فهرست
به بهانه سقوط بی‌پایان تنیس ایران؛ از نیشیکوری آنها تا شاهقلی ما!
به بهانه سقوط بی‌پایان تنیس ایران؛ از نیشیکوری آنها تا شاهقلی ما!

به بهانه سقوط بی‌پایان تنیس ایران؛ از نیشیکوری آنها تا شاهقلی ما!

آی اسپورت - انوشا شاهقلی، شاهین خالدان، محسن حسین‌زاده و امید سوری؛ ترکیب تیم ملی ایران در بازی مقابل کویت. بهترین‌های تنیس ایران. نکته‌اش این است که دیگر اسم اشکان شکوفی را در این لیست نمی‌بینید؛ انوشا شاهقلی 33 ساله اما همچنان حضور دارد. پدیده همیشگی تنیس ایران و متولد سال 60؛ قهرمان کشور در تمام رده‌های سنی. شاهقلی از 17 سالگی در دیویس‌کاپ شرکت می‌کند و جوان‌ترین تنیسور ایرانی تاریخ این رقابت‌ها هم محسوب می‌شود. 16 سال است در این رقابت‌ها حضور دارد؛ بی‌وقفه و توقف. زوج همیشگی‌اش، اشکان شکوفی بود که حالا دیگر بازی نمی‌کند اما شاهقلی همچنان هست.



در دوران بازی او، سمپراس، آغاسی و کافلنیکوف بازنشسته شدند؛ صدر جدول رده‌بندی برترین‌های تنیس جهان بارها جابجا شد. لیتون هیوئیت، راجر فدرر، رافائل نادال و حالا نواک ژوکوویچ در صدر جدول بهترین‌ تنیسورهای جهان چرخیدند اما شاهقلی همچنان در ایران بهترین بود. اینطور که به نظر می‌رسد، او هنوز هم خیال بازنشستگی ندارد. دلیل؟ چون رقیب ندارد.



از راست به چپ: راجر فدرر، آندره آغاسی، پیت سمپراس، رافائل نادال
سوال: آیا مشکل تنیس ایران، بازنشسته نشدن شاهقلی است؟
جواب: به هیچ‌وجه. وقتی تنیسوری نداریم، وقتی بازیکنی ساخته نمی‌شود، وقتی پدیده‌هایمان دیمی‌تر از فوتبال می‌آیند و می‌روند و هیچ‌کس هم خبردار نمی‌شود، چرا شاهقلی باید برود؟



شاهقلی همچنان از نظر فدراسیون جهانی تنیس، یکی از بهترین تنیسورهای ایران است و در میان تمام ایرانی‌ها، بعد از حسین‌زاده بالاترین رنکینگ را دارد. رنکینگ بازیکنان ایرانی را در ادامه ببینید


محسن حسین‌زاده، نفر شماره 1503 تنیس جهان و و اول ایران



انوشا شاهقلی، نفر شماه 1523 جهان



امیروالا معدنچی، رنک 1536 جهان



امید سوری، رنک شماره 20014 جهان



شاهین خالدان، رنک شماره 2145 جهان


همانطور که می‌بینید، بهترین تنیسور ایران، حتی در میان 1500 تنیسور برتر جهان هم جایی ندارد. قرار نیست شرایط تنیس‌مان را با سوئیس، صربستان، اسپانیا و کشورهای اروپایی مقایسه کنیم اما می‌توانیم سراغ همین قاره خودمان برویم و ببینیم دور و بر خودمان چه خبر است. لیست 100 نفره برترین‌های جهان را که مرور کنیم، در صدر این لیست و در رده پنجم، بعد از ژوکوویچ، فدرر، ماری و واورینکا، به بهترین تنیسور آسیا می‌رسیم. "کی نیشیکوری" ژاپنی و 25 ساله؛ پدیده تنیس جهان. ستاره‌ای که تاکنون نزدیک به 10 میلیون دلار از تورنمنت‌های مختلف جایزه برده. مارچ امسال، به رده چهارم هم رسید و تا کنون 9 قهرمانی در تورنمنت‌های مختلف را در کارنامه‌اش ثبت کرده است. به عبارت ساده‌تر، تنیسور 25 ساله ژاپنی‌ها، نفر پنجم جهان است و شاهین خالدان، تنیسور 25 ساله ما در همین سن و شرایط، نفر 2145‌ام!



سوال: آیا نیشیکوری، یک جرقه در تنیس آسیا و ژاپن است؟
جواب: خیر. آنها دو استعداد در راه دیگر هم دارند. "تارو دنیل" 22 ساله؛ رنک 110 جهان و "یوشیهیتو نشیئوکا" 19 ساله؛ رنک 145 دنیا. "تاتسوما ایتو" 25 ساله هم رنک 105 و "گو سئودا" 30 ساله رنک 111 دنیا را در اختیار دارند اما سنشان طوری نیست که بشود آنها را آینده تنیس ژاپن دانست.






نتیجه: تنیس در ژاپن، با برنامه‌ریزی قوی، در مسیر پیشرفت و توسعه پایدار است.
از ژاپن فاصله بگیریم. به رده‌بندی 100 تنیسور اول جهان برگردیم و آسیایی‌ها را مرور کنیم.


"میخائیل کوکوشکین" از قزاقستان. مرد شماره 58 تنیس جهان


"ین سو لو" از چین تایپه؛ مرد شماره 61 تنیس جهان


"دنیس ایستومین" از ازبسکستان. مرد شماره 73 تنیس جهان


"هیون چونگ" از کره‌جنوبی. مرد شماره 79 تنیس جهان


"الکساندر ندویسوف" از قزاقستان. مرد شماره 95 تنیس جهان



"مارسل ایلهان" ترکیه‌ای هم رنک شماره 77 را در اختیار دارد. اگر ترکیه‌ را در میان کشورهای آسیایی حساب کنیم، قاره آسیا در میان 100 تنیسور برتر جهان 7 نماینده دارد و بدون احتساب ترکیه، 6 نماینده. تعداد این نماینده‌ها در میان 200 نفر اول به مراتب بیشتر هم می‌شود. شاید به جرات بتوان گفت تنیس، جزو معدود رشته‌هایی است که فاصله ایران در آن با رقبای آسیایی‌اش تا این حد زیاد است. با دانستن این شرایط، آیا زمان آن نرسیده که این ورزش یه تحول اساسی را به خود ببیند؟ شاید مسئولان فدراسیون تنیس بتوانند بهتر از هر کسی به این سوال پاسخ بدهند.
نسیم آنلاین

کد خبر:9402
  ۵  
آی اسپورت
2015-07-20 15:34:53
نظر دهید
۵ نظر
وحید خدایی
دوشنبه ۲۹ تير ۱۳۹۴، ۱۳:۲۹
تنها راهش اینه که ببرن جنوب شهر و مرکز شهر و شهرستانها زمین تنیس بسازن و راکت و توپ های مجانی توزیع کنن..



ورزش تنیس تو ایران مال قشر مرفه هست و تجربه نشون داده فرزندان این قشر هیچ خدمتی به اجتماع نکرده و نمیکنن و هیچ استعدادی جز دور دور با ماشین 400 میلیونی و مهمونی و مسکرات ومخدرات ندارن....90%



پس اگه میخوای پیشرفت این ورزش رو ببینید ببریدش از فقط باشگاه انقلاب مایه دارها به زمینها و سالنهای مرکز و جنوب و حومه شهر و شهرستانها تا تو این ورزش هم امثال بهداد ها معروف ها موسوی ها قائمی ها شهرام ها جاسم ویشگاهی ها و علی کریمی ها و صمد نیکخواه ها و مهدی کامرانی ها و حامد حدادی ها و میرزاجانپورها و جهانبخش ها و نوشاد ها متولد بشن....
Danial
دوشنبه ۲۹ تير ۱۳۹۴، ۱۶:۱۷
تا زمانی‌ که تنیس محدود بشه به باشگاه انقلاب و جاهای شبیه به این نباید انتظار دیگه‌ای داشت، صحبت کردن راجع بهش بی‌ فایده هست چون سرمایه گذاری هدفمند لازم داره که در تفکرات بدنه مدیریت ورزش کشور خیلی‌ این واژه مفهوم نداره. اما اگر تونستیم از مدارس شروع کنیم و امکانات این رشته رو در اختیار تعداد زیادی دانش آموز قرار بدیم و استعداد یاب خوب هم استفاده کردیم اون وقت می‌شه امیدوار بود. اما اینا که گفتم همه خواب و خیال بود چون یه برنه ریزی حداقل ۱۰ ساله می‌خواد اما تو ایران طرف نمیدونه حتی ۶ ماه دیگه قراره چه اتفاقی‌ بیفتد و کدوم مدیر بیاد و کدوم مدیر بره. این هم که میگن تنیس ورزش خیلی‌ گرونی هست رو خیلی‌ قبول ندارم و هزینه‌های تنیس در مقابل فوتبال اصلا هیچی‌ نیست.
بچه قشر متوسط تهران
دوشنبه ۲۹ تير ۱۳۹۴، ۱۹:۱۵
پرچم ورزش ایران تو آسیا دست بچه های محروم جنوب شهر و شهرستانهاست... هروفت از مجموعه انقلاب یه ورزشکار ملی معرفی کردید تو طول حیات 40-50 ساله ش بیاید جایزه بدم بهتون..
ورزشهایی که در اختیار مایه داراس مثل تنیس و اسکی و .. صد سال دیگه هم چیزی ازش درنمیاد... سید سوم آسیا که سهله اینا شاید چندسال دیگه منحلم بشن...ولی امحرومیت و محدودیته که ستاره میسازه.....نه پول بابا و باشکاه انقلاب و گلف و تنیس و اسکی... ببریدش جنوب شهر.. تو 10 سال حداقل 4-5 تا قهرمان آسیا تحویلتون میده...یادتون باشه بسکتبالمونم دست بچه مایه دارا بود 15 آسیا بود اما وقتی حامد حدادی ها و مهدی کامرانی ها اومدن از محرومترین جاها شد قهرمان و غول آسیا...
Axel Rose
دوشنبه ۲۹ تير ۱۳۹۴، ۱۹:۳۰
دوست عزیزی که میگی هزینه ای در مقایسه با فوتبال نداره.. علی کریمی نوجوون با کتونی برزنتی میخی رفت تو وردآورد و تست سایپا با پای پیاده و شکم و جیب خالی و تو یه نیمه 20 دقیقه ای چنان جادویی کرد که شد بعد ها سلطان فوتبال آسیا... و رفت بایرن معظم.. یا حامد حدادی از کفش های مردونه تا ممفیس گریزلیز...

حالا برای تنیس... اول یه راکت 750 تومنی بخر... بعد یه زوم ایر نایکی 1 میلیون تومنی یه شورت و یه پولوشرت که میشن 500 هزارتومن ..تا اینجا 2/250 بعد برو باشگاه انقلاب 350 تومن بده کارت عضویت بگیر و بعدش برو کلاسهای آموزشیش به صورت جلسه ای 50 هزار تومن ثبت نام کن وووو بعد استعداد نداشته تو نشون آسیا بده ... همین میشه که ذلیل ترین ورزش ایران تو آسیا میشی و آبروی همه تیمهای ملی دیگه مون رو میبری.. کشوری که تو آسیا ثابت کرده بعد از کره ژاپن و چین قدرت 4 کل ورزشهای آسیاس تازه با محدودیت های بانوانش.... بعد تنیسش باید به کویت و میانمار حقیر ببازه... حقارت و خفت ملی بیاره...
Danial
سه شنبه ۳۰ تير ۱۳۹۴، ۰۰:۱۰
Axel Rose عزیز، بنده نظرم کلی بود و در مجموع شما نمیتوانید حجم گردش مالی فوتبال رو با تنیس مقایسه کنید. این که شما فرمودید هم از اشکالات ورزش تنیس در ایران هست که اگه کسی بخواد بازی کنه باید پولهای دولا پنجلا از جیب بده و همه امکانات رو خودش شخصا تهبه کنه. اگر فدراسیون عزمی واسه بهبود شرایط داشته باشه مستقیم با شرکت تولید کننده قرار داد عمده میبنده و با قیمتی بسیار پایین تَر تجهیزات ورزش رو میخره و امکانات رو در اختیار دانش اموزان میگذاره. البته در صورتی که خود فدراسیونی ها وارد کننده و فروشنده تجهیزات نباشند چون تو ایران از این اتفاقات زیاد می افته. کلا عرض کردم اینها همه خیال بافی و رویا هست و واقیعت شرایط ما خیلی نا امید کننده تر از این حرف هاست
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر