فهرست
ناراحتی بازیکنان پرسپولیس از سیستم؛ برانکو عوض نمی‌شود
ناراحتی بازیکنان پرسپولیس از سیستم؛ برانکو عوض نمی‌شود

ناراحتی بازیکنان پرسپولیس از سیستم؛ برانکو عوض نمی‌شود

آی اسپورت - برانکو ایوانکوویچ از روزی که سرمربی پرسپولیس شد روش بازی این تیم را تغییر داد. تیمی که با مربیگری علی دایی، مدت‌ها با روش 1-3-2-4 وارد زمین می‌شد به یکباره تغییر سیستم داد و بازی با 4 هافبک و دو مهاجم را در دستور کار قرار داد. بر این اساس کمال کامیابی‌نیا و احمد نوراللهی - در غیاب او مهرداد کفشگری به زمین می‌رفت - به عنوان هافبک‌های میانی بازی می‌کنند و فرشاد احمدزاده و هادی نوروزی نیز در کناره‌های زمین به میدان می‌روند. امید عالیشاه نیز که پیش از این بال چپ علی دایی در روش 1-3-2-4 بود به خط حمله منتقل شد تا زوج مهدی طارمی باشد. این روش بازی باعث شده تا از کارایی بسیاری از بازیکنان پرسپولیس کاسته شود. به عنوان مثال فرشاد احمدزاده که در تراکتورسازی و روش 1-3-2-4 این تیم یکی از سه بازیکن پشت سر تک‌مهاجم بود، در پرسپولیس موفق نبوده و به بازیکنی معمولی تبدیل شده است. محسن مسلمان که ذاتا یک هافبک بازیساز است اما در روش بازی پرسپولیس نه می‌تواند وینگر چپ باشد، نه راست. او در میانه میدان هم نمی‌تواند جایی برای خود دست و پا کند چون خاصیت تدافعی ندارد و بیشتر از ذهنش سود می‌برد تا دوندگی‌اش. برانکو اما اصرار دارد که از روش 2-4-4 استفاده کند. این مربی کروات پای خود را در یک کفش کرده و حتی برای یک بار نیز حاضر نشده روش بازی پرسپولیس را تغییر بدهد! همین مساله ناراحتی قریب به اتفاق بازیکنان پرسپولیس را در پی داشته است. هر چند در حیطه وظیفه بازیکنان نیست که در مورد روش بازی نظر بدهند اما شکست‌های متوالی پرسپولیس باعث شده تا آنها نیز تحت فشار باشند و از پافشاری برانکو برای استفاده از تنها یک روش بازی ناراحت! بازیکنان بارها در گفت‌وگوهای خودمانی‌شان در رختکن یا تمرین به تصمیم برانکو و بازی با روش 2-4-4 معترض شده‌اند اما به نظر می‌رسد گوش برانکو بدهکار حرف‌های بازیکنان نیست. او به روش 2-4-4 علاقه ویژه‌ای دارد، حتی اگر پرسپولیس در شش بازی خود 4 شکست را پذیرا شود و تنها 4 امتیاز کسب کند. تصمیم برانکو تغییرناپذیر است. او می‌خواهد با همین روش ادامه بدهد، حتی اگر پرسپولیس همچنان نتیجه نگیرد و برانکو به مرز اخراج نزدیک شود.
برانکو ایوانکوویچ در دوران حضورش در تیم ملی ثابت کرده که در استفاده از تاکتیک و سیستم تا چه اندازه یکدنده و لجباز است و از اصولش دست نمی‌کشد. او در تیم ملی برای نخستین بار سیستم 1-3-2-4 را اجرایی کرد. سیستمی نوین و البته به روز که قبل از آن در فوتبال ایران به هیچ وجه استفاده نمی‌شد. استفاده توأمان از دو هافبک دفاعی در ترکیب تیم ملی، پدیده‌ای نوظهور بود که با روحیه فوتبال ایرانی که ذاتا بازی هجومی را می‌پسندد، بیگانه بود اما برانکو آن را باب کرد و به‌رغم همه انتقادات از آن دست نکشید. برانکو به اندازه‌ای به استفاده از سیستم 1-3-2-4 مقید بود و پافشاری می‌کرد که حتی حاضر بود به قیمت قربانی کردن ستاره‌هایش از این سیستم عدول نکند. در روزگاری که فوتبال ایران دو مهاجم نوک بزرگ و بین‌المللی به نام‌های علی دایی و وحید هاشمیان داشت، عقل سلیم حکم می‌کرد که تیم ملی با سیستمی دو مهاجمه بازی کند تا هر دوی این ستاره‌ها در ترکیب اصلی و در پست تخصصی خود به میدان بروند اما مرغ برانکو یک پا داشت و او حاضر بود که هاشمیان را یک خط عقب‌تر برده و در پست وینگر یا هافبک کناری بازی دهد اما از سیستم محبوبش یعنی 1-3-2-4 دست نکشد. سرمربی فعلی پرسپولیس در مدت قریب به پنج سال حضورش در فوتبال ایران حتی برای یک بازی - بله، یک بازی - و حتی برای آزمایش و تست هم حاضر نشد که سیستم دیگری را امتحان کند و تا روز آخر به سیستم محبوبش وفادار ماند. همانند اتفاقی که امروز در پرسپولیس شاهد آن هستیم و برانکو حتی به قیمت ناکامی تیمش، سیستم انتخابی‌اش را تغییر نمی‌دهد.

کد خبر:9402
     
آی اسپورت
2015-09-20 12:29:34
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر