فهرست
آنالیز: رفتن دخئا چند امتیاز به یونایتد ضرر می‌زند؟
آنالیز: رفتن دخئا چند امتیاز به یونایتد ضرر می‌زند؟

آنالیز: رفتن دخئا چند امتیاز به یونایتد ضرر می‌زند؟

آی‌اسپورت – نکته‌ای که در بررسیِ عملکردِ دروازه‌بان‌ها باید در نظر بگیریم، نوعِ ضرباتی است که سیو می‌کنند، نه صرفا تعدادِ آماریشان. جان کولوسن، رئیسِ اوپتا پرو، در این باره می‌گوید: «چند سال پیش باشگاه‌ها از ما خواستند معیاری برایِ سیوهایِ بزرگ و حیاتی پیدا کنیم. برایِ همین ما چنین گزینه‌ای را به آمارمان اضافه کردیم. حالا می‌توان درصد سیوِ دروازه‌بان‌ها را با درصدِ سیوی که در موقعیت‌هایِ گلِ حتمی دارند، مقایسه کرد.»
این مقایسه در موردِ دخئا بسیار روشنگر است. درسته که منچستر یونایتد فصلِ پیش چهارمین خطِ دفاعیِ مستحکمِ لیگِ برتر را داشت، اما آمارِ اوپتا نشان می‌دهد که هیچ تیمی به اندازه‌یِ شاگردانِ ون گال از اشتباهاتِ بزرگِ مدافعینش جانِ سالم به در نبرده است. یعنی داوید دخئا بوده که خطِ آخرِ دفاعی را کنترل کرده و شانس‌هایِ بزرگ را از حریفان گرفته است. تعریفِ شانسِ بزرگ: موقعیتی که مهاجم منطقا باید آن را گل کند، مثلِ موقعیت‌هایِ تک به تکف یا فرصتِ ضربه زدن از فاصله خیلی نزدیک.
با این تعریف، فصلِ پیش 1200 موقعیتِ بزرگِ گلزنی در لیگِ برتر پدید آمد که 58 درصدش گل نشد. این آمار برایِ موقعیت‌هایی که مقابلِ دخئا ایجاد شد 68 درصد بود، یعنی 10 درصد بالایِ میانگین. از منظری دیگر یونایتد فصلِ پیش 53 موقعیتِ گل به حریفان داد که 17تا از آن‌ها گل شد. با توجه به میانگینِ لیگِ برتر این عدد باید 22 بود. شاید 5 گل بالاتر از میانگین خیلی چشمگیر نباشد، اما باید دقت کنید که این سیوها در چه بازی‌هایی بوده و چطور نتیجه‌یِ نهایی را تغییر داده است.
یونایتد فصل پیش در 10 بازی بیش از یک موقعیتِ گلِ بزرگ به رقبایش داد. 4 بازی از این 10 بازی، بازی‌هایِ خارج از خانه‌ای بودند که یونایتد 2 یا بیش از 2 موقعیتِ گلِ بزرگ به حریف داد. تیمِ ون گال 3 تا از این بازی‌ها را برد، با اختلافِ یک گل مقابلِ ساوتهمپتون، آرسنال و نیوکاسل. درست در همین بازی‌ها بود که سیوهایِ بزرگِ دخئا برایِ یونایتد امتیاز می‌آورد.
6 بازیِ دیگر در اولدترافورد بود. یکی از آن‌ها را یونایتد 1-0 به ساوتهمپتون باخت و دیگری را 3-0 از لیورپول برد. درسته که یونایتد شاید بدونِ دخئا هم لیورپول را شکست می‌داد (فقط شاید)، اما فراموش نکنیم که دخئا بهترین بازیکنِ این بازی انتخاب شد و حداقل 5 موقعیتِ بزرگ را از رحیم استرلینگ و ماریو بلوتلی گرفت.
اما 4 بازیِ دیگر همه جدال‌هایی نزدیک بود که 2 بردِ 2-1 مقابلِ استوک و اورتون و 2 تساویِ 1-1 مقابلِ چلسی و آرسنال را به همراه داشت. البته گلی که یونایتد در اولدترافورد از آرسنال خورد هم بعد از ورودِ ویکتور والدس به جایِ دخئایِ مصدوم بود. در هر کدام از این بازی‌هایی که یونایتد مساوی کرد، یا با اختلافِ یک گل برد، اگر یکی از آن موقعیت گل‌هایِ بزرگ، به گل تبدیل می‌شد، سرنوشتِ فصلِ یونایتد می‌توانست به کلی عوض شد. فرض کنید در بدترین حالت یونایتد 5 بازی‌ای که با درخششِ دخئا با اختلافِ یک گل برد را مساوی می‌کرد. یعنی 10 امتیاز از دست می‌رفت. این 10 امتیاز باعث می‌شد یونایتد برایِ دومین فصلِ پیاپی به رده‌یِ هفتم سقوط کند و پایین‌تر از تاتنهام، ساوتهمپتون و لیورپول قرار بگیرد و اختلافِ امتیازش با هال سیتیِ سقوط کرده، کمتر از چلسیِ قهرمان باشد.
درست است که یونایتد تا اینجایِ تابستان خریدهایِ خوبی کرده و تیمش با ون گال به رشدِ بیشتری، چه در بعدِ دفاعی، چه هجومی، رسیده است. اما از دست دادنِ دخئا، و پیدا نکردنِ جانشینی مناسب برایش، می‌تواند تبعاتِ فاجعه‌باری برایِ آن‌ها به همراه داشته باشد، تبعاتی به اندازه‌یِ از دست دادنِ 10 امتیاز.
 
کد خبر: 9409
 
 
 
     
آی اسپورت
2015-07-22 12:54:41
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر