فهرست
یادداشت: لیورپول دوباره از اول شروع می‌کند
یادداشت: لیورپول دوباره از اول شروع می‌کند

یادداشت: لیورپول دوباره از اول شروع می‌کند

جاناتان ویلسون
 
برندان راجرز این فصل هم، مثلِ فصل قبل، یکی از بازیکنانِ کلیدی‌اش را از دست داد. لیورپول در فصلِ 2014-2015 دورانی طلایی در بازه‌یِ زمانیِ میانه‌یِ فصل داشت، اما شروع و پایانِ بدِ آن‌ها بر این دوران سایه افکند. و حالا راجرز یک بارِ دیگر باید از اول شروع کند.
از منظری این قضیه تقصیرِ راجرز نیست. فروشِ لوئیس سوارز و رحیم استرلینگ در دو فصلِ پیاپی، حاکی از حقیقتِ فوتبالِ امروز است: با اینکه لیورپول تاریخی پرشکوه دارد، اما نمی‌تواند جلویِ پیوستنِ ستاره‌هایش به سوپرکلاب‌هایِ اروپا مثلِ بارسلونا و من سیتی را بگیرد. رفتنِ استیون جرارد بعد از 17 سال هم، نشانه‌ای دیگر از وضعیتِ فوتبالِ مدرن است: جایی برایِ قراردادهایِ احساسی و بازیکنانِ یک باشگاهه دیگر نیست. از طرفی دیگر رفتنِ جرارد یادآورِ گذر زمان برایِ لیورپول و نیاز به بازسازیِ ریشه‌ای بود.
با این حال شک و تردید‌ها درباره‌یِ عملکردِ راجرز همچنان برپاست، مربی‌ای که لیورپول را در 3 فصلِ گذشته به ترتیب به رده‌هایِ هفتم، دوم و ششم رسانده است. مالکینِ باشگاه در جلسه‌یِ بعد از اتمامِ فصل‌ با دوتا از اعضایِ کادرِ فنیِ راجرز یعنی، کالین پاسکو و مایک مارش قطعِ همکاری کردند و شان اودریسکول و گری مک آلیستر، بازیکنِ سایقِ لیورپول را جانشینِ آنها کردند. این تغییر نیاز به تمرین با بازیکنان برایِ موقعیت‌هایِ یک به یک را نشان می‌دهد.
اما انتقادِ بزرگ متوجهِ سیاستِ نقل و انتقالاتِ باشگاه است. در 3 سالی که راجرز هدایتِ تیم را بر عهده داشته، لیورپول بعد از دو تیمِ منچستری با 180 میلیون دلار، پرخرج‌ترین تیمِ انگلیس بوده است. تازه این عدد با کسرِ مبلغی که آن‌ها بابتِ فروش استرلینگ و سوارز دریافت کرده‌اند حساب شده است. در این دوران بازیکنانِ زیادی به آنفیلد آمده‌اند و بسیاری از آن‌ها هیچ تاثیرِ مثبتی در تیم نداشته اند. بالوتی، لمبرت، آلبرتو، آسپاس، بورینی و یوری نمونه‌هایِ بارزِ این دست بازیکنان هستند. بازیکنانِ دیگری هم البته هستند که هنوز نمی‌توان حکمِ قطعی درباره‌شان داد، مثلا دژان لوورن.
لیورپول این تابستان هم در بازارِ نقل و انتقالات فعال بوده است. اما بیشترِ پولِ خرج شده متوجهِ خطِ حمله بوده، در حالی که مشکلِ اصلی در خطِ دفاعی است. جیمز میلنرِ 29 ساله بازیکنی نیست که هواداران را سر ذوق بیاورد، اما رفتارِ حرفه‌ای، استحکام و پایداریِ او کیفیاتِ خوبی هستند که می‌توانند برایِ لیورپول موثر واقع شوند. میلنر لیاقتش را دارد که در یک تیمِ درجه‌یِ یک به عنوانِ هافبکِ ثابت بازی کند. ممکن است زوجِ میلنر و هندرسون خیلی انگلیسی به نظر برسد – با تلاش اما بدونِ درخششِ تکنیکی – اما اگر این زوج استحکامِ دفاعی به لیورپول در مرکزِ خطِ دفاعی بدهند، شاید چیزِ بدی برایشان نباشد. ناتانیال کلاین هم مدافعِ راستِ بسیار مستعدی است که می‌تواند آینده‌یِ درخشانی داشته باشد.
اما خریدهایی که بیش از بقیه موردِ توجه قرار گرفت، دو مهاجمِ جدیدِ لیورپول یعنی فرمینو و بنتکه بودند (با مجموعِ مبلغِ 93 میلیون دلار). فصلِ پیش راجرز از نداشتنِ یک مهاجمِ تمام کننده، بعد از مصدومیتِ دنیل استوریج گله می‌کرد. حالا حداقل یک قدمِ رو به جلو برایِ حلِ این مشکل برداشته شده است.
فرمینیو کوپا امریکایِ بدی را پشتِ سر گذاشت و نشان داد که اگر به جایِ بازی کردن به عنوانِ مهاجمِ مرکزی، پشتِ این پست قرار بگیرد و متمایل به چپ باشد (پستی که در هوفنهایم داشت) می‌تواند تاثیرِ بیشتری برایِ تیمش داشته باشد. به عکسِ فرمینو بنتکه یک مهاجمِ کلاسیک است، اما مبلغی که لیورپول بابتِ او پرداخت یک قمارِ بزرگ بود.
با این حال رکوردِ گلزنیِ بنتکه، رکوردِ قابلِ توجه‌ای است. او سالِ 2011 از استاندارد لیژ به راسینگ خنک پیوست و در 22 بازی 16 گل زد. یک سال بعد او به ویلا پیوست در فصلِ اول (یک نیم فصل) در 5 بازی 3 گل زد. با اینکه استون ویلا تحتِ رهبریِ پل لمبرت به تیمی کسالت‌بار تبدیل شده بود اما بنتکه موفق شد 82 بازی 42 گل بزند. در نظر بگیرید که او یک سال هم مصدوم بود. مهمتر از همه این است که بنتکه فصلِ پیش به طور متوسط 6.5 دوئلِ هوایی در هر بازی را برد، آماری بالاتر از تمامِ بازیکنانِ لیگِ برتر. بنتکه مهاجمِ هدفی (تارگت من) است که گل هم می‌زند. این ترکیبی کمیاب است. اما خودش سوالِ مهمی را می‌آفریند.
راجرز فصلِ اولی که به لیورپول آمد اندی کارول را به دلیلِ اینکه به فلسفه‌یِ مبتنی بر مالکیتِ بالایِ توپش نمی‌خورد، فروخت. او فصلِ دوم با توجه به سرعتِ سوارز و استوریج و استرلینگ متقاعد شد که فوتبالی مستقیم و ضدحمله‌ای بازی کند. لیوپورلِ فصلِ سومِ راجرز هم ترکیبی از هر دو فلسفه بود. اما نوعِ بازیی کریستین بنتکه به هیچکدام از رویکردهایِ قبلیِ راجرز نمی‌خورد.
این نکته‌ای است که هوادارانِ لیورپول را نگران می‌کند، اینکه بعد از سه سال تیمِ راجرز دوباره قرار است فوتبالی جدید بازی کند و هیچ حسِ تدامی در این تیم دیده نمی‌شود.
 
 
کد خبر: 9409
     
آی اسپورت
2015-08-03 14:06:17
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر