فهرست
گزارش روز: یورگن کلوپ به جای راجرز/ آنفیلد سرزمین ناکامی
گزارش روز: یورگن کلوپ به جای راجرز/ آنفیلد سرزمین ناکامی

گزارش روز: یورگن کلوپ به جای راجرز/ آنفیلد سرزمین ناکامی

دوران حضور برندان راجرز هم در بندر لیورپول به پایان رسید. با لقب ناکام که تنها دستاورد مربیان لیورپول در سال‌های گذشته بوده است. مثل کنی داگلیش، روی هاجسون و رافا بنیتز که آن‌ها هم پایان خوشی را در لیورپول تجربه نکردند. هر چند عملکرد راجرز در لیورپول با یک عملکرد عالی‌ فاصله دارد، اما انگار او قربانی تغییرات دائمی و بی‌‌ثباتی در فوتبال شده است. لک‌لک‌ها و داستان حاشیه‌هایی که هیچ‌وقت پایان خوشی ندارد. به همین خاطر هم مدیران باشگاه تصمیم به اخراج راجرز گرفتند. همیشه قبل از تعطیلات بازی‌های ملی‌، زمان ایده‌آلی‌ برای اخراج مربی‌ است که دو هفته به باشگاه زمان می‌دهد تا با گزینه جدیدش قرارداد ببندد، اما با توجه به زیر فشار بودن مورینیو، لیورپول احساس کرد باید سریع‌تر از باشگاه‌های دیگر تصمیم بگیرد. کلوپ، ابراز علاقه کرده که تعطیلات خود را به پایان ببرد و حالا او از گزینه‌های مطرح شده است؛ قابل‌درک است که او از همه شانس بیشتری داشته باشد، هر چند اول هفته هم آنجلوتی در لندن دیده شد. با اینکه راجرز با رفتن پاسکو و مایک مارش، معاونان باشگاه کمی‌ دیگر برای خودش فرصت خرید، اما تنها راه فرار راجرز از مشکلات، یک شروع عالی‌ در لیگ برتر بود. بااین‌حال، لیورپول مثل فصل گذشته شروع کرد. گیج بودن در پیدا کردن راهی‌ برای بازی گرفتن از بازیکنان جدید و قدیمی‌. آن‌ها فصل قبل پس از هشت بازی در فصل گذشته ۱۳ امتیاز گرفتند و حالا ۱۲امتیاز دارند. می‌گویند که لیورپول از فصل گذشته بهتر بازی کرده و بیشتر بازی‌ها را کنترل کرده است؛ پنج بازی از ۶ بازی قبلی آن‌ها ۱-۱ شده است. شاید احساس سکون در باشگاه ایجاد شده بود که پیشرفت را غیر ممکن می‌‌دانست اما فوتبال اقتصادی الان هم به اندازه براندن راجرز در این قضیه مقصر است. هر فصل بهترین بازیکن راجرز به تیم‌های ثروتمندتر می‌روند. این یعنی‌ او هر فصل باید تیم را دوباره از اول بسازد. فصل اول او سعی‌ کرد با صبر بازی کند. او با سبک مربیگری در سوانزی، لیورپول را به رتبه هفتم رساند. فصل بعد با بودن سوارز، استوریج و استرلینگ او روان‌تر بازی کرد و بازی مستقیم را دیکته کرد. چیزی که نزدیک بود او را قهرمان لیگ کند و تنها در هفته آخر لیگ بود که قهرمانی را به سیتی واگذار کرد. با شکست ۲برصفر برابر چلسی و لیز خوردن معروف جرارد، قهرمانی را از دست داد. شاید راجرز ساده بود که برای مساوی بدون گل تلاش نکرد. بااین‌حال، دومی‌ در آن فصل مقامی استثنایی‌ بود. لیورپول فوتبال جذابی بازی می‌کرد و به دنبال این بود که قدرت اقتصادی چلسی، یونایتد و سیتی را از انحصار دربیاورد. راجرز شانسی را به باشگاه داد که دوسال بعد همان شانس علت رفتنش شد. رفتن سوارز و مصدومیت استوریج، در فصل بعد گریبان او را گرفت. با اینکه آن‌ها ۱۳ بازی را نباختند اما عملکرد متوسط آن‌ها باعث شد ششم شوند و مدیران باشگاه که فقط به قهرمانی فکر می‌کردند، همچنان ناراضی به نظر می‌رسیدند. باخت به ویلا در جام حذفی فصل گذشته هم شانس بردن هر جامی‌ را از بین برد. بدتر از شکست، نحوه بازی لک‌لک‌ها بود که تیم‌ شروود کاملا راجرز را در هم کوبید. لیز خوردن در رسیدن به قهرمانی شاید قابل بخشش بود، اما این باخت نه. باشگاه فصل را با رتبه ۶ به پایان برد. بااین‌حال درصد مالکیت توپ لیورپول در سه فصل گذشته، جزو پنج تیم برتر لیگ برتر است و از نظر میزان پرداخت دستمزدها، لیورپول پنجم است. از این نظر، راجرز به اندازه توان مالی‌ باشگاه نتیجه گرفته است اما دلیل ناامیدی مدیران این بود که باشگاه احساس می‌کرد راجرز باید بتواند ضعف مالی‌ باشگاه نسبت به رقیبان را دور بزند. شاید هم صحبت‌های خود راجرز درمورد قدرت مالی‌ باشگاه زیاد به او کمک نکرده باشد. اعتماد به نفس او بسیار بالا بود و گاهی‌ نقش خود را در کار‌ها بیش از اندازه می‌‌دید. مثلا او در اواسط فصل قبل یک پاکت نامه به دست گرفت و به شاگردانش گفت سه بازیکنی که او را ناامید ‌‌کنند، در آخر فصل از تیم باید بروند و بازیکنان باید تلاش کنند جزو این سه‌ نفر نباشند. اما این جزئیات به ضرر مردی شد که زمانی‌که لیورپول نتیجه می‌‌گرفت، بیش از اندازه به نبوغ خود می‌نازید. همیشه فاصله بین رابطه خوب مربی با بازیکنان و از دست دادن رختکن تیم، همیشه باریک است! سقوط او اما بیش از همه نتیجه نگاه و ایدئولوژی لیورپول است. هر چند آن‌ها پرافتخار‌ترین تیم انگلستان در رقابت‌های اروپایی و دومین باشگاه پرافتخار در جام‌های داخلی‌ هستند و هواداران آن‌ها نمی‌خواهند فقط برای سهمیه چمپیونزلیگ فریاد بزنند، اما واقعیت‌های باشگاه با رویای هواداران فاصله‌ای عمیق دارد. حقیقت اقتصادی باشگاه ثابت می‌کند آن‌ها تیمی متوسط دارند و کمتر ستاره‌ای حاضر می‌شود پایش را به تیمی بگذارد که سال‌ها از آخرین قهرمانی‌اش در لیگ می‌گذرد. این مشکلات برای کلوپ، آنجلوتی یا هر مربی دیگری که روی نیمکت آنفیلد بنشیند، پابرجاست. 
     
آی اسپورت
2015-10-07 15:23:27
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر