فهرست
یادداشت: رقابتِ قدیمیِ منچستر یونایتد و بارسلونا
یادداشت: رقابتِ قدیمیِ منچستر یونایتد و بارسلونا

یادداشت: رقابتِ قدیمیِ منچستر یونایتد و بارسلونا

اندی میتن
 
اریک استیل، مربیِ سابقِ دروازه‌بان‌هایِ یونایتد، درباره‌یِ فینالِ 2009 می‌گوید: «ما 10 دقیقه عالی بازی کردیم. اما برایِ بردن باید 90 دقیقه خوب باشید. ما می‌دانستیم باید بارسا را پرسِ شدید کنیم، وگرنه اگر توپ دستشان بیفتد، دیگر پس گرفتنش خیلی سخت است.» یونایتد دو سال بعد در فینالِ رم هم تحتِ تاثیرِ قدرتِ بارسا قرار گرفت: «وقتی قدرتِ پس گرفتنِ توپ را نداشته باشیم، قدرتِ بازگشت به بازی را هم نداریم.»
اما هوادارانِ قدیمی‌تر یونایتد خاطراتی متفاوت از رویارویی با کاتالان‌ها دارند. یونایتد در مرحله‌یِ یک چهارمِ نهاییِ جامِ برندگانِ جامِ اروپا در سالِ 1984، بازیِ رفت را 2-0 به بارسا باخت. اما بازیِ برگشت را مقابلِ تیمی که دیگو مارادونا را داشت، 3-0 برد و صعود کرد. فرانک استیپلتون، مهاجمِ یونایتد که یکی از گل‌هایِ بازی را زد، از این شب به عنوانِ بهترین جوِ تاریخِ اولدترافورد نام می‌برد و می‌گوید بازیکنانِ بارسلونا از زمانی که پا به زمین گذاشتند، انگار می‌دانستند قرار است شکست بخورند.
7 سال بعد، یونایتدِ الکس فرگوسن در فینالِ جامِ برندگانِ جام، بارسلونایِ یوهان کرویف را در فینال 2-1 برد و قهرمان شد. بعد در فصلِ 1998-1999 نوبت به آن دو تساویِ 3-3 کلاسیک در دورِ گروهیِ چمپیونز لیگ رسید. بازی‌هایی که هنوز هم جزو جذابترین دیدارهایِ این تورنمنت به حساب می‌آید. اما 10 سال بعد یونایتد در باشکوه‌ترین شبِ اولدترافورد در قرنِ بیست و یکم، با شوتِ پل اسکولز، در نیمه نهاییِ چمپیونز لیگ بارسلونا را شکست داد و به فینالِ مسکو، مقابلِ چلسی صعود کرد و نهایتا در ضرباتِ پنالتی قهرمانِ اروپا شد.
جدال‌هایِ کلاسیکِ اروپایی به کنار، یونایتد و بارسا در خاکِ آمریکا هم رقابتی خاص برایِ خودشان درست کرده‌اند. این دو تیم سالِ 2003 و 2011 در بازی‌هایِ پیش فصل ر آمریکا مقابلِ هم قرار گرفتند و امشب قرار است برایِ بارِ سوم هم این اتفاق رخ دهد.
12 سالِ پیش یونایتد که تازه قهرمانِ انگلیس شده بود، در فیلادلفیا با دو گلِ دیگو فورلان و یک گل از رود ون نیستلروی بارسلونا را مقابلِ 68 هزار تماشاگر شکست داد. فورلان در باره‌یِ این بازی می‌گوید: «سر الکس فرگوسن حریف را کاملا می‌شناخت. او قبل از بازی به من گفت به ژاوی بچسبم و اجازه ندهم بازی‌سازی کند. طرحِ او جواب داد، من دوتا گل زدم و بازی را بردیم. بعد از آن در اسپانیا هروقت مقابلِ ژاوی بازی می‌کردم کاری که سر الکس بهم گفته بود را می‎‌کردم و ژاوی گاهی می‌گفت: وای بازم تو! هیچکس جلویِ من اینجوری بازی نمیکنه. این را مدیونِ سر الکس بودم.»
یونایتد در آن سال دروازه‌بانِ آمریکایی، تیم هاوارد را خریده بود و بارسلونا لوئیس انریکه را به عنوانِ مهره‌یِ کلیدی و جوانی 19 ساله به نامِ آندرس اینیستا داشت. در همان تابستان بود که دو تیم سرِ خریدِ رونالدینیو می‌جنگیدند. رونالدینیو به کلبرسون گفته بود که می‌رود یونایتد، اما به ناگاه سر از بارسلونا درآورد.
سالِ 2011، فقط دو ماه بعد از فینالِ ومبلی دو تیم یک بارِ دیگر در آمریکا مقابلِ نزدیکِ 82 هزار تماشاگر به جدالِ هم رفتند. بلیط‌هایِ این بازی دو ساعته تمام شد. یونایتد و بارسا در آن مقطع چند سالی بود که بهترین تیم‌هایِ اروپا محسوب می‌شدند و با اینکه ترکیبی متفاوت از فینالِ ومبلی را به زمین فرستادند، اما همچنان نمایشِ جذابی برایِ تماشاگران خلق کردند. میانگینِ سنیِ یونایتد در این بازی 5 سال پایین‌تر از فینال بود  و فرصت به جوانانی مثلِ دنی ولبک و تام کلورلی و تازه واردهایی مثلِ داوید دخئا و اشلی یانگ رسیده بود. نانی گلِ اولِ این بازی را زد و تیاگو آلکانتارا در نیمه‌یِ دوم بازی را به تساوی کشید. در نهایت این مایکل اوون بود که رویِ پاسِ کلورلی، 6 دقیقه مانده به پایانِ وقت، نتیجه را 2-1 به سودِ یونایتد کرد.
یک سال بعد هم یونایتد و بارسا در دیداری که بهش لقبِ "سوپر بازی" داده بودند، در سوئد، این بار در نمایشی کسالت‌بار به نتیجه تساویِ بدونِ گل رسیدند و بارسا در ضرباتِ پنالتی برنده‌یِ نهایی شد.
اما امشب نگاه‌ها به پدرو خواهد بود، بازیکنی که یونایتد به دنبالش است، اما بعید است تا بعد از بازگشتِ مسی و نیمار و همچنین سوپر کاپِ اسپانیا و اروپا، اجازه‌یِ ترکِ باشگاه را پیدا کند. جدا از داستانِ پدرو، این فرصتی خوب برایِ لویی ون گال، مربیِ سابقِ بارسلونا است که قدرتِ تیمش مقابلِ بهترینِ تیمِ حالِ حاضرِ اروپا را بسنجد.
 
 
کد خبر: 9409
 
  
     
آی اسپورت
2015-07-25 11:57:28
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر