فهرست
به‌یاد پرویز دهداری؛ معلمی اخلاقی که به جنگ بازیکن‌سالاری رفت
به‌یاد پرویز دهداری؛ معلمی اخلاقی که به جنگ بازیکن‌سالاری رفت

به‌یاد پرویز دهداری؛ معلمی اخلاقی که به جنگ بازیکن‌سالاری رفت

آی اسپورت- سوم آذر سالروز درگذشت مردی بود که این روزها بیش از هر زمان دیگری جای خالی‌اش روی نیمکت‌های سرد فوتبال احساس می‌شود.به گزارش وب سایت رسمی برنامه نود، نام پرویز دهداری که می‌آید، محال است به این چهار واژه فکر نکنیم: «معلم اخلاق فوتبال ایران» و باز هم انگار دست خود آدم نیست که در ذهنش ماجراهای تلخ فوتبال ایران را مرور نکند که بعد از پرویز دهداری چه کسانی روی نیمکت تیم ملی و تیم‌های باشگاهی نشستند اما حرمت نیمکت و جامه مربیگری را حفظ نکردند.برخی از آنها برخلاف دهداری بازیکن سالاری را باب کردند. دهداری تابوها را شکست و برخلاف جریان آب شنا کرد، ملی‌پوشان بزرگ را حتی گاه به خاطر رعایت اخلاق در فوتبال کنار گذاشت و فریاد و حمله منتقدان را در رسانه های اواسط دهه ۶۰ به جان خرید.مرد مرودشتی فوتبال ایران که در آبادان قد کشید و از باشگاه جم به باشگاههای شاهین آبادان و شاهین تهران رسید و در مکتب دکتر اکرامی ملی پوش شدو پس از دوران بازنشستگی از بازیگری، اولین سرمربی باشگاه پرسپولیس لقب گرفت. همانجا هم به وی بی مهری شد اما وقتی به تیم بی ستاره گادر تهران رفت با بازیکنان گمنام نتایج خوبی گرفت و نشان داد که استعدادیاب است. این مربی بازیکنان بزرگی به فوتبال ایران معرفی کرد که سالها برای ایران افتخار آفریدند، از مرحوم سیروس قایقران بگیرید تا امثال عابدزاده ها و زرینچه ها و مرفاوی ها!دهداری دو بار هدایت تیم ملی را عهده دار شد. اولین بار در سال ۵۰ بود که تیم ملی را با موفقیت به المپیک مونیخ برد اما قبل از مسابقات استعفا داد. در بازیهای آسیایی ۱۹۸۶ سئول هم سرمربی ایران بود اما مهمترین برگ زندگی دهداری زمانی بود که پیش از جام ملتهای آسیای ۱۹۸۸، ۱۴ بازیکن علیه اش شوریدند و تیم ملی را تحریم کردند اما دهداری بازیکنان جوانی را به تیم ملی برد و با ایران سوم شد.هر چند برخی هنوز عقیده دارند ایران در بازی مقابل چین، به صورت مشکوکی باخت تا هم بگویند دهداری تیم ملی را فینالیست نکرده باشد!فشارها روی دهداری برای استعفا ادامه داشت وحتی یک بار هم در ورزشگاه آزادی به او گلوله های برف پرتاب کردند و به شدت دل او شکستند تا در نهایت پیش از مسابقات مقدماتی جام جهانی ۱۹۹۰ ایتالیا استعفا دهد. در هر حال دهداری آن زمان برخلاف برخی همتایانش برای پست و مقام دست به کارهای حقیرانه نزد و منفعت شخصی چیزی نبود که منفعت گروهی را فدایش کند. چیزی که این روزها در فوتبال ایران زیاد می بینیم.او هیچ وقت برای خودش چیزی نخواست. مرحوم دهداری که رابطه نزدیکی با مرحوم سید احمد خمینی هم داشت سرانجام سوم آذر ۱۳۷۱ در پی از دست دادن کلیه هایش درگذشت.ماجرای استعفای ۱۴ بازیکنانتخاب پرویز دهداری چهره مشهور مکتب شاهین به عنوان سرمربی تیم ملی بعد از شکست ایران مقابل لهستان در مسابقات دهه فجر۱۳۶۴ رخ داد، پرویز دهداری بعد از انتصاب محمودی یاوری به جای فریدون عسگر‌زاده با تغییر و تحولات فدراسیون به عنوان سرمربی انتخاب شد. دهداری که چهره‌ای مشهور و خاص در فوتبال ایران بود، پس از مدتی کارخود را در فوتبال پرستاره ایران آغاز کرد در حالی که اردوی بلندمدت وی بعد از مسابقات جام باشگاه‌های تهران و جام حذفی کشورکه با قهرمانی پرسپولیس و ملوان به پایان رسید، نشان می‌داد که تغییراتی در راه است ایران با تیم پرستاره‌اش در جام ملت‌های آسیا ۱۹۸۴ چهارم شده بود و این در حالی بود که ستارگان پرسپولیس با چهره‌هایی مثل حمید درخشان و ناصرمحمدخانی در اوج قرار داشتند،‌در استقلال هم چهره‌هایی مثل عبدالعلی چنگیز، رضا احدی، جعفر مختاری‌فر، شاهین بیانی و ... حضور داشتند. حمید علیدوستی ستاره بزرگ تیم هما بود و در ملوان هم سیروس قایقران به سرعت تبدیل به چهره بزرگ در سطح کشور شده بود.دهداری در اردوهای مختلف اما به بازیکنان سراسر ایران چشم داشت و از چهره‌هایی مثل احد شیخ‌لاری ستاره فوتبال تبریز، حسین حسین‌بیگی مدافع تیم خیبر خرم‌آباد، حسین مسگر ساروی مدافع تیم دریای بابل و ... دعوت به عمل آورد و آنها را تا مراحل پایانی اردو نگه داشت در تیم او همچنین کریم باووی مهاجم تیم شاهین انتخاب اول برای خط حمله بود،‌ چیزی که البته چندان به مذاق ستاره‌های وقت تیم ملی خوش نیامد.فضای سالهای ۱۳۶۴ و ۱۳۶۵ هنوز در یاد ورزشی‌خوان‌ها هست در آن روزها دو هفته‌نامه دنیای ورزش و کیهان ورزشی جو غالب را در دست داشتند و هفته‌نامه‌های دیگری مثل هدف، پهلوان و ... به اخبار حاشیه‌ای‌تر می‌پرداختند اما به طور کلی فضای خبری با امروز به شدت متفاوت بود و بنابراین با وجود اخبار گاه و بی‌گاه از درون اردوی تیم ملی که نشان می‌داد پرویز دهداری با بعضی از ستاره‌ها مثل درخشان، پنجعلی، چنگیز، بیانی‌ها رابطه خوبی ندارد، خبر خاصی به بیرون مخابره نمی‌شد در این فضا تیم ملی بعد از یک بازی دوستانه با تیم ملوان برای شرکت در بازی‌های سئول ۱۹۸۶ به کره جنوبی رفت، کره در آن سال به جام جهانی صعود کرده بود و با کسب نتایج قابل قبول به کشورش بازگشته بود، آنها در آغاز روزهای تسلط بر فوتبال آسیا بودند. ایران در بازی اول با گل‌های ناصر محمدخانی و عبدالعلی چنگیز، دو بر سه ژاپن را برد، سپس با ۴ گل از سد بنگلادش گذشت بعد یک بر صفر به کویت باخت و با پیروزی ۶ بر صفر مقابل نپال به مرحله بعد رسید که در مرحله حذفی در ضربات پنالتی مغلوب کره میزبان شد و از دور مسابقات کنار رفت. این شکست نوک اوج تنش در تیمی بود که ستاره‌هایش با سرمربی سر سازگاری نداشتند.اما ۱۴ تن از بازیکنان تیم ملی که همه آنها جزو ستارگان مهم و سرشناس آن روزهای فوتبال بودند در بازگشت از کره جنوبی در نامه‌ای استعفای خود را از تیم ملی اعلام کردند، این یک اقدام عجیب و غیرقابل تصور بود که پیش از این رخ نداده بود، چرا که اصولا دعوت به تیم ملی و ملی‌پوش بودن یک شغل نیست که بتوان از آن استعفا داد اما به هر حال این یک اعتراض مدنی است پس از سه ماه زندگی غیرمسالمت‌آمیز میان چهره‌های آن روز و پرویز دهداری و دستیارانش بود.این خبر که برای اولین‌بار در روزنامه ابرار منتشر شد و تیراژ این روزنامه صبح را به ۱۰۰ هزار و بالاتر هم رساند. دبیر صفحه ورزشی این روزنامه آن زمان اردشیر لارودی بود که خودش از علاقمندان به دهداری بود اما علی رئیسی خبرنگار این روزنامه در سئول سرنخ اخبار را در دست داشت، او از زمانی یاد می‌کند که مرحوم سیروس قایقران که یکی از امضا کنندگان این استعفانامه بود به سراغ وی می‌آید و از او می‌خواهد به خاطر یک وام ده هزار تومانی اسم او را از این برگه خط بزند. به جز سیروس که معلوم نشد به وام ۱۰هزارتومانی‌اش رسید یا نه مجید نامجومطلق،‌ کریم باووی، احمد سجادی، حسین مسگرساروی و چند چهره دیگر پای برگه استعفا را امضا نکردند. اما ستارگان اصلی مثل چنگیز، پنجعلی، درخشان، حاجی‌لو، بیانی، محمدخانی، پیوس و چندتای دیگر از تیم ملی کنار کشیدند و ۴ نفر از آنها نیز با محرومیت‌های سنگین مواجه شدند.در آن روزهای دهه شصتی و در تب و تاب جنگ و مشکلات کمرشکن اقتصادی، تحمل خبر قهر ستاره‌ها که اکثرشان برای ادامه فوتبال به قطر سفر کردند دشوار بود. این اقدام و ماجراهای بعدی محبوبیت پرویز دهداری را به شدت کاهش داد و او با وجود اصولی که روی آن پای می‌فشرد در نهایت دو سال بعد در یک روز برفی با فحاشی تماشاگران حاضر در ورزشگاه آزادی که او را یک چهره ستاره‌ستیز می‌دانستند برای همیشه از فوتبال ملی کنار رفت. در آن روز هیچکس از دهداری حمایت نکرد، اما دهداری برای مسابقات المپیک مقدماتی تیم جدیدی ساخت که چهره‌هایی که بعضی از آنها درفوتبال ایران اسطوره شدند: چهره‌هایی مثل احمدرضا عابدزاده بازیکن تیم تام اصفهان، جواد زرینچه مدافع تیم ژاندارمری(دسته چهارم تهران)، نادر میراحمدیان عضو تیم بانک ملی(که در اولین بازی کاپیتان تیم شد)، بیژن طاهری مهاجم استقلال، مهدی فنونی‌زاده، مهرداد امین‌شیرازی و بسیاری چهره های دیگر. پرویز دهداری در فوتبال ایران به معلم اخلاق مشهور شد اما آنچه که از او به خاطر می‌آوریم همین جنگ بی‌پایانش با ستاره‌هایی است که سه سال بعد با استقبال شدید مردم در زمان مربیگری پروین به تیم ملی بازگشتند.

منبع: وبسایت نود

کد خبر: 9401
  ۳  
آی اسپورت
2015-11-23 23:47:40
نظر دهید
۳ نظر
-
سه شنبه ۳ آذر ۱۳۹۴، ۰۱:۱۰
حالا ببینید اون 14 نفر کجای فوتبالن و چ اعتباری دارند .من دیگه حرفی ندارم
-
سه شنبه ۳ آذر ۱۳۹۴، ۰۷:۳۸
در نیمه نهایی جام ملت های 88، ایران به عربستان باخت نه چین.
-
سه شنبه ۳ آذر ۱۳۹۴، ۱۲:۰۴
مرحوم دهداری اردوی تیم ملی را با پادگان اشتباه گرفته بود
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر