فهرست
368 روز بعد از سفر فضایی تیم ملی؛ رنگ‌های رفته ی دنیا
368 روز بعد از سفر فضایی تیم ملی؛ رنگ‌های رفته ی دنیا

368 روز بعد از سفر فضایی تیم ملی؛ رنگ‌های رفته ی دنیا

در ساعت‌های بعد از همین مسابقه بود که مردم برای تشویق تیم به خیابان‌ها رفتند و تصمیم گرفتند تیم ملی‌شان را بیشتر از همیشه دوست داشته باشند و دور از چشم شوپنهاور به این نتیجه برسند که یک مقدار غرور ملی هم هیچ‌کس را نکشته است! یک سال و سه روز از مسابقه تاریخی با نایب قهرمان دنیا گذشته و حالا باید به این سوال برسیم که چقدر از شب شگفت انگیز بلوهوریزونته استفاده کرده ایم؟ اینطور به نظر می‌رسد که این جدال، به جای تضمین مسیر رو به رشد تیم ملی، موتور محرک دعوا در فوتبال ایران بوده و با این روند، تیمی که پیش چشم‌های بهت زده فوتبالی‌های جهان ضربان را از تمپوی آرژانتین گرفته بود، شاید سه سال بعد بعد توی چنین روزهایی تنها از طریق تلویزیون جام جهانی را دنبال کند.


آرژانتین-ایران، بخش بسیار کوچکی از خوشبینانه‌ترین حالت واقعیت برای تیم ملی است. تیمی که شاید در لحظه بتواند با عملکردی غافلگیرکننده یقه قدرت‌های بزرگ فوتبال دنیا را بگیرد اما حتی در این شرایط هم صفر امتیاز عایدش می‌شود تا برای همیشه به جای پیروزی، به فرم شکست افتخار کند.تیم ملی چند ماه بعد از جام جهانی، در جام ملت‌ها نتیجه نگرفته و در اولین بازی از اولین مرحله مقدماتی جام جهانی 2018، به شکل نگران کننده‌ای کم رمق نشان داده است. حتی در مقطع پوست اندازی و جوانگرایی، هنوز هم سخت می‌شود نگران این تیم نبود. هنوز هم مهم‌ترین تیتر برای روزنامه‌ها، دلخوری‌های روزمره و تکراری کی‌روش است. هنوز هم منتقدان او به بحث‌های حاشیه‌ای علاقه‌مندتر هستند و هنوز هم هواداران فوتبال در ایران مسیر انفعال به انتقاد را طی می‌کنند و به جای حضور در استادیوم‌های فوتبال، ترجیح می‌دهند فعالیت هوادارانه را در صفحه اینستاگرام رییس جمهوری سپری کنند! روزهای سفر به فضا تمام شده‌اند اما هنوز هم جای پای تیم ملی روی زمین محکم نیست.بیشتر این یک سال بعد از آن اردوی منظم برزیل، به دعوا گذشته است و هنوز هم پاسخ اصلی فوتبال قرار است مرز منجی بودن یا مطلقا هیچ چیز نبودن سرمربی پرتغالی را تعیین کند. همین قدر سیاه و همانقدر سفید. توی این یک سال سپری شده بعد از یکی از درخشان‌ترین نمایش‌های تاریخ فوتبال ایران، دعواها، اردوهای لغو شده، مصاحبه‌های تند و تصمیم‌هایی با مبنای لجبازی، از خود فوتبال قدرتمندتر بوده‌اند. جالب اینکه چند ماه اول بعد از پایان یک تورنمنت مهم برای تیم ملی، به بیانیه پراکنی‌های طرفداران سرمربی تیم و کانون مربیان می‌گذرد. کانونی که برای اثبات حقانیت‌اش آماده است به هر کجای جهان نامه بزند اما در عین حال، یک هافبک را به‌عنوان بهترین مدافع فصل فوتبال ایران برمی‌گزیند تا میزان اشراف مربیان داخلی به لیگ برتر به معرض نمایش گذاشته شود.برای ساختن ایران-آرژانتین بعدی فوتبال ایران، زمان زیادی باقی نمانده است اما در این نقطه از کره زمین، معمولا آینده تنها در 24 ساعت بعدی خلاصه می‌شود و روزهای بعد از آن، صاحب اهمیت چندانی نیستند. در فوتبال ایران، نتیجه‌های تیم ملی نیز مثل مدیرهای باشگاهی ماندگار نیستند. تیم کی‌روش نیز علی‌رغم همه اطوارهای فرمی و فرامتن‌های الصاق شده، فرزند خلف همین فوتبال بی ثبات است. فوتبالی که گل شکست را از لئو مسی می‌خورد و گل تساوی را از مینگازوف ترکمنستانی.

محمد حسین عباسی
  ۱  
آی اسپورت
2015-06-25 16:03:59
نظر دهید
۱ نظر
-
جمعه ۵ تير ۱۳۹۴، ۰۸:۴۹
واقعا متن پر مغز و فاخری بود.
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر