فهرست
یادداشت: آیا دی ماریا و یونایتد بدونِ هم بهترند؟
یادداشت: آیا دی ماریا و یونایتد بدونِ هم بهترند؟

یادداشت: آیا دی ماریا و یونایتد بدونِ هم بهترند؟

 
جاش رایت
 
یونایتد بعد از کریستیانو رونالدو استعدادی به چشمگیریِ آنخل دی ماریا نداشته و از دست دادنِ او تنها بعد از 12 ماه، برایِ وجهه‌یِ این تیم که دنبالِ به خدمت گرفتن دیگر ستاره‌هایِ فوتبالِ جهان است، اصلا خوب نیست. اما نکته‌ای که نمی‌توان در موردش بحث کرد این است که فصلِ اولِ دی ماریا در یونایتد آنطور که باید پیش نرفت. خرید 59 میلیون پوندیِ یونایتد از رئال، در پایانِ فصلِ پیش بدل به جوکی که فوتبالی‌ها در کافه‌ها برایِ هم تعریف می‌کنند شد.
پل اسکولز، هافبکِ افسانه‌ایِ یونایتد در این مورد می‌گوید: «من قبول دارم که دی ماریا خارج از زمین مشکلاتی داشت، از جمله عادت کردن به زندگی در منچستر و سرقت از منزلش، اما این فصل واقعا برایش ناامیدکننده بود.» حالا ون گال و وودوادر تصمیمی بزرگ مقابلشان دارند. آنها یا باید قیدِ دی ماریا، گران‌ترین بازیکنِ تاریخِ خودشان و لیگِ برتر را بزنند، یا اینکه قبول کنند نمایشِ او تحتِ تاثیرِ سندرومِ فصلِ اول در باشگاه و کشوری جدید بوده و تیمشان را بر اساسِ استعدادهایِ ماورایِ طبیعیِ دی ماریا برایِ فصلِ آینده بسازند.
اگر ون گال یادش رفته که دی ماریا چه بازیکنی بوده، کافیست همین بازیِ نیمه نهاییِ کوپا امریکا مقابلِ پاراگوئه را به یاد بیاورد. وینگرِ یونایتد در این بازی 2 گل زد و 2 پاسِ گل داد و با کسبِ نمره‌یِ 10 از 10 (ریتینگِ هواسکورد) عاملِ اصلیِ پیروزیِ 6-1 آرژانتین شد. حتی مسی هم که در این بازی 3 پاسِ گل داد و رویِ 3 گلِ دیگر هم موثر بود، نمره‌ای کمتر از او گرفت (9.7). دی ماریا در پایانِ تورنمنت نهایتا به عنوان دومین بازیکنِ برترِ آن انتخاب شد. این دی ماریایی بود که تازه نزدیک به استانداردهایِ خودش بازی می‌کرد.
نمایشِ دی ماریا در کوپا امریکا نشان داد که وقتی به او اجازه‌یِ استفاده از فضایِ روبرویش داده شود، قادر به چه کارهایی است. این دقیقا چیزی بود که او فصلِ پیش در یونایتد نداشت. اما بحثِ اصلی این نیست. دی ماریا قدرتِ دفاعیِ خودش برایِ تیمِ جراردو مارتینو را هم در این تورنمنت نشان داد، کاری که اصلا برایِ لویی ون گال نکرد. درسته که قیاسِ 6 بازی با 27 بازی (در لیگ برتر) چندان درست نیست، اما به هرحال دی ماریا در کوپا امریکا متوسطِ 2.2 تکل در هر بازی داشت. این آمار برایِ او در لیگِ برتر 0.5 تکل در هر بازی بود. تفاوت آشکار است. در کلِ بازیکنانِ یونایتد فقط رادامل فالکائو کمتر از دی ماریا در فصلِ پیش تکل زده بود.
این نکته و این حقیقت که بازیکنانِ آمریکایِ جنوبی هرگز در یونایتد موفق نبوده‌اند، سردردِ بدی برایِ لویی ون گال پیش می‌آورد. از خوان سباستین ورون گرفته تا دیگو فورلان و کلبرسون و اندرسون و همین فالکائو و دی ماریا، هیچکدام بهترین نمایششان را در اولدترافورد نداشته‌اند. نکته‌یِ دیگر این است که خودِ لویی ون گال هم هیچوقت رابطه‌یِ خوبی با بازیکنانِ آمریکایِ جنوبی در تیم‌هایِ مختلفش نداشته است. دیگو فورلان و خوان رومن ریکلمه در این باره شهادت می‌دهند.
اما دی ماریا همچنان می‌تواند استثناءِ این مسئله‌یِ مرموز در یونایتد باشد. او در مقطعِ اولِ فصل جوری بازی می‌کرد که به نظر می‌رسید پوند به پوندِ پولی که یونایتد بابتش پرداخته، درست بوده است. دی ماریا در 5 بازیِ اول 3 گل زد، که یکی از آنها (گل به لستر) یکی از بهترین گل‌هایِ کلِ فصل بود. اما دی ماریا بعد از گلش به اورتون در اکتبر، دیگر گلی برایِ یونایتد نزد. دی ماریا بعد از 21 فوریه تنها 3 شوت در چهارچوب زد. این همان بازیکنی بود که تاثیرِ مستقیم در 29 گلِ رئال مادرید در فصلِ پیشش داشت.
دی ماریا باید فصلِ پیش لقبِ کلیدی‌ترین مهره‌یِ یونایتد را به خودش اختصاص می‌داد. اما این عنوان به ماروان فلینی رسید. البته افتِ دی ماریا به تاکتیک‌ها و فلسفه‌یِ ون گال هم مربوط می‌شود. نوعِ بازی استراتژیکِ ون گال که بر مبنایِ کنترلِ توپ است با ذاتِ فوتبالِ مستقیمِ دی ماریا چندان همخوانی‌ای ندارد. عجیب نیست که بهترین بازی‌هایِ دی ماریا وقتی برایِ یونایتد شکل گرفت که تیم هنوز به فلسفه‌یِ ون گال عادت نکرده بود. ون گال در طولِ فصلِ گذشته فضایی که دی ماریا برایِ درخشش بهش نیاز دارد را ازش گرفت و به جایش مدام او را در پست‌هایِ غیرِ تخصصی و به عنوانِ مهاجم به کار گرفت. در پایان تصمیمِ ون گال بر این شد که کلا دی ماریا را نیمکت‌نشین کند، بازیکنی که چند ماه قبلش، بعد از مسی و رونالدو به عنوانِ بهترین فوتبالیستِ جهان شناخته می‌شد.
خرید ممفیس دپای هم نکته‌یِ دیگری است که احتمالِ جداییِ دی ماریا از یونایتد را بیشتر می‌کند. اما در نهایت و در پاسخ به تیترِ مطلب، یونایتد نباید دی ماریا را از دست بدهد. این خیلی در آینده‌یِ یونایتد مهم است. وقتی ماریا به منچستر آمد، خودِ ون گال هم در حال یاد گرفتنِ فوتبالِ انگلیس بود. مصدومیتِ دی ماریا و حمله به خانه‌اش هم نقشِ مهمی در افتِ او داشت. با تمامِ این وضعیتِ بد، دی ماریا فصلِ پیش 10 پاسِ گل داد، 5 تا بیشتر از هر بازیکنِ دیگری در یونایتد. در کلِ لیگِ برتر هم از نظرِ نسبتِ دقیقه‌یِ بازی به پاسِ گل، او تنها سسک فابرگاس را بالایِ سرش می‌بیند. او بینِ 10 دریبل‌زنِ برترِ لیگ برتر هم بود.
یونایتد فصلِ دیگر باید در چمپیونز لیگ هم بازی کند و اگر می‌خواهد غول‌هایِ اروپایی یک بارِ دیگر حضورش را جدی بگیرند، باید دی ماریا را حفظ کند. این حرفی است که پل اسکولز می‌زند. کارِ هوشمندانه این است که یونایتد به حرفِ هافبکِ افسانه‌ایش گوش بدهد.
 
 
کد خبر: 9409
 
 
 
     
آی اسپورت
2015-07-12 09:39:10
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر