فهرست
یادداشت: بازگشتِ رونی به خطِ حمله
یادداشت: بازگشتِ رونی به خطِ حمله

یادداشت: بازگشتِ رونی به خطِ حمله

نیک رایت
 
تجربه‌یِ قرار دادنِ وین رونی در خطِ میانی به پایان رسیده است و تاریخ نشان می‌دهد تصمیمِ لویی ون گال برایِ بازگرداندنِ کاپیتانش به خطِ حمله، تصمیمی درست و هوشمندانه است. وین رونی با اینکه 230 گل در 479 بازی برایِ یونایتد زده، اما از فصلِ 2011-2012 بدین سو هرگز یک فصلِ کامل به عنوانِ مهاجمِ ثابت بازی نکرده است. برایِ اینکه وضعیتِ او در خطِ حمله را بررسی کنیم، بهتر است از فصلِ 2009-2010 شروع کنیم.
رونی 5 سالی می‌شد که به یونایتد پیوسته بود، اما رفتنِ کریس رونالدو و کارلوس توز، بالاخره این فرصت را بهش داد تا به عنوانِ مهاجمِ مرکزی و ثابتِ تیمش بازی کند؛ فرصتی که مهاجمِ سابقِ اورتون دو دستی ازش استقبال کرد. رونی در این فصل 26 گل در لیگِ برتر زد. یعنی هر 104 دقیقه یک گل. یونایتد نهایتا قهرمانیِ فصل را با یک اختلاف امتیاز، در آخرین بازی به چلسی واگذار کرد، اما رونی با زدنِ 34 گل در تمامِ مسابقات به عنوانِ بهترین بازیکنِ سال انتخاب شد.
فصلِ 2010-2011 رونی بعد از جامِ جهانیِ ناموفقش در آفریقایِ جنوبی، زیرِ سایه‌یِ نمایشِ درخشانِ دیمیتار برباتوف در یونایتد قرار گرفت. مهاجمِ بلغارستانی 20 گل در لیگ زد و رونی 11 تا. برایِ همین برباتوف، جلوتر از رونی در تیمِ منتخبِ فصل قرار گرفت و کمک کرد تا یونایتد قهرمانی را از چلسی پس بگیرد. در این فصل مجموعِ گل+پاسِ گلِ رونی از 29 به 22 رسید. این آمار نشان می‌داد وقتی رونی مهاجمِ مرکزی است، فایده‌یِ بیشتری برایِ تیم دارد.
رونی فصلِ 2011-2012 دوباره فرمِ خودش را به دست آورد و با پس گرفتنِ پستِ اصلی‌اش، 27 گل در لیگِ برتر زد (رکوردِ خودش). اما این نمایشِ درخشان هم باعث نشد تا سر الکس فرگوسن از خریدِ رابین ون پرسی (تنها بازیکنی که در 2011-2012 بیشتر از رونی گل زده بود) منصرف شود.
آمدنِ ون پرسی برایِ رونی دردسرساز شد و او را مجبور کرد یک خط عقب‌تر بازی کند. رونی که به نوعی قربانیِ تواناییِ خودش برایِ بازی در پست‌هایِ مختلف بود، در فصلی که ون پرسی با 26 گل آخرین قهرمانی را برایِ سر الکس آورد، کم کم عادت به بازی کردن به عنوانِ یک هافبک کرد.
برایِ همین بود که لویی ون گال فصل پیش میلِ بیشتری به استفاده از رونی در خطِ میانی و فالکائو و ون پرسی در خطِ حمله داشت. اما آمار بازهم نشان دادند که استعدادِ رونی در خطِ میانی هدر می‌رود و تاثیرش برایِ تیم کم می‌شود. رونی فصلِ گذشته میانگینِ 1.6 شوت در هر بازی داشت. در حالیکه این آمار در 2009-2010 برایِ او 3.9 بود. رونی در این فصل در مجموع تنها 12 گل+پاسِ گل داشت. این پایین‌ترین آمارِ او از فصلِ 2004-2005 بدین سو بود. چنین افتی برایِ بازیکنی که تنها 19 گل با رکوردِ گلِ سر بابی چارلتون در یونایتد فاصله دارد، واقعا ناراحت کننده است.
ون گال در توضیحِ تصمیمش برایِ استفاده از رونی در خطِ میانی می‌گفت او دوست دارد بیشتر صاحبِ توپ شود، برایِ همین این پست برایش مناسب است. اما میانگینِ 66 ضربه به توپش در فصلِ پیش تنها اندکی بیشتر از آمارِ مشابهش در فصلِ 2011-2012 بود. در ضمن رونی در این فصل فقط 1.4 موقعیت در هر بازی برایِ تیمش ایجاد کرد، که کمترین آمارش در 6 فصلِ اخیر بود.
با بررسیِ تمامِ این آمارها و مدارک، عجیب نیست که ون گال تصمیم گرفته است از رونی به عنوانِ مهاجمِ اصلیِ تیمش برایِ فصلِ آینده استفاده کند. این تصمیمِ ون گال می‌تواند کمکِ زیادی برایِ رسیدنِ دوباره‌یِ وین رونی به فرمِ مطلوبش باشد.
 
 
کد خبر: 9409
 
 
     
آی اسپورت
2015-07-21 11:11:09
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر