فهرست
قیصر وارد می‌شود!
قیصر وارد می‌شود!

قیصر وارد می‌شود!

آی اسپورت – «ما هنوز قراردادی با فدراسیون فوتبال امضا نکرده‌ایم و فقط به یک توافق مثل یک مرد واقعی رسیده‌ایم. فقط باید آن را وارد کاغذ کنیم، بنویسیم و امضا کنیم. من هفت‌سال است که در ایران کار می‌کنم. یک اعتماد متقابل با بازیکنان پیدا کرده‌ام. نتایج خوب و بدی را در این مدت به دست آورده‌ایم. یک چیز را در این مدت فهمیده‌ام و آن هم اینکه اگر به این بازیکنان اعتماد کنید، آنها هم با قدرت به این اعتماد پاسخ می‌دهند.»

صحبت‌های کارلوس کی‌روش قبل از برگزاری بازی با ازبکستان نه خنده‌دار است و نه گریه‌دار. نه خوشحال‌کننده است و نه ناراحت کننده. تنها یادآوری‌کننده این واقعیت است که ما در ایران زندگی می‌کنیم. در جایی که مهدی تاج، رئیس فدراسیون آن است، در جایی که کمیته بین‌الملل آن با برگزاری بازی با تیم‌های کوچک و بی‌اهمیت مثل محلی‌های سیرالئون و امید ازبکستان مشکلی ندارد اما بازی با شرط نیم میلیون دلار با آرژانتین را حتی بررسی هم نمی‌کند، جایی که برای برگزاری بازی با سوپرجام باید چقدر جلسه بگذارند و تصمیم پشت تصمیم بگیرند و آخر سر هم به نتیجه‌ای نرسند.

یادآوری کنیم که بعد از برد ناباورانه و- به قول آژانس‌های مسافربری- لحظه آخری مقابل مراکش، فدراسیون فوتبال به ناگاه از خواب بیدار شد و در بیانیه‌ای اعلام کرد که با کی‌روش به توافق رسیده‌اند! خبری که بعد از پایان بازی‌های جام‌جهانی یک‌بار دیگر تکرار شد و بعد از بازگشت کی‌روش به ایران باز هم اعلام شد و دست آخر بعد از چندماه کار به اینجا رسیده که طرفین ناچارند به رسم بازاری‌های قدیم با دست دادن و گرو گذاشتن یک تار سبیل اکتفا کنند!

ته ماجرا هم البته خودتان می‌دانید چه قراردادی خواهیم بست. پول شامپو و خمیر دندان و غذای گربه کارلوس هم گردن فدراسیون ماست و استاد اجازه سه هفته مرخصی دارند که خودتان می‌دانید کشک است و استاد نیمی از سال را در خارج از کشور به گرفتن حمام آفتاب مشغول خواهد بود.

این همه ماجرا نیست. دلار دوباره گران خواهد شد و تهیه پول برای پرداخت به استاد و همچنین تدارکات لازم برای تیم ملی هم قوز بالای قوز خواهد شد. به این اضافه کنید درخواست‌های عجیب و غریب استاد و صدالبته دعواهایی که قرار است در ماه‌های آینده با برانکو و شفر و توشاک و بقیه راه بیندازد و همچنین مصاحبه‌هایی که قرار است به صورت فرمایشی صورت بگیرد تا بازیکنان بگویند که پیراهن تیم ملی چقدر بد است و کیفیت ندارد و ما در این پیراهن‌ها کهیر می‌زنیم تا دست آخر، آل‌اشپورت عین جام‌جهانی دست در جیب مبارک فرو کند و مایه چاق را به حساب استاد بریزد تا لباس‌ها باکیفیت شوند. خنده‌دار نیست؟ سر چه چیزی چانه می‌زنیم؟ و نگران چه چیزی هستیم؟

 

فرهیختگان

۵۱ ۵  
آی اسپورت
2018-09-11 10:58:00
نظر دهید

۵ نظر
اسمان
سه شنبه ۲۰ شهریور ۱۳۹۷، ۱۱:۴۴
الان بهتره کیروش بره.یقین داشته باشین.به زور تیم ملی جز چهارتیم خواهدشد.این همه بهانه میاره.اقای کیروش شما هفت ساله اینجاهستی.و از امکانات وتحریمها هم اگاه هستی.به زور هم تورو نگه نداشتن.اینهمه بهانه برای چیه.اقای کیروش شما اگه پیشنهاد نصف ونیمه هم داشتی.الان اینجا نبودی.فدراسیون این بارنباید کوتاه بیاد.
حرف حساب
سه شنبه ۲۰ شهریور ۱۳۹۷، ۱۱:۵۲
ممنون جناب جعفری! از این خوشحالم که بالاخره یک نفر در این بلوا و سر و صدای باند رسانه ای کیروش تونست حرفش رو بزنه و انتقاداتی رو که خیلی ها از کیروش و فدراسیون دارند بیان کنه! هرچند گوش شنوایی وجود نداره!
آرش6
سه شنبه ۲۰ شهریور ۱۳۹۷، ۱۲:۳۱
اتفاقا کیروش باید بمونه و تو جام ملتها هیچی نشه تا اون بتش بشکنه و کیروشی پور ها چیزی برای حمایت ازش نداشته باشند

وگرنه تا سالها بعد میگند ما خیلی خوب بودیم
فرامرز
سه شنبه ۲۰ شهریور ۱۳۹۷، ۱۳:۳۹
با تمام مشکلاتی که عنوان فرمودید موافقم. اما به نظر شما چه مقدار از مشکلاتی که مرقوم فرمودید با رفتن کی روش حل می شود؟ آیا مدیریت فدراسیون بهتر می شود؟ یا مربی با کیفیت تری با قرارداد بهتر می آید؟ آیا با تیمهای بهتری بازی تدارکاتی خواهیم داشت؟ مطمئنا شما به عنوان یک ورزشی نویس حرفه ای، پاسخ این سئوالات را بمراتب از من (یک طرفدار تیم ملی و خواننده مطالب ورزشی) بهتر می دانید. وضعیت فوتبال ملی ما متأسفانه همیشه به همین وضع بوده، تنها تفاوت این وضعیت با گذشته استمرار حضور یک مربی با کیفیت است. قبول دارم، سبک بازی تیم ملی انتقادات زیادی را به همراه داشته اما حقیقت این است که همین شیوه بازی، بهترین نتایج را برای تیم ملی در تاریخ جام جهانی کسب کرده. پیشنهاد می کنم حداقل برای علاقمندان تیم ملی، یکبار تمام مصاحبه های کی روش را از ابتدای ورود به ایران تا به امروز مرور کنید و ببینید ما چقدر در تغییر رفتار این مربی تاثیر داشتیم، شاید این مسئله باعث شود تا اختلاف بین دوگروه طرفدار تیم ملی کاهش یابد. مطمئنا شما بهتر از من می دانید، در تاریخ بازیهای دوستانه تیم ملی به غیر از دو بازی تدارکاتی با برزیل (با لطف اماراتیها انجام شد) و با آلمان (بازی خیریه و با درخواست آلمان انجام شد)، سقف بازیهای تدارکاتی ما اسلواکی یا بوسنی و هرزگوین (آنهم زمانی که تیمهای درجه سه و چهار اروپا محسوب می شدند) بوده. تدارک بازی دوستانه بیش از آنکه به مربی بستگی داشته باشد به دیپلماسی ورزشی نیاز دارد، هم من و هم شما می دانیم نه تنها در فدراسیون بلکه در کل فوتبال ما، چنین دانش و تجربه ای وجود ندارد. به نظر من بجای اینکه نوک انتقادات را به سمت تیم ملی و سرمربی اش هدف بگیریم، باید برای تقویت دیپلماسی ورزشی کشور تلاش کنیم. برای من جای سئوال است، چرا با وجودیکه سالیان متمادی تیمهای ملی و باشگاهی ما در آسیا با قدرت ظاهر می شوند، فدراسیون ما در کنفدراسیون فوتبال آسیا و در فیفا حداقل نیرو را دارد؟ چرا سهم امثال علی دایی، علی کریمی، فرهاد مجیدی و ... از فوتبال آسیا تنها یک تبریک تولد است؟ چرا باوجودیکه ما حجم قابل توجهی کارشناس و تحلیلگر باکیفیت فوتبال در کشور داریم، در کنفدراسیون فوتبال آسیا جایگاه کارشناسی ما انقدر ضعیف است؟
۴
امید
سه شنبه ۲۰ شهریور ۱۳۹۷، ۱۸:۵۴
جناب جعفری واقعا متاسفم
با این وضعیتی که ماداریم کارلوس کیروش از سر ما زیاده یه کشوری که استادیوم های ما در حد ازبکستان هم نیست،زیرساخت صفر،مدیرهای سپاهی و سیاسی و... ظاهرا پرداختن به متخصصین فوتبال کارراحتیه ولی افراد نالایقی همچون کفاشیان ها که یک دهه است در فوتبال ما هستند کنار امدید با فتحی ها زمانی ها و....کنار امدید،الان شما یه مربی توپ اوردید امکانات چیض
۷
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر