فهرست
برای مسافر بریتانیایی کوچک یورو؛ بردن با باختن!
برای مسافر بریتانیایی کوچک یورو؛ بردن با باختن!

برای مسافر بریتانیایی کوچک یورو؛ بردن با باختن!

۱. حکایت ولز و تورنمنت‌های مختلف، داستان همه فیلم‌های پرستاره‌ای است که هیچ‌گاه گیشه را تصاحب نکردند. تیم کوچک شبه جزیره بریتانیا پس از راهیابی به مرحله یک‌چهارم‌نهایی جام‌جهانی ۱۹۵۸ و تبدیل کردن پله به جوان‌ترین گلزن تاریخ این رقابت‌ها در غیاب جان چارلز عمدتا مصدوم، فرصت قبلا دریغ شده تاریخ‌سازی را از دست داد و فوتبال این کشور با ورود قطع نشدنی استعدادهای جوان، چشم جهانیان را متوجه خود کرد اما ماجرا فقط در حد نام‌ها خلاصه می‌شد. ولز با راش (بهترین گلزن تاریخ تیم‌ملی)، مارک هیوز و رایان گیگز هم فرصتی برای نزدیک شدن به یورو به دست نیاورد اما ناگهان سال ۲۰۰۴ رستاخیزی رخ داد.


۲. مارک هیوز هر چقدر در دوران بازی در تیم‌ملی موفقیتی به چشم ندید، یک جا بین سال‌های ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۴ برای خودش اعتباری در عرصه مربیگری به دست آورد. با بازیکنانی مانند سایمون دیویس، گرک بلامی، تیم حتی تا آستانه حذف کردن ایتالیای بزرگ هم پیش رفت اما در ‌‌نهایت دوم گروه شد و در پلی‌اف مقابل روسیه کم آورد. می‌گفتند هیوز کاری کرد که مربیان با تجربه قبلی در انجامش عاجز نشان دادند؛ متحد کردن ستاره‌های قدیمی در قالب یک تیم و زیر پرچم ولز.
۳. پس از شکسته شدن ناخن گروه نازک نارنجی فوتبال این کشور، انگیزه زیادی برای شکستن طلسم دیرینه باقی نماند. فوتبال ولز بدون هیوز و با مربیان جوانی مانند کولمن به کما رفت اما سالم برگشت. ورود گرت بیل که در ساوتهمپتون در حد یک ناجی موعود برای ولز نشان داد، ورق را برگرداند. او با آن صورت کک مکی نشانه‌ای از یک ناجی نداشت اما مساله اینجا بود که برخلاف سایر شئون، اینجا در فوتبال باید به پاهای ناجی توجه می‌‌شد، نه مثل ناجی‌های سیاسی به حرکت دست‌ها و زبان‌. بیل در تیمی کم‌ ستاره‌تر از ادوار گذشته ولز، جور همه را کشید و در گروهی نسبتا آسان با درخشش فراوان، رویای دوران کودکی خودش و بیشتر مردم کشور ۳ میلیون نفری تحقق بخشید. برای ولزی که هیچ وقت ستاره‌هایش وصله تورنمنتهای بزرگ نبودند، سینمایی‌تر از این امکان نداشت؛ انجام کاری که برایشان تابو بود با رقم خوردن نتیجه‌ای که نسلی به آن عادت داشت؛ شکست!


۴. یک نسل عوض شده وآن گروه بازنده بزرگ مطیع، جای خود را به برنده‌های سرکش داده است. اگر در اطراف کاردیف چرخی بزنید، احتمالا کشف می‌کنید ولزی‌های جدید حالا یورویی شده، دیگر الزاما همیشه جین نمی‌پوشند و به سبک انگلیسی‌ها چای را به شکل ایستاده نمی‌نوشند. هر چه باشد، آن‌ها حالا ولز اروپا هستند، نه ولز متعلق به انگلیس و بسیار دوست‌داشتنی اما بازنده.
مرتضی یاسری‌نیا- سایت برنامه نود
     
آی اسپورت
2015-10-13 16:25:36
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر