فهرست
برانکو: جای خالی هادی را در تمرین دیدم و گریه کردم
برانکو: جای خالی هادی را در تمرین دیدم و گریه کردم

برانکو: جای خالی هادی را در تمرین دیدم و گریه کردم

آی اسپورت - اولین روزی که پرسپولیس بدون هادی نوروزی تمرین کرد، عکاسی که در تمرین سرخپوشان حضور داشت، صحنه‌ای را به تصویر کشید و شکار کرد که برانکو در حال اشک ریختن بود و تلاش می‌کرد از ریزش اشک‌های خود جلوگیری کند، تلاشی که فایده‌ای نداشت...
از همان روز دنبال فرصتی بودیم تا با برانکو درباره آن روز و این تصویر حرف بزنیم.
در اینکه شما مثل ایرانی‌ها خیلی زود احساساتی می‌شوید، شکی نیست اما حتی با اینکه می‌دانیم مردم کرواسی مثل ایرانی‌ها احساسی هستند، باز هم اشک ریختن شما در اولین تمرین بدون نوروزی جالب بود... (با تعجب) مگر شما در تمرین بودید؟
نه، ولی عکاس حاضر بود و عکسی از شما گرفت که وسط تمرین کششی و نرمش سرخپوشان اشک‌تان درآمده... می‌توانم عکس را ببینم...
عکس همراه مصاحبه منتشر می‌شود و می‌بینید... البته در عکس هم معلوم است که خیلی تلاش کرده‌اید جلوی گریه خودتان را بگیرید... نه، نمی‌خواستم جلوی گریه‌ام را بگیرم، دستمال کاغذی همراهم نبود که اشکم را پاک کنم.
شما که از لحظه شنیدن خبر کنار خانواده نوروزی بودید، در مراسم وداع در آزادی و تشییع جنازه بابل و خاکسپاری در کپورچال حضور داشتید و به نظر می‌رسید گریه‌هایتان را کرده‌اید. بله، صبح پنج‌شنبه‌ای که هادی درگذشت، خبر شوکه‌کننده فوت نوروزی مثل آوار روی سر من خراب شد. انگار پای کوهی ایستاده بودم و آن کوه روی سرم ریخته است. خیلی به هم ریختم... از درون فروریختم.
حس آدمی را داشتید که عزیزی را از دست می‌دهد؟ حس؟ چرا حس؟ من دقیقاً آن روز آدمی بودم که یک عزیزش را از دست داده است. هادی واقعاً برای من عزیز بود.
سر تمرین یاد هادی افتادید و... ببینید... می‌خواهم اعتراف کنم تا لحظه‌ای که سوت به دست نگرفتم و پرسپولیس را بدون هادی تمرین ندادم، نبود او را درک نکرده بودم. ما روزهای قبلش در مراسم بودیم. به هر کسی می‌رسیدیم یا به ما تسلیت می‌گفت یا ما به او تسلیت می‌گفتیم... همه به هم دلداری می‌دادیم، همدردی می‌کردیم و همین باعث تسکین دردمان می‌شد اما آن روز به زندگی عادی برگشتیم. به عکس هادی ادای احترام کردیم و وارد زمین شدیم. سوت را که دستم گرفتم و تمرین شروع شد، یک دفعه نگاه کردم و دیدم در صف اول جای هادی خالی است. رضا (نورمحمدی) بود، محسن (بنگر) بود ولی هادی نبود. نتوانستم خودم را کنترل کنم. با خودم گفتم یعنی چی تا تمرین قبل هادی با ما بود، او کنار من حضور داشت، حالا قرار نیست باشد؟ حال بدی داشتم، سوت را به همکارم دادم و اندکی از جمع فاصله گرفتم.
که گریه‌هایتان را کسی نبیند؟! که کمی آرام شوم. دقایقی قبل خودم به بچه‌ها گفتم با غمی که در دل داریم، کنار بیاییم و به زمین برویم تا برای شادی روح کاپیتان بهترین نمایش را ارائه بدهیم اما حالا خودم نمی‌توانستم با این غم کنار بیایم. اگر آن لحظه در جمع می‌ماندم، می‌زدم زیر گریه و بچه‌ها هم تمرین را تعطیل می‌کردند و گریه می‌کردند. همین شد که کمی فاصله گرفتم.
شما را درک می‌کنیم، ما هم هنوز باورمان نمی‌شود دیگر هادی را نبینیم و صدای او را نشنویم. واقعاً سخت است. جای خالی هادی احساس می‌شود... فقدان او غم بزرگی است ولی چاره‌ای نیست و باید کنار بیاییم و باید سرنوشت را بپذیریم.
هادی بازیکن بااخلاقی بود و درگذشت او هم یک اتفاق اخلاقی جالب را رقم زد و باعث اتحاد هواداران دو تیم شد... کم و بیش در جریان این اتحاد هستم. شنیدم در فضای مجازی هواداران دو تیم با احترام از هم یاد می‌کردند و هواداران استقلال با هواداران تیم ما همدردی می‌کردند.
البته حرف‌های بازیکنان پرسپولیس هم تأثیر داشت. مثلاً محسن بنگر که گفت معرفتی مقابل استقلالی‌ها کم آوردیم. این حرف را یک ورزشکار حرفه‌ای می‌زند. یک ورزشکار حرفه‌ای برای رقیب احترام قائل است. اصلاً زیباترین بخش فوتبال همین است... رقابت داخل زمین و رفاقت بیرون زمین.
الان خوشبختانه این شرایط ایجاد شده؟ خیلی عالی است و امیدوارم پایدار باشد. فوتبال‌دوستان باید به این نکته توجه کنند که بازیکنان استقلال و پرسپولیس با هم دوست هستند. آنها در زمین تلاش می‌کنند دوستان خود که پیراهن تیم حریف را پوشیده‌اند، شکست بدهند ولی وقتی به تیم ملی می‌روند، دست در دست هم برای سربلندی کشورشان تلاش می‌کنند.من در روزهایی که همه عزادار هادی بودیم صحنه‌های جالبی دیدم. عاشقان فوتبال فقدان هادی را احساس می‌کردند، آنها بدون توجه به رنگ‌ها در مراسم یک کاپیتان خوش‌اخلاق شرکت می‌کردند. هر کس هادی را می‌شناخت، چه استقلالی بود و چه پرسپولیسی دلش به درد می‌آمد... من امیدوارم خانواده‌اش در آرامش باشند.
ما هم امیدواریم پرسپولیسی‌ها شرایطی را به وجود بیاورند که پسرش هانی جای هادی را بگیرد... قطعاً باشگاه شرایطی را به وجود می‌آورد که خانواده‌اش اذیت نشوند. باید از همسر و اعضای خانواده نوروزی حمایت شود، دوست دارم پسرش بزرگ شود و آرزوهای نیمه‌تمام هادی را به سرانجام برساند اما دلم برای دختر هادی هم می‌سوزد، او خیلی کوچک است (رضا چلنگر به ما توضیح می‌دهد برانکو خودش هم یک دختر و یک پسر دارد و...) در مراسم، هانا روی تابوت پدرش نشسته بود و اصلاً نمی‌دانست چه اتفاقی افتاده، شما اگر دنیا را از زاویه دید یک بچه چند ماهه نگاه کنید، متوجه می‌شوید این کودک فکر می‌کرده همه مردم در حال انجام یک بازی هستند. او بزرگ می‌شود و این هم غم‌انگیزترین بخش ماجراست. (برانکو تمایلی به ادامه این بحث ندارد. ابتدای مصاحبه قبراق به نظر می‌رسید اما حرف زدن درباره هادی داغش را تازه کرده و ناچار می‌شویم بحث را عوض کنیم.)
بازی تیم ملی را دیدید؟ بله و حتماً سه‌شنبه هم بازی ایران و ژاپن را از نزدیک می‌بینم.
بازی ایران- عمان چطور بود؟ از من نخواهید درباره تیم‌های دیگر حرف بزنم. این جزو وظایف من نیست. اگر مفسر یا روزنامه‌نگار بودم، نظرم را حتماً بی‌پرده می‌گفتم اما الان مربی تیم دیگری هستم و حق ندارم درباره تیم ملی حرف بزنم. خواهش می‌کنم از این بخش عبور کنید.
اتفاقاً در کلاس‌های مربیگری هم توصیه می‌شود هیچ وقت درباره همکار خود حرف نزنید، مگر اینکه از او تعریف یا حمایت کنید... من به این قاعده وفادارم. همیشه بهتر است شما درباره تیم خودتان حرف بزنید.
ولی به هر حال مردم دوست دارند نظر شما را درباره تیم ملی بدانند. تنها حرفی که می‌توانم بزنم چند جمله است، صبور باشید و اجازه بدهید این تیم چهره واقعی‌اش را به نمایش بگذارد. این تیم تغییراتی داشته و در حال شکل‌گیری است و زمان می‌برد شکل واقعی‌اش را پیدا کند... بهترین تایم هم برای تغییر شکل همین بازی‌های مرحله مقدماتی انتخابی جام جهانی و جام ملت‌هاست. شما نمی‌توانید در بازی‌های حساس، نیروی جدید و شیوه جدید محک بزنید. وقتش همین مقطع است.
حرف‌تان درست اما خیلی‌ها معتقدند باید عمان را می‌بردیم؟ من هم مثل سایرین انتظار برد داشتم اما چون شرایط داخلی تیم را نمی‌دانم، نمی‌توانم حرف بزنم. من نمی‌دانم سرمربی و همکارانش چه نقشه‌ای را ترسیم کرده‌اند و بهتر است از بیرون تماشاگر باشم تا مفسر...
احساس می‌شود چون خودتان سرمربی تیم ملی بوده‌اید، کی روش را درک می‌کنید؟ من همه مربیان را درک می‌کنم چون همه مثل هم هستیم. سرنوشت ما به یک سانتی‌متر بالا و پایین یا چپ و راست بستگی دارد. اگر توپ برود داخل دروازه، ما معجزه‌گر و قهرمان ملی می‌شویم و اگر توپ گل نشود، ما به دردنخور هستیم و باید برکنار شویم. به هر حال این هم شغل ماست و باید با آن کنار بیاییم.

منبع: خبر ورزشی

کد خبر:9402
     
آی اسپورت
2015-10-12 13:29:51
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر