فهرست
درباره کی‌روش و چهره جدید تیم ملی: سرانجام نوبت آینده
درباره کی‌روش و چهره جدید تیم ملی: سرانجام نوبت آینده

درباره کی‌روش و چهره جدید تیم ملی: سرانجام نوبت آینده

 یک/ گری وایت و تیمش، به تهران آمدند تا «پوست موز» زیر پای ایران باشند و دست به کاری بزنند که توی افسانه های پریان کشورشان هم ممکن به نظر نمی رسید. آن ها روزهای زیادی را صرف کری خواندن برای تیم ملی ایران کردند و در جواب، فقط سکوت شنیدند تا روز بازی از راه برسد و سکوت، از تیمی به تیمِ دیگر منتقل شود. برای شکست دادن جزیره نشین ها، فقط به چند تا جوان نیاز بود که تویِ فوتبال/نجومِ دلچسب پنج شنبه، اشتیاق و استعدادشان را نشان خودی ها و رقبا بدهند و کاری کنند که وایت، با اعترافِ بهترین بودن ایران در آسیا، سوارِ هواپیمای بازگشت شود. توی عصرِ سوت و کور آزادی، بچه های دهه هفتادی کی روش، غلظت امید را دوباره در فوتبال ایران بالا بردند و نشان دادند که فوتبال ایران، دیگر مثل سابق با مفهوم نگاه به آینده، بیگانگی به خرج نمی دهد.

دو/ 4 سال قبل، بعد از حذف تحقیرآمیز از جام ملت های آسیای دوحه، این طور به نظر می رسید که فوتبال ایران روی دور باطل قرار دارد و هیچوقت نخواهد توانست خاطره روزهای آقایی در قاره کهن را تکرار کند. در آسیا، خیلی از کشورها با استعدادهای نوظهورشان پیشرفت کرده بودند اما درجا زدن ایران با یک نسل بلاتکلیف همچنان ادامه داشت. حتی بعد از ورود کی روش، هیچکس از میزان تحول خواهی او برای تیم ملی مطمئن نبود. مرد پرتغالی، شبیه مربی هایی نشان نمی داد که به دنبال ریسک بزرگ، ماجراجویی ویژه و جوانگرایی ناگهانی باشد. او مدت زیادی صبر کرد و انتقادها را به جان خرید و با داشته های تیم ملی کنار آمد و بالاخره در یک پروژه طولانی و تدریجی، یک تیم ملی جوان برای ایران ساخت و کاری کرد که پسرانی که هنوز پشت لب شان سبز نشده، سوژه های جدید اخترشناس ها در ایران باشند!

سه/ نبرد با گوام، ساده تر از آن به نظر می رسید که یک محک مهم برای تیم ملی ایران باشد اما تصویری که از ایران در این مسابقه ساخته شد، یکی از دوست داشتنی ترین تیم ملی های همه این سال ها بود. تیمی که ستاره هایش، مهدی طارمی و سردار آزمون بودند. اولی، کشف غیرمنتظره فوتبال ایران از جنوب که تا دو سال قبل هیچ جا شناخته نمی شد و دومی، ستاره آکادمیک فوتبال ایران از شمال، با فوتبالی که شوق و ذوق بچه دبیرستانی ها را توی خودش دارد. زوجی که حالا آمار گل های ملی شان دو رقمی شده و شاید برای سال ها، با حرکات ترکیبی شبیه آنچه روی صحنه گل دوم به گوام اتفاق افتاد، برای رقبای آسیایی و جهانی، یک تهدید جدی باشند. آن ها، توی شادی گل شان در این مسابقه، سعی داشتند تولد پسرِ شهرامِ محمودی را تبریک بگویند اما شاید ناخواسته، با آن حرکت دست ها و لبخند پهن شده روی صورت، تولد نسل تازه ای برای فوتبال ایران را اعلام کردند. فراموش نکنیم که آن ها، تنها امیدهای نسل تازه نیستند و علی بیرانوند، مهدی ترابی، امید عالیشاه، مهدی شریفی، مهرداد محمدی، حسین بیت سعید و ... نیز می توانند مردان ملی پوش فوتبالی باشند که گفته می شد توی ساختن پدیده به بن بست رسیده است. آن ها، بیشتر از همیشه به نیمکت تیم ملی انگیزه و وقار اضافه خواهند کرد.

چهار/ درخششِ بازیکن جوان توی لباسِ تیم ملی، برای بسیاری از هم نسل های آن ها الهام بخش خواهد بود. حالا بازیکنانی که روی زمین های دور از پایتخت پا به توپ می شوند، دیگر مثل سابق شانس رسیدن به تیم ملی در آینده را محال نمی دانند و پسرانی که مثلِ 3 سالِ قبل مهدی طارمی توی پادگان عمر می گذرانند، لابد دیگر تصور نمی کنند که همه چیز تمام شده و فوتبال شان در آستانه نابود قرار گرفته است. بچه های دهه هفتاد، بعد از نکوهیده شدن به طولِ یک عمر، حالا قرار است مورد اعتماد قرار بگیرند و صاحبانِ جدید تیم ملی باشند و تلاش کنند تا به جایی برسند، که سردار و مهدی امروز در آن قرار گرفته اند. که شاید در روزی شبیه به روز بازی با گوام، با نمایشی که احساس، شوق و تعهدشان را در معرض دید دیگران قرار می دهد، سلاطینِ جوانِ قلب ها باشند.

محمدحسین عباسی / تماشاگران امروز
     
آی اسپورت
2015-09-12 16:54:45
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر