فهرست
والیبال در تنگنا/ کواچ مقصر اصلی ناکامی در جام‌جهانی است؟
والیبال در تنگنا/ کواچ مقصر اصلی ناکامی در جام‌جهانی است؟

والیبال در تنگنا/ کواچ مقصر اصلی ناکامی در جام‌جهانی است؟

تیم‌ملی والیبال ایران بعد از گروه دشواری که در لیگ‌جهانی در آن قرار گرفت و موفق به صعود نشد، با امیدواری زیادی به رقابت‌های جام‌جهانی پا گذاشته بود تا بتواند سهمیه المپیکش را قطعی کند. سهمیه‌ای که چهار سال پیش هم در ناباوری و با شکست از استرالیا در روزهای آخر، موفق به گرفتنش نشده بود تا خولیو ولاسکو برای نخستین‌بار شمشیر تیز منتقدان ایرانی را روی گردنش احساس کند. رقابت‌های المپیک قطعا مهم‌ترین تورنمنتی است که در رشته والیبال برگزار می‌شود و ایران با وجود روند صعودی و روبه‌ر‌شد والیبالش در چند سال اخیر در این رشته هنوز موفق به حضور در آن نشده است، اما شکست ناباورانه‌ای که والیبالیست‌های ایرانی مقابل آرژانتین و مربی سابقشان ولاسکو تجربه کردند از همان روزهای اول تورنمنت شانس ایران را برای گرفتن سهمیه المپیک در این مسابقات کمرنگ کرد. ایران در ادامه مسابقات هم تا الان نتوانسته نمایش چشمگیری داشته باشد و صدای خیلی از هواداران اهل والیبال را درآورده است. بی‌شک عملکرد ایران در جام‌جهانی والیبال عملکرد مقبولی برای تیمی که به اوج پختگی و بلوغ خودش رسیده است، نیست، اما قطعا بی‌انصافی است اگر همه تقصیرات این ناکامی را به‌گردن کواچ و ایرادات فنی او بیندازیم. شاید برای پیداکردن مقصرهای احتمالی نتایج دور از انتظار والیبال باید فراتر از مسائل فنی داشته باشیم.مربی غیرفنی!هیچ‌کس منکر این نیست که اسلوبودان نواقصی دارد که نمی‌توان از آن‌ها چشم‌پوشی کرد. مربی صرب تیم ایران اتفاقا برخلاف انتقاداتی که این روزها درباره عملکرد ضعیف فنی از او می‌شود، در دنیای والیبال مربی بابرنامه‌ای به حساب می‌آید؛ کافی است به یاد بیاورید کواچ در آخرین فصلی که در لیگ ایتالیا مربیگری می‌کرد، پروجای این کشور را به مقام نایب‌قهرمانی رساند و همان سال جایزه مربی سال لیگ سری آ ایتالیا را برد. شاید مربی ایران، مانند همه مربیان دیگر ورزشی، خالی از نقص فنی نباشد، ولی این نواقص آن‌قدر بزرگ نیست که عملکرد او را مخدوش کند. مقام چهارم و ششم لیگ‌جهانی و جام‌جهانی با همین تیم‌ملی ایران می‌تواند او را از اتهام مربی غیرفنی‌بودن برهاند. نقص بزرگ او در نداشتن تجربه کافی برای هدایت تیم‌ملی ایران است. تازه‌کاربودن کواچ در مربیگری از یک‌طرف باعث شده نتواند در مواقعی که تیم زیر فشار قرار دارد، تصمیمات درستی بگیرد و از سمت دیگر رابطه او با بازیکنان تیم‌ملی به‌گونه‌ای است که انگار مربی حرف اول و آخر را در جریان بازی نمی‌زند. معضل بی‌انگیزگیبه بازی‌های جام‌جهانی نگاه کنید. در حالی تیم ایران به لهستان می‌بازد که بازی را 2-صفر جلو برد، ولی انگار عطش پیروزی از ست سوم در ایران فروکش کرد. بازی با آمریکا هم سناریوی مشابهی داشت. یک ست شروع فوق‌العاده و بعد افت ایران تا آخر بازی. تیم ایران در بازی با روسیه چهره همیشگی‌اش را نداشت و کواچ از اینکه با وجود این نمایش ضعیف بازیکنان ایران در زمین احساس راحتی می‌کردند، عصبی شده بود. طبق اعلام سایت بازی‌های جام‌جهانی، مربی تیم ایران بعد از بازی با روسیه به‌علت اینکه بازیکنان بعد از نمایش ضعیفشان می‌خندیدند و خوشحال بودند، از دست شاگردانش عصبانی شده بود. سایت بازی‌ها هم اعلام کرد کواچ وسط بازی بر سر میرزاجانپور فریاد زده است که وقتی اشتباه می‌کنی، به‌جای خندیدن، باید گریه کنی!  بلای جایگاه ثابتبهترین ورزشکاران دنیا هم اگر رقیبی نداشته باشند که جایگاهشان در تیم را به خطر بیندازد، کمتر پیش می‌آید میلی به رقابت و پیشرفت از خود نشان دهند؛ به‌جز نمونه‌های نادری در ورزش ایران و دنیا که یک ورزشکار تمام عمر حرفه‌ای‌اش را در اوج سپری می‌کند، در باقی موارد همیشه باید حس رقابت و جنگیدن برای حفظ جایگاه در تمرینات و بازی‌ها برقرار باشد تا همین روحیه مبارزه کیفیت تیم را بالا ببرد. در والیبال هم چند سالی است تغییرات عمده‌ای در ترکیب اصلی تیم نداشته‌ایم و بازیکنان فعلی در همه تورنمنت‌هایی که تیم‌ملی والیبال شرکت داشته است، حاضر بوده‌اند. هرچند تغییرات و حضور چهره‌های جدید در والیبال اصولا کمتر از دیگر ورزش‌های توپی و تیمی است، به‌هرحال نیاز به خانه‌تکانی و حضور نیروهای جدید در این تیم احساس می‌شود. بیشتر بازیکنان تیم اصلی تا چند سال پیش نیروهای جوانی بودند که در هر تورنمنت یکی‌دونفرشان به تیم اضافه می‌شدند و برگ‌های برنده والیبال ایران در مسابقات بودند، اما در دو سال گذشته هیچ چهره جدیدی که بتواند به ترکیب اصلی تیم ایران نزدیک شود، به اردوی تیم دعوت نشده است. نداشتن فوق‌ستارهمعمولا بیشتر تیم‌های بزرگ دنیا در ترکیب تیمی‌شان ستاره‌ای دارند که اختلافی فاحش با دیگر بازیکنان دارد و می‌تواند در شرایط حساس ناجی تیم باشد. وقتی موزرسکی در ترکیب روس‌ها قرار می‌گیرد، همه توپ‌ها به او می‌رسد، پیروزی مقابل لهستانی که یک «کورک» در تیمش دارد و در هر بازی بالای 30امتیاز می‌گیرد، دشوار‌ترین کار ممکن است، ستاره آمریکایی‌ها هم مت آندرسون است که آچارفرانسه تیم محسوب می‌شود؛ اما تیم ایران هیچ‌وقت در ترکیبش فوق‌ستاره‌ای در اختیار نداشته است که بتواند در موقعیت‌های سخت تیم را روی دوش خود بگذارد. در زمانی‌که تیم ایران دریافت خوبی ندارد یا بازی گره می‌خورد، ستاره‌ای که توپ را به او برسانی تا آن را به امتیاز تبدیل کند در تیم ایران حاضر نیست. هرچند هنوز برای گرفتن سهمیه المپیک فرصت وجود دارد، اگر واقع‌بینانه و دور از انتظارات بالا به کارنامه والیبال ایران تا اینجای مسابقات نگاهی داشته باشیم، جز شکست روز اول از آرژانتین، باقی نتایج ایران، تاحدی پیش‌بینی‌شدنی بود و هجمه حملات منتقدان داخلی به کادرفنی و فدراسیون والیبال تا حدی بی‌رحمانه به نظر می‌رسد.

محمد امیرپور
     
آی اسپورت
2015-09-20 14:26:11
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر