فهرست
درباره یک واقعیت تلخ: چرا از شکسته شدن رکورد رضازاده خوشحال شدیم؟
درباره یک واقعیت تلخ: چرا از شکسته شدن رکورد رضازاده خوشحال شدیم؟

درباره یک واقعیت تلخ: چرا از شکسته شدن رکورد رضازاده خوشحال شدیم؟

آی اسپورت - یک/ همیشه داستان هایی وجود دارد که از دوباره گفتن و دوباره شنیدنش اکراه داریم. داستان هایی که هرچه قدر زمان هم بگذرد و هرچه قدر هم صحنه تغییر کند، اصل و اساسش تغییر نمی کند. یکی از داستان ها، داستان دسته ی فوق سنگین وزنه برداری ایران در تمام این سال هاست. داستان مبارزه و رویارویی جسمانی یک نفر با همه. داستان خودبزرگ بینی قهرمانی که حالا چند روزی بعد از پایین آمدن از قله ی وزنه برداری دنیا، می تواند سری به شبکه های اجتماعی بزند و مردمی را ببیند که ایستاده برای آلکسی لوچوف روس کف می زنند و تحسینش می کنند. همان مردمی که شب مسابقاتش چشم شان عاشقانه به صفحه ی تلویزیون بود و لب شان ذکر و دعا. حالا، درست وقتی که لوچوف دارد از حسین خان رضازاده به عنوان الگوی دوران کودکی اش یاد می کند، بیش تر از همیشه با خودمان راست هستیم . اتفاق بزرگ هیوستون آن قدرها دل مان را نسوزانده. تازه بعضی های مان که با خودمان رو راست تریم یک «همیشه» ی معنی دار هم وسط تیتر قید کرده ایم که «رکورد رضازاده برای همیشه شکسته شد». بله . برای همیشه . طعنه آمیز است. همان قدر طعنه آمیز که قهرمانی لوچوف روس در هیوستون آمریکا. البته که رکوردها برای شکستن اند و هر روز هر جای دنیا ممکن است قهرمان تازه ای متولد شود و تاریخ را وارد دنیای تازه ای بکند اما این قهرمانی و این رکوردشکنی برای ما که انگار سال ها منتظرش بودیم و ترسش را داشتیم درد داشت. هم اندازه ی بغض سعید علی حسینی در مصاحبه ی فردای مسابقه . سعیدی که هنوز رکورددار جوانان جهان است و طعنه آمیزترین زخم ممکن را می زند : «حالا دیگر او از لیست رکوردداران خارج شده اما نام من هنوز هست.» هم اندازه ی بغض بهداد عصا به دست که بعد از طلای المپیک کلی رقیب گردن کلفت در کشور خودش پیدا کرد و یک سال از تیم ملی دور ماند. موقع برگشت در آلماتی قزاقستان هم دیگر بهداد دو سال قبل نبود و طلای همیشگی اش نقره شد. هم اندازه ی بغض همه ی قهرمان های قدرنادیده ای که یک جایی از خودی خوردند.
دو/ این ها همه از مزایای ماست. مایی که جلوی دوربین و پشت میکروفون و روی جلد و کنار هم که باشیم صاف و یک رنگیم و به دور از نخوت و خودنمایی سرباز وطن و شرکت و اداره و کارخانه و خانواده و رفاقتیم و یک قدم که آن طرف تر برمی داریم، واقعیت مان را نشان می دهیم. این واقعیت خودبین و خودخواه و خودنما در وجود همه ی ما هست، تنها یک فرق دارد آن هم این که بسته به آدم کوچک و بزرگی که هستیم تبعات کوچک و بزرگی دارد. یک نفر معمولی و ناشناخته با خودخواهی هایش نهایتا ممکن است کانون یک خانواده را از هم بپاشد و یک نفر سرشناس شبیه حسین رضازاده رویاهای یک ملت را. کلا همین طوریم. توپ را برمی داریم و یک تنه به دفاع می زنیم و هرجا امیدمان نقش برآب شد که توپ مان گل نمی شود، برمی گردیم سمت دروازه ی خودمان. ما واقعا یک دیگر را دوست نداریم. واقعا با وفاداری کامل نسبت به هم عمل نمی کنیم. در خلوت خودمان ستایشگر هیچ رقیب هم زبان و هم شهری و هم وطن مان نیستیم. بغض و نفرت گلوی خیلی مان را گرفته. به زور سلام می کنیم. به زور احترام می گذاریم. به زور آرزوی خوشبختی می کنیم و به زور زنده ایم. از رکوردشکنی لوچوف بدمان نیامده اما به خودمان که برگردیم، رضازاده های لوچوف لازم زیادی پیدا می کنیم. حال نژادمان انگار عوض شده. دست مان به زدن خودی عادت کرده. قبل از رقیب و غریبه و دشمن، خودمان گلوی خودمان را می بریم . ته تهش به جز خودمان کس دیگری را نداریم و باز هم زنده ایم به دود کردن رویاهای هم. عادت مان شده. عادت مان داده اند.


علیرضا ارژنگ‌زاده / تماشاگران امروز
  ۱۳  
آی اسپورت
2015-12-04 15:32:51
نظر دهید
۱۳ نظر
-
جمعه ۱۳ آذر ۱۳۹۴، ۱۵:۵۱
ظلمی که رضازاده در حق علی حسینی کرد فراموش شدنی نیست
-
جمعه ۱۳ آذر ۱۳۹۴، ۱۸:۱۲
از لقب دادنهای مایلی کهن متنفرم ولی رضازاده احتیاج ب مایلی کهن داره
رحیم.ایذه
جمعه ۱۳ آذر ۱۳۹۴، ۱۸:۴۶
اره من خوشحالم، اسم منو بذارید وطن فروش یا هر اسم دیگه ای ، ای کاش رضازاده وقتی نفسش بعد از زدن وزنه و به دست اوردن قهرمانی بالا نمی امد، نفسش را چاق میکرد و مدالش را به مردمش تقدیم میکرد نه ...، ای کاش آرزوهای جوانی را نابود نمی کرد، ای کاش برای بزرگ کردن خود از پیشنهاد دروغ ترکیه ای ها نمی گفت، ای کاش صندلی را در شورای شهر اشغال نمی کرد
مشروح
جمعه ۱۳ آذر ۱۳۹۴، ۱۸:۵۱
وقتی قهرمان می شد و می رفت رو سکو برای چاپلوسی یک عکس نشون می داد! به جای مردمی بودن حکومتی بودن رو انتخاب کرد به خاطرهمین محبوب توده مردم نیست.
من هم خوشحالم!!
جمعه ۱۳ آذر ۱۳۹۴، ۲۰:۳۶
واقعا خوب نوشتید : قهرمان خودبزرگ بین!! این خودبزرگ بینی به بهای از دست دادن جوانانی چون حسین زاده و دور ماندن بهداد سلیمی تمام شد! من هم خوشحالم چون دیگه کسی بهانه ای نداره تا جلوی رشد وزنه برداران شنگین وزن ما رو بگیره و براشون پرونده دوپینگ درست کنه!
آرش - خراسان
جمعه ۱۳ آذر ۱۳۹۴، ۲۰:۳۷
علی جسینی و دیگر هیچ... این آغاز سقوط هرکول قلابیه
سیدرسول حسینی
جمعه ۱۳ آذر ۱۳۹۴، ۲۲:۴۱
میدونم نظرم ثبت نمیشه اما میگم شاید منتشر شد...علی حسینی شکی نیست که میتونست رکورد رضازاده رو بزنه اما خودش دوبار دوپینگ کرد!نمیدونم مدرکی هست که رضازاده باعثش شد،که اگر هست سریعتر منتشر کنید تا آبروش بره...رضازاده بعد انتخابات 88 از چشم مردم افتاد و ملت همه چیز رو زدن به پای اون!!دوپینگ علی حسینی به پای رضازاده نوشته شد،ضعیف بودن بهداد سلیمی به پای رضازاده نوشته شد..لابد اون زمانی که سلیمی و ملی پوشها پشت بهترین سرمربی تیم ملی رو خالی کردن و روانه بیمارستانش کردن هم رضازاده مقصر بود!!سلیمی با نقره گرفتنش چوپ حرفاشو خورد!!یادمون نرفته وقتی تو شبکه یک مصاحبه میکرد و جلوی کوروش باقری میگفت هرکس سرمربیم بود من طلا میگرفتم!!طلاتم دیدیم آقای سلیمی...رضازاده اشتباهاتی داشت اما خوب نیست حماقت بعضی از وزنه بردارامونو به پای اون بنویسیم...اصلا هم خوشحال نشدم وقتی رکورد رضازاده شکسته شد چون با وزنه زدنا و فریاد یا ابوالفضلاش خاطره دارم...
-
شنبه ۱۴ آذر ۱۳۹۴، ۰۱:۱۳
یاشا تورک اوغلو حسین رضازاده تورکلذ هرزامان سنین ارخاندادیلار قارداش یورولمادان دایانمادان گوجلو اول هرزامان بیرده ده یا ابالفضل یاااااااااابالفضل
سعید
شنبه ۱۴ آذر ۱۳۹۴، ۰۱:۲۱
بعد ش هم همیشه از فرهنگ چند هزار سالمون میگیم انصافا که فرهنگ هیچ چیز رو نداریم
عباس
شنبه ۱۴ آذر ۱۳۹۴، ۱۰:۰۴
مهمترین دلیل دوست نداشتنش رو ننوشتید آقا تختی هم میتونست مثل بعضی ها مدالاش رو تقدیم کنه و آیندش و تامین میگیری چی میگم؟ زده باد همه با معرفتای تهرون و ایرون
طرفدار فرشاد
شنبه ۱۴ آذر ۱۳۹۴، ۱۰:۰۷
مدال افتخار گردن اونِ که نه سکویِ المپیک دیده نه مدالش تقدیم میشه / مدال افتخار گردن اونِ که نه مردم هم زبونو تو خیابون پر پر میکرد/ مال اونِ که تو چشم نیست زیاد ولی شد دلیل که یه یتیم دوباره داشت لبخند میزد
پژمان
شنبه ۱۴ آذر ۱۳۹۴، ۱۲:۵۶
چون ظلمی که این آقا- که از گفتن اسمش شرم دارم -در حق یه جوون و در حق کل مملکت ایران و هر ایرانی کرد نابخشودنیه.

تا وقتی که یه همچین آدم های مغرور ، خودرای و مستبدی توی ورزش کشور ما هستن ، ورزش این کشور به هیچ جا نمیرسه.
حسین
دوشنبه ۱۶ آذر ۱۳۹۴، ۲۳:۲۱
ستم بزرگی کرد رضا زاده وبه پایین کشیده شد
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر