فهرست
یادداشت: آنچلوتی، بلیت طلایی بایرن در اروپا
یادداشت: آنچلوتی، بلیت طلایی بایرن در اروپا

یادداشت: آنچلوتی، بلیت طلایی بایرن در اروپا

آی اسپورت- بایرن مونیخ اعلام کرد که پپ در پایان فصل از این تیم می رود و آنچلوتی جانشین او می شود. می شد حدس زد. بایرن از اول هم به دنبال مربی ای نبود که این تیم را قهرمانی بوندسلیگا کند. برای جذب آنچلوتی هم مطمئنا آن ها به خوبی به یک نکته فکر کردند؛ مربی ای بیاورند که بتواند آن ها را به چیزی برساند که پپ نتوانست: قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا.
پپ که بیشتر به خاطر جام هایی که کسب کرده بود و سبک بازی به بایرن آمد، نتوانست توقعات این تیم را برآورده کند. اما این شاید بزرگترین مشکل بایرن نیست. او حتی نتوانست فلسفه اش را هم در بایرن به خوبی پیاده کند؛ آن طور که این کار را در بارسا کرده بود و بعد از او خیلی ها مانند ویلانوا و انریکه برای رساندن تیم به موفقیت کار سختی پیش رو نداشتند. اما آیا او توانست عصر گواردیولا را به بایرن بیاورد؟ نه. از طرفی او هنوز مخالفانی دارد که باید آن ها را متقاعد کند که مربی خوبی است. بایرن برای او بازیکن خرید، امکانات لازم را در اختیارش گذاشت، اما باز هم آنچه باید می شد نشد. در باواریا قبل از این که لیگ شروع شود با توجه به بودجه ای که بایرن دارد و تفاوت هایی که میان امکانات آن ها و باشگاه های دیگر است، قهرمان مشخص است. می توان این طور گفت که بایرن قهرمان می شود و هر 2 سال یکبار یک تیم دیگر هست که قهرمان شود.
اما لیگ قهرمانان چیزی است که برای بایرن و رقیبانش مهم تر است. اگر مربی ای در بایرن آن را ببرد یعنی خوب کار کرده است و اگر نبرد بد کار کرده است.
هیچ کس نمی تواند بگوید که آنچلوتی نوآوری های بیشتری نسبت به پپ دارد. اما حداقل بایرن مطمئن است مربی ای جذب کرده که با او قهرمان بوندسلیگا می شود و به توجه به تجربه خوب قهرمانی در لیگ قهرمانان می تواند برای این تورنمنت هم با او بجنگد.
بارسلونا فصل گذشته بایرن را حذف کرد و قهرمان لیگ قهرمانان شد. فصل قبل از آن آنچلوتی بود که رئال را به رویای لادسیما رساند. در همان سال او بایرن را در مسیر قهرمانی مغلوب کرد. او توپ را به بایرن داد تا گواردیولا هم فلسفه اش را پیاده کند، اما خودش چشم به ضدحملات دوخت. کاری که معمولا در لالیگا نمی کرد. جواب هم داد. پپ و بایرن در هم شکستند. آن هم در حالی که آن ها پیش تر قهرمانی لیگ شده بودند و شرایط بهتری نسبت به حریف داشتند، هم از نظر روحی و هم فیزیکی.
شاید برای آنچلوتی قهرمانی در لیگ کمی به نسبت پپ سخت تر باشد. او در 20 سال مربی گری اش تنها 3 بار تیم هایش را قهرمان لیگ کرده است. اما 3 بار قهرمانی لیگ قهرمانان را کسب کرده است. شاید این طور باشد که روش های آنچلوتی برای بازی های حذفی مناسب تر باشد.
به هر حال همه می دانند لیگ قهرمانان جامی است که بایرن به دنبال کسب آن است. درست است که پپ با اوضاع خوبی بایرن را ترک می کند و در رختکن هنوز هم برای او احترام زیادی قائلند. اما حتی اگر او بایرن را در این فصل قهرمان لیگ قهرمانان کند، آیا احترامی را خواهد داشت که یوپ هاینکس با کسب سه گانه به دست آورد؟
شاید این همان چیزی باشد که آنچلوتی راحت تر از پپ بتواند به آن برسد. شاید آنچلوتی بلیت طلایی بایرنی ها در لیگ قهرمانان اروپا باشد.



کد خبر 9404
 
  ۴  
آی اسپورت
2015-12-20 18:13:20
نظر دهید
۴ نظر
برزو
يكشنبه ۲۹ آذر ۱۳۹۴، ۱۸:۲۱
اجازه میخوام یه کم در مورد سه قهرمانی انجلوتی تو 20 سال مربیگریش شفاف سازی کنم! اولاً اینکه تیمهای انجلوتی معمولاً اگه قهرمان هم نشن اما تو کورس قهرمانی هستن و عقب نمیفتن.دوماً اینکه انجلوتی خیلی از فصول تو هفته های پایانی و بعضی وقتها هم با بدشانسی قهرمانی رو از دست داده. مثلا وقتی با یوونتوس در هفته ی آخر سری آ قهرمانی رو از دست داد. یا دو سال گذشته با رئال. مثلاً فصل 2006-2007 میلان تیم خوبی بوداما با 9 امتیاز منفی لیگ رو شروع کرد و تمرکزشو کامل گذاشت رو ucl. ضمن اینکه 2 تا اسکودتوی 2005 و 2006 رو یووه با رسوایی کالچوپولی برده بود. و سالهای بعد هم تو میلان نتونست با اینتر اوج گرفته و خریدهای تحمیلی برلوسکونی(رونالدو و رونالدینیو و شوچنکو و ...) واسه قهرمانی اسکودتو رقابت کنه. چلسی و پی اس جی رو در اولین سال قهرمان لیگ کرد. اگه تیمی بخواد هم تو ucl و هم تو لیگ نتیجه بگیره خیلی باید نیمکتش قوی باشه نه مثل پارسال رئال که با مصدومیت مودریچ تو هفته های پایانی مجبور شده بود تو تورین راموس رو بذاره هافبک!به این جزئیات خیلی باید توجه کرد. انجلوتی نشون داده اگه تیمی پتانسیل قهرمانی تو لیگ رو داشته باشه اون تیم رو قهرمان لیگ خواهد کرد.(مث میلان 2004، چلسی 2010 و پی اس جی 2013) خلاصه اینکه بازیهای فرسایشی لیگ نیمکت قوی میخواد اما قهرمانی تو ucl داشتن تاکتیک قوی و حداقل یه سوپراستار(2003 شوچنکو، 2007 کاکا، 2014 رونالدو)
شهاب
يكشنبه ۲۹ آذر ۱۳۹۴، ۲۱:۱۱
در ارتباط مطالب برزو.. چند نکته باریکتر از مو اینجاست:
آنجلوتی مربی بزرگیه..شکی نیست.. اون رفتار با ستاره ها رو مثل کف دستش بلده.. اما تنها 3 قهرمانی داخلی در طول سالها اونم با تیمهای بزرگ قطعا نقطه ضعف کارنامه ی هر مربی است.. یادمون باشه حتی قهرمانی لیگ با رئال رو در فصلی بدس آورد که بارسا ی افتضاحی رو شاهد بودیم.. اونا با تاتا مارتینو که وصله ی ناجور بارسا و ضعیفترین مربی این سالهاشون بود بد کار کردن.. با اینحال یه مقاطعی هم از رئال پیش بودن.. ضمنا حرف از بازیکن تحمیلی شد.. همین خوش ضعفه مربیه.. نمونه اش در رئال هم رفتن دی ماریا به خواست پرز بود تا خامس که توی جام جهانی دیده شده بود بیاد و رئال رو ویترینی تر از همیشه کنه.. دی ماریایی که همه کار در رئال کرد..
چلسی رو خوب قهرمان کرد اما تیمی که دستش بود ساخته و پرداخته مورینیو بود که برای سالها تنظیم شده بود.. و در سال بعدش بازم افتضاح بود با چلسی..
قهرمانی با رئال توی ucl هم عالی بود اما گل لحظات آخر راموس میتونست استفاده از شانس هم باشه وگرنه رئال پتانسیلی مافوق اتلتیکو داشت..
میزان تقویت رئالی که دست او بود با تیم مورینیو در حد چشمگیریه..! بیل" کروس" خامس" ایسکو.....
و آخری شکست عجیب از لیورپول با میلان بزرگ در فینال و سهل انگاری مربی ای که 3 تا جلو افتاده!
در عین حال کارلتو متخصص فراهم آوردن صمیمیت در رگ و پی هر تیمیه.. و هر لک و پیس و زشتی ای رو در چارت زیر مجموعه اش به خوبی درمان میکنه..
اما تنها عدم توفیق با یووه رو نمیتوان برای او منظور کرد..چرا که اونجا اصلا حامی ای نداشت.

خون ایتالیایی خون تجمیع و سازماندهیه..
برزو
دوشنبه ۳۰ آذر ۱۳۹۴، ۰۴:۳۹
در مورد کامنت شهاب: اول اینکه فصل 2013-2014 اتلتیکو مادرید قهرمان لالیگا شد نه رئال، دوم اینکه اتلتیکو اون سال فوق العاده قوی بود و اینکه گفتی رئال خیلی سرتر بود و باید تو همون 90 دقیقه کار رو تموم میکرد قبول ندارم. سوم اینکه فینال استانبول از اتفاقات فوتبالی تاریخه مث فینال 99 بایرن-منچستر. اگه قهرمانی لیگ واسه انجلوتی اهمیت داشت ده سال تو پی اسجی میموند.
برزو
دوشنبه ۳۰ آذر ۱۳۹۴، ۰۴:۴۳
ضمنا انجلوتی فوق العاده مربی باهوش و تاکتیکی هستش نه فقط ایجادکننده ی صمیمیت بین خودش و بازیکنان. میتونی به مصاحبه ی اخیر هیتسفیلد که درباره انجلوتی بوده مراجعه کنی یا مصاحبه های زلاتان، کریس رونالدو و ... درباره انجلوتی. لیگ قهرمانان مثل اینه که همزمان قهرمان همه ی لیگهای اروپا شده باشی.چون قهرمانان هر لیگ توش حضور دارن. من بردن 2 لیگ قهرمانان طی 26 سال با الکس فرگوسن رو بیشتر ضعف میدونم تا بردن سه لیگ داخلی طی بیست سال انجلوتی
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر