فهرست
یادداشت: فقر ذاتی، فوتبال اعتصابی/ به این عاجز بینوا کمک کنید!
یادداشت: فقر ذاتی، فوتبال اعتصابی/ به این عاجز بینوا کمک کنید!

یادداشت: فقر ذاتی، فوتبال اعتصابی/ به این عاجز بینوا کمک کنید!

آی اسپورت- بالاخره باشگاه نفت تهران هم طعم اعتصاب را چشید. تصور می‌شد بی‌پولی و اعتصاب و این صحبت‌ها فقط مختص تیم‌های کم‌بنیه و بدون پشتوانه و یا تیم‌هایی مثل پرسپولیس و استقلال است که صاحبان مشخصی ندارند. اما حالا حتی نفت تهران با پشتوانه وزارت نفت و شرکت‌های وابسته‌اش هم با مشکلات مالی روبه‌رو است. آن هم در حدی که کارد را به استخوان برساند و تمرینات تیم را در آستانه یک بازی مهم بین‌المللی تعطیل کند.

لیگِ برترِ فقرا
مشکل بی‌پولی در میان باشگاه‌های ایرانی آن‌قدر حاد و خطرناک شده که حالا دیگر هیچ تیمی از شر آن در امان نیست. تمام تیم‌ها به اعضای حال و سابق خودشان بدهکارند و قدمت بعضی از این بدهی‌ها از یک دهه هم بیشتر شده است! در لیگ این فصل تیمی مثل گسترش فولاد حاضر است که هنوز حتی یک درصد از قراردادهای بازیکنانش را هم پرداخت نکرده است. شنیده می‌شود حتی باشگاه‌های فولاد و سپاهان که از نظر مالی و تشکیلاتی منظم‌ترین و کم‌حاشیه‌ترین باشگاه‌های ما بودند هم این روزها با مشکلات زیادی مواجه هستند.

آن روی سکه
دقت کرده‌اید با وجود این‌که در باشگاه‌های ما پول نیست و بازیکنان قادر نیستند طلب‌های چند سال قبل خودشان را هم وصول کنند، اما همه با میل و رغبت خاصی به حضور در این فضای عجیب و غریب ادامه می‌دهند؟ ظاهرا در پشت پرده این فوتبال اتفاقاتی در جریان است که با وجود کمبودهای مالی هیچکس از این فضا دلسرد نمی‌شود و تصمیم به ترک آن نمی‌گیرد.
گویا پول‌هایی که در فوتبال جریان دارند اما دیده نمی‌شوند خیلی بیشتر از پول‌هایی است که قرار بوده جریان داشته باشند و دیده شوند اما وجود ندارند. این است که با وجود شرایط پیچیده و کمبودها و اعتصاب‌ها باز هم لیگ فوتبال ایران همه ساله سر موعد مقرر آغاز می‌شود و پایان می‌یابد و تمام ابزارهای انسانی آن هم سر جایشان باقی هستند.

بده در راه خدا
فوتبال باشگاهی در ایران شبیه گداهای سر چهارراه‌هاست که همیشه دست‌های دراز و چشم‌های ملتمسی دارند اما می‌گویند کلی اسکناس داخل متکاهای خانه‌شان پنهان شده! فوتبالی‌های ایران هر روز در قوطی‌های حلبی اسفند دود می‌کنند و جلوی این ارگان و آن ارگان می‌گیرند به امید یک سکه سیاه. فوتبال باشگاهی در ایران مدت‌هاست با واژه‌های «آبرو» و «عزت نفس» بیگانه شده؛ مثل مردی که قدرت تامین خانواده‌اش را ندارد و کسی هم برایش گلریزان نمی‌کند تا آبرویش محفوظ بماند. کمکی اگر می‌رسد پشت چراغ قرمزها و زیر نور پروژکتورهاست.
با این اوضاع و احوال آیا کسی قرار نیست به این سوال ساده پاسخ بدهد که ما اساسا چرا فوتبال داریم؟! و چرا ساختمانی را سرپا کرده‌ایم که قدرت و پشتوانه لازم برای سرپا نگه داشتنش را نداریم؟
فوتبال باشگاهی در ایران، موجود حقیر و فقیری است که شب‌ها روی بالشی پر از اسکناس می‌خوابد. پول دارد اما آبرو ندارد. هنوز سرپا است ولی با التماس. و اساسا «گور پدر نشئگی بعدِ التماس...»

بهروز مسائلی
     
آی اسپورت
2015-09-11 17:52:43
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر