فهرست
یادداشت ویژه: دست های لرزان دنیل در آستانه برزیل!
یادداشت ویژه: دست های لرزان دنیل در آستانه برزیل!

یادداشت ویژه: دست های لرزان دنیل در آستانه برزیل!

آی اسپورت- دروازه‌بانی؛ انشعاب انفرادی است در دل یک ورزش تیمی. گاهی تیم ناکام است با دروازه‌بانی سرافراز. گاهی تیم به موفقیت رسیده با دروازه‌بانی سرافکنده!
هوادار، از کامیابی‌ و ناکامی تیمش معدل‌های متفاوتی می‌گیرد: یکی برای عملکرد تیم، یکی هم کارنامه دروازه‌بان.
مثلاً: قهرمانی 1990 پکن با رشادت عابدزاده/ حماسه ملبورن و اعجاز عابدزاده/ ناکامی مقدماتی 94 با افتضاح غلامپور/ خمودگی احمد سجادی در تیم پرویز دهداری/ جلیقه ضد گلوله هادی طباطبایی در 0-0 جذاب با دانمارک/ دیوار حائل ناصر حجازی مقابل هاپوئل اسرائیل در فینال جام باشگاه‌های آسیا/ سلحشوری مهدی رحمتی روبروی ازبکستان در آغاز مقدماتی/ دژ رحمان مقابل کره در پایان مقدماتی. 
گاهی تیم‌ها از یاد می‌روند و گلرها به جا می‌مانند: کاستاریکای متوسط 1990 با لوئیز کونخو به بهشت رفت. ایرلند رویایی 1994 با پت بونر روانه دوزخ. 
گاهی سنگربان‌ها نماد دهه‌اند: رینات داسایف شناسنامه دهه 80 فوتبال اتحاد جماهیر شوروی. یک دهه قبل، پت جنینگز تمامیت فوتبال ایرلند شمالی.
گاهی نماد یک کشور: خورخه کامپوس جام 94، طوری ما را وفادارانه تبعه مکزیک کرده بود که افسانه زاپاتا هم نمی‌توانست. 
سرباز در سنگری فداکاری می‌کند که تکیه به حمایت ملت دارد. اما دانیال داوری حالا کمابیش، هم از روبرو می‌خورد و هم از پشت سر. هرچه به جام جهانی نزدیک شویم، لرزش دستهایش را بیشتر می‌کنیم. دانیال ذوق زده از تشویق صد نفر در بازی با تایلند، تحقیر و فحاشی تماشاگران بازی با گینه یا کاربران فیسبوک را می‌فهمد. 
تردید در مسیری که بخشی از آن طی شده، قاتل ورزش حرفه‌ای است. او اگر حتی با تصوری اشتباه به این نتیجه برسد که جایی در دل فوتبالدوستان ایرانی ندارد، ایکر کاسیاس هم باشد دیگر کارایی نخواهد داشت. 
در بازی دوستانه به عمان باختیم، با گل‌هایی که رحمان مقصر نبود. پیمان یوسفی متلک‌های غیر مودبانه‌ای به او انداخت. 25 روز بعد با همان قلعه مستحکم مازنی، رسیدیم برزیل. 
دانیال هم از سر راه نیامده، فیکس بوندسلیگاست. از تیم البدر بندر کنگ هم دعوت شده باشد، باید علیفر درون را مقابل تشخیص سرمربی تیم ملی، به آرامش دعوت کنیم. 
کاش خود سیدمهدی رحمتی عزیز، بزرگوارانه پا پیش بگذارد و 3 موضوع بدیهی، اخلاقی و حرفه‌ای را در مصاحبه‌ای بگوید: 1- هر ورزشکاری مرتکب اشتباه می‌شود. من نیز بنا به دلایلی عصبانی بودم و گفته بودم نمی‌خواهم در تیم ملی باشم. اما هر وقت کی‌روش بخواهد با جان و دل در خدمت تیم ملی هستم. 2- اگر دعوت نشوم هم تیم ملی مملکتم را حمایت خواهم کرد. 3- دفاع هواداران عزیزم از من، مجوزی برای اهانت به بقیه نیست و چنین رفتارهایی را نمی‌پسندم
     
آی اسپورت
2014-03-10 23:45:53
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر