فهرست
یادداشت: پایانِ دورانِ سن ایکر در مادرید
یادداشت: پایانِ دورانِ سن ایکر در مادرید

یادداشت: پایانِ دورانِ سن ایکر در مادرید

گراهام هانتر
 
فرایِ تمامِ جام‌هایی که کاسیاس برده و کیفیتِ دروازه‌بانی‌اش، او بدونِ شک از آن دست ورزشکارانی است که موقعیت‌ها خودشان برایش پیش می‌آیند؛ از فراموشی در پست کردنِ بلیطِ بخت‌آزمایی که پول زیادی برایِ خانواده‌اش می‌برد، تا رسیدنِ خبر اینکه قرار است در 16 سالگی رئالِ مادرید را در چمپیونز لیگ همراهی کند، وقتی سرِ کلاسِ دبیرستان نشسته بود. انگار جادویی دورِ سرِ این مادرینلو می‌چرخد که وقایع و فرصت‌ها را برایش رقم می‌زند.
وقتی او در تیمِ ملی ذخیره‌یِ سانتی کانیزارس بود، شیشه‌یِ افترشیوِ کانیزارس از دستش افتاد و او رویِ شیشه خورده قدم گذاشت تا فرصت بازی کردن در جامِ جهانیِ 2002 کره و ژاپن به کاسیاس برسد. از اینجا به بعد بود که او شماره‌یِ یکِ لا روخا شد.
وقتی دل بوسکه او را در فینالِ چمپیونز لیگِ 2002، مقابلِ لورکوزن رویِ نیمکت نشاند، سزار سانچز در جریانِ بازی مصدوم شد و بازهم شانس به کاسیاس روی کرد تا به زمین بیاید با سیوهاییِ معجزه‌آسا تیمش را به قهرمانی برساند. اما اگر سزار مصدوم نمی‌شد... به هر حال این کاسیاس است، ورزشکاری که اتفاقات خودشان برایش پیش می‌آیند. شاید بابتِ همین اتفاقات باشد که بعضی‌ها ارزشِ او را کمتر از چیزی که یاد می‌شود می‌دانند. لقبِ او، سن ایکر (ایکرِ مقدس)، نمایانگرِ سیوهایِ گاهی معجزه‌آسایش بود که تیمش را نجات می‌داد. اما همین عده منتقدین این لقب را به عنوانِ حفاظت و حمایتی الهی از او و خوش شانسیِ بیش از حدش هم می‌دانند.
به هیچ وجه اینطور نیست. کاسیاس جزوِ بزرگترین فوتبالیست‌هایِ تاریخِ فوتبال است و هرآنچه برایش اتفاق افتاده هم به دلیلِ تلاش و رویکردِ خودش بوده است. کاسیاس از آن دست آدمهایی نبوده که برایِ خودش قدم بزند و سوت بزند و بداند وقایع خوب برایش پیش خواهند آمد. نه. بزرگترین قدرتِ او در موقعیت‌هایِ تک به تک بود، چه در جریانِ بازی و چه در پنالتی‌ها. کاسیاس استادِ تصمیماتِ لحظه‌ای بود و وقتی بارِ مسئولیت کلِ تیم رویِ دوشش می‌افتاد، می‌درخشید. برایِ همین او سرِ ضرباتِ پنالتی مقابلِ ایتالیا در یورو 2008 به مربیِ دروازه‌بانانِ اسپانیا، خوسه مانوئل اوچوتورنا، گفت تنهایش بگذارد: «ایکر همیشه در این شرایط می‌گفت نیازی به آمار و ارقام ندارد و می‌خواهد با اتکا به غریزه و حسِ ششمش پنالتی‌ها را مهار کند.»
ایکر کاسیاس یک تاریخ‌ساز است. او در 3 فینالِ چمپیونز لیگی که برد تنها 1 گل خورد. او بیشترین بازیِ ملی برایِ یک دروازه‌بان و بیشترین کلین شیتِ ملی را دارد. در 6 چمپیونز لیگِ اخیر هم تنها مانوئل نویر بیش از او کلین شیت داشته است (یک کلین شیت بیشتر). هیچ کدام از این رکوردها اتفاقی برایِ کاسیاس پیش نیامده است. او از همان ابتدا تصمیمش را گرفته بود و قصد کرده بود به ذاتِ خودش اطمینان کند و پایبند باشد. او همیشه می‌خواست بیشتر از اینکه دروازه‌بانی بزرگ باشد، مردی محترم و درست باشد. همین اخلاق‌گرایی بود که باعث شد او در مخالفت با تاکتیک‌هایِ منفیِ مورینیو بعد از ال کلاسیکو حرف بزند و به پویول و ژاوی تلفن کند و ازشان عذر بخواهد. رابطه‌یِ کاسیاس با مورینیو همینجا بود که خراب شد.
کاسیاس زودتر از آنچه هوادرانش می‌خواستند رئالِ مادرید را ترک کرد، باشگاهی که نقشی اساسی در بزرگ نگه داشتنش داشت. رئال در چند سالِ اخیر برخوردی در خورِ این اسطوره نداشته است. خیلی کنایه‌آمیز است که بالاخره در بیانیه‌یِ جداییِ کاسیاس از رئال، مادریدی‌ها احترام و تقدیری که باید را از کاسیاس کردند: «امروز بزرگترین دروازه‌بانِ تاریخِ باشگاهِ ما و تاریخِ فوتبالِ اسپانیا پا به مرحله‌یِ جدیدی از زندگیِ حرفه‌اش می‌گذارد. این خداحافظیِ احساساتی همراه است با هزاران خاطره از مقاومت و از خودگذشتگی و امید و قهرمانی. ایکر کاپیتان ما بود و اسطوره‌یِ خودش را در رئال از همان سنِ 9 سالگی شکل داد. ما 113 سال قدمت داریم و کاسیاس 25 سال پیراهنِ ما را پوشیده است. در این دوران او به یکی از بزرگترین رهبرانِ ما بدل شد و همیشه عشق و احترام و تحسینِ هوادران را پشتِ سرش داشت. ایکر حالا باشگاه را ترک می‌کند، اما میراثِ او همیشه اینجا باقیست. حضورِ او در 725 بازی، چون نوری است که بر تمامِ بازیکنانی که می‌خواهند بخشی از تاریخِ ما بشوند، می‌تابد.»
آمین!
 
 
کد خبر: 9409
 
 
  ۱  
آی اسپورت
2015-07-13 10:00:10
نظر دهید
۱ نظر
عباس
دوشنبه ۲۲ تير ۱۳۹۴، ۱۶:۳۸
کسی که ترجیح میده مرد خوبی باشه ولی به مربی و تیمش پشت کنه لیاقت دوست داشته شدن نداره خوشحالم که رفت
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر