فهرست
حمله چیست؟ و مشکلِ یونایتد کجاست؟
حمله چیست؟ و مشکلِ یونایتد کجاست؟

حمله چیست؟ و مشکلِ یونایتد کجاست؟

با اینکه یونایتد موفق نشد دروازه‌یِ نیوکاسل را باز کند، لویی ون گال اصرار دارد که "پروسه‌"اش خوب پیش می‌رود: «من از نمایشِ تیم راضی‌ام، اما از نتیجه نه. تفاوتِ اینجاست. ما فرصت‌هایِ زیادی ایجاد کردیم، و تنها دو فرصت به حریف دادیم. پس باید بازی را می‌بردیم. واقعا حیف که بازی را نبردیم.»
شاید حق با ون گال است. شاید هر روزِ دیگری یونایتد نیوکاسل را شکست می‌داد. یونایتد 66 درصد توپ را در اختیار داشت و در مقابلِ 7 فرصتِ نیوکاسل، 20 فرصتِ گلزنی ایجاد کرد که 8تا از آن‌ها در چهارچوب بود، و نیوکاسل هیچ ضربه‌یِ داخلِ چهارچوبی نداشت. اما از سویِ دیگر یونایتد تا اینجایِ لیگ تنها 2 گل زده است، یک گل به خودی، و یک تغییرِ مسیر. نشانه‌هایی از بازیِ روانِ یونایتد در حمله مقابلِ بروژ دیدیم، اما حقیقت این است که تیمِ بلژیکی یک سطح پایین‌تر از تیم‌هایِ لیگِ برتر است و در ضمن این نبوغِ انفرادیِ مفیس دپای بود که باعثِ پیروزیِ یونایتد در مقدماتیِ چمپیونز لیگ شد.
شاید حق با ون گال است. اما با توجه به افتِ وین رونی و نداشتنِ گزینه‌یِ کافی برایِ پوششِ او، آیا ون گال قصدِ خریدِ یک مهاجمِ دیگر را ندارد؟ «نه، برایِ اینکه ما سه برابر بهتر از نیوکاسل بودیم. نگرانیِ اصلیِ من همیشه این است که بازی را تحتِ سلطه‌یِ خودمان بگیریم. ما مقابلِ تاتنهام، ویلا، بروژ و نیوکاسل این کار را کردیم. مقابلِ تاتنهام شاید کمتر. در آمریکا هم مقابلِ سن خوزه، کلاب امریکا و بارسلونا این کار را کردیم و فقط مقابلِ پاریس سن ژرمن موفق نبودیم.»
منچستر یونایتد مقابلِ استون ویلا 54 درصد توپ داشت و 9 فرصت در مقابلِ 5 فرصتِ میزبان ساخت (2 آن تارگت به 1). اما مقابلِ اسپرز، یونایتد تنها 46 درصد توپ داشت و فرصت‌هایِ دو تیم هم 9 به 9 بود (آن تارگت 4 به 1 به نفعِ اسپرز). در ضمن مالکیتِ توپ تضمینی برایِ گل زدن و بردنِ بازی نیست. در هلند انتقاداتِ زیادی از ون گال می‌شد در بابِ اینکه توتال فوتبال را صرفا ساختارگرا کرده و هرگونه خلاقیت را از آن گرفته است. اینکه یونایتد تنها متوسطِ 11.3 پاسِ کلیدی در هر بازی دارد (یازدهم در لیگ)، در حالیکه که 33 درصدِ بازی را در یک سومِ حریف گذرانده (دومین لیگ)، خودش به اندازه‌یِ کافی روشنگر است.
از منظرِ انفرادی، بینِ بازیکنانِ یونایتد تنها خوان ماتا با متوسطِ 2.7 پاسِ کلیدی در بازی بینِ 20 نفرِ اولِ لیگ است. وین رونی با 2 پاس، سی و هفتم است، ممفیس دپای نود و چهارم است (پایین‌تر از دارمیان و شاو) و عدنان یانوزای با 0.5 پاسِ کلیدی در هر بازی حتی از آن‌ها هم پایین‌تر. نکته‌یِ دیگر این است که ممفیس دپای با تمامِ نبوغی که مقابلِ بروژ نشان داد، بیشتر از هر بازیکنِ دیگر در لیگِ برتر توپ را از دست داده است (متوسطِ 4.3 در هر بازی). نفرِ سوم هم در این لیست وین رونی است. البته وین رونی هر وقت اقدام به دریبل کرده موفق بوده، اما مشکل اینجاست که این اقدام به دریبل‌ها تنها 0.3 بار در هر بازی بوده است. این آمار هم نشان دهنده‌یِ فرمِ نامناسبِ رونی و میلِ کمش به دریبل زدن و هم سیستمِ ون گال است که او را از ریسک کردن منع می‌کند. و البته جالب است که دپای چقدر از این سیستم خارج بازی می‌کند.
شاید حق با ون گال باشد و بالاخره با سلطه‌یِ کامل بر بازی گل‌ها هم از راه برسند. اما در حالِ حاضر "پروسه‌"یِ او بدل به پدیده‌ای سرکوب‌کننده شده که ذاتِ فوتبالِ هجومیِ یونایتد را خاموش کرده است.
 
     
آی اسپورت
2015-08-26 09:14:27
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر