فهرست
آقای مسئول؛ من هنوز زنده‌ام
آقای مسئول؛ من هنوز زنده‌ام

آقای مسئول؛ من هنوز زنده‌ام

آی اسپورت- در یک شب غمگین پاییزی که به علت مصادف شدن با ایام محرم غم‌انگیز تر هم شده بود در هنگام رفتن به میدان امام حسین با یک چهره آشنا در حال دست‌فروشی مواجه شدم که البته مطمئن نبودم درست تشخیص داده‌ام یا نه. با تردید جلو رفتم و از او پرسیدم شما بسکتبالیست نبودید؟ همین یک جمله باعث شد ایرج خدری درد و دل را شروع کند. با روی باز به درخواست مصاحبه پاسخ مثبت داد. متن کامل گفتگو اختصاصی ما را با ملی‌پوشی که در هنگام ورزش با ضایعه نخاعی مواجه شد را میخوانید. این دردنامه را از دست ندهید


آقای خدری لطفا کمی از سوابق خود و این‌که چرا به دست‌فروشی مشغول هستید بگید؟
سلام، من ایرج خدری هستم. از سال 65  فعالیت حرفه‌ای ام را در بسکتبال شروع کردم، در بندرعباس  از رده ی نوجوانان شروع کردم، برای تیم ملی بزرگسالان انتخاب شدم و به تهران اومدم. در کل حدود 25 سال سابقه ی بازی حرفه ای دارم در رده های مختلف، جوانان، امید، بزرگسالان. متاسفانه در حدود 9 سال پیش در هنگام بازی بسکتبال دچار ضایعه ی نخاعی شدم، جفت پاهام از زانو به پائین فلج شد،  در این چند سال هم با وجود انجام دادن چندین مصاحبه، گزارش، و پی گیری‌های اداری که واقعا طاقت فرسا بود، عملا راه به جایی نبردم. از این‌که کسی بتونه یه هماهنگی بکنه، حتی برای بیمه نا امید شدم، یه بیمه ی ناچیزی که در همه جای دنیا جزو اولویت هاست و حق ناچیز هر انسانی در کشور است . متاسفانه 7 سال پیش همسرم به خاطر تحمل این‌همه فشار و نگرانی و استرسی که بیماری من و شرایط سخت زندگی بهش وارد کرد دچار بیماری ام اس شد، و این مسئله شرایط زندگی کردن رو برامون طاقت فرسا کرده. هرچند اون سالها قردادهای ناچیز بسته می‌شد و پول آن‌چنانی در بسکتبال نبود، گاهی پول گرمکن‌ها را هم خودمان می‌دادیم و عملا عشق به بسکتبال باعث ادامه ی فعالیتم در این رشته بود، اما در کنار اون بازیگری هم میکردم، من در حدود 30،40 فیلم سینمایی و سریال کار کردم. بعد از اون حادثه متاسفانه دیگه نتونستم به فعالیت‌هام ادامه بدم و الان حدود 7 ساله اینجا (میدان امام حسین) دست فروشی میکنم. در این مدت اکثر کسبه میدام امام حسین بنده را می‌شناسند و همه می‌پرسند آقای خدری کاری برایتان انجام دادند؟ و من با شرمندگی می‌گویم نه،احتیاجی ندارم
 یعنی فدراسیون بسکتیال و در راس آن آقای محشون هیچ اقدامی برای شما انجام ندادند و حتی یک بیمه ساده ندارید که مجبور به دست‌فروشی نشید؟
 متاسفانه آقای محشون به بنده انگ مظلوم نمایی و کلاه برداری زدند و اعلام کردند خدری قصد کلاه برداری دارد، و دست فروشی کردن دور میدون امام حسین به قصد مظلوم نمایی است و منکر بیماری من شده بودند. بعدها ایشون طی چندین عملیات007 گانه ی خودشون متوجه شدن که من واقعا از سر ناچاری و نیاز اینکار را می‌کنم. اما متاسفانه باز هم خبری از ایشون نشد، با پیغام‌هایی هم که از طریق دوستان و اشنایان به ایشون شد و سفارش‌هایی که دوستان کردند، امید داشتم که ایشون پیگیر کار من بشوند ولی هیچ اتفاقی نیفتاد
از هم‌دوره‌ای های شما کسی در فدراسیون یا در بطن بسکتبال امروز حضور دارد؟
اکثر هم دوره ای ها و هم بازی‌هام در سطح اول این رشته دارن فعالیت میکنن، مثل مصطفی هاشمی، محسن صادق زاده، مهران حاتمی، مهران شاهین طبع. من فکر می‌کنم شاید این دوستان هم به خاطر ترس از دست دادن پست خود به خاطر وجود آقای محشون سری به من نمی‌زنند، یا با رسانه ها در مورد مشکل من صحبتی نمی‌کنند وپیگیر کار من نمی‌شوند.  اما در این شرایط دیدن این دوستان هم قوت قلبیه برام. خیلی دوست دارم که این عزیزان رو فقط  ببینم، حتی یه بار مهران شاهین طبع با من تماس گرفت و من نیم ساعت پشت تلفن گریه کردم، من الان 9 ساله مثل یه جغد تو خونه نشستم و به خاطر شرایط بد جسمی فقط شب‌ها دو، سه ساعت میام اینجا کار می‌کنم. من واقعا چشم انتظار دیدن دوستان ، هم دوره ای و هم بازی‌هایم هستم، به همه ی دوستانم علاقمندم، اما اونا هم متاسفانه پیداشون نیست.
بعنی دوستان قدیمی شما به خاطر حضور آقای محشون در راس فدراسیون و برای حفظ جایگاه خود در بسکتبال حتی از احوال ‌پرسی با شما امتناع می‌کنند؟
 تنها کسی که من خیلی دوسش دارم و چندین بار به خونه ی ما اومد و بهم سر زد حامد حدادیه، با چند تا از بازیکن‌های پتروشیمیه ماهشهر اومد، چند تا از بچه های بسکتبال کمک کردند به من ولی این کمک‌ها مثل مسکن عمل می‌کند.  من الان از کار افتاده ام، دوتا بچه ی کوچیک دارم(در این لحظه اشک از چشمان ایرج خدری جاری شد)، باید یه مستمری برای من و امثال من در نظر بگیرن. من انتظار حقوق ده میلیونی و 5 میلیونی ندارم، یه آب باریکه ای باشه که بتونم از خرج خودمو بچه هام  بر بیام. واقعا وضع زندگی من اسف بار شده و شرمنده خانواده‌ام هستم
آقای خدری هزینه بهبود کامل شما چقدر است؟
صحبتی که دکترها با من کردند گفتند در کشور آلمان امکان بهبود کامل شما وجود دارد ولی حدود 400 میلیون هزینه دارد. من هم به خاطر بی پولی اقدام نکردم. انتظار هم ندارم کمک 400 میلیونی به من کنند ولی واقعا نمی‌شود یک حقوق ماهیانه برایم در نظر بگیرند که خرج دو فرزند کوچک خود را بدهم. متاسفاه بیماری همسرم هم روز به روز شدت می‌گیرد واو هم با فلج شدن پای چپش اکنون خانه نشین شده وواقعا با شرایط سختی از پس فرزندان خود برمی‌آییم. ولی بازهم خدا رو شکر،خداوند روزی رسان است و ما هر طور شده این مدتی که از عمرمان مانده را سر می‌کنیم ولی من نگران فردای بچه‌هایم هستم(باز هم اشک آقای خدری). اگر من مجرد بودم یا فقط با همسرم بودم زیاد نگرانی نداشتم ولی با این نداشتن بیمه و نداشتن آتیه برای دوفرزندم بسیار نگرانم



حتما از درگذشت هادی نوروزی باخبر هستید. فکر میکنید مسئولان و هم‌دوره‌ای‌های شما منتظر روزی هستند که در نبود شما به فکر فرزندانتان بی‌افتند؟
اولا من بسیار ناراحت شدم از فوت آقا هادی و اشک در چشمانم پر شد چون یک جوان با سختی به کاپیتانی پرسپولیس برسد و تازه بخواهد ثمره زحمت‌هایش راببیند ولی متاسفانه فوت کند. آن هم در سن جوانی و با دو فرزند ولی این‌ها تلنگرهایی است که مسئولان ببینند و به فکر امثال ماها باشند که فردا اگر من مردم حداقل پیش وجدان خود شرمنده نباشند. البته قصد توهین ندارم ولی فکر کنم یک‌سری از مسئولان اصلا چیزی به عنوان وجدان را نمی‌شناسند و فقط پول را می‌بینند. شاید یک سال هم طول نکشد که همین هادی نوروزی را فراموش کنند و خانواده این فوتبالیست را تنها بگذارند. اکنون هرروز تجلیل، مراسم یادبود و از این کارها می‌کنند و این مسائل من را ناراحت می‌کند چون بعد مرگ چه فایده دارد؟  قبل از مرگ و در هنگام حضور پیشکسوتان باید به یادشان بود. امثال من الان هستیم و اعلام می‌کنیم که نه فقط کمک مالی بلکه حداقل برای روحیه دادن یک سر به ما بزنید ولی انگار ما فراموش شده‌ایم. ولی بعد مرگ ما همه می‌آیند و برای گرفتن زیر تابوتمان مسابقه می‌دهند و هزاران قول به خانواده ما می‌دهند. ولی چه فایده که تا هستیم هیچ کس به فکر ما نیست
(در این هنگام یکی از دستفروشان سراسیمه آمد گفت ماموران شهرداری آمدند)
واقعا بازیکن سابق تیم ملی باید نگران مامور شهرداری باشد و فرار کند؟
این یکی از مشکلات بزگی است که من دارم و با وجود این‌که تمام کسبه من را می‌شناسند و به بنده لطف دارند و خبر آمدن ماموران را می‌دهند ولی کاری نمی‌توانم بکنم و پای فرار هم ندارم. گاهی مامور به من لطف می‌کند و وسایلم را نمی‌گیرد گاهی هم همه چیز را می‌برند. نمیدانم چه بگویم فقط سکوت می‌کنم. نه اعتیاد دارم، نه مشکل منکراتی دارم و نه چیزی. فقط در راه ورزش کشورم مصدوم شدم . الان  هرکس می‌پرسد به تو رسیدگی می‌کنند؟  من جوابی ندارم که بدهنم فقط یک خنده تلخ می‌کنم. فکر می‌کنم شرایطی که من دارم و مصدومیتم که در حین ورزش بوجود آمد شاید در یک میلیار انسان برای معدود افرادی به‌وجود بیاید. اگر به من نمی‌توانند رسیدگی کنند پس وای به حال بقیه.
آقای خدری اگر بخواهید یک حرف به آقای محشون یا دوستان قدیمی خود بزنید چه می‌گویید؟
من از آقای محشون گله‌ای ندارم چون فقط خود انسان برای زندگی خودش تصمیم میگیرد و حتما آقای محشون این گونه صلاح می‌داند یعنی اگر تصمیم مثبتی بگیرد به خودش برمی‌گردد و اگر هم نه که خودش می‌داند. ولی من ناراحت یک موضوع هستم، یک روز در داروخانه بودم که یک زوج جوان جلو آمدند و گفتند ما اصلا اجازه نمی‌دهیم فرزندمان ورزش کند. گفتم چرا؟ پاسخ دادند با دیدن شرایط شما ما کلا از ورزش متنفر شدیم اگر آخر و عاقبت فرزندان ما در ورزش قرار است این‌گونه بشود اصلا ورزش نکند بهتر است.
واقعا دیگر نمی‌دانم چه‌کار کنم. دیگر چیزی به ذهن من نمیرسد، نمیدانم چه‌ راهی پیش بگیرم برای این‌که یک مسئول من را و شرایطم را ببیند. نمی‌توانم برای فرزندانم کاری کنم و این مسئله خیلی برای یک پدر سخت است.
صندوق حمایت از پیشکسوتان هم برای‌شما کاری نکرد؟
من باید از مسئولان این صندوق تشکر کنم. آن‌ها به نسبت فدراسیون لطف بزرگتری به من کردند ولی چون خودشان خیلی سازمان قدرتمندی از لحاظ مالی نیستند نمی‌توانند خیلی به من کمک کنند.
اگر ممکنه دقیقا بگید صندوق حمایت از پیش کسوت‌ها چه میزان به شما کمک کرده؟
ماهیانه 90هزار تومان ! سالیانه اگر امکانش باشد سبد کالا و این‌طور چیزها را به من لطف می‌کنند ولی خب آن‌ها هم خیلی بودجه برای کمک به امثال ما ندارند. امثال ماها که در ورزش ازکار افتاده شدیم شاید به ده یا بیست نفر نرسد. یعنی آن قدر زیاد نیستیم که نتوانند یک کمک به ما بکنند. واقعا نمیدانم چرا هیچ کاری برای ما نمی‌کنند. خدا هیچ پدری را پیش فرزندش شرمنده نکند


کدخبر:9412
  ۱  
آی اسپورت
2015-10-21 16:31:23
نظر دهید
۱ نظر
-
چهارشنبه ۲۹ مهر ۱۳۹۴، ۱۶:۴۶
آقای محشون کلاهتو بزار بالاتر...یه حقوق ماهیانه یا یه بیمه دیگه چه ایرادی داره؟
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر