فهرست
یادداشت روز: قاتلین رمانتیک خط حمله بارسا؛ برمودا!
یادداشت روز: قاتلین رمانتیک خط حمله بارسا؛ برمودا!

یادداشت روز: قاتلین رمانتیک خط حمله بارسا؛ برمودا!

آی اسپورت- در دلِ جشن‌های قهرمانی بارسلونا، وقتی اتوبوس تیم انریکه به خانه برگشته و هوادارها در همه خیابان‌های شهر به انتظار تماشای ستاره‌ها و جام‌های سه‌گانه هستند، یکی از بارسلونایی‌ها خودش را به اتوبوس نزدیک می‌کند و به سختی، بسته‌ای به نیمار داسیلوا می‌رساند. بسته؛ با همبرگرهای مک دونالدز پر شده و درست در همان لحظه، دوربین‌ها پسر برزیلی را در حالِ رفتن به سمت دیگر اتوبوس و تقسیم کردن همبرگرها با مسی و سوارز شکار می‌کنند. این، شاید نمایی کوتاه از وجهِ فرافوتبالی مثلث خط حمله بارسلونا باشد. ترکیبِ خوفناک راک استارهایی که از ساندویچ تا افتخار، همه چیز را با هم تقسیم می‌کنند. مهره هایی که تا به امروز هیچوقت درگیرِ رقابت شخصی برای اثبات کارآمدی بیشترشان در این جمع سه نفره نشده‌اند و درست در کنار هم، توی قاب‌های ساده لبخندمحورِ روزانه، دارند تاریخِ تازه‌ای برای فوتبال می‌سازند. ام، اس و ان. رمزهایی برای ویرانگری! 
 



شبِ تولد
بازی با رئال مادرید در لالیگا، اولین شبی بود که مسی، سوارز و نیمار در کنار هم قرار گرفتند. در آن مسابقه و چند دیدار بعدی اما آن‌ها شباهتی به یک تیمِ سه نفره نداشتند و تنها سه ستاره مجزا بودند که قرار است هر کدام به تنهایی تیم را به پیروزی برسانند. تبدیل شدن آن ها به سلاحِ واحد بارسا برای عبور کردن از رقبا در ماه دسامبر رقم خورد. شبِ بازی برگشت با پی اس جی .کاتالان‌ها در مسابقه رفت مرحله گروهی شکست خورده بودند و روی سکوهای نیوکمپ، اطمینانی به انریکه وجود نداشت. سوارز هنوز سنگین نشان می داد، مسی به اوج نزدیک نبود و نیمار همچنان ثابت نکرده بود که روزی می‌تواند به خوبی ویدئوهای‌اش در یوتیوب شود. همه چیز برای گسترش بحران در بلوگرانا آماده بود اما کارِ تیمی برای گلِ مسی و شوت دیدنی نیمار، دو گل اول آبی‌اناری‌ها را ساختند. لحظه کلیدی تولد ام‌اس‌ان، لحظه به ثمر رسیدن گل سوم مسابقه بود. وقتی که مسی پایش را از مقابل توپ عقب کشید و کنار رفت تا سوارز، اولین گل مهم با لباس تیم جدید را به ثمر برساند و برای اولین بار، هر سه ستاره خط حمله بارسا در یک مسابقه گل بزنند. شادی دیوانه وار ال‌پیستولرو به قاب‌های سه‌تایی فراموش نشدنی در کنار زمین متصل شد. این شروع آن ها بود. شروعِ آن ها و پایانِ خیلی ها!
 
 
 
مربیِ درون زمین
لوئیزیتو در پایان محرومیت‌اش، به عنوان وینگر راست در بارسا به بازی گرفته‌ می‌شد اما واضح به نظر می‌رسید که این، پست درست بازی او نیست. سوارز یک تمام کننده تمام عیار و یک قاتلِ خلاق درون محوطه جریمه بود و بهترین روزهای لیورپولی بودن را در کم‌ترین فاصله با دروازه حریف سپری کرده بود. او سرانجام با تغییر پست، به جایگاه اصلی‌اش رسید و این، کلید موفقیت بارسلونا بود. چه چیزی این تغییر بزرگ و مهم را در بارسلونا رقم زد؟ تدبیر انریکه یا درخواست سوارز؟  در حقیقت هیچکدام. هیچکدام از این دو نفر، قصد نداشتند درخواست تعویض پست سوارز با مسی را با فوق ستاره آرژانتینی در میان بگذارند اما روایتِ سوارز، نشان می‌دهد خودِ لئو مسی تئوریسین این تغییر بوده است:«در جریان یک مسابقه، لئو از من خواست به وسط خط حمله بروم. از آن به بعد من مهاجم نوک تیم شدم!».
 



مسی؛ نفر اول
نقش مسی به عنوان نفرِ اول و مهم‌ترین ضلع مثلث خط حمله بارسا، در همه این ماه‌ها به صورت مداوم مورد تاکید دو همبازی دیگر او قرار داشته و آن‌ها هرگز تلاش نکرده‌اند اقتدار ستاره شماره 10 تیم را زیر سوال ببرند و خودشان را هم‌سطح برنده 4 توپ طلای متوالی بدانند. این شاید تفاوت کلیدی ام‌اس‌ان، با مثلث خط حمله رئال مادرید باشد. سوارز و نیمار، برای درخششِ بیشتر مسی به بارسلونا اضافه شدند و خیلی زود با این نقش خو گرفتند. حالا آن‌ها، مصداقِ عینی حمایتی بودند که در این چند سال مسی آن را در باشگاه احساس نمی‌کرد. حالا نیمار در مصاحبه‌ای درباره توپ طلا، تاکید می‌کرد که به آن فکر هم نمی‌کند چون می‌داند مسی آن را از قبل به دست آورده و سوارز در ویدئویی ویژه، در پاسخِ پسر کوچکی که او را بهترین بازیکن دنیا می‌دانست، توضیح می‌داد که بهترین بازیکن دنیا، پیراهن شماره 10 بارسلونا را می‌پوشد.
 
 
 
فاکتور آمریکای جنوبی
در دوران پپ گواردیولا، بارسلونا تیمی با هویت اسپانیایی بود. بعد از جدایی اتوئو و آنری و ورود ویا و پدرو به ترکیب اصلی، بارسا حداقل 8 بازیکن اسپانیایی در ترکیب اصلی‌اش داشت و گاهی حتی با 11 بازیکن ساخته شده در لاماسیا به میدان می‌رفت. این روند در سال‌های بعد از پپ با تغییر مواجه شد تا بارسا، به جنون  و خشم سیال در فوتبال آمریکایِ جنوبی نزدیک شود و تصویرِ تماما مثبت «تیم بچه مدرسه‌ای‌ها» را به هم بزند و راه مستقیم‌تری را برای برنده شدن انتخاب کند. مهم‌ترین بخش ترکیبِ تازه بارسا نیز، خط حمله تیم بود. خط حمله‌ای از روزاریو، سائوپائولو  و سالتو. که روی نقشه جغرافیایی جهان یک خط کاملا صاف را تشکیل می‌دادند و در ترکیب بارسا، یک خط مهارنشدنی. جبهه فوتبالیست‌های شاعر.
 
 


معجزه اعداد
از آغاز سال 2015 تا آخرین روزهای ماه نوامبر، مسی، سوارز و نیمار 120 گل برای بارسلونا به ثمر رساند. شگفت‌انگیز بودن این آمار وقتی مشخص می‌شود که بدانیم همه بازیکنان رئال مادرید در این مدت، روی هم 106 توپ را وارد دروازه رقبا کرده‌اند. خط حمله‌ای که در اولین روزهای حیات‌اش، خیلی‌ها را به این تصور رسانده بود که این سه بازیکن نمی‌توانند در کنار هم بدرخشند، حالا با عبور از گل شماره 160، همه منتقدین گذشته را به تعظیم واداشته  و تعریفِ واژه اتمی را در لغتنامه‌ها عوض کرده‌ است.
 
 


اهمیتِ شناور بودن
در مقطعی از فصل گذشته، اصلی‌ترین راه گلزنی بارسا با توپ‌های نسبتا بلند خط دفاعی شکل می‌گرفت، توپ‌هایی که مسی آن‌ها را در حوالی میانه میدان تحویل می‌گرفت و به سوارز می‌سپرد و سوارز با ارسال‌شان برای نیمار، ستاره برزیلی را در آستانه گلزنی قرار می‌داد. این چرخه بارها به اشکال متفاوت دیگری نیز دربارسا به اجرا درآمد. هر سه بازیکن خط حمله، در جریان بازی بارها جای‌شان را عوض می‌کردند و در عرضِ خط دفاع حریف به حرکت درمی‌آمدند تا مدافعان تیم مقابل را خسته و سردرگم کرده باشند. شناور بودن، درست مثل تصمیم گیری صحیح و روحیه خوب در موقعیت‌های تک به تک برای باز کردن دروازه، از مثلث خط حمله بارسا یک ترکیب ویژه ساخت.
 



دو قاب از یک رفاقت
برای مرور آنچه در رابطه دوستانه شماره‌های 9، 10 و 11 بارسلونا می‌گذرد، کافی‌ است به مسابقه آن‌ها با رم برگردیم. به لحظه‌ای که مسی و سوارز به یک گل برای هت‌تریک کردن نیاز دارند اما ضربه پنالتی، با یک چشمک به نیمار داسیلوا می‌رسد تا او هم شانس گلزنی داشته باشد. نیمار، توپ را از دست می‌دهد و آدریانو در ریباند از این توپ گل ‌می‌سازد اما مسی و سوارز، به جای جشن گرفتن با آدریانو، به نیمار نزدیک می‌شوند تا به این بازیکن روحیه بدهند. مشابه این اتفاق، در هفته‌های پایانی فصل گذشته نیز رقم خورده بود. جایی که مسی بعد از قرار گرفتن در مسیر توپ همبازی برزیلی و ثبت ناخواسته گل او به نام خودش، ضربه پنالتی را به نیمار تقدیم کرد تا آن صحنه را تلافی کرده باشد. آیا آن‌ها، با این شیمی هماهنگ در میان‎شان، رفیق‌ترین مثلث‌ تاریخِ فوتبال نیستند؟
 



هویتِ فردی
قرار گرفتن لئو، لوئیس و نیمار در قالبِ یک ساختار متحد، هویت فردی را از بازی آن‌ها نمی‌گیرد. این همان موضوعی است که انریکه را به خاطرش مورد ستایش قرار می‌دهند. هر کدام از این ستاره‌ها، هنوز سبک خاص خودشان را در جریان مسابقه دارند. از نبوغِ ساق‌های مسی گرفته تا بی‌نظمی هیجان انگیز بازی نیمار و اتوریته وهمناک سوارز، همگی در عین دنبال کردن هدف واحد تیم، در راستای ویژگی‌های شخصی خودشان گام برمی‌دارند. برای طی کردن راه‌هایی متفاوت که  در نهایت قرار است به یک مسیر واحد ختم شوند.
 



آرامش و تغییر
تحقیر مهره‌های روبرو با انجام بیش از حد حرکات تکنیکی، یکی از نکات اعصاب‌خردکن بازی‌های نیمار در لیگ برزیل بود و موجب می‌شد این بازیکن همیشه در معرض ضربه‌های شدید و مصدوم شدن باشد. او به عنوان بازیکنِ پرحاشیه صاحب مدل موهای عجیب و بی علاقه به پاس دادن وارد بارسلونا شد و رفته رفته در این باشگاه، آرامش را به فوتبالش اضافه کرد. آرامشی که در فصل سوم، او را به لقب بهترین پاسور فصل رسانده و با او کاری کرده که موهایِ همیشه متنوع‌اش را نیز به ماشینِ اصلاح دنی آلوز بسپرد. درست مثل لوئیز سوارز که بعد از وحشتناک‌ترین روزهای فوتبال‌اش و حواشیِ گازِ سوم در زمین فوتبال به بارسلونا اضافه شد اما در سال اول بازی برای بلوگرانا، حتی یکی از جنجال‌های لیگ برتری‌اش را تکرار نکرد. ساخته شدن ام‌اس‌ان، تا حدود زیادی مرهون تغییر شخصیتی دو ستاره برزیلی و اروگوئه‌ای بارسلوناست.
 



خط حمله بزرگ، پیروزیِ بزرگ
هفت سال بعد از خاطره «لامانیتیا» و 5 تایی شدن رئال در نیوکمپ، پیروزی بچه‌های انریکه در سانتیاگوبرنابئو، بهترین برد این سال‌ها برابر رئال مادرید بود. همان پیروزی بزرگی که تیم انریکه برای جاودانه‌ترشدن به آن نیاز داشت. آن هم در فصل موفق گذشته، بیشتری بازی‌های مهم را با نتایج نزدیک برده بودند و حالا وقتش رسیده بود که با ام‌اس‌ان، به چنین نتیجه‌ای برسند. به یکی از بهترین بردهایِ تاریخ باشگاه در زمین رقیب همیشگی. نتیجه‌ای که خیلی زود به له کردن شاگردان رودی گارسیا و بهترین پیروزی رسمی تاریخ یک تیم اسپانیایی بر یک تیم ایتالیایی وصل شد تا ام‌اس‌ان، در شبکه‌های اجتماعی عنوان بهترین مثلث هجومی تاریخ را به دست بیاورد. در همان لحظات بود که پیرس مورگان، مجری مشهور آرسنالی، چنین جمله‌ای را توئیت کرد:«چرا ما خودمان را برای صعود زجر می دهیم وقتی ام‌اس‌ان بهترین گل‌های ممکن را فقط برای تفریح می‌زند؟».
 



بدون مسی می شود؟
در مسابقه یک طرفه با رئال مادرید، برای اولین بار در همه این سال‌ها بارسلونا یک بازیِ بزرگ را بدون مسی می‌برد، حتی بدون دریبل‌های او، پایِ ظرافت در بارسا لنگ نمی‌زند، مثلِ همه بازی‌های دیگر این دو ماه، سوارز و نیمار، مشغول قلع و قمع حریف هستند و اگر چه مسی در لحظات پایانی حضور مثبتی در مسابقه دارد اما تاثیری در رقم خوردن پیروزی تیمش ایفا نمی‌کند. حالا دیگر شاید بارسا، بدون مسی هم بتواند اما چطور می‌شود به این ایده نزدیک شد وقتی که خاص‌ترین عکس مسابقه برای بلوگرانابازها، آن‌جا رقم بخورد که مسی و اینیستا با اولین آغوشِ گل سوم سرگرم‌اند؟ هنوز مسی، هنوز هم، این داستان هنوز تمام نشده و رونقی نیست، در اسکورلاین بدون نام او. باور نمی‌کنید؟ از سوارز و نیمار بپرسید.
 


محمدجسین عباسی/ همشهری جوان 

گدخبر:9405
  ۴  
آی اسپورت
2015-12-15 15:49:49
نظر دهید
۴ نظر
برزو روسونری
سه شنبه ۲۴ آذر ۱۳۹۴، ۱۶:۲۹
هفت سال بعد از خاطره «لامانیتیا» و 5 تایی شدن رئال در نیوکمپ ...
هفت سال یا 4 سال؟
مجتبی
سه شنبه ۲۴ آذر ۱۳۹۴، ۱۶:۳۳
خیییییییییییییییییییییلی زیبا بود....
علی
سه شنبه ۲۴ آذر ۱۳۹۴، ۱۹:۳۵
معرکه
محشر
ناب
-
چهارشنبه ۲۵ آذر ۱۳۹۴، ۰۰:۱۲
اینو یه ایرانی نوشته؟؟!
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر