فهرست
کارنامه افتضاح منتقدان کی‌روش در جام حذفی: مکافات عمل
کارنامه افتضاح منتقدان کی‌روش در جام حذفی: مکافات عمل

کارنامه افتضاح منتقدان کی‌روش در جام حذفی: مکافات عمل

آی اسپورت - ایراد گرفتن ساده است. حرف است دیگر. نه ریالی از جیب می دهی، نه بدهکار کسی می شوی. می زنی و تمام. بعد هم که به گذشته نگاه می کنی از این که چنین کاری کردی خجالت نمی کشی؛ حتی اگر خودت هم همان راه را رفته باشی و همان انتخاب را کرده باشی. اصلا از بچگی به ما یاد داده اند که برای جلب توجه باید زحمت بقیه را زیر سوال ببریم. باید به هیچ کس فرصت ندهیم و دست مان اگر رسید ریشه اش را بزنیم. صلح و آشتی هم اگر برقرار شد نیشتر آخته مان را گوشه ی جیب مان داشته باشیم و به وقتش زخم را بزنیم.
داستان مربیان ایرانی و کارلوس کی روش هم یک چنین فضایی دارد؛ دقیقه بیست و سه بازی با بوسنی؛ توپ ادین ژکو که به تور علیرضا حقیقی رسید و خیال شان راحت شد استارت زدند؛ تیم ملی پیر بوده. فرصت به جوان ترها نرسیده. کی روش هیچ کاری برای فوتبال ما نکرده. سی امین تیم پیر جام را به برزیل برده و همان کاری را نکرده که جوان های لیگ برتری هم می توانستند انجامش ندهند و قص علی هذه. حالا چرخ روزگار گشته و رسیده به امروزی که دوستان برابر سفیر آبیک گمنام هادی عقیلی و عبدالله کرمی و رسول نویدکیا و خلعتبری را یک جا بازی می دهند! برابر شهرداری سمنان که بعد از قهرمانی در رقابت  های محلی به یک هشتم جام حذفی رسیده همان ترکیبی را می گذارند که دو هفته قبلش برابر ذوب آهن قهرمان فصل قبل!  به امثال بازرگانی وشتانی آمل هم رحم نمی کنند و با آرپی جی می روند شکار کبک. این وسط هم بیچاره بازیکنان کم نام و نشان چنین تیم های دسته چندمی که این طور وقت ها مسحور زرق و برق ستاره های لیگ برتری رقبا می شوند و گیج و سردرگم از این که حواس شان پی سلفی آخر بازی باشد یا توپ و دروازه ی حریف و خودی. هیچ جای قانون هیچ الزامی برای جوان گرایی نیامده، به هیچ کس هم ربطی ندارد که فلان مربی در فلان بازی ساده و بی اهمیتش با تمام قوا می رود یا با نصف و یک سوم و یک چهارمش. خودمان را هم قرار نیست گول بزنیم؛ فوتبال شوخی ندارد و خیبر خرم آباد و مقاومت مرصاد شیراز و شهرداری یاسوج هم هر لحظه ممکن است تکرار شوند. بنابراین بسیار بدیهی است که هر کدام از دوستان با هر سلاحی که دلشان خواست به رقبا شلیک کنند و بعد هم سرشان را بالا بگیرند که چهارتا و پنج تا زدند و نسخه ای حماسی از فوتبال روز دنیا را به نمایش گذاشته اند. اما این که قبل تر حرف هایی زده باشند یک قدری – و نه بیش تر – برای شان مسوولیت دارد.
ممکن است یک نفر یک جای دنیا یادش مانده باشد و بعد این طور مواقع با چشمان از حدقه درآمده بایستاد و زل بزند به چشم هایشان که هی فلانی؛ حضرت عالی که برابر سفیر آبیک و شهرداری سمنان و وشتانی آمل، جلوی چشم هفتاد، هشتاد نفر هوادارت، آن هم در جام حذفی که دو هزارمین جام مهم دنیا هم نیست جرئت ریسک کردن نداری چه طور انتظار داری کارلوس کی روش برابر مسی و آگوئرو و دی ماریا و هیگواین و ماسچرانو و ژکو و پیانیچ در جام جهانی که مهم ترین جام دنیاست از این کارها بکند؟ یاد گرفتید حرف بزنید؟ یاد گرفتید زحمت بقیه را زیر سوال ببرید؟ یاد گرفتید در خانه بمانید و تسبیح بگردانید و مصاحبه کنید؟ البته که بقیه هم یاد گرفته اند؛ ما هم یکی شبیه بقیه؛ یک روزی گفتید، امروز بشنوید. اصلا از همان قدیمش هم گفتند چیزی که عوض دارد گله ندارد یا به قول شیخ اجل: از مکافات عمل غافل مشو، گندم از گندم بروید جو ز جو!


علیرضا ارژنگ‌زاده / تماشاگران امروز
  ۴  
آی اسپورت
2015-09-18 14:14:36
نظر دهید
۴ نظر
بهزاد
جمعه ۲۷ شهريور ۱۳۹۴، ۱۴:۲۳
احسنت،
ح
جمعه ۲۷ شهريور ۱۳۹۴، ۱۵:۳۱
افرین..دمت گرم
حمید استرالیا
جمعه ۲۷ شهريور ۱۳۹۴، ۱۷:۱۴
آخه موضوع اینکه اینها منتقد نیستند! اینها فقط حسادت میکنند و حرص نیمکت تیم ملی ایران رو دارند وجاه طلب هستند
-
شنبه ۲۸ شهريور ۱۳۹۴، ۰۰:۲۳
عالی
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر