فهرست
یادداشت: بهترین مدافعینِ نسلِ جدیدِ فوتبالِ اروپا
یادداشت: بهترین مدافعینِ نسلِ جدیدِ فوتبالِ اروپا

یادداشت: بهترین مدافعینِ نسلِ جدیدِ فوتبالِ اروپا

آرشِ حقیقی
 
چلسی و ژوزه مورینیو علاقه‌یِ خودشان به جان استونز را به شکلِ رسمی بیان کرده‌اند. من سیتی و یونایتد هم طبقِ شایعات دنبالِ خریدِ ستاره‌یِ جوانِ اورتون هستند. ریو فردیناند دیروز از استونز خواست به یونایتد برود تا نیمکت‌نشین نشود (نکته‌ای که بیانگرِ بی اعتمادیِ فردیناند به زوجِ اسمالینگ و جونز است). مارکینیوز دو سالِ پیش در 18 سالگی با قراردادی 25 میلیون پوندی از رم به پاریس سن ژرمن منتقل شد. روزنامه‌هایِ ایتالیایی همین حالا از دانیله روگانی و آلسیو رومانیولی به عنوانِ جانشینانِ زوجِ طلاییِ نستا و کاناوارو نام می‌برند. آیمریک لاپورت هم نامی برایِ خودش در اتلتیکو بیلبائو دست و پا کرده و مدام با متس هوملز مقایسه می‌شود.
تمامِ این‌ها بیانگرِ اهمیتِ نسلِ جدیدِ مدافعینِ فوتبالِ اروپا است، نسلی که فوتبالِ مدرن به شدتِ به آن‌ها نیاز دارد. این مدافعین جدا از کیفیاتِ مدافعینِ کلاسیک، باید برایِ مقابله با سیستم‌هایِ پرفشار و پرس‌هایِ بالایِ فوتبالِ مدرن، هم سرعت و تکنیکِ بالایی داشته باشند (برایِ رسیدن به پاس‌هایی که در فضایِ کم و زیرِ پرسِ حریف برایشان ارسال می‌شود و حفظِ آن‌ها) و هم پاس‌هایِ بلندِ دقیق ارسال کنند (برایِ خارج شدن از زیرِ پرس). جان استونز یکی از بهترین نمونه‌هایِ این نوع مدافعین است. شاید او تکنیکِ آیمریک لاپورت و سرعتِ مارکینیوز را نداشته باشد، اما در مجموع و با در نظر گرفتنِ تمامِ کیفیاتِ یک مدافعِ مدرن، استونز می‌تواند آینده‌یِ تیم ملی انگلیس باشد و بعد از فردیناند و تری، دوباره این تیم را صاحبِ یک مدافعِ درجه یک کند.
اما عملکردِ استونز در مقایسه با دیگر مدافعینِ جوانِ اروپا، از منظرِ آماری در فصلِ گذشته چگونه بوده است؟ اول باید توضیح داده شود که رافائل واران از این گروه حذف شده، چون این مدافعِ 22 ساله‌یِ فرانسوی همین حالا بازیکنی درجه یک و باتجربه است و نباید دیگر ازش به عنوانِ پدیده یاد کرد (اگرچه آمارِ پیروزی در جدال‌هایِ تن به تنِ استونز از واران هم فصلِ قبل بیشتر بود. 67 درصد به 63).
 
دانیله روگانی
 
یوونتوس سالِ 2013 روگانی را از امپولی خرید، اما بلافاصله او را دوباره قرضی به این تیم واگذار کرد تا فرصت بازی در سریِ آ را به شکلِ ثابت پیدا کند. روگانی فصلِ گذشته آماری عجیب از خودش به جای گذاشت. او در تمامِ دقایقِ سریِ آ بازی کرد، حتی یک اشتباهِ دفاعی هم نداشت و حتی یک کارتِ زرد هم دریافت نکرد. این آمار که نشان از بازی‌خوانی و بلوغِ بالایِ روگانی است، هوادارانِ بیانکونری را بسیار امیدوارِ به آینده‌ می‌کند. در واقع روگانی و رومانیولی، پدیده‌یِ رم که فصل پیش در سمپدوریا بازی کرد (و یوونتوس هم علاقه‌ به خریدش نشان داده است) بهترین نمونه‌هایِ مدافعینِ مدرنِ فوتبالِ ایتالیا هستند. با این وجود آمارِ تکل و قطعِ توپِ جان استونز از دانیله روگانی در فصلِ گذشته بالاتر بوده است.
 
مارکینیوز
 
مارکینیوز در پاریس سن ژرمن در خطِ دفاعی‌ای تمام برزیلی بازی می‌کند و لوران بلان شانس آورده که خلق و خویِ او بیشتر به تیاگو سیلوا می‌ماند تا داوید لوئیز. مارکینیوز با اینکه در ذاتِ فوتبالش یک مدافعِ مرکزی است، اما سرعت، تکنیک و قدرتِ پاسوریِ بالایش از او یک مدافعِ راست قابلِ اطمینان هم می‌سازد. مارکینیوز فصلِ پیش 92 درصد پاسِ صحیح داشت که از تمامِ مدافعینِ موردِ بحث آماری بالاتر است. او در مقایسه با استونز تکل‌ها و قطعِ توپ‌هایِ بیشتری دارد، اما دو برابرِ مدافعِ اورتون خطا کرده و درصدِ موفقیتِ کمتری از دوئل‌هایِ هوایی دارد. این آمار به خوبی بیانگرِ تفاوتِ نوعِ بازیِ استونز و مارکینیوز است.
 
آیمریک لاپورت
 
شاید مقایسه‌یِ لاپورت با مدافعینِ دیگر، تنها با استفاده از آمار نتیجه‌یِ چندان درستی به دست ندهد. پدیده‌یی فصلِ پیشِ اتلتیکو بیلبائو، مدافعی از جنسِ متس هوملز است، با اعتمادِ به نفسی باور نکردنی و قدرتِ بازیسازیِ عالی. لاپورت فصلِ پیش 80 درصد پاسِ صحیح داشت، آماری که برایِ یک مدافعِ میانی چندان جالب نیست (استونز : 90، مارکینیوز 92). اما نکته‌ای که باید بهش توجه کرد این است که لاپورت در بیشتر مواقع با جدا شدن از خطِ دفاعی، بازی‌سازی می‌کند و پاس‌هایِ بلندتر و پر ریسک‌تری نسبت به دیگر مدافعینِ میانی می‌دهد. این بعد از بازیِ لاپورت است که او را بدل به یکی از جذاب‌ترین مدافعینِ نسلِ جدیدِ فوتبالِ اروپا می‌کند (پدی مک‌نیرِ منچستر یونایتد هم پتانسیلِ تبدیل شدن به مدافعی در این سبک را دارد).
 
کرت زوما
 
ژوزه مورینیو اعتقاد دارد کرت زوما روزی جانشینِ جان تری می‌شود. زوما فصلِ پیش 15 بازی در لیگ برایِ چلسی انجام داد و کارتِ زردی دریافت نکرد. اما درصدِ پاس‌هایِ صحیحش 80 بود (توجیهی که درباره‌یِ لاپورت مطرح کردیم اینجا صادق نیست) و تعدادِ خطایش به مراتب بالاتر از استونز. زوما بلند قامت و بسیار قوی‌هیکل است و نکته‌یِ مهمی که باید درباره‌اش به یاد بیاوریم توانایی‌اش در بازی در خطِ میانی است. مورینیو فصلِ پیش در بازیِ برگشت مقابلِ یونایتد از او در خطِ میانی استفاده کرد تا خطرِ هواییِ ماروان فلینی را خنثی کند؛ طرحی که با موفقیت انجام شد. زوما شاید بینِ دیگر مدافعینِ موردِ بحث کلاسیک‌ترین نمونه باشد. او آمارِ تکل و جدالِ هواییِ بهتری از استونز دارد، اما در باقیِ موارد، مواردی که بیشتر شاخصه‌یِ یک مدافعِ میانیِ مدرن است، پایین‌تر قرار می‌گیرد. مورینیو هم برایِ همین علاقه به خریدِ استونز دارد. ترکیبِ استونز و زوما با توجه به نوعِ بازیِ متفاوتشان و اینکه هر دو پتانسیلِ بهترین شدن در پستِ خودشان را دارند و هم دیگر را کامل می‌کنند، می‌توانند سال‌ها خطِ دفاعیِ چلسی را بیمه کنند.
این یکی از درس‌هایِ ابتداییِ فوتبال است: وقتی مورینیو بازیکنی را تایید می‌کند، باید خیلی خیلی جدیش گرفت.
 
 
کد خبر: 9409
 
 
 
 
     
آی اسپورت
2015-08-04 15:56:32
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر