فهرست
یادداشت: نفت؛ تیم مردانی با آرزوهای کوچک
یادداشت: نفت؛ تیم مردانی با آرزوهای کوچک

یادداشت: نفت؛ تیم مردانی با آرزوهای کوچک

آی اسپورت- نفت به عنوان آخرین نماینده ایران در آسیا حذف شد تا یک بار دیگر آرزوهایمان در قاره کهن را موکول کنیم به سال آینده. نفت حذف شد همانطور که پیش از این نمایندگان دیگر ایران حذف شده بودند اما حذف شدن تیم علیرضا منصوریان درد داشت. تیمی که فصل گذشته ما را عاشق کرد. عاشق بازی روان و یکدستش، عاشق بی‌حاشیه‌گی و بدون منم منم بودنش. عاشق فوتبال به روزی که انجام می‌داد و ما را کلی امیدوار کرده بود. نفت تهران فصل گذشته مثل ذوب‌آهن امید لیگ بود،امید به پیشرفت، امید به به فوتبال مدرن و امید به خیلی چیزها.
به خاطر همین بود که حذف شدن آنها از آسیا درد داشت. در این حذف اما نه داور مقصر بود که یک پنالتی نگرفت، نه ایمان مبعلی مقصر بود که مصدوم شد و نه صدا و سیما که عرق ملی نداشت. شاید منصوریان همه این ها را مانند تکه‌های پازل کنار هم قرار دهد تا به دلیل حذف شدن نفت برسد اما قطعه اصلی پازل هیچ کدام از اینها نیست. منصوریان برای پیدا کردن قطعه اصلی باید دوروبر خودش را بگردد. در همان نزدیکی‌ها. آن تکه پازل احتمالا در آن مرز باریک اعتماد به نفس و غرور افتاده و منصوریان باید بگردد تا آن را پیدا کند.
نفت بعد از پایان فصل گذشته باخت. همان زمان که سوم شد. بازیکنان و سرمربی‌اش رتبه‌شان را به دست گرفتند و داخل تیم‌های لیگ برتری راه افتادند به فخرفروشی. منصوریان میهمان ثابت باشگاه استقلال بود و خودش و اطرافیانش و طرفدارانش می‌گفتند او آفریده شده برای نیمکت استقلال و شانه‌های او امن ترین جا برای به ارث رسیدن قپه‌های ژنرال است. او در باشگاه استقلال بست نشسته بود و بیرون نمی‌امد. زمانی هم که دید در استقلال جایی ندارد صفرهای جلوی قراردادش را زیرلفظی گرفت تا در تیمی که با آن قرارداد دارد بماند.
دروازه‌بانش مارکوپولوی فصل بود. از تبریز به اصفهان از آبی به قرمز و از نفت به هر جا. هیچ دروازه‌ای را پیدا نمی‌کرد که بتواند او را با باد غرورش در خود جای دهد. او هم در نهایت مانند سرمربی‌اش از این جا رانده و از آنجا مانده صفرهای بی‌ارزشی را گروگان گرفت و برگشت. مشکل اصلی نفت در سقف آرزوهایش است. سقفی که تا همین جا قدرت بالا ایستادن داشته و نه بیشتر و حالا به سر بازیکنانش و سرمربی‌اش و هوادارانی که وعده ظهور یک مربی جوان و علم‌گرا و مدرن را به خود داده بودند فرو ریخته است. شاید این حذف منصوریان را متوجه کرده باشد که نه GPS، نه شام‌های دورهمی و عکس‌های سلفی صمیمی و عاشقانه، نه خوابیدن داخل یخ و نه هیچ کدام از به روزترین متدهای مربی‌گری بزرگی نمی‌آورد برای کسانی که آرزوهایشان کوچک است.
او باید سقف آرزوهایش را بالا ببرد. بالا و بالاتر نزدیکی‌های آسیا و حتی بیشتر و در دورهمی‌های مربی و شاگردی به شاگردانش بزرگ اندیشیدن و بزرگ بودن را هم یاد بدهد که این طور هوادارانشان را ناامید نکنند.
نیلوفر کنگرانی
     
آی اسپورت
2015-09-17 18:16:05
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر