فهرست
فائزه هاشمی: با خنده‌های کفاشیان می‌خندم/ فوتبالی نیستم
فائزه هاشمی: با خنده‌های کفاشیان می‌خندم/ فوتبالی نیستم

فائزه هاشمی: با خنده‌های کفاشیان می‌خندم/ فوتبالی نیستم

90: از دغدغه این روزهای بانوان در حیطه ورزش صحبت مان را شروع کنیم. به نظرتان تابوی حضور بانوان در ورزشگاه ها کی شکسته می‌شود؟ تابو نیست چرا که در دوره‌ احمدی‌نژاد خانم‌ها به استادیوم می‌رفتند قبل از آن هم بود اما گهگاهی به خاطر مسائل سیاسی این قضیه را بولد می‌کنند و ماهیت آن هم بهره‌برداری سیاسی و نشان دادن قدرت است. اعتقاد ندارم این تابو شکسته نشده است اما به دلیل رزمایش قدرت هر از چند گاهی آن را ممنوع می‌کنند اگر حضور بانوان خلاف شرع است چطور در زمان احمدی‌نژاد خلاف شرع نبود! 90: به نظرتان وزارت ورزش برای حل مشکل به اندازه کافی تلاش کرد؟ ببینید چیزی که همه می دانیم این است که حل این مشکل حتی دست آقای روحانی هم نیست چه برسد به بقیه اما من حرفم این است که وزیر ورزش وقتی این مخالفت ها را دید حداقل می توانست اعلام موضع کند نه اینکه سکوت کند. من وقتی دیدم که خانم ملاوردی اظهار نظر کرد خوشحال شدم خب این خوب است و وقتی شخصی مثل ملاوردی که وظیفه ای در این باره ندارد صحبت می کند و از خودش مایه می گذارد حداقل کار وزارت هم این بود که به‌جای سکوت اعلام موضع کند. جالبتر برای من این بود که فدراسیون والیبال اعلام کرد ورود زن های غیر ایرانی آزاد است! خب ما به عنوان یک زن ایرانی بهمان برمی خورد یعنی حقوق اولیه به ما داده نمی شود اما به غیر ایرانی ها داده می شود، این خیلی زشت است! ما می دانیم دست شما نمی رسد اما کمی می توان با رفتار و حرف های درست تر حداقل ما را دلخوش کرد که عده ای به فکر هستند و تلاش می کنند. 90: خودتان دوست داشتید برای تشویق تیم‌ملی والیبال به استادیوم می‌رفتید؟ چرا دوست نداشتم؟ اما با فضایی که وجود داشت مطمئن بودم که اجازه ورود بانوان را نمی‌دادند کلا ورزش بانوان زیاد جدی گرفته نمی‌شود. مثلا همین چند وقت پیش شنیدم افشارزاده که فردی کاملا ورزشی نیز هست تا با مشکل مالی مواجه شد، اولین اقدام او حذف تیم فوتبال بانوان بود. یا شاهد هستیم در استادیوم آقایان فحش می‌دهند، خانم‌ها محروم می‌شوند! راحت‌ترین کار گویا حذف بانوان است. 90: شما را به عنوان کسی که دوچرخه‌سواری را برای بانوان آزاد کردید می‌شناسند. چگونه اتفاق افتاد؟ اول این را بگویم که آزاد شدن دوچرخه سواری برای بانوان ربط آنچنانی به من نداشت و شعار من دوچرخه سواری برای زنان نبود اما یک موقعیت سیاسی پیش آمد که به نام من شد. جریان از این قرار بود که کرباسچی شهردار وقت تهران سمیناری در چیتگر برای دوچرخه سواری برپا کرد. در آنجا من گفتم اگر قرار است به دوچرخه به عنوان یک وسیله نقلیه نگاه شود باید هم زن و هم مرد بتوانند سوار آن شوند این هم مشکل شرعی ندارد. اینجا بگویم که کرباسچی خیلی به بانوان در آن دوره خدمت کرد. بعد از آن من کاندیدای مجلس شدم، مخالفان ما خواستند از آن حرف های من به عنوان ابزاری بر علیه من استفاده کنند که برعکس شد و همان به قول معروف" عدو شود سبب خیر اگر خدا خواهد" شد(باخنده). 90: سوای این شما به عنوان نماد ورزش بانوان شناخته شده اید، فردی مسئول که در اول صف ایستاده و کارهای زیادی هم انجام داده اید. در این باره هم باید بگویم ما برای گرفتن حق اولیه بانوان ورزشکار تلاش بسیاری کردیم اما من تنها نبودم مجموعه‌ای از تمام زنان بودند که در فدراسیون‌ها و استان‌ها مشغول کار بودند از مربیان گرفته تا ورزشکاران تلاش کردند. آن زمان پدرم آقای هاشمی رئیس جمهور بودند که بسیار کمک کردند. وزرای رئیس جمهور و استاندارها تلاش کردند. حتی ما در سفرها به دیدار امام جمعه ها می رفتیم و با آنها صحبت می کردیم تا متقاعدشان کنیم که ورزش بانوان خلاف شرع نیست. برای همین است که می گویم مجموعه بزرگی تلاش کرد تا ورزش بانوان رونق بگیرد اما در نهایت به اسم من در رفت و من شدم نماد ورزش بانوان. 90: نظرتان راجع به موتورسواری برای بانوان چیست؟ من نمی دانم چرا به بانوان برای موتورسواری گواهینامه نمی دهند البته چند وقت پیش خانمی را در ایرانشهر دیدم که باحجاب کامل سوار موتور بود، با دیدن او هم از تعجب شاخ درآوردم و هم ذوق کردم. از او پرسیدم که چگونه این کار را انجام می دهد که گفت با کلی سماجت توانسته گواهینامه بگیرد. در کل به نظرم تدبیر درستی برای رفع این مشکل ها وجود ندارد. الان موتور هم مثل تاکسی شده و می بینیم که خانم های زیادی برای رفت و آمد از موتور استفاده می کنند، خب اگر راننده خانم باشد خانم ها که خیلی راحت تر خواهند بود و از نظر شرعی هم بهتر است ولی نمی دانم چرا این مشکلات کوچک که قابل حل شدن است الکی بزرگ می شوند. 90: برای تشکیل فدراسیون اسلامی ورزش بانوان هم تلاش بسیاری کردید چه شد که تعطیل شد؟ ببینید این فدراسیون نقش بالایی در راه اندازی بخش قهرمانی ورزش زنان داشت. نقش بالایی در توانمند سازی زنان در زمینه های مختلف داشت. نقش اساسی در خروج تیم های زنان از کشور داشت و نقش اصلی در پذیرش حجاب توسط فدراسیون های جهانی و کمیته بین الملی المپیک داشت و ارتباط زنان با خارج از کشور و مجامع جهانی تقریبا از اینجا شروع شد. پایگاهی بود برای احقاق حق زنان در ورزش و گرفتن سهم دختران نه تنها در ایران بلکه در سایر کشورهای اسلامی. آبرو و هویت و شخصیت به زنان مسلمان بخصوص در جهان داده بود. اتحاد و همبستگی بین زنان مسلمان جهان به وجود آورده بود و قدرت خاصی به زنان ایرانی و زنان مسلمان داده بود. بودجه را بهانه کردند تا آن را تعطیل کنند و گرنه بودجه این فدراسیون حدودا سالی 100 میلیون تومان می شد. اسپانسرهای قوی داشتیم و چهارمین دوره بازی های اسلامی زنان در سال 1384 را با حضور 2000 نفر در 24 رشته و 40 کشور با یک میلیارد بودجه دولتی برگزار کردیم. در حالی که خود این آقایان برای برگزاری دومین دوره بازی های ریاض که کفایت برگزاری آن را هم نداشتند به‌نظرم 50 میلیارد و یا 150 میلیارد تومان پیش بینی کردند. مشکل بودجه نبود. 90: در این دوره دیگر پیگیری نکردید تا دوباره فدراسیون اسلامی ورزش زنان راه اندازی شود؟ چرا. آن موقع به سازمان بازرسی، بعضی نمایندگان مجلس و خیلی جاهای دیگر نامه نوشتیم و اعتراض کردیم و خواستار پیگیری موضوع شدیم ولی در نهایت فایده ای نداشت. البته انتظاری هم نبود که کاری کنند. در همین دوره هم با وجود آقای روحانی درخواست کردیم اما موافقت نکردند که جای تعجب داشت. 90: نظرتان راجع به گودرزی وزیر ورزش و جوانان چیست؟ بگذارید در قالب یک جمله بگویم و شما و خوانندگان خود آن را تفسیر کنید. گودرزی وزیر ورزش و جوانان منفعل عمل کرده است! به نظر می‌رسد که گودرزی بیشتر به وزیر دولت احمدی‌نژاد نزدیک‌تر باشد تا روحانی! شاید هم این طور بگویم بهتر باشد که به درد دولت احمدی‌نژاد هم نمی‌خورد چرا که احمدی‌نژاد تخریب‌گر بود لیکن گودرزی حتی تخریب هم نمی‌کند! 90: نظرتان راجع به خصوصی‌سازی در ورزش چیست؟ این اتفاقاتی که این ایام درباره بحث خصوصی‌سازی پرسپولیس و استقلال انجام پذیرفت نمایش و شویی بیش نبود! چرا که گودرزی یک مدیر فرمایشی و فرمانبر تمام و کمال است و از خود تاکتیک و طرح و استراتژی مشخص و مدونی ندارد. البته ناگفته نماند که او هم به واسطه فضای موجود که در کشور حاکم است آنچنان نمی‌تواند اراده‌ای از خود اعمال کند چرا که ظن و گمان تصمیم‌گیران این است که اگر پرسپولیس و استقلال خصوصی شوند از زیر نفوذ آنها خارج شده و حتی ممکن است به واسطه تأثیرگذاری این دو تیم رئیس‌جمهوری انتخاب کنند! نکته‌ای را هم که باید اضافه کنم اینکه اصلا به پرسپولیس و استقلال کاری نداریم اگر وزارت ورزش راست می‌گوید برود سراغ دیگر تیم‌هایی که همگی دولتی هستند و از بودجه دولت ارتزاق می‌کنند بحث خصوصی‌سازی را از آنها شروع کنند تا به پرسپولیس و استقلال برسند! فکر کنم این طوری بهتر باشد و حداقل کاری را انجام داده‌اند! به عنوان پیشنهاد می‌توان تیم‌هایی که کوچک‌تر از استقلال و پرسپولیس هستند مثل تیم های شهرستانی که زیر نظر دولت فعالیت می‌کنند را خصوصی کنند. در واقع با این کار آزمون و خطا انجام می‌گیرد و آن موقع می‌توان روی تیم‌های بزرگتری مثل استقلال و پرسپولیس عملیاتی کرد. 90: رابطه ورزش با سیاست را توضیح دهید؟ رابطه بسیار تنگاتنگی با هم دارند. بگذار با یک مثال قضیه را روشن کنم؛ نمایندگی ایران در IOC قبل از انقلاب شاپور غلامرضا بود و در واقع آدمی را انتخاب می‌کردند که به حکومت وصل باشد. تا سال‌ها بعد از انقلاب نیز همان اسم شاپور غلامرضا به عنوان نماینده ایران در IOC قرار داشت. خوشبختانه بازی‌های کشورهای اسلامی را راه انداختیم، سامورانش گفت اگر کاندیدا بشوی حمایت می‌کنیم و در واقع اگر کاندیدا می‌شدم باید به جای شاپور غلامرضا نماینده می‌شدم که با پدر مشورت کردم و ایشان موافقت نکرد و گفت که اکنون شایعه‌سازان می‌گویند درست پس از شاپور غلامرضا، فائزه هاشمی نماینده ایران در IOC شد. و طبق فرآیندی که موجود بود هاشمی‌طبا نماینده ایران در IOC شد. در واقع رابطه سیاست و ورزش باعث شد که هاشمی‌‌طبا نماینده ایران شود! و باید بگویم که همیشه پست‌های مهم بین‌المللی در عرصه ورزش باید با پشتوانه و حمایت سیاست گرفته شود. در برهه‌ای هم تمام پست‌های بین‌المللی ورزش را از دست دادیم که آن هم به خاطر عدم دیپلماسی ورزشی بود. 90: به نظر شما سیاسی ترین فرد ورزشی چه کسی است؟ ما در ورزش سیاسی زیاد داشته ایم از هاشمی طبا بگیرید تا علی آبادی سیاسی بودند و نمی توان زیاد روی آن بحث کرد. 90: موافق حضور سیاسی ها در ورزش هستید؟ من موافق هستم اما نه به این معنا که حتما باید حضور داشته باشند. به نظرم سیاسی یا ورزشی بودن آنها مهم نیست مهم مدیر بودن است. ما در دو دوره که مثلا ورزشی ها را در راس مدیریت گذاشتیم جواب خوبی نگرفته ایم. الان گودرزی که تا به اینجا نشان داده و نتوانسته سابقه خوبی بجا بگذارد. دکتر قره خانلو هم زمانی آمد که موفق نبود و در بانوان هم که افت داشتیم. البته به نظرم انتخاب مناسبی در میان آدم های ورزشی صورت نگرفت وگرنه ما مدیران ورزشی خوب هم داریم. این را هم بگویم که فردی همچون گودرزی را نمی توان ورزشی دانست اینها قشر دانشگاهی در ورزش هستند. 90: در انتخاب وزیر ورزش به دکتر روحانی مشاوره داده نشد؟ آن زمان دکتر روحانی برای انتخاب وزرایش کارگروه تشکیل دادند که در همان مقطع کارگروه ورزش چند نفر را به ایشان معرفی کردند ولی متاسفانه به آنها توجه نشد. 90: می‌توانیم از عجین بودن سیاست و ورزش یک مورد مثال بزنیم و آن هم سفارش شما به شیخ احمد رئیس شورای المپیک آسیا بود که تیم‌ملی امید را از تعلیق نجات دادند؟ کاملا درست است، در دوران احمدی‌نژاد بود که دادکان را بی‌علت تغییر دادند و فوتبال ایران تعلیق شد. فیفا گفت که دخالت دولت و حکومت در فوتبال برخلاف قوانین فیفا است. بازی‌های آسیایی دوحه بود و من در انگلیس بودم. کیومرث هاشمی که در دفتر علی آبادی بود با من تماس گرفت و درخواست کرد که با شیخ احمد صحبت کنم تا فوتبال تعلیق نشود. شیخ احمد کویتی حامی قدرتمند ما بود و در واقع حمایت‌گر بود و به تعبیری از ایرانی‌ها خوشش می‌آمد. تماس گرفتم و بلافاصله تعلیق برداشته شد! و تیم به قطر رفت. نکته این که دل خوشی از احمدی‌نژاد نداشتم لیکن به خاطر منافع ملی این کار را کردم! 90: نظرتان درباره اساسنامه مشترک فدراسیون‌ها چیست؟ فکر می کنم الان ویرایش آن به مرحله هشتم رسیده باشد و در این میان ما نگرانی‌هایی را در زمینه توجه به بخش بانوان در این اساسنامه داریم. "کانون صنفی مدیران ورزشی زن ایران " برخی از موارد را در این اساسنامه مورد ارزیابی قرار داده و نگرانی‌های خود را در مورد آن مطرح کرده است. سئوال ما این است که در این اساسنامه چه جایگاهی برای حضور بانوان در ورزش در نظر گرفته شده است و چه طور قرار است جایگاه مدیران زن در ورزش ایران تقویت شود. پس از این که قرار شد بانوان در دل فدراسیون‌ها حضور داشته باشند و جایگاه نایب رییسی بانوان برای آنها تعریف شد، باز هم چندان توجهی به این بخش نشد. جایگاه نایب رییسی بانوان متاسفانه چندان جایگاه رسمی نیست و بیشتر سلیقه‌ای است. متاسفانه در این میان مرکز و یا بخشی نبوده که بتواند حق بانوان را بگیرد و حتی معاون ورزش بانوان در وزارت ورزش و جوانان نیز چندان اختیاراتی برای فدراسیون‌های ورزشی ندارد. ما علاقه مندیم جایگاه بانوان در فدراسیون‌های ورزشی نهادینه شود، زیرا معتقدیم که حقوق بانوان تضعیف شده و بانوان چندان نقشی در تصمیم گیری‌ها و همچنین سیاستگذاری‌ها در ورزش ایران ندارند. در این میان از حدود 51 فدراسیون ورزشی فقط ریاست فدراسیون اسکیت بر عهده یک زن است. امیدواریم حالا که بانوان در راس فدراسیون‌های ورزشی حضور ندارند حداقل نایب رییس فدراسیون‌های ورزشی از میان بانوان انتخاب شوند. نباید نقش بانوان در ورزش ایران نادیده گرفته شود. فراموش نکنیم که 50 درصد جمعیت ایران را بانوان تشکیل می‌دهند و باید حضور آنها در ورزش ایران بیشتر شود. از اشکالات دیگر این است که فدراسیون‌های ورزشی نهادهای عمومی و غیر دولتی هستند که وظیفه یک نهاد دولتی همچون وزارت ورزش و جوانان، سیاستگذاری و نظارت بر روی فدراسیون‌ها است. وزارت ورزش و جوانان نباید بر روی فدراسیون‌ها دخالت مستقیم داشته باشد و در این میان شاهد آن هستیم که در اساسنامه احتمالی مشترک فدراسیون‌های ورزشی دخالت وزارت ورزش و جوانان وجود دارد. مطمئنم در سیاست‌های کلان دولت نیز چنین چیزی دیده نشده است که وزارت ورزش و جوانان مستقیما بر روی امور فدراسیون‌ها دخالت کند. این امر سبب تضعیف فدراسیون‌های ورزشی در داخل و خارج از کشور می‌شود. یکی دیگر از اشکالات تایید صلاحیت اشخاصی است که به فدراسیون‌ها کمک می‌کنند، این که کسی به صورت شخصی عضو فدراسیون‌ها می‌شود و تلاش دارد تا به آن فدراسیون کمک کند و در نهایت باید آن شخص مورد تایید قرار گیرد چندان پسندیده نیست و این با فلسفه نهادهای مدنی در ایران فاصله دارد.ما در دیداری با دکتر گودرزی دغدغه‌های خود را در مورد این اساسنامه عنوان کردیم و در نهایت امیدواریم شاهد پر رنگ شدن نقش بانوان در ورزش ایران باشیم.90: به نظرتان کدام رئیس فدراسیون موفق تر بوده؟ مدیریت داورزنی خوب بود، البته آغاز این اتفاق ماندگار در والیبال از زمان یزدانی خرم شروع شد و به عبارتی این یزدانی خرم بود که توانست پایه و اساس را با استعدادیابی طراحی کند که بناهای بعدی روی آن فونداسیون به خوبی چیده شد و داورزنی هم راه یزدانی خرم را ادامه داد! اما از شخص داورزنی یک گلایه بزرگ دارم چراکه او اگرچه در مدیریت والیبال پسران موفق بود اما در بانوان ناموفق بود. این جمله را حتما از قول من بنویسید که "داورزنی ضد زن است!" آنهم به‌خاطر اینکه داورزنی خدمتی که به والیبال مردان کرده یک هزارم آن را به بانوان نکرده است. من از ریز جزئیات خبر دارم که با نواب‌ رئیس خانم چگونه رفتار شده است. همیشه در کار نواب رئیس دخالت کرده و می کنند برای همین است که والیبال تا به این اندازه در بخش ریاست بانوان با تغییر مواجه است. من به شخصه از داورزنی با وجود اینکه در آقایان موفق بوده اما درنهایت راضی نیستم چون برای بانوان کم گذاشته و اعتقادی به خانم ها ندارد که این خوب نیست. البته ما این مشکل را در والیبال در زمان یزدانی خرم هم داشتیم. یادم می آید در دوره بازی های اسلامی زنان همه فدراسیون ها با ما همکاری داشتند اما یزدانی خرم اجازه نداد تیم والیبال بانوان شرکت کند آن هم به‌خاطر اینکه می گفت باید برگزاری مسابقات را به فدراسیون والیبال دهیم که کار شدنی نبود و باید خود ما خانم ها آن را برگزار می کردیم. یزدانی خرم لج کرد و باعث ناامیدی خانم ها هم شد. افکار مردانه ای داشت البته برای بانوان کلاسی با حضور مربی خارجی برگزار کرد که آن را هم فراموش نکردیم و تقدیر می کنیم. 90: کلا به نظر می رسد که ارزیابی شما از مدیران براساس برخورد آنها با بانوان است؟ بله چون برای من نوع برخورد با بانوان مهم است و عملکرد بانوان را همیشه رصد می کنم اما با آقایان زیاد کاری ندارم. برای همین هم مدیری که نسبت به خانم ها برخورد عادلانه داشته باشد را می پسندم وگرنه کاری با‌ آنها ندارم. 90: نظرتان راجع به کفاشیان چیست؟ کفاشیان را با اینکه مدیر موفقی نمی دانم اما دوستش دارم. از نظر اخلاقی، رفتاری، راحت بودن و خنده هایش را می پسندم و از آنجایی که خیلی سال با هم کار کرده ایم از نظر اخلاقی قبولش دارم اما به عنوان مدیر موفق ارزیابی اش نمی کنم. 90:خنده هایش اذیت تان نمی کند؟ نه اصلا، اتفاقا من هم با خنده های کفاشیان می خندم. 90: کدام رئیس فدراسیون فوتبال را قبول دارید؟ صفاهی فراهانی و دادکان مدیران خوبی بودند البته دادکان راه فراهانی را ادامه داد. 90: آیا پدر اهل ورزش هستند؟ پیاده‌روی، شنا و بعضی‌ اوقات هم با دستگاه تردمیل کار می‌کنند. پینگ‌پنگ را هم دوست دارند و آخرین باری که با ایشان پینگ‌پنگ بازی کردم بسیار لذت‌بخش بود! 90: بازی های فوتبال مثلا جام جهانی را نگاه می کردند؟ جام جهانی این دوره را ندیدم که نگاه کنند اما آن دوره ای که عابدزاده و علی دایی بازی می کردند و مقابل آمریکا بازی می کردیم را دنبال می کردند. 90: می گویند پرسپولیسی هستید؟ نه من اصلا طرفدار تیم خاصی نیستم. اصلا فوتبالی هم نیستم. 90: یعنی در خانواده شما کسی فوتبال را پیگیری نمی کند؟ چرا شوهر و پسرم می بینند اما من علاقه ای ندارم. من کلا علاقه ای به تماشای ورزش ندارم و از تلویزیون فقط بازی های المپیک آنهم رشته هایی مثل ژیمناستیک را می بینم. 90: اما ورزش می کنید؟ بله، من پیاده روی، کوهنوردی و والیبال را انجام می دهم. 90: بازی های والیبال را هم پیگیری نمی کردید؟ چرا اتفاقا دو، سه بازی والیبالی ها را دیدم و از آن لذت هم بردم. بچه ها بسیار تلاش کردند و خوشحالم که در جهان می درخشند. 90: از والیبالیست‌ها کدام را می‌شناسید؟ سعید معروف را می‌شناسم و آن هم به دلیل این که خودم در بازی والیبال نقش پاسور را دارم و ما پاسورها خودمان را با معروف قیاس می کنیم. (می‌خندد) 90: چه زمانی به ورزش باز خواهید گشت؟ من از ورزش کنار نرفتم من را بیرون کردند. هر زمان که لازم باشد و شرایط فراهم باشد برمی گردم و با افتخار برای مردمم کار می کنم. 90: دوست دارید چند سئوال تلگرافی و خصوصی بپرسم؟ چرا که نه، بپرسید. 90: چند فرزند دارید؟ دو فرزند دارم یک دختر و یک پسر مونا و حسن.مونا ازدواج کرده و خانه‌دار است و حسن در کار موسیقی است. 90: موسیقی را دوست دارید؟ بله، به صدای سه بانوی قدیمی موسیقی گوش می‌دهم که بهتر است اسمی از آنان آورده نشود و صدای بنان و شهیدی را نیز می‌پسندم و گوش می‌دهم. البته ناگفته نماند در کنار این که موسیقی سنتی را دوست دارم اما گهگاهی نیز از موسیقی‌های خوانندگان جدید نیز خوشم می‌آید! 90: الان چه ورزشی می‌کنید؟ والیبال، پیاده‌روی و کوهنوردی 90: در زندان هم ورزش می‌کردید؟ (می‌خندد) بله ورزش می‌کردم. 90: چه ورزشی؟ پینگ‌پنگ، بدمینتون و متاسفانه هنگامی بساط والیبال آماده شد که من از زندان آزاد شدم! نکته‌ای را هم اضافه کنم که در زندان همه بانوان ورزش می‌کردند و یک بار هم از رئیس زندان تقاضا کردیم که تیم بیاورند در زندان تا مسابقه پینگ پنگ بدهیم که این اتفاق نیفتاد. 90: زندان برای شما آورده‌ای داشت؟ (می‌خندد)من همیشه با لبخند از خاطرات آن 6 ماه یاد می‌کنم. آن 6 ماه حبس برای من به اندازه 60 سال تجربه به ارمغان آورد. در ضمن این نکته را هم بگویم که 3 ماه از 6 ماه حبس را به عنوان وکیل بند بودم! که آن نیز سراسر تجربه مدیریتی بود! 90: در حال حاضر فعالیت سیاسی دارید؟ بله در کمیته سیاسی حزب کارگزاران سازندگی هستم. 90: سیاستمدارترین فرد کشور کیست؟ بدون اغراق می‌گویم آقای هاشمی رفسنجانی هستند. 90: بعد از ایشان چه کسی است؟ (مدتی مکث و تامل می‌کند) من کسی را نمی‌شناسم! البته این نکته را بگویم که سیاست خارجی ظریف عالی بود! چرا که دیپلماسی را می‌شناخت و توانست اتفاق خوبی را برای مردم رقم بزند. 90: در جمع خانوادگی شما بحث ورزشی انجام می‌شود؟ خیر به هیچ عنوان فقط و فقط بحث‌های سیاسی صورت می‌گیرد. (می‌خندد) 90: نقش پدر در موفقیت شما؟ وجود پدر برای همگی ما مفید بوده است! 90: دو کلمه راجع به پدر و مادرتان بگویید؟ مادر: عزیزترین پدر: بعد از مادر 90: اهل شعر هستید؟ زیاد اهل شعر نیستم. ممکن است تصادفی اشعاری را بخوانم اما بیشتر اهل موسیقی هستم. 90: آخرین کتابی که خوانده‌اید؟ ما، مردم، آمریکا در رابطه با تاریخ آمریکا است. 90: آخرین باری که خندیده‌اید؟ همین امروز صبح، دوستی دارم که برای من جوک‌های هسته‌ای را می‌خواند. 90: آخرین باری که گریه کرده‌اید؟ من زیاد اهل گریه نیستم و یادم نمی‌آید. 90: آخرین فیلمی که دیده‌اید؟ همین هفته پیش بود، فیلمی از کمال تبریزی به نام از رئیس‌جمهور پاداش نگیرید. فیلم‌های کمال تبریزی را دوست دارم. 90: در تعطیلات چه می‌کنید؟ بیشتر به مسافرت و مطالعه می‌پردازم. 90: حتما به شمال می‌روید؟ (می‌خندد) بله مسافرت‌های داخلی را بیشتر به شمال و جواهرده می‌روم. سالی یکی دو بار هم به مسافرت خارجی می‌روم! 90: آخرین هدیه‌ای که گرفته‌اید؟ تصویر سه زن تاریخ‌ساز آلمانی که در قابی شکیل کادو شده بود، دوستی از خارج کشور برای من هدیه آورده بود. 90: آخرین هدیه‌ای که داده‌اید؟ ظرفی را برای دختر دوستم هدیه دادم. 90: چه غذایی را دوست دارید؟ (می‌خندد) همه غذاها به جز کله‌پاچه و حلیم را دوست دارم. (دوباره می‌خندد) 90: آشپزی‌تان خوب است؟ عالی است و مخصوصا در زندان به نقطه اوجش رسید. (می‌خندد) 90: لطفا برای اشخاصی که نام می‌برم کلمه یا جمله‌ای بسیار کوتاه بگویید؟ مهرعلیزاده: ورزش بانوان را نابود کرد گودرزی: منفعل! سنت: خوب و بد مدرنیسم: اعتقاد دارم علی دایی: پر افتخارترین در فوتبال علی آبادی: یار احمدی‌نژاد 90: در پایان اگر حرف ناگفته‌ای دارید بفرمایید؟ همیشه یک حسرت وجودم را احاطه کرده است و آن هم عقب‌ماندگی است که گریبان ایران را گرفته است. ما باید بپذیریم که خارج از نظم و نظام بین‌المللی نمی‌توانیم حرکت داشته باشیم ما در نقطه‌ای از جغرافیای دهکده جهانی قرار گرفته‌ایم که چه بخواهیم و چه نخواهیم ادبیات آنان ما را در خود هضم کرده است و قشر تحصیل کرده ایران دیگر تاب و تحمل پذیرش هر غیر واقعیتی را ندارد! پس بهتر است که واقع‌‌انگارانه در مسیر رشد و توسعه‌ای قرار بگیریم که ماهیت اصلی آن تعامل عقلانی با جامعه بین‌الملل است اگر در مسیر نظم بین‌‌المللی قرار بگیریم در همه عرصه‌ها واقعی خواهیم شد مانند ورزش، فرهنگ، اقتصاد، سیاست و... ما در مدار عقل پسند خواهیم رفت و در میان مدت مثل ترکیه، برزیل، مالزی و... خواهیم شد. همه اتفاقات خوب در صلح و آشتی به وجود می‌آید. با جنگ و دعوا نمی‌توان حتی کوچک‌ترین آرمانی را تحقق بخشید و در پایان این نکته را هم اضافه کنم که باید فرهنگ کتابخوانی و مطالعه تبدیل به مایحتاج روزانه هر خانوار ایرانی باشد اگر این گونه شود فرهنگ و مطالبات آگاهانه از پایین به بالا القا خواهد شد و بعد از مدتی در مسیر توسعه پایدار قرار خواهیم گرفت.
  ۲  
آی اسپورت
2015-08-03 15:52:24
نظر دهید
۲ نظر
مهدی
دوشنبه ۱۲ مرداد ۱۳۹۴، ۱۷:۵۶
باید همه مسایل مربوط به خانم ها چه ورود خانم ها به ورزشگاه چه مسایل ورزشی و غیر ورزشی مربوط به خانم ها به خوده خانم ها سپرده شود و مسولین خانم تصمیم گیر باشند در تمام مسایل خانم ها . چون اقایان شناختی از خانم ها ندارند و همیشه کار ها رو خراب می کنند ولی خانم ها خودشون می توند مسایل مربوط به خودشون رو راحت حل کنند
حسن
سه شنبه ۱۳ مرداد ۱۳۹۴، ۰۸:۵۱
متاسفم برای روزنامه نود که اومده با تو مصاحبه کرده
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر