فهرست
استتوس: تجربه تماشای مستند حجازی/ روایت جامعه نخبه‌کش!
استتوس: تجربه تماشای مستند حجازی/ روایت جامعه نخبه‌کش!

استتوس: تجربه تماشای مستند حجازی/ روایت جامعه نخبه‌کش!

من پرسپولیسی ام...ولی نه از سابقه تیم خودم خیلی میدونم نه از سابقه تیم های دیگه...پرسپولیس برای من از اون روز بازی دربی و کلوزآپی که تلویزیون از ادموند بزیک نشون داد، شروع شد...ایتالیایی ام ولی از ایتالیای قبل از روبرتو باجو چیزی یادم نمیاد و منچستری ام بخاطر اون مرد خشن، اریک کانتونا که همیشه یقه ش رو می‌زد بالا...این‌ها رو گفتم که از الان بگم اگه باهام تو کل کل فوتبالی تاریخچه و این‌ها بیفتین من از حالا تسلیم ام..بازنده ام..و اینکه می‌دونم به اندازه یک پرسپولیسی متعصب متاسفانه از تاریخ تیمی که هوادارشم و رقیب قدیمی‌اش خبر ندارم ولی چیزی که در مورد ناصر حجازی و مستندش که اولین شب جشنواره سینما حقیقت دیدم، ربط زیادی به این کل کل‌ها نداره...پدر استقلالی من یه عمر به گوشم خوند که: ناصر حجازی جزو اولین آدم حسابی‌های فوتباله..جزو تحصیل‌کرده‌ها...آدم حسابی بودن تو خونه ما ارزش محسوب می‌شد حتی اگه قهرمانی تبدیل به نایب قهرمانی بشه...ناصر حجازی فقط برای استقلالی‌ها اسطوره باشد یا برای همه فوتبال ایران یا مثل بعضی رفقای من که معتقدند اصلا او نماد شکست است و هیچ نکته قهرمانانه‌ای در حجازی وجود ندارد کلا تکذیبش می‌کنند، برای من همیشه همان آدم حسابی فوتبال باقی می‌ماند...دیشب وقتی سینما فلسطین پر شده بود و با گرفتن هر توپ توسط حجازی صدای هلهله‌ها و دست بلند می‌شد، انگار بازی زنده باشد و دلواپس نتیجه‌اش باشیم، برگشتم به آن هشت آذر نسل خودم و عابدزاده‌ای که ناجی ایران بود...این حرف‌های اولیه من است بلافاصله بعد از دیدن مستند «من ناصر حجازی هستم»...از امروز در هنر و تجربه اکران می‌شود و برنامه ریختم که یک سانس بابایی رو بعد مدت‌ها با خودم ببرم سینما و احتمالا با هم بغض کنیم.
"بی‌تعارف به خسرو نقیبی، نویسنده «من ناصر حجازی هستم» حسادت می‌کنم. روایت او از زندگی حجازی، مردی را روی پرده تصویر می‌کند که زندگی‌اش، منش‌اش و سرنوشتش یک درام سینمایی تمام عیار است. مردی که طرفداران روی نیمکت‌های استادیوم به عنوان اسطوره باورش دارند و همین باور آنها کافی است که او اسطوره شود. روزنامه‌نگار شدن و نوشتن را همیشه به یک دلیل دوست داشتم: اینکه درباره آدم‌هایی بنویسم که دوست‌شان داشتم و دارم و روی زندگی‌ام تاثیر گذاشته‌اند. درباره فیلم‌ها، موسیقی‌ها و وقایعی بنویسم که شخصیت و زندگی‌ام را شکل داده‌اند. برای اینکه بتوانم به اسطوره‌هایم ادای دین کنم. خسرو نقیبی برای مستند نیما طباطبایی از مرد بزرگ تیم محبوبش جوری نوشته که یک‌بار برای همیشه دین‌اش را به استقلال و قهرمانش ادا کند. و تازه «من ناصر حجازی هستم» یک قدم جلوتر فقط مستندی درباره یک فوتبالیست محبوب نیست. می‌توانید آن را سندی بر اشتباهات این سرزمین در کشتن استعدادهایش بدانید. زمانی که حجازی 29 ساله در حالی که در اوج دوران حرفه‌ای‌اش است بخاطر یک قانون من‌درآوردی که از ناکجا یکدفعه سربرآورده که بالای 27 ساله‌ها نمی‌توانند در تیم ملی باشند، از فهرست بازیکنان ملی‌پوش خط می‌خورد. می‌تواند سندی بر جفای آدم‌هایی باشد که خیلی زود همکاری‌ها و رفاقت‌ها را فراموش می‌کنند و بدون اینکه لحظه‌ای به سرنوشت دیگری فکر کنند، پشتش را خالی و فرصت‌ها را از او دریغ می‌کنند. روایتی بر جامعه‌ای که نخبه‌کشی عادتش می‌شود..."

صوفیا نصراللهی
     
آی اسپورت
2015-12-14 17:53:50
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر