‌ بود و یه جورایی دست رو دل ما گذاشت. اصولا اگه منطقی‌ و به دور از تعصّب نگاه کنیم به موضوع باید بپرسیم چرا ما باید موفق بشیم؟ کدوم ابزار رو در اختیار داریم؟ راس هرم مدیریت ورزش کدوم کارآمدی رو از خودش نشون داده که ما از اعضای تحمیلی هیئت مدیره منتخب وزارت ورزش توقع داشته باشیم که تصمیمات درستی‌ بگیرن؟ آیا تصمیم سازان تیم استقلال چیزی از فلسفه فوتبال میدونند یا حتی اعتقادی بهش دارند؟ بدون شک جواب منفی‌ هست چون اگر فلسفه ای‌ وجود داشت به قول نویسنده شما با هیچ فرمولی نمیتونی‌ از منصوریان به مظلومی برسی‌. قضیه وقتی‌ بغرنج تر می‌شه که استیماچ به تهران میاد . وقتی‌ مربی‌ خارجی‌ به تهران میاد یعنی‌ اینکه توافقات اولیه انجام شده و سر مبلغ توافق کردن و در واقع مربی‌ میاد که از نزدیک شرایط رو می‌بینه و قرارداد رو امضا میکنه. هیچ کس شفاف نگفت چه اتفاقی‌ افتاد و متاسفانه طبق معمول مدیران دولتی شعور مردم رو به سخره گرفتند و دلایلی عنوان کردن که هیچ کس باور نکرد. از اون افتضاح تر این بود که درست در همون روز مظلومی معرفی‌ میشه و ظرف دو ساعت باشگاه استقلال از یک مربی‌ با کلاس فوتبال اروپای شرقی‌ میرسه به پرویز مظلومی. از مدیریت که بگذریم به بحث اقتصادی میرسیم. آیا کسی‌ میدونه اصلا بودجه امسال استقلال چقدر هست و از کجا قرار هست تأمین بشه؟ شما این سوال رو از آقای افشارزاده بپرسی‌ بعید میدونم جوابی‌ داشته باشه واسه این سوال. ای‌ کاش میشد در ایران اتحادیه هواداری مستقل داشت که وابسته به باشگاه نباشند و از این طریق حداقل اهرمی باشند برای فشار به مدیران بی‌ لیاقت و سفارشی دولتی که حداقل در بعضی‌ موارد پاسخگوی هوادار باشند. یک باشگاه موفق بدون شک نیاز به داشتن مدیران توانمند و حرفه‌ای در امر فوتبال، ثبات مدیریت و صد البته ثبات اقتصادی داره. بدون شک هیچ کدوم از اینها در استقلال وجود نداره پس دلیلی‌ هم نداره که خوشبین بود به آینده.
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر